του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου (*)
Αγαπητοί φίλοι και σύντροφοι,
Θέλω να σας ευχαριστήσω και να σας συγχαρώ για την πρωτοβουλία σας να οργανώστε αυτή την εδώ και πολύ καιρό αναγκαία διάσκεψη. Θέλω ιδιαίτερα να ευχαριστήσω τους συντρόφους Μπαμπακώφ, Πριλέπιν και Κατσιούλα για την ενέργεια και το χρόνο που αφιέρωσαν για την επιτυχία της.
Η Πρωτοβουλία των Δελφών για την υπεράσπιση της Δημοκρατίας που εκπροσωπώ εδώ, γεννήθηκε από την πεποίθηση ότι κανένα από τα μεγάλα σημερινά ζητήματα δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί σε εθνικό ή ακόμα και περιφερειακό επίπεδο. Είναι παγκόσμια από τη φύση τους. Ούτε μπορούν να αντιμετωπισθούν μόνο από κράτη. Χρειάζονται για να αντιμετωπιστούν την είσοδο των μαζικών κινημάτων στη σκηνή της Ιστορίας. Εξ αυτού η ανάγκη μιας νέας Διεθνούς, που ο σύντροφός μας Σαμίρ Αμίν ονόμαζε Πέμπτη, ή μπορούμε να την ονομάσουμε Sovintern. Μια παγκόσμια πρόκληση είναι ανάγκη να αντιμετωπιστεί με μια παγκόσμια αντι-πρόκληση.
Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος που αυτή η Διάσκεψη πραγματοποιείται στη Ρωσία. Μιλώντας πρόπερσι στη λέσχη Βαλντάι, ο ίδιος ο Πρόεδρος Πούτιν υπογράμμισε τη διεθνή σημασία της Ρωσικής Επανάστασης. Πράγματι, η Επανάσταση του 1917 υπήρξε η πρώτη μείζων απάντηση του παγκόσμιου σοσιαλιστικού και εργατικού κινήματος στο φαινόμενο του Ιμπεριαλισμού, την πολιτική δηλαδή με την οποία ο Καπιταλισμός επιχειρεί να λύσει την κρίση του από τον 19ο αιώνα και μετά.
Ο Ιμπεριαλισμός δεν είναι ένα συγκυριακό, τυχαίο χαρακτηριστικό του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος. Είναι συστημικό, οργανικό του χαρακτηριστικό, απαραίτητο για την ίδια την επιβίωσή του.
Η πρώτη χώρα που το κατάλαβε και αντέδρασε σε αυτό ήταν η Ρωσία γιατί δεν μπορούσε να αναπτυχθεί στο δεδομένο πλαίσιο που είχε διαμορφώσει ο καπιταλισμός. Αυτό είναι που έκανε τη Ρωσική, την Κινέζικη και τις αντιαποικιακές επαναστάσεις που ακολούθησαν και αναγκαίες και δυνατές.
Η Ρωσία έμαθε το ίδιο μάθημα με τον δύσκολο τρόπο, στα τέλη του περασμένου αιώνα, διαπιστώνοντας τα αποτελέσματα των χωρίς προηγούμενο, απίστευτων παραχωρήσεων που έκαναν και ο Γκορμπατσώφ και ο Γέλτσιν στη Δύση.
Το 1991, οι επικεφαλής του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου πίστεψαν προς στιγμή ότι ζούμε το τέλος της Ιστορίας, ότι θα μπορούσαν να επιβάλουν την παγκόσμια Αυτοκρατορία τους, την Αυτοκρατορία του Χρήματος, γενικεύοντας ένα σύστημα κοινοβουλευτικής ψευτοδημοκρατίας, με την ισχύ του δυτικού καπιταλιστικού, πολιτικού, οικονομικού και κοινωνικού παραδείγματος. ‘Ηλπισαν ότι η εισαγωγή των δυτικών κεφαλαίων και αξιών στην Κίνα θα προκαλούσε μια κινέζικη περεστρόικα εξελισσόμενη σε καταστρόικα, ανατρέποντας το καθεστώς της σχεδιασμένης οικονομίας. ‘Ηλπισαν ότι η Ρωσία θα συνέχιζε στην κατεύθυνση της αποσύνθεσης, ήλπισαν ότι καμιά τάξη, έθνος ή κράτος δεν θα αμφισβητούσε την εξουσία τους.
