Πλημμέλημα ο θάνατος του 16χρονου Κώστα Φραγκούλη: Τρία έτη με αναστολή η ποινή του αστυνομικού

13 Ιουνίου 2025

ε φυλάκιση μόλις 3 ετών– με 3ετή αναστολή- καταδίκασε το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Βέροιας, τον 37χρονο αστυνομικό από τις σφαίρες του οποίου έχασε τη ζωή του, τον Δεκέμβριο του 2022, ο 16χρονος ρομ Κώστας Φραγκούλης, κατά τη διάρκεια αστυνομικής καταδίωξης στη δυτική Θεσσαλονίκη.

Ύστερα από πολυήμερη ακροαματική διαδικασία, το Δικαστήριο -κατά πλειοψηφία έξι έναντι ενός- αποφάσισε να μεταβάλει την κατηγορία από κακούργημα σε πλημμέλημα και συγκεκριμένα από ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο σε ανθρωποκτονία που τελέστηκε καθ’ υπέρβαση της νόμιμης άμυνας, από αμέλεια. Επίσης, οι δικαστές, τακτικοί και λαϊκοί, αθώωσαν τον κατηγορούμενο για την πράξη της εκτέλεσης παράνομων πυροβολισμών, κρίνοντας ότι έγιναν επί σκοπώ άμυνας.

Νωρίτερα, στην απολογία του, ο κατηγορούμενος αστυφύλακας, υποστήριξε ότι ενήργησε «σε καθεστώς άμυνας», εξαιτίας του κινδύνου που, όπως ισχυρίστηκε, διέτρεχαν οι συνάδελφοί του δικυκλιστές από την πορεία που ακολουθούσε το αγροτικό αυτοκίνητο με οδηγό το ανήλικο θύμα και υπεραμύνθηκε των ενεργειών του επισημαίνοντας -μεταξύ άλλων- ότι οι δύο διαδοχικές βολές που έριξε -εκ των οποίων η μία πέτυχε τον ανήλικο στο κεφάλι τραυματίζοντάς τον θανάσιμα- έγιναν «με πρόθεση να πλήξει τα ελαστικά του οχήματος».

Υπενθυμίζεται ότι η μοιραία καταδίωξη είχε ξεκινήσει, όταν αστυνομικοί ενημερώθηκαν ότι ο 16χρονος έφυγε με το αγροτικό αυτοκίνητο του πατέρα του, από βενζινάδικο, χωρίς να πληρώσει το ποσό των 20 ευρώ για τα καύσιμα που είχε βάλει.

Συγγενείς και φίλοι του θύματος που βρέθηκαν στη δικαστική αίθουσα εξέφρασαν τη δυσαρέσκειά τους για την ετυμηγορία. Διά των συνηγόρων του, ο πατέρας του Κώστα Φραγκούλη ζήτησε από το δικαστήριο να τού αποδοθούν τα ρούχα που φορούσε ο γιος του κατά την επίδικη καταδίωξη (και είχαν κατασχεθεί ενόψει της προανάκρισης), αίτημα που έγινε δεκτό.

Πηγή: kosmodromio.gr

Τα άρθρα που δημοσιεύουμε δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις μας και δεν δεσμεύουν παρά τους συγγραφείς τους. Η δημοσίευσή τους έχει να κάνει όχι με το αν συμφωνούμε με τις  θέσεις που υιοθετούν, αλλά με το αν τα κρίνουμε ενδιαφέροντα για τους αναγνώστες μας.