Μια προεκλογική γιγαντοπινακίδα στα εβραϊκά, σε κυπριακό αυτοκινητόδρομο, γεννά ερωτήματα για τη φυσικοποίηση μιας νέας πραγματικότητας.
Της Χριστιάνας Στυλιανού
25 Ιουλίου 2026
Εδώ και λίγες ώρας κυκλοφορεί στα social μια φωτογραφία από μια γιγαντοπινακίδα, στον αυτοκινητόδρομο στο ύψος του Ζυγίου, στην Κύπρο.
Όταν τη μετέφρασα, έγραφε:
«Ισραηλινοί, διεκδικήστε αυτό που σας αξίζει. Με τον Αϊζενκοτ».
Ο άνθρωπος της αφίσας είναι ο Γκάντι Αϊζενκοτ, πρώην αρχηγός των Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων και σήμερα επικεφαλής του νέου κόμματος Yashar, θεωρούμενος ένας από τους βασικούς διεκδικητές της πρωθυπουργίας απέναντι στον Μπενιαμίν Νετανιάχου. Δηλαδή, μια προεκλογική αφίσα Ισραηλινού πολιτικού, στα εβραϊκά, τοποθετημένη σε κυπριακό αυτοκινητόδρομο, απευθυνόμενη στους Ισραηλινούς ψηφοφόρους που βρίσκονται στο νησί.
Και πώς θα το σχολιάζαμε αυτό, αν όχι μια έρπουσα κανονικοποίηση μιας ολοένα και πιο έντονης οικονομικής, αλλά και πολιτικής, παρουσίας μιας άλλης χώρας στον δημόσιο χώρο;
Δηλαδή, μπορείτε να φανταστείτε να πηγαίνετε στο Βερολίνο ή σε οποιαδήποτε άλλη χώρα και να βλέπετε μια προεκλογική γιγαντοπινακίδα του Κυριάκου Μητσοτάκη ή του Αλέξη Τσίπρα; Ή, αντίστοιχα, του Νίκου Χριστοδουλίδη, γραμμένη στα ελληνικά και απευθυνόμενη στους Έλληνες ή τους Κύπριους ψηφοφόρους που ζουν εκεί;
Δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι μια αντίστοιχη πινακίδα θα μπορούσε να υψωθεί στο Δουβλίνο, στη Μαδρίτη ή σε οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή πόλη με ισχυρή αίσθηση της πολιτικής και κρατικής της κυριαρχίας.
Σε όποια χώρα σέβεται τον εαυτό της τέλος πάντων και δεν ξερογλείφεται με την ιδέα να εξελιχθεί σε προτεκτοράτο γενοκτόνων και δολοφόνων παιδιών.
Πηγή: www.koutipandoras.gr
Τα άρθρα που δημοσιεύουμε δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις μας και δεν δεσμεύουν παρά τους συγγραφείς τους. Η δημοσίευσή τους έχει να κάνει όχι με το αν συμφωνούμε με τις θέσεις που υιοθετούν, αλλά με το αν τα κρίνουμε ενδιαφέροντα για τους αναγνώστες μας.