Δεν έγινε έτσι. Είχαμε τη φανταστική ανάπτυξη της Κίνας και την επιβίωση του καθεστώτος της, την επάνοδο της Ρωσίας, την άνοδο του Νότου, την οικονομική και πολιτική κρίση στην ίδια τη Δύση. Κι αυτό είναι που υποχρεώνει τη τον ιμπεριαλισμό, υπό την ηγεσία των Τραμπ και Νετανιάχου, να αλλάξουν πορεία και να γυρίσουν στις παληές μεθόδους του Φασισμού και του Πολέμου. ‘Όχι πλέον ΟΗΕ, όχι πλέον διεθνές δίκαιο. Η δύναμη του ισχυρού, η θέληση του Δικτάτορα γίνεται ο τελικός νόμος. Και βλέπουμε την πολιτοφυλακή Αζώφ στην Ουκρανία, την παλαιστινιακή γενοκτονία, τον Λίβανο, τη Συρία, τη Βενεζουέλα, το Ιράν, την Κούβα. Το δίδυμο Τραμπ – Νετανιάχου μοιάζει να ακολουθεί μια παραλλαγή της στρατηγικής Χίτλερ και της γεωπολιτικής Χαουζχόφερ. Εκείνος κατέλαβε όλη την Ευρώπη, πριν επιτεθεί στη σοβιετική Ρωσία: οι τωρινοί επιδιώκουν να ελέγξουν όλα τα στρατηγικά σημεία στη Γη προτού επιτεθούν στη Ρωσία και την Κίνα.
Από την Ιστορία γνωρίζουμε ότι παρόμοια φαινόμενα δεν αντιμετωπίζονται με τακτικούς ελιγμούς και κατευνασμό. Χρειάζονται την πιο αποφασιστική πάλη και ελπίζω ότι η Sovintern θα συμβάλλει σε αυτή.
Η ηρωϊκή αντίσταση του Ιρανικού λαού στον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ και του Ισραήλ προσφέρει μια ιστορική ευκαιρία στις αντι-ιμπεριαλιστικές δυνάμεις να περάσουν στην αντεπίθεση, προτού αυτοί καταφέρουν να σταθεροποιήσουν την κατάσταση. Η Ιστορία δεν θα μας συγχωρήσει αν δεν την χρησιμοποιήσουμε.
Βέβαια ο Ιμπεριαλισμός είναι το παιδί του Καπιταλισμού. Δεν μπορείς να τον αντιμετωπίσεις αν δεν αντιτάξεις στον Καπιταλισμό ένα αντι-όραμα. Χρειάζεται να ορίσουμε ξανά τι μπορεί να είναι ο σοσιαλισμός, να κουβεντιάσουμε για την οικολογία και την τεχνητή νοϋμοσύνη, μεταξύ άλλων. Χρειάζεται να πραγματοποιηθούν διασκέψεις για αυτά ακριβώς τα θέματα. Και χρειάζεται να εκδηλώσουμε με τον εντονότερο δυνατό τρόπο, με λόγια και με πράξεις, την αλληλεγγύη μας στους Παλαιστίνιους και Λιβανέζους, στους Ιρανούς και στους Κουβανούς. Τη χρειάζονται!
(*) Πρόκειται για το κείμενο της ομιλίας του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου που έγινε στην ιστορική Αίθουσα των Συνδικάτων στη Μόσχα στις 27 Απριλίου, κατά το συνέδριο για τη δημιουργία ενός παγκόσμιου Δίκτυου για την αριστερά του 21ου αιώνα με την ονομασία Σοβιντέρν. Η Πρωτοβουλία των Δελφών, ανταποκρινόμενη στην πρόσκληση που έλαβε από το σοσιαλιστικό κόμμα «Δίκαιη Ρωσία» συμφώνησε να συμμετάσχει και να υποστηρίξει κριτικά αυτή την πρωτοβουλία, πεπεισμένη για την ανάγκη να διαλεχθούν οι δυνάμεις της αριστεράς παγκοσμίως, αλλά και ιδιαίτερα η ρωσική με τη διεθνή αριστερά. ‘Ενας τέτοιος διάλογος έχει σήμερα τεράστια σημασία.
