(Greek & English)
Υπόμνημα προς τον Γ.Γ του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουντέρες
Το Παγκύπριο Κίνημα Ελευθερίας και το προσφυγικό σωματείο Αδούλωτη Κερύνεια, επέδωσαν υπόμνημα για το Κυπριακό στον Γ.Γ. του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουντέρες, κατά τη διάρκεια της πρωινής συνάντησης Χριστοδουλίδη-Έρχιουρμαν στην περιοχή του κατεχόμενου αεροδρομίου Λευκωσίας.
Έξω από τον χώρο της συνάντησης, το Παγκύπριο Κίνημα Ελευθερίας πραγματοποίησε εκδήλωση διαμαρτυρίας, με κεντρικό σύνθημα «Κυπριακή Δημοκρατία η Μόνη Λύση – Το Απαρτχάιντ δεν είναι Λύση», διαμηνύοντας ότι η απελευθέρωση της Κύπρου από την τουρκική κατοχή είναι προϋπόθεση για οποιανδήποτε λύση και απορρίπτοντας κάθε μορφή διευθέτησης που νομιμοποιεί τα τετελεσμένα της κατοχής.
Το Παγκύπριο Κίνημα Ελευθερίας καθώς και η Αδούλωτη Κερύνεια είχαν ζητήσει γραπτώς συνάντηση με τον Γ.Γ. του ΟΗΕ, στο πλαίσιο των επαφών του με οργανωμένα σύνολα της κοινωνίας των πολιτών, ωστόσο δεν έγινε αποδεκτό. Το υπόμνημα επιδόθηκε τελικά σε εκπρόσωπο του Γενικού Γραμματέα.
Ο Αντόνιο Γκουντέρες, όπως και παλαιότερα η ειδική απεσταλμένη του ΟΗΕ, Άνχελα Ολγκίν, επέλεξαν να συναντηθούν αποκλειστικά με οργανώσεις που εκφράζουν «ομοιόμορφες» θέσεις ως προς τη λύση του Κυπριακού, αποκλείοντας ένα μεγάλο μέρος της κυπριακής κοινωνίας, όπως οι προσφυγικοί δήμοι και οργανώσεις.
Η πρακτική αυτή γεννά εύλογα ερωτήματα ως προς την πραγματική βούληση του ΟΗΕ να αφουγκραστεί το σύνολο των πολιτών, ή κατά πόσο επιδιώκεται η δημιουργία μιας επίπλαστης εικόνας κοινωνικής συναίνεσης υπέρ συγκεκριμένων προσεγγίσεων στο Κυπριακό.
Παρατίθεται ολόκληρο το Υπόμνημα προς τον Γ.Γ. του ΟΗΕ:
Εξοχότατε κ. António Guterres,
Η στρατιωτική κατοχή της Κύπρου από την Τουρκία, έχει επιφέρει σοβαρές πολιτικές, οικονομικές, πολιτισμικές, κοινωνικές και ανθρωπιστικές επιπτώσεις στους νόμιμους κατοίκους του νησιού. Για περισσότερες από πέντε δεκαετίες, η ζωή έχει εγκλωβιστεί σε μια ανώμαλη καθημερινότητα, σε συνθήκες διαχωρισμού και ανασφάλειας.
Η Τουρκία διατηρεί πέραν των 40.000 στρατευμάτων στις κατεχόμενες περιοχές και χρησιμοποιεί συστηματικά και διαχρονικά τον εποικισμό ως όπλο δημογραφικής αλλοίωσης. Η μεταφορά εκατοντάδων χιλιάδων εποίκων έχει επηρεάσει δραματικά την πληθυσμιακή σύνθεση των κατεχομένων, συρρικνώνοντας την τουρκοκυπριακή κοινότητα και παραβιάζοντας κατάφορα τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Ο Τουφάν Έρχιουρμαν, παρουσιάζεται ως εκπρόσωπος της τουρκοκυπριακής κοινότητας, ωστόσο, η λεγόμενη εκλογή του έχει αμφισβητηθεί από τουρκοκυπριακά πολιτικά κινήματα και οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, οι οποίες υποστηρίζουν ότι το αποτέλεσμα αντανακλά τη βούληση των παράνομων εποίκων και όχι εκείνη της τουρκοκυπριακής κοινότητας.
Επιπλέον, η συνεχιζόμενη στρατικοποίηση των κατεχομένων έχει μετατρέψει τον τόπο μας σε στρατιωτική βάση και στρατηγικό ορμητήριο της Τουρκίας, εντείνοντας τη διαρκή απειλή και την ανησυχία για άμεσο κίνδυνο αφανισμού των νόμιμων κατοίκων του νησιού. Επιπλέον, η τουρκική κατοχική δύναμη παραβιάζει πολυάριθμες διεθνείς συμβάσεις, περιλαμβανομένων των Συμβάσεων της Γενεύη και διεθνείς συνθήκες όπως το Καταστατικό της Ρώμης.
ΕΠΙΛΥΣΗ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΚΑΙ ΘΕΜΕΛΕΙΩΔΕΙΣ ΑΡΧΕΣ
Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο κοινοτήτων αφορά μόνο μία πτυχή του προβλήματος. Το Κυπριακό αποτελεί πρόβλημα εισβολής και στρατιωτικής κατοχής και όχι διακοινοτική διαφορά. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών, οι συζητήσεις επικεντρώθηκαν κυρίως στις εσωτερικές συνταγματικές πτυχές μιας ενδεχόμενης διευθέτησης, χωρίς να αντιμετωπιστεί προηγουμένως η θεμελιώδης προϋπόθεση, δηλαδή ο τερματισμός της κατοχής και η αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων και εποίκων.
Η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία η οποία προτείνεται ως μορφή λύσης, θα καθιέρωνε μια μόνιμη διαίρεση της Κύπρου σε δύο ξεχωριστές εδαφικές, δημογραφικές και πολιτικές οντότητες. Αντί να προσφέρει ένα βιώσιμο πλαίσιο για το μέλλον του νησιού, θα θεσμοθετούσε και θα νομιμοποιούσε τις συνέπειες της κατοχής, δημιουργώντας ένα καθεστώς απαρτχάιντ για τους πολίτες.
Η πρόταση για την εισαγωγή ποσοστώσεων διαμονής Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων στα προτεινόμενα «συνιστώντα κράτη» μιας μελλοντικής διευθέτησης, όπως προβλέπεται στο Σχέδιο Ανάν και στις μεταγενέστερες συζητήσεις για τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, εγείρει επίσης σοβαρά ερωτήματα ως προς τη συμβατότητά της με το ευρωπαϊκό κεκτημένο.
Ειδικότερα, είναι δύσκολο να συμβιβαστούν τέτοιες πρόνοιες με σειρά άρθρων του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένου του άρθρου 45, το οποίο κατοχυρώνει το δικαίωμα κάθε πολίτη της Ένωσης να κυκλοφορεί και να διαμένει ελεύθερα στο έδαφος των κρατών μελών.
Το προτεινόμενο αυτό μοντέλο εγείρει σοβαρές ανησυχίες όσον αφορά τις θεμελιώδεις δημοκρατικές αρχές, τα ανθρώπινα δικαιώματα, καθώς και τη μακροπρόθεσμη λειτουργικότητα και σταθερότητα του κράτους. Επιπλέον, δεν συνάδει με τη θεμελιωδώς τη Σύμβαση των ΗΕ για το Απαράγραφο των Εγκλημάτων Πολέμου και των Εγκλημάτων κατά της Ανθρωπότητας, αφού παραβλέπει εγκλήματα, όπως ο εποικισμός.
Η εμπειρία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, με το σύνθετο σύστημα διαμοιρασμού της εξουσίας στη βάση της εθνοτικής καταγωγής, αναφέρεται συχνά ως παράδειγμα των προκλήσεων που συνδέονται με συνταγματικές ρυθμίσεις οι οποίες βασίζονται πρωτίστως στον εθνοτικό διαχωρισμό, εγείροντας ερωτήματα ως προς τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα και αποτελεσματικότητά τους.
Ως Παγκύπριο Κίνημα Ελευθερίας, δεσμευμένοι από την Κοινή Διακήρυξη που έχει υπογραφεί από εκατοντάδες Κύπριους πολίτες, υποστηρίζουμε με σταθερότητα τον τερματισμό της τουρκικής κατοχής της Κύπρου και την εγκαθίδρυση ενός ενιαίου, δημοκρατικού, πλουραλιστικού και κοσμικού κράτους.
Στο πλαίσιο αυτό, υπενθυμίζουμε τη δήλωσή σας το 2017, σύμφωνα με την οποία η επίλυση του Κυπριακού θα πρέπει να οδηγήσει σε «ένα φυσιολογικό κράτος από την πρώτη ημέρα». Εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι αυτή η αρχή παραμένει ένα από τα σημαντικότερα θεμέλια για μια δίκαιη, βιώσιμη και διαρκή λύση.
Το Παγκύπριο Κίνημα Ελευθερίας αποτελεί πρωτοβουλία πολιτών από ολόκληρη την Κύπρο ενάντια στην κατοχή, με κοινό όραμα το οποίο εκφράζεται στη Διακήρυξη Αρχών.
