Οι επιδόσεις Ρουσόπουλου εις τας Ευρώπας και εις βάρος της Ελλάδας

Αρχηγισμός, ιδεοληψία, πολυδιάσπαση, περιφρόνηση προς τη ρωσική ιστορία και παράδοση, ιδεολογική και συχνότατα υλική εξάρτηση από δυτικές δομές -αυτές είναι οι κυριότερες, μεταξύ τους άμεσα αλληλένδετες κατηγορίες που αποδίδονται από εχθρούς, ενίοτε και φίλους, στο στρατόπεδο των Ρώσων φιλελεύθερων και στις οργανωμένες πολιτικές του δυνάμεις. Η δε συνθήκη του πολέμου στην Ουκρανία περιορίζει ακόμη περισσότερο τις ούτως ή άλλως μέχρι τότε δυσοίωνες προοπτικές για τις φιλοδυτικές-φιλελεύθερες δυνάμεις εντός της Ρωσίας, οι οποίες έχουν να αντιμετωπίσουν την εμπόλεμη λογοκρισία, περιορισμό της αυτόβουλης πολιτικής δράσης, εντεινόμενο έλεγχο της δημόσιας σφαίρας από την πλευρά του κράτους.

Η (έστω και αναγκαστική) φυγή από τη χώρα επέφερε για τις εν λόγω πολιτικές δυνάμεις και, αναπόφευκτα, πλήρη αποκοπή από την κοινωνική πραγματικότητα, διεύρυνση του ήδη υπάρχοντος χάσματος με τις μάζες των απλών Ρώσων πολιτών, ενθάρρυνση φαινόμενων ιδεολογικού βερμπαλισμού και κενολογίας και, τέλος, περαιτέρω ενίσχυση της οικονομικής-πολιτικής εξάρτησης των υπαρχόντων μηχανισμών από δυτικές γραφειοκρατικές δομές.

Η διακήρυξη του Βερολίνου

Ενδιαφέρουσα εξέλιξη, πάντως, αποτελεί μετά την εκλογή Τραμπ η στροφή, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, από τις ΗΠΑ και το σύστημα υποτροφιών-χορηγιών USAID στις δομές της ευρωγραφειοκρατίας. Για την έστω επιφανειακή ενημέρωση των αναγνωστών σημειώνουμε, για παράδειγμα, πως η κύρια φιλελεύθερη-αντιπολιτευόμενη ενημερωτική πλατφόρμα MEDUSA στο πλαίσιο της κατάργησης του προγράμματος USAID δήλωνε πως τίθεται υπό αμφισβήτηση η ίδια η λειτουργική της επιβίωση (δημοσίευμα από τους Financial Times το προηγούμενο έτος).

Σε αυτό το πλαίσιο, αναφέρουμε εν τάχει τις κινήσεις του γνωστού πρώην ολιγάρχη Μιχαήλ Χανταρκόφσκι, ο οποίος εδώ και μία δεκαπενταετία διαβιεί στο Λονδίνο, έχοντας αναλάβει τον (άτυπο) ρόλο του επικεφαλής μίας (φαντασιακής) «κυβέρνησης στην εξορία». Θέση που επιχείρησε και επιχειρεί να εδραιώσει με μία πληθώρα ΜΜΕ, εκπαιδευτικών πρωτοβουλιών και συστημάτων υποτροφιών, τα οποία, αφενός, καλλιεργούσαν εντός της ρωσικής κοινωνίας το προφίλ του υπερπόντιου «ευεργέτη» και «πολέμιου υπέρ της ελευθερίας», από την άλλη έδινε τις απαραίτητες εγγυήσεις και πιστοποιητικά φρονημάτων στις ατλαντικές δομές που υποστήριζαν τα εγχειρήματά του.

Ειδικά με πρωτοβουλία του Χανταρκόφσκι και, δευτερευόντως, του σκακιστή Γκάρι Κασπάροφ υπεγράφη από φιλελεύθερες δυνάμεις και πολιτικούς δρώντες η λεγόμενη «Διακήρυξη του Βερολίνου» τον Απρίλιο του 2023, η οποία, μεταξύ άλλων προβλέπει την δέσμευση για απόσυρση των ρωσικών στρατευμάτων από την Ουκρανία, την αναγνώριση του καθεστώτος Πούτιν ως παράνομου και εγκληματικού, τέλος, την υποχρέωση για καταβολή πολεμικών αποζημιώσεων στην Ουκρανία. Σημειώνεται πως κατά τη σύνταξή της η διακήρυξη δεν υπογράφτηκε από την ανταγωνιστική προς τον Χοντορκόφσκι δομή του τεθνεώτος Αλεξέι Ναβάλνι FBK (Οργανισμός Αντιμετώπισης της Διαφθοράς).

Η PACE και το σκανδαλώδες γεύμα στο Παρίσι

Κατά την έναρξη των πολεμικών επιχειρήσεων η Ρωσία εγκατέλειψε το Συμβούλιο της Ευρώπης (Council of Europe) και, ως εκ τούτου, οι θέσεις των Ρώσων αντιπροσώπων στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης (PACE) έμειναν κενές. Με πρωτοβουλία το προέδρου της Συνέλευσης, Θεόδωρου Ρουσόπουλου, έγιναν επαφές, ώστε οι θέσεις να καλυφθούν από εκπροσώπους της ρωσικής φιλελεύθερης αντιπολίτευσης-«κυβέρνησης στην εξορία». Πέραν του προαναφερθέντος Χοντορκόφσκι, στο κάλεσμα των ευρωγραφιοκρατών για την κάλυψη θέσεων ανταποκρίθηκαν δομές όπως η FBK του Ναβάλνι και η εν Αμερική στεγαζόμενη Free Russia Foundation υπό την Ναταλία Αρνό. Η δύο τελευταίες οργανώσεις αποτελούν «φιλικά σωματεία», καθώς σωρεία στελεχών είτε μεταπηδούν από τη μία στην άλλη είτε καλύπτουν θέσεις και στις δύο, όπως οι επιφανείς φιλελεύθεροι πολιτικοί Βλαντίμιρ Καρά-Μουρζά και Βλαντίμιρ Μιλόφ. Για τον πρώτο αξίζει να σημειώσουμε ότι απελευθερώθηκε από τις ρωσικές φυλακές στο πλαίσιο ανταλλαγής κρατουμένων μεταξύ Ρωσίας, ΗΠΑ και άλλων δυτικών χωρών το 2024.

(στα αριστερά κοινή φωτογραφία Χανταρκόφσκι-Αρνό-Κασπάροφ το 2023 στο πλαίσιο συζητήσεων με την PACE).

Κατά τα φαινόμενα, ο διαγκωνισμός των διαφόρων φιλελεύθερων οργανώσεων για μία θέση στον…ήλιο του Συμβουλίου της Ευρώπης δεν άργησε να βαθύνει τα ήδη υπάρχοντα ρήγματα μεταξύ τους στο πλαίσιο του εσωτερικού ανταγωνισμού για πόρους και κύρος έναντι των ευρωπαϊκών και ατλαντικών μηχανισμών οργανώσεων. Μεταξύ άλλων, στην FBK τέθηκε ως όρος η υπογραφή της «διακήρυξης του Βερολίνου».

Η «έκρηξη» μεταξύ των παρατάξεων επήλθε τον Δεκέμβριο του 2025  σε επίσημο γεύμα που παρέθεσε σε εστιατόριο στο Παρίσι στην «εν συνόλω αντιπολίτευση» ο Μιχαήλ Χανταρκόφσκι, όταν ο Γκάρι Κασπάροφ ξεκίνησε να προκαλεί τους εκπροσώπους της FBK με επί προσωπικού εγκλήσεις. Αν και το ακριβές περιεχόμενο των διαλόγων, ελλείψει βίντεο ή ηχητικού υλικού, δεν μπορεί να αναπαραχθεί με λεπτομέρεια και πλήρη αξιοπιστία, ωστόσο σύμφωνα με διηγήσεις παρευρισκόμενων και αντίστοιχα δημοσιεύματα δέκτης της επίθεσης Κασπάροφ έγινε ο Βλαντίμιρ Καρά-Μουρζά, τον οποίο εγκάλεσε για μη επαρκές αντιπολιτευτικό φρόνημα, καθώς ο τελευταίος «παρέλειψε» να υπογράψει την «Διακήρυξη του Βερολίνου», ενώ ως δεύτερο ζήτημα προστριβής προέκυψε το καθεστώς της Κριμαίας, για την οποία, κατά τον Κασπάροφ, οι υποστηρικτές του Ναβάλνι δεν διαθέτουν αρκούντως «φιλοουκρανική στάση».

Τη σκυτάλη από τον Κασπάροφ έλαβε ο ίδιος ο Χοντορκόφσκι, ο οποίος στον απόηχο του σκανδάλου δημοσίευσε στα κοινωνικά δίκτυ λίστα με τα οικονομικά στοιχεία, της Free Russia Foundation, σύμφωνα με την οποία η αμερικανική κυβέρνηση χρηματοδότησε το 89% των εσόδων της οργάνωσης για το 2024, τα οποία ανέρχονται περίπου σε 6 εκ. δολ. Ο πρώην ολιγάρχης εγγυήθηκε για την αξιοπιστία των πηγών του και των στοιχείων που παρέθεσε.

Και ο Ρουσόπουλος σε ρόλο… ειρηνοποιού

Όπως γίνεται αντιληπτό, το εν λόγω σκάνδαλο αλλά και οι παγιωμένες, χρόνιες έριδες μεταξύ των φιλελεύθερων φραξιών δυσχεραίνουν το έργο συγκρότησης «ρωσικής» (σε εισαγωγικά, στον βαθμό που οι όποιοι εκπρόσωποι θα εκπροσωπούν κατά βάση τον εαυτό τους και τις οργανώσεις τους, αλλά όχι το ρωσικό κράτος) αντιπροσώπευσης στην PACE και για την ώρα οι αποφάσεις για τη συγκρότηση σώματος αντιπροσώπων έχουν αναβληθεί μέχρι νεωτέρας. Αξίζει να σημειωθεί πως, σύμφωνα πάντα με δημοσιεύματα, κομμάτι στην «πίτα» της εκπροσώπης επάξια διεκδικούν οργανώσεις-σφραγίδες των εθνικών μειονοτήτων της Ρωσικής Ομοσπονδίας.  Σε «αποαποικιοποιητικό» πνεύμα προβλέπεται πως το 1/3 των θέσεων θα αποδοθούν σε «εκπροσώπους» διαφόρων εθνοτικών μειονοτήτων της Ρωσίας, την ίδια στιγμή που το πραγματικό ποσοστό των εθνοτικά Ρώσων εντός της Ρωσικής Ομοσπονδίας αγγίζει το 81%. Η «ρωσική» αντιπροσωπεία, δηλαδή, τεχνηέντως και με πολιτικά κριτήρια θα… υποεκπροσωπεί την κυρίαρχη εθνοτική ομάδα της χώρας.

Όλες οι προαναφερθείσες αντιθέσεις έγιναν εν μέρει ορατές και στην ιδιότυπη συνέντευξη-φάρσα του Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, Θεόδωρου Ρουσόπουλου. Ο έμπειρος Έλληνας πολιτικός έπεσε θύμα φιλοκυβερνητικών Ρώσων φαρσέρ Βόβαν και Λέξους, οι οποίοι συστήθηκαν ως συνεργάτες του προέδρου της Ουκρανίας, Βλαντίμιρ (ή Βολοντίμιρ στα Ουκρανικά) Ζελένσκι. Αν και η συζήτηση δεν αποτελεί επίσημη τοποθέτηση του οργανισμού και αποτελεί προϊόν πλάνης, έχει αξία να σταθούμε στις κυριότερες θέσεις του Θεόδωρου Ρουσόπουλου, δεδομένου του κύρους του θεσμού που εκπροσωπεί:

Αρχικά ο Έλληνας πολιτικός εξήγησε ότι η σύνθεση της ρωσικής ομάδας στην PACE δεν έχει ολοκληρωτικά προσδιοριστεί, αλλά θα αποτελείται από γνωστούς Ρώσους πολιτικούς, οι οποίοι τοποθετούνται κατά του Πούτιν και διαβιούν στο εξωτερικό τα τελευταία χρόνια

Ως παράδειγμα έφερε τον Βλαντίμιρ Καρά-Μουρζά, υπογραμμίζοντας τις άριστες σχέσεις που διέθετε με το κατεστημένο Μπάιντεν, γεγονός που βοήθησε στο να περιληφθεί στη λίστα προς ανταλλαγή κρατουμένων το 2024, ενώ μέχρι και σήμερα ζει στις ΗΠΑ.

