Η Γαλλία και η Αριστερά της
Ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος συζητά με τον Γρηγόρη Γεροτζιάφα και τον Δημήτρη Σκαρπαλέζο
Που θα πάει η Γαλλία; Προς ένα νέο αριστερό ή προς έναν ακροδεξιό, μερικοί τον λένε ακόμα και νεοφασιστικό «πειραματισμό»; Λεπέν ή Μελανσόν; Παρά το ότι η Ιστορία λες και πάλεψε να αναβάλει, όσο μπορούσε, τη σύγκρουση δύο ισχυρότατων κοινωνικών μπλοκ, είναι πιθανό ότι πλησιάζουμε στο σημείο μιας αναμέτρησης που θα έχει τεράστιες επιπτώσεις σε όλη την Ευρώπη και την Ε.Ε. Η παραδοσιακή γαλλική άρχουσα τάξη αδυνατεί προς το παρόν να εμφανίσει έναν αξιόπιστο προεδρικό υποψήφιο και υποστηρίζει, όλο και περισσότερο, την Άκρα Δεξιά, γεγονός που συσπειρώνει όμως όσους δεν τη θέλουν γύρω από τον προεδρικό υποψήφιο Ζαν – Λυκ Μελανσόν.
Για αυτή τη σύγκρουση Άκρας Δεξιάς και Αριστεράς στη Γαλλία και τις προοπτικές της τελευταίας συζητάμε με δύο Έλληνες που ζουν στη Γαλλία, έχουν κάνει μια υποδειγματική ακαδημαϊκή καριέρα και είναι, αμφότεροι βαθιά πολιτικοποιημένοι. Ο Γρηγόρης Γεροτζιάφας είναι Καθηγητής Αιματολογίας στην Ιατρική σχολή της Σορβόνης, υπεύθυνος τμήματος θρόμβωσης στο νοσοκομείο Tenon στο Παρίσι, Διευθυντής της ερευνητικής ομάδας Καρκίνος και θρόμβωση INSERM U938 και πολλά άλλα. Ο κ. Σκαρπαλέζος διετέλεσε Καθηγητής Μαθηματικών στο 7ο Πανεπιστήμιο του Παρισιού Ντιντερό.
Μιλήσαμε μαζί τους για το κοινωνικό και πολιτικό κλίμα στη Γαλλία, για τα αντιτιθέμενα οικονομικά προγράμματα των δύο παρατάξεων που συγκρούονται, συζητάμε για τη δυνατότητα μιας σοσιαλδημοκρατικής διόρθωσης σε μια νεοφιλελεύθερη, υποταγμένη στους Αμερικανούς Ευρώπη και μιας παγκόσμιας δικτατορίας των «αγορών», που είναι στην πραγματικότητα η «παγκοσμιοποίηση»
Οι συνομιλητές μας περιγράφουν ένα κλίμα διαρκούς ρωσοφοβικής πλύσης εγκεφάλου από τα ΜΜΕ, τρομοκρατίας, φυλακίσεων και εξωδικαστικών ακόμα διώξεων κατά όσων αμφισβητούν το επίσημο «αφήγημα» για την Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή. Στο ζήτημα της Ουκρανίας η μεν ‘Ακρα Δεξιά της Λεπέν τηρεί σιωπή στα πιο επίμαχα ζητήματα, αφήνοντας να εννοηθεί ότι είναι κατά του πολέμου με τη Ρωσία, μόνο που το ίδιο έλεγαν, πριν κερδίσουν τις εκλογές, Τραμπ και Μελόνι, για να αποδείξουν εκ των υστέρων στην πράξη ότι δεν είναι αντίθετοι με τον πόλεμο του ΝΑΤΟ. Ο Μελανσόν τηρεί μια στάση υπέρ του δικαιώματος των (Ρώσων) κατοίκων του Ντονμπάς στην αυτοδιάθεση, στάση όμως που βρίσκει αντίθετη μια ισχυρή τάση στο εσωτερικό της ίδιας της «Ανυπότακτης Γαλλίας» (France Insoumise) της οποίας ηγείται.
Στο παλαιστινιακό ζήτημα η «Ανυπότακτη Γαλλία» έχει ταχθεί αποφασιστικά υπέρ των Παλαιστινίων και κατά της γενοκτονίας ενώ έχει καταδικάσει έντονα τις επιθέσεις ΗΠΑ και Ισραήλ κατά του Ιράν και του Λιβάνου, και μάλιστα τον βομβαρδισμό πυρηνικών εγκαταστάσεων στο Ιράν, γεγονός που την έβαλε στο στόχαστρο του παντοδύναμου CRIF, του «Αντιπροσωπευτικού Συμβουλίου των Εβραϊκών Θεσμών της Γαλλίας». Η ανοιχτή διαμάχη της Ανυπότακτης Γαλλίας με το Ισραήλ πήρε πολύ έντονες μορφές, με την κοινοβουλευτική εκπρόσωπό της να ζητά την ανάκληση του Πρέσβη του Ισραήλ για όσα είπε κατά του Μελανσόν.
Η περίοδος της γενοκτονίας στη Γάζα απετέλεσε και το σημείο στροφής του Ισραήλ και του λόμπυ του απέναντι στη γαλλική άκρα δεξιά. ‘Εως τότε κρατιούνταν σε «απόσταση ασφαλείας» από μια γαλλική άκρα δεξιά που έλκει την καταγωγή της από αντισημιτικά ρεύματα και ρεύματα συνδεόμενα με την παράδοση του συνεργάτη της ναζιστικής Γερμανίας στρατάρχη Πετέν, την OAS και τους βασανιστές της Αλγερίας. Στη διάρκεια της γενοκτονίας, οι εβραϊκές οργανώσεις άναψαν το «πράσινο φως» και έτσι, για πρώτη φορά στην ιστορία της Γαλλίας, τα κόμματα της Δεξιάς, του Κέντρου, οι Σοσιαλιστές, οι Κομμουνιστές και οι Πράσινοι συμμετείχαν, μαζί με την Μαρίν Λεπέν και εν μέσω της σφαγής των Παλαιστινίων, σε διαδήλωση … κατά του αντισημιτισμού. Μόνοι απόντες από αυτή την εθνική αντιπαλαιστινιακή στην πραγματικότητα εκδήλωση, ο Μελανσόν και η Ανυπότακτη Γαλλία.
Ρωτάμε τέλος τον Γρηγόρη Γεροτζιάφα για τα βασικά συμπεράσματά του από τη συμμετοχή του σε θίνκ τανκ που δημιούργησε ο Αλέξης Τσίπρας για τη μελέτη των προβλημάτων του ΕΣΥ.
