Ο «σύμμαχος της Ελλάδας» Νετανιάχου αφανίζει και το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων

Το Ανώτατο Συμβούλιο Εκκλησιαστικών Υποθέσεων με επιστολή προς τους Χριστιανούς ηγέτες σε όλο τον κόσμο κάνει λόγο για «συστηματική πολιτική εξάλειψης της χριστιανικής παρουσίας» στους Αγίους Τόπους.

Του Σπύρου Ραπανάκη
23 Αυγούστου 2025

Οι κάθε λογής πατριδέμποροι και υποστηρικτές της γενοκτονίας επαναλαμβάνουν μονότονα ότι το Ισραήλ είναι ο στρατηγικός και φυσικός σύμμαχος της χώρας μας στη Μεσόγειο, επειδή θα στηρίξει την Ελλάδα έναντι της Τουρκίας και των Ισλαμιστών.

Δεν ξέρω αν πρέπει να τους το πουν με τρόπο ότι στους «Άγιους Τόπους» το Ισραήλ, πέραν των Παλαιστινίων, πλέον αφανίζει και το Χριστιανικό στοιχείο από την περιοχή.

Πάγωμα λογαριασμών του Πατριαρχείου και νέοι φόροι

Πριν από μερικές εβδομάδες η κυβέρνηση Νετανιάχου αποφάσισε να παγώσει όλους τους τραπεζικούς λογαριασμούς του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου Ιεροσολύμων και να επιβάλει νέους φόρους στις ιδιοκτησίες του. Μέτρα που έχουν οδηγήσει σε μπλοκάρισμα την καταβολή μισθών σε κληρικούς, δασκάλους και υπαλλήλους.

Το Ανώτατο Προεδρικό Συμβούλιο Εκκλησιαστικών Υποθέσεων της Παλαιστίνης κάνει λόγο για «μια συστηματική πολιτική που στοχεύει στην εξάλειψη της χριστιανικής παρουσίας στην Παλαιστίνη και στην απογύμνωση της γης από τους ιστορικούς θρησκευτικούς της θεσμούς».

Σε επιστολή που απευθύνθηκε προς Χριστιανούς ηγέτες σε όλο τον κόσμο, η Επιτροπή καταγγέλλει την απόφαση του Ισραήλ, χαρακτηρίζοντας την κίνηση ως «μια άνευ προηγουμένου επίθεση κατά των εκκλησιών των Αγίων Τόπων και άμεση επίθεση στο Ορθόδοξο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων».

«Παραβίαση του Status Quo και του διεθνούς δικαίου»

Ο επικεφαλής της Επιτροπής, Ράμζι Χούρι, τονίζει ότι τα μέτρα «απειλούν σοβαρά την ικανότητα της Εκκλησίας να παρέχει πνευματικές, ανθρωπιστικές και κοινοτικές υπηρεσίες», ενώ τα χαρακτηρίζει κατάφωρη παραβίαση του ιστορικού Status Quo και του διεθνούς δικαίου.

Επέκταση εποικισμών σε ορθόδοξες εκτάσεις

Παράλληλα, η Επιτροπή επισημαίνει την ισραηλινή εποικιστική δραστηριότητα σε ορθόδοξες εκτάσεις κοντά στη Μονή του Αγίου Γερασίμου (Ντέιρ Χίτζλε), έξω από την Ιεριχώ. Όπως προειδοποιεί, πρόκειται για μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου που αποσκοπεί στο να «σβήσει τη χριστιανική και ιστορική ταυτότητα της Παλαιστίνης».

«Τα τελευταία δύο χρόνια, παράνομα φυλάκια έχουν εγκατασταθεί στην περιοχή, απειλώντας άμεσα τον ιστορικό και ιερό χαρακτήρα της και εντάσσονται σε ένα ευρύτερο σχέδιο εξάλειψης της χριστιανικής και ιστορικής ταυτότητας της Παλαιστίνης», αναφέρεται στην επιστολή.

Μάλιστα το Συμβούλιο προειδοποιεί ότι η σιωπή της διεθνούς κοινότητας και των παγκόσμιων εκκλησιών «θα θεωρηθεί πράσινο φως για τη συνέχιση και κλιμάκωση αυτών των καταπιεστικών ενεργειών».

«Εθνοκαθαρτικές πρακτικές»

Η ανακοίνωση συνδέει τα μέτρα κατά της Εκκλησίας με την ευρύτερη ανθρωπιστική τραγωδία στα παλαιστινιακά εδάφη, υπενθυμίζοντας ότι όλα αυτά συμβαίνουν ενώ η Γάζα βιώνει «πόλεμο, γενοκτονία και λιμοκτονία για 670η ημέρα» και ενώ στη Δυτική Όχθη συνεχίζονται οι «εθνοκαθαρτικές πρακτικές».

Ο απόλυτος ολοκληρωτισμός του Νετανιάχου αφανίζει την ιστορία και την ταυτότητα της περιοχής

Δεν χρειάζεται κανείς να είναι πιστός για να αντιληφθεί το μέγεθος του ιστορικού, πολιτιστικού και διπλωματικού πλήγματος που συνιστά αυτή η κίνηση του Ισραήλ. Δεν πρόκειται για «παράπλευρες απώλειες» όπως ο βομβαρδισμός ενός ορθόδοξου ναού στη Γάζα. Είναι μια κεντρική και πολύ συγκεκριμένη στρατηγική της κυβέρνησης Νετανιάχου: να αφανίσει πλήρως την ιστορία, την ταυτότητα και τους πληθυσμούς ολόκληρης της περιοχής. Δεν έχει σημασία αν είναι Παλαιστίνιοι, Μουσουλμάνοι, Χριστιανοί.

Πρέπει να είναι κανείς κοινός απατεώνας ή αδιόρθωτα ανόητος για να πιστεύει ότι το Ισραήλ αγωνίζεται για τον «δυτικό πολιτισμό» και τις «δυτικές αξίες» στη Μέση Ανατολή. Είναι όμως επικίνδυνοι αυτοί που μας καλούν να υποστηρίξουμε το Ισραήλ επειδή είναι ο «φυσικός και ισχυρός μας σύμμαχος» στη Μεσόγειο έναντι της «μουσουλμανικής» Τουρκίας

Πηγή: www.rosa.gr

Τα άρθρα που δημοσιεύουμε δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις μας και δεν δεσμεύουν παρά τους συγγραφείς τους. Η δημοσίευσή τους έχει να κάνει όχι με το αν συμφωνούμε με τις θέσεις που υιοθετούν, αλλά με το αν τα κρίνουμε ενδιαφέροντα για τους αναγνώστες μας.