Παράλληλα, δήλωσε πως είναι διαθέσιμος να υποστηρίξει τις ουκρανικές θέσεις στο πλαίσιο των επαφών του με τον Καρά-Μουρζά, αποκρύπτοντας από τον Ρώσο πολιτικό την επικοινωνία του με τους «εκπροσώπους» του Ζελένσκι. Μάλιστα, δεσμεύθηκε να «μπλοκάρει» την εκπροσώπηση της επίσημης ρωσικής κυβέρνησης στην PACE.

Κατά τη δεύτερη επαφή με τους Ρώσους φαρσέρ, ο Θεόδωρος Ρουσόπουλος σχολίασε τις ενδοαντιπολιτευτικές έριδες και την προαναφερόμενη σύγκρουση μεταξύ Κασπάροφ και Καρά-Μουρζά. Σύμφωνα με την πληροφόρηση του Έλληνα πολιτικού, ο καυγάς μεταξύ των ανδρών προκλήθηκε από τον Γκάρι Κασπάροφ, ο οποίος κατηγόρησε τον Βλαντίμιρ Καρά-Μουρζά ότι εν γνώσει του επέστρεψε στη Ρωσία ενώ αντιμετώπιζε ποινικές διώξεις ώστε να αξιοποιήσει τη δεδομένη φυλάκισή του με σκοπούς αυτοπροβολής και μιντιακής προώθησης, γεγονός που οδήγησε στην απόσυρση του Καρά-Μουρζά από τις συζητήσεις με την PACE.

Ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον είχαν οι δηλώσεις του σχετικά με την ιεραρχία της ρωσικής πλατφόρμας. Ο Έλληνας πολιτικός εξήγησε πως δεν θα αποτελείται μόνο από Ρώσους πολιτικούς, αλλά θα αποτελείται από 12 Ρώσους και 10 μέλη της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης συν τον πρόεδρο της Συνέλευσης. Επομένως, κανείς από τους Ρώσους πολιτικούς, τόνισε ο Θ. Ρουσόπουλος, δεν μπορεί να εγείρει αξιώσεις για την πρωτοκαθεδρία στην υπό διαμόρφωση πλατφόρμα. Πολλώ δε μάλλον, ο πρόεδρος της Συνέλευσης ρητά ανέφερε πως όποιος από τους Ρώσους πολιτικούς δημοσίως τοποθετηθεί ως επικεφαλής της ρωσικής εκπροσώπησης θα αντιμετωπίζει θεσμικές επιπτώσεις από την PACE. Μάλιστα, εκμυστηρεύτηκε πως σε μεταξύ τους επαφές εκπρόσωποι των ρωσικών αντιπολιτευτικών «φατριών» έκαναν γνωστές και στον ίδιο τις μεταξύ τους έριδες, ωστόσο τόνισε ότι ο ίδιος «δεν παίζει παιχνίδια» (sic), εμμένοντας στον θεσμικό του ρόλο.

Τέλος, ως προς το πολιτικό μέλλον της Ρωσίας ο Έλληνας πολιτικός εξέφρασε την ανησυχία του για την προσέγγιση Πούτιν-Τραμπ, γεγονός που εγκυμονεί κινδύνους τόσο για την Ουκρανία, όσο και για την Ευρώπη. Εξαιρετικά απαισιόδοξος εμφανίστηκε και για τις προοπτικές των αντιπολιτευόμενων δυνάμεων εντός Ρωσίας και τις δυνατότητές τους να ανατρέψουν τον Πούτιν, αναγνωρίζοντας πως ό, τι πρωτοβουλίες και αν αναλάβει το Συμβούλιο της Ευρώπης, όσο παραμένει στα καθήκοντά του ο εν ενεργεία Ρώσος πρόεδρος «δεν θα υπάρξει πρόοδος».  Την ίδια απαισιοδοξία έδειξε και για τις δυνατότητες η Ε.Ε. να αντικαταστήσει τις ΗΠΑ στην υπόθεση της πολιτικοστρατιωτικής στήριξης της Ουκρανίας ή της αξιοποίησης προς όφελος της Ουκρανίας των δεσμευμένων από ευρωπαϊκές τράπεζες ρωσικών κεφαλαίων, πρωτοβουλία που ο Ντόναλντ Τραμπ, σύμφωνα πάντα με τον ίδιο, δεν υποστηρίζει.