Κυβέρνηση και ΜΜΕ αγνοούν τα μηνύματα των διαδηλωτών και προτάσσουν την ατζέντα της αστυνομικής καταστολής κατασκευάζοντας αποδιοπομπαίο τράγο, τον Μελανσόν
25 Οκτωβρίου 2026
Από το περασμένο Σάββατο η Γαλλία βρίσκεται σε τροχιά κοινωνικής διαμαρτυρίας, με την κυβέρνηση Μακρόν-Λεκορνί αποδυναμωμένη, απονομιμοποιημένη να επιλέγει τη λογική της καταστολής των διαδηλωτών που οι ειρηνικές διαμαρτυρίες τους έχουν υπερβεί τα αρχικά αιτήματα των μαθητών των σχολείων των υποβαθμισμένων προαστίων της χώρας. Τα συστημικά ΜΜΕ, αρκετά από τα οποία ανήκουν σε ολιγάρχες που δεν κρύβουν την προτίμησή τους για την Ακροδεξιά, επαναλαμβάνουν ad nauseam τις εικόνες χάους και βανδαλισμών του περασμένου Σαββάτου, αγνοώντας ηθελημένα τις μεγάλες, ειρηνικές, ευρηματικές διαδηλώσεις νέων, εργαζόμενων, Κίτρινων Γιλέκων σε όλη τη χώρα: πάνω από 800.000 διαδηλωτές σε όλη τη Γαλλία έστειλαν τα δικά τους μηνύματα για βελτίωση των ζωών τους, κατά της ακρίβειας, υπέρ της βελτίωσης των υποδομών σε σχολεία και πανεπιστήμια κ.ά. Μηνύματα τα οποία κυβέρνηση, ΜΜΕ, Δεξιά και Ακροδεξιά έσπευσαν να αγνοήσουν, επιλέγοντας τις εικόνες βίας, προτάσσοντας την ατζέντα της αστυνομικής καταστολής και της σπίλωσης της Ανυπότακτης Γαλλίας που παρουσιάζεται ως η υποκινήτρια των ταραχών!
Επίθεση στην Αριστερά αντί για αυτοκριτική
Η χώρα, που καταρρέει δημοσιονομικά (δημόσιο χρέος 119% του ΑΕΠ), βρίσκεται σε κοινωνικό αναβρασμό, με το δίδυμο Μακρόν-Λεκορνί αφενός να προωθεί έναν τερατώδη προϋπολογισμό λιτότητας, κοινωνικών περικοπών ύψους 54 δισ., με τις στρατιωτικές δαπάνες να βρίσκονται -μόνο αυτές- στο απυρόβλητο: 6 δισ. αύξηση και φέτος όπως και πέρσι… Και αφετέρου, αντί να κάνει την αυτοκριτική της για την επιθετική στάση της αστυνομίας κατά των διαδηλωτών (ακρωτηριασμοί, απώλεια όρασης κ.λπ.) και την υποχωρητικότητα έναντι των ταραχοποιών, ρίχνει λάδι στη φωτιά. Στοχοποιεί αβάσιμα την Ανυπότακτη Γαλλία χωρίς να δίνει καμία πολιτική απάντηση στα αιτήματα των διαμαρτυρόμενων διαδηλωτών. Προκλητικά ο υπουργός Δικαιοσύνης Ζεράλντ Νταρμανέν αναφέρθηκε στην «πολιτική ευθύνη» της Ανυπότακτης Γαλλίας για τη βία, κατηγορώντας το κόμμα ότι «θέλει να αποσταθεροποιήσει τους θεσμούς μας» και ότι «πέταξε ένα σπίρτο σε ένα βαρέλι με βενζίνη». Είχε προηγηθεί ήδη από το βράδυ του Σαββάτου ο πρωθυπουργός Σεμπαστιέν Λεκορνί που στην πρώτη του εμπρηστική δήλωση είχε κάνει λόγο για έναν «γαλαξία της Ακροαριστεράς όπου η Ανυπότακτη Γαλλία κατέχει σημαντική θέση και όπου υπάρχουν άνθρωποι, γκρουπούσκουλα που σαφώς εγγράφονται σε μια ατζέντα βίας»… Φτάνοντας μέχρι του σημείου να πει ότι «η Ακροαριστερά θέλει την αταξία ως τις προεδρικές εκλογές».
Και πλέον ακούγονται φωνές, όπως αυτή του προέδρου της Γερουσίας Ζεράρ Λαρσέ, που ζητούν, ούτε λίγο ούτε πολύ, την… απαγόρευση της Ανυπότακτης Γαλλίας! Την ίδια στιγμή η Ακροδεξιά διά στόματος Μαρίν Λεπέν -οι δημοσκοπήσεις τη φέρνουν ως 38% στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών του Απριλίου – επιχειρεί να επιβάλει την ατζέντα του νόμου και της τάξης απέναντι στο «χάος και στη βία».
Κατασκευάζοντας έναν αποδιοπομπαίο τράγο…
Μέσα σε αυτό το κλίμα σαπίλας, που καταγγέλλει συστηματικά ο Ζαν Λικ Μελανσόν δείχνοντας ως υπαίτιο τον Πρόεδρο Μακρόν, μια αποκάλυψη του ερευνητικού ιστότοπου Mediapart προκάλεσε αίσθηση αλλά και την άμεση αντίδραση της Ανυπότακτης Γαλλίας. Σύμφωνα με το άρθρο υπό τον εύγλωττο τίτλο «Κατασκευάζοντας έναν αποδιοπομπαίο τράγο», η άποψη ότι πίσω από την οργάνωση των κινητοποιήσεων βρίσκεται η Ανυπότακτη Γαλλία προωθήθηκε από την εκτελεστική εξουσία, αν και αμφισβητείται σε μεγάλο βαθμό στο εσωτερικό των υπηρεσιών πληροφοριών. Στα περί δήθεν ανάμειξης της Ανυπότακτης Γαλλίας έχει απαντήσει ήδη ο Μελανσόν, ειρωνικά, λέγοντας ότι είναι μάλλον η πρώτη φορά που οργανώνονται διαδηλώσεις με… τηλεπάθεια, καθώς δεν υπάρχει καμία απόδειξη που να αποδεικνύει οργανωτική ανάμειξη της Ανυπότακτης Γαλλίας.
Σε ανταλλαγές μηνυμάτων στις οποίες είχε πρόσβαση ο Mediapart, ένας επιθεωρητής έγραψε στις 18 Οκτωβρίου, μια ημέρα μετά τα επεισόδια, ότι «υπάρχουν πράγματα που δεν λέγονται, αλλά όταν μας ζητούν επί λέξει να γράψουμε ότι η Ανυπότακτη Γαλλία βρίσκεται πίσω από το κίνημα ενώ αυτό είναι αντικειμενικά λάθος σύμφωνα με την κοινή γνώμη των τοπικών υπηρεσιών πληροφοριών, τότε αυτό σημαίνει ότι έχουμε πολιτικές αποφάσεις». Το απόσπασμα αυτό, όπως ήταν αναμενόμενο, προκάλεσε σάλο. Τα στελέχη της Ανυπότακτης Γαλλίας κατήγγειλαν «μεγάλο πολιτικό σκάνδαλο», όπως χαρακτήρισε την υπόθεση ο Μανουέλ Μπομπάρ, εθνικός συντονιστής της Ανυπότακτης Γαλλίας, ο οποίος ανακοίνωσε ότι θα προσφύγει στη Δικαιοσύνη κατά του υπουργού Νουνιέζ «γιατί η κατασκευή ψεύτικων ντοκουμέντων σημαίνει ότι κάνει κατάχρηση εξουσίας, δηλαδή δίνει εντολές που πηγαίνουν πέρα από τις αρμοδιότητές του και αυτά είναι εγκλήματα».
Από την πλευρά του, ο Μελανσόν τη Δευτέρα το βράδυ κατήγγειλε ότι «ένα άρθρο του Mediapart αποκαλύπτει το πώς η ιεραρχία των υπηρεσιών πληροφοριών ζητά να εμπλακεί η Ανυπότακτη Γαλλίας ενώ γνωρίζει ότι αυτή η εμπλοκή δεν είναι αλήθεια». Μέχρι και ο συνήθως συγκρατημένος επικεφαλής του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ολιβιέ Φορ δήλωσε ότι «αν αυτό ισχύει, είναι απαράδεκτο, έχουμε το δικαίωμα να αμφισβητούμε την Ανυπότακτη Γαλλία, αλλά σε μια Δημοκρατία η αλήθεια δεν χειραγωγείται για να πληγεί ένας αντίπαλος. Και δεν δημιουργούμε παραπέτασμα καπνού για να κρύψουμε τις διεκδικήσεις μαθητών και των μισθωτών. Απαντάμε σε αυτές τις διεκδικήσεις».
Και μπορεί ο υπουργός Εσωτερικών να διέψευσε ότι έχει δώσει τέτοιες εντολές, όμως η μαρτυρία που επικαλείται ο ιστότοπος δεν είναι η μόνη που τον διαψεύδει. Ένας υπεύθυνος σε εθνικό επίπεδο ενός αστυνομικού συνδικάτου εξηγεί πως αισθάνθηκε «μεγάλη έκπληξη από αυτές τις κατηγορίες σε βάρος της Ανυπότακτης Γαλλίας που ευθύνεται δήθεν για το χάος του Σαββάτου και τις καταστροφές». «Δεν βλέπω τι ρόλο παίζει η Ανυπότακτη Γαλλία σε αυτό το φιάσκο. Είναι επικίνδυνη η πολιτικοποίηση μιας αποτυχίας τόσο χοντροκομμένης, όπως κυρίως και η μη ανάληψη τη πλήρους ευθύνης» συνέχισε ο ίδιος, εξηγώντας ότι «δεν συμπαθεί την Ανυπότακτη Γαλλία λόγω των διαρκών επιθέσεων που κάνει κατά των αστυνομικών».
Πηγή: www.avgi.gr
Τα άρθρα που δημοσιεύουμε δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις μας και δεν δεσμεύουν παρά τους συγγραφείς τους. Η δημοσίευσή τους έχει να κάνει όχι με το αν συμφωνούμε με τις θέσεις που υιοθετούν, αλλά με το αν τα κρίνουμε ενδιαφέροντα για τους αναγνώστες μας.
Διαβάστε επίσης:
