20 χρόνια BDS: Γιατί ο αγώνας συνεχίζεται και μεγαλώνει

Το κίνημα BDS – αποτελούμενο από τον μεγαλύτερο παλαιστινιακό συνασπισμό που έχει υπάρξει ποτέ- γίνεται 20 ετών.

Την ώρα που η γενοκτονία που διαπράττει το Ισραήλ εναντίον 2,3 εκατομμυρίων Παλαιστινίων στην κατεχόμενