Ένα από τα πολλά και εξόχως σημαντικά σημεία της συνέντευξης είναι ότι οι ιθύνοντες, με τον τρόπο που αγοράζουν εξαρτούν τη χώρα όσο πιο σφιχτά γίνεται και εις το δικηνεκές από το Ισραήλ και τις ΗΠΑ.
Δ.Κ
Η κυβέρνηση έχει προχωρήσει σε διαδοχικά «πακέτα εξοπλισμών» , κόστους πολλών δις επιλέγοντας σε όλες τις περιπτώσεις τις απευθείας αναθέσεις. Αυτό δεν είναι το μοναδικό πρόβλημα των εξοπλισμών με την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι με όλα αυτά τα δισεκατομμύρια που οι πολίτες πληρώνουν , δεν υπάρχει απολύτως κανένα κέρδος για την ελληνική αμυντική βιομηχανία! Απόλυτο μηδέν! Γιατί;
Ο κ. Ευτύχιος Δαμηλάκης εξηγεί ότι η Ελλάδα «έχει χάσει ήδη το τρένο της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας» και μιλά για εξοπλισμούς για τους οποίους δεν υπάρχουν προβλέψεις για τη διαλειτουργικότητα τους, τις αναβαθμίσεις τους, την υποστήριξη τους. Καμία πρόβλεψη δεν υπάρχει κυρίως για την εμπλοκή της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας σε κάποιο έστω από τα εξοπλιστικά προγράμματα που πληρώνουμε.
Η δικαιολογία της «εξοπλιστικής διπλωματίας» στην οποία πιθανόν να προσφύγουν όσοι θέλουν να δώσουν ελαφρυντικό στην κυβέρνηση Μητσοτάκη , καταρρέει εύκολα διαπιστώνοντας ότι η Ελλάδα είναι εκτός ακόμη και από τον «ευρωπαϊκό αντιαεροπορικό θόλο», ο οποίος σταματά στη Βουλγαρία , παρακάμπτει το Αιγαίο και …συνεχίζει στην Κύπρο! Πως έγινε αυτό μας το εξηγεί ο κ. Δαμηλάκης. Η «εξαίρεση» μας από τον «ευρωπαϊκό θόλο» εξηγεί και την σχεδόν «ερωτική» σχέση που έχει ο κ. Δένδιας με την περιβόητη «Ασπίδα του Αχιλλέα» , που προέρχεται από το Ισραήλ.
Ο Ευτύχιος Δαμηλάκης είναι διδάκτωρ Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου. Η διδακτορική του έρευνα επικεντρώθηκε στην ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία, το Ευρωπαϊκό Ταμείο Άμυνας, την PESCO και τις νέες πρωτοβουλίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα της άμυνας.
Στην πρωτογενή έρευνα συμμετείχαν, Ανώτατοι αξιωματούχοι των θεσμικών οργάνων της ΕΕ, Υπουργεία Αμυνας, Μόνιμες Αντιπροσωπείες κ-μ ΕΕ, Αμυντικές Βιομηχανίες και Εθνικές Ενώσεις Αμυντικών Αμυντικών Βιομηχανιών.
Τα άρθρα που δημοσιεύουμε δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις μας και δεν δεσμεύουν παρά τους συγγραφείς τους. Η δημοσίευσή τους έχει να κάνει όχι με το αν συμφωνούμε με τις θέσεις που υιοθετούν, αλλά με το αν τα κρίνουμε ενδιαφέροντα για τους αναγνώστες μας.
