Φίλος της στήλης μας έστειλε την ακόλουθη ανάρτηση του Γιώργου Αλεξάτου. Δεν επιδοκιμάζουμε, ούτε απορρίποτυμε τους χαρακτηρισμούς του για το νέο κόμμα της κυρίας Καρυστιανού, για το οποίο επιφυλασσόμεθα να μιλήσουμε ολοκληρωμένα μόλις μπορέσουμε, εντούτοις δημοσιεύουμε την ανάρτηση για λόγους ενημέρωσης και προβληματισμού
Δ.Κ.
Και για να μην υπάρχει καμιά αμφιβολία, ο συνεργάτης της Μαρίας Καρυστιανού, Γιάννης Χατζηαντωνίου, απάντησε σ’ αυτό που έγραψα χθες. Ότι διέκοψα τη φιλική σχέση που είχαμε επί χρόνια όταν τάχθηκε δημοσίως υπέρ της εκτέλεσης της κομμουνίστριας αγωνίστριας του ΕΑΜ, Μίρκα Γκίνοβα (Ειρήνης Γκίνη), το 1946.
Και η απάντησή του επιβεβαιώνει ότι τάχθηκε σαφώς υπέρ των εκτελέσεων αγωνιστών.
Με τίτλο “ΦΙΛΟΣ Ο Γ.Α., ΦΙΛΤΕΡΑ Η ΑΛΗΘΕΙΑ”, ο Γιάννης Χατζηαντωνίου υποστηρίζει ότι καλώς εκτελέστηκε η Γκίνοβα, γιατί ήταν Σλαβομακεδόνισσα. Και “οι σλαβομακεδόνες αποσχιστές που μάλιστα συγκροτήθηκαν και ως εξουσία από τον Τίτο είναι άλλη κατάσταση. Όσοι από αυτούς πολεμούσαν ένοπλα το κράτος, υπέπιπταν στο ποινικό αδίκημα “επιβουλή της ακεραιότητας του κράτους” που τότε τιμωρούνταν με θάνατο”.
Βέβαια, ανεξάρτητα απ’ οτιδήποτε άλλο, όταν εκτελέστηκε η Γκίνοβα δεν υπήρχε καν η σλαβομακεδονική οργάνωση ΝΟΦ, που συγκροτήθηκε το 1947. Και η Γκίνοβα, ως μέλος του ΚΚΕ, καμιά αποσχιστική άποψη δεν υποστήριζε. Ως κομμουνίστρια εκτελέστηκε και τίποτα περισσότερο.
Όμως ο Γιάννης δεν φαίνεται να έχει και ιδιαίτερο πρόβλημα και γενικότερα με τις εκτελέσεις κομμουνιστών. Όπως γράφει, ξεχωρίζει τους “απλούς αριστερούς που διώκονταν για τις ιδέες τους”, από “τους κομμουνιστές που στρατεύτηκαν στον ΔΣΕ, ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΕΚΛΕΓΜΕΝΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ. Ως προς αυτούς σε συνθήκες εμφυλίου πολέμου οι διώξεις είναι αναπόφευκτες”.
Έτσι ακριβώς! Για να μη μείνει καμιά αμφιβολία, αν κι αυτό το γραμμένο με κεφαλαία για την εκλεγμένη κυβέρνηση, βγάζει μάτι.
Από τις εκλογές βίας και νοθείας του Μαρτίου 1946 είχε προέλθει η “εκλεγμένη κυβέρνηση”. Με δεκάδες δολοφονημένους πολίτες, με βιασμούς, κακοποιήσεις, άγρια κρατική και παρακρατική τρομοκρατία. Που είχαν υποχρεώσει το σύνολο της Αριστεράς (εαμικής και μη), αλλά και μεγάλο τμήμα του Κέντρου (Καφαντάρης, Τσουδερός, Καρτάλης κ.ά.) να απέχουν.
Κάτι που ο Γιάννης το ξέρει πολύ καλά.
Αλλά παίρνει θέση, ξεκάθαρα, υπέρ της παράνομης κυβέρνησης των δολοφόνων.
Δίνοντας ξεκάθαρα το ιδεολογικό του στίγμα. Και φυσικά το ιδεολογικό στίγμα του νέου κόμματος.
Μακριά κι αλάργα!