Pan-Cyprian Freedom Movement
His Excellency Mr António Guterres
Secretary-General of the United Nations
Your Excellency,
The military occupation of Cyprus by Turkey has resulted in severe political, economic, cultural, social, and humanitarian consequences for the island’s lawful citizens. For more than five decades, daily life has been shaped by abnormal conditions within a politically divided and insecure environment.
Turkey maintains more than 40,000 troops in the occupied areas and has systematically used colonisation as a tool of demographic alteration. The transfer of hundreds of thousands of settlers has profoundly affected the demographic composition of the occupied areas, while the Turkish Cypriot community has experienced a significant demographic decline and continuing concerns regarding the protection of its rights.
Tufan Erhürman is presented as the representative of the Turkish Cypriot community. However, his so called election has been challenged by Turkish Cypriot political movements and civil society organisations, which argue that the outcome reflects the will of illegal settlers rather than that of the Turkish Cypriot community.
Furthermore, the continuing militarisation of the occupied areas has transformed our country into a military base and a strategic launching point for Turkey, increasing the constant sense of insecurity and the perceived threat faced by the lawful citizens of Cyprus.
The occupying power continues to disregard numerous international conventions, including the Geneva Conventions, and to violate international treaties, including the Rome Statute.
RESOLUTION OF THE CYPRUS ISSUE AND FUNDAMENTAL PRINCIPLES
The negotiations between the two communities represent only one aspect of the broader Cyprus issue. The Cyprus problem has always been, and remains, an issue of invasion and military occupation rather than an intercommunal dispute. Throughout the years, discussions have focused primarily on the internal constitutional aspects of a settlement without first addressing the essential prerequisite, namely the end of the occupation and the withdrawal of foreign troops and settlers from Cyprus.
The proposed Bizonal Bicommunal Federation, presented as a framework for a settlement, would establish a permanent division of Cyprus into two separate territorial, demographic, and political entities. Rather than providing a sustainable framework for the island’s future, it would institutionalise and legitimise the existing consequences of occupation, creating conditions that many consider comparable to systems of institutionalised segregation.
The proposal to introduce residential quotas for Turkish Cypriots and Greek Cypriots within the proposed “constituent states” of a future settlement, as envisaged in the Annan Plan and in subsequent discussions on a Bizonal Bicommunal Federation, raises significant questions regarding its compatibility with the European acquis.
In particular, it appears difficult to reconcile such provisions with several articles of the Charter of Fundamental Rights of the European Union, including Article 45, which guarantees every Union citizen the right to move and reside freely within the territory of the Member States.
This proposed model raises concerns regarding fundamental democratic principles, human rights, and the long term functionality and stability of the state. It is also inconsistent with the Convention on the Non Applicability of Statutory Limitations to War Crimes and Crimes Against Humanity, particularly in relation to the continuing effects of settler colonialism since the beginning of the occupation.
The experience of Bosnia and Herzegovina, with its complex system of ethnic power sharing, is often cited as an example of the challenges associated with constitutional arrangements based primarily on ethnic division, raising questions regarding their long term sustainability and effectiveness.
As the Panyyprian Freedom Movement, bound by the Joint Declaration signed by hundreds of Cypriots, we firmly support the termination of the Turkish occupation of Cyprus and the establishment of a unitary, democratic, pluralistic, and secular state.
In this regard, we respectfully recall Your Excellency’s statement in 2017 expressing the aspiration that the settlement of the Cyprus issue should lead to “a normal state from day one”. We continue to believe that this principle remains one of the most important foundations for a just, viable, and lasting solution.
The Pancyprian Freedom Movement is an initiative of lawful citizens of Cyprus, including Greek Cypriots, Turkish Cypriots, Maronites, Armenians, and Latins, united by a Joint Declaration supporting the end of the Turkish occupation of Cyprus and the establishment of a unified, democratic, pluralistic, and secular state.
Πηγή: forum.agora-dialogue.com
Τα άρθρα που δημοσιεύουμε δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις μας και δεν δεσμεύουν παρά τους συγγραφείς τους. Η δημοσίευσή τους έχει να κάνει όχι με το αν συμφωνούμε με τις θέσεις που υιοθετούν, αλλά με το αν τα κρίνουμε ενδιαφέροντα για τους αναγνώστες μας.
Διαβάστε επίσης:
ΚΥΠΡΙΑΚΟ – ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ 33 ΠΟΛΙΤΩΝ: «Να μη διαλυθεί η Κυπριακή Δημοκρατία»
