“Όποιος ζήσει έζησε” το δόγμα Μητσοτάκη

Του Δημήτρη Χρήστου
20 Νοεμβρίου 2021

Μάταιες οι εκκλήσεις των επιστημόνων, των μάχιμων ιατρών και νοσηλευτών για ενίσχυση του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Κινδυνεύει να γίνει «πολυτελές», αν ενισχυθεί δήλωσε ο υπουργός παρά τον Κυριάκο Μητσοτάκη κ. Σκέρτσος! Είχε προηγηθεί, η επίσης αλήστου μνήμης δήλωση του κ. Στέλιου Πέτσα, πως αν ακούγαμε τον ΣΥΡΙΖΑ και επενδύαμε σε ΜΕΘ, θα πετάγαμε εκατομμύρια!

Και φτάσαμε σήμερα, στο τέταρτο και πλέον επιθετικό κύμα της πανδημίας με ρεκόρ κρουσμάτων και νεκρών, να μην υπάρχει διαθέσιμη ΜΕΘ και να διασωληνώνονται άρρωστοι σε ράντζα στους διαδρόμους. Φτάσαμε στο σημείο, το σύνολο του Εθνικού Συστήματος Υγείας να είναι μονοθεματικό. Συγκλονιστικές οι περιγραφές για την κατάσταση, από τον πρόεδρο των εργαζομένων στο Ιπποκράτειο της Αθήνας Δημήτρη Κουρουβάκη:

«Οι συνάδελφοι, ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, έχουν φτάσει στα όρια. Υπάρχει εργασιακή εξουθένωση. Δεν μπορούμε πια να προσφέρουμε τις ίδιες υπηρεσίες Υγείας, κάνουμε ότι καλύτερο μπορούμε. Είναι επιτακτική ανάγκη να ενισχυθούμε. Χρειάζονται νέες προσλήψεις, δεν επαρκεί το προσωπικό, δεν μπορούμε να αντέξουμε την πίεση, χωρίς άδειες, ρεπό, με τέτοια εργασιακή κόπωση».

Στην Αττική και στα νοσοκομεία της Αθήνας, όπως εξήγησε, «ξεκινάμε τώρα να είμαστε σε κρίσιμη κατάσταση, από εδώ και πέρα αυτό θα αντιμετωπίζουμε σε κάθε εφημερία. Μπήκαν 14 περιστατικά Covid-19 σε κλίνες ΜΕΘ που παίρνουν θέσεις από ασθενείς με άλλες νόσους και παθήσεις. Παραμερίζουμε αναγκαστικά τους υπόλοιπους ασθενείς στο νοσοκομείο, για να ανταποκριθούμε στις ανάγκες αυτών των ανθρώπων που νοσούν από covid-19».

Και με τις υπόλοιπες ασθένειες;

Και τι γίνεται με τα υπόλοιπα περιστατικά; Τι γίνεται με τις εξετάσεις που χρειάζονται οι πολίτες και είναι κρίσιμες για την πρόληψη σοβαρών ασθενειών και παθήσεων; Πόσες ημέρες χρειάζονται για να κλείσει κανείς ραντεβού και πόσοι μήνες για να προγραμματιστεί, χειρουργείο ή άλλη επέμβαση, αν αυτό επιτραπεί τελικά από την εξέλιξη της πανδημίας;
Για ποιο λόγο λοιπόν η κυβέρνηση δεν συγκινείται από την κατάσταση και τις χιλιάδες των νεκρών;

Πώς και γιατί βρεθήκαμε, σε μια από τις χειρότερες θέσεις της Ευρώπη σε νοσούντες και θύματα; Εδώ και πλέον από ένα χρόνο ακούμε για επιστρατεύσεις και επιτάξεις, χωρίς να γίνεται πράξη τίποτα! Πόσοι πολίτες άραγε έχουν την δυνατότητα να αναζητήσουν λύσεις στον ιδιωτικό τομέα; Με τι κόστος και τι οικονομικές θυσίες; Ή μήπως δεν γίνονται οι απαραίτητες κινήσεις, για να αυξηθεί η πελατεία των ιδιωτικών θεραπευτηρίων;

Στα οποία ιδιωτικά θεραπευτήρια έχουν ήδη λάβει θέση ξένα επιθετικά Funds (!) για να βγάλουν πολύ χρήμα. Και για να βγάλουν πολύ χρήμα, πρέπει η δημόσια υγεία να περιοριστεί. Μόνο το CVC Capital private equity fund από το Λουξεμβούργο, έχει αποκτήσει το νοσοκομείο Metropolitan, το Iασώ General και το Υγεία, ενώ η Ευρωκλινική ανήκει στο επενδυτικό fund της Global Finance. Και όλοι αυτοί και όσοι ακολουθούν, εμφανίστηκαν και έλαβαν θέση, αμέσως μετά την άνοδο της ομάδας Μητσοτάκη στην εξουσία.

Μετρήσεις για λιγότερους νεκρούς!

Σχεδιάζει λοιπόν κάποια παρέμβαση η κυβέρνηση; Ναι σχεδιάζει. Όπως μάθαμε από τον πρόεδρο του ΕΟΔΥ Θεοκλή Ζαούτη, θα αλλάξει ο τρόπος καταγραφής των νεκρών από τον κορωνοϊό! Επειδή οι αριθμοί τρομάζουν τους πολίτες, αν οι αριθμοί μικρύνουν χωρίς να μικραίνουν στην πραγματικότητα, η εικόνα για την κυβέρνηση θα είναι καλύτερη!

Σήμερα λοιπόν, οι νεκροί στην Ελλάδα καταγράφονται χωρίς χρονικό περιορισμό. Σε άλλες χώρες είπε ο κ. Ζαούτης, όπως για παράδειγμα στο Ηνωμένο Βασίλειο, καταγράφονται ως νεκροί Covid όσοι πέθαναν εντός 28 ημερών από τη διάγνωση, ενώ η Ισπανία καταγράφει μόνο όσους πεθαίνουν σε νοσοκομειακό περιβάλλον. Αναμένουμε λοιπόν ποιο νέο μοντέλο θα επιλεγεί.

Μπορείς, λοιπόν, να πεθαίνεις στο σπίτι σου ήσυχος, ή ανήσυχος στο νοσοκομείο μετά την 29η μέρα. Δεν πρόκειται να σε μετρήσει κανείς. Πιθανόν να μην σε βρει ούτε η εν εξελίξη απογραφή, αφού νέο ρεύμα αρνητών, οργανώνει κίνημα ανυπακοής στους μετρητές! Βοήθεια μας…

Πηγή: slpress.gr

Τα άρθρα που δημοσιεύουμε δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις μας και δεν δεσμεύουν παρά τους συγγραφείς τους. Η δημοσίευσή τους έχει να κάνει όχι με το αν συμφωνούμε με τις θέσεις που υιοθετούν, αλλά με το αν τα κρίνουμε ενδιαφέροντα για τους αναγνώστες μας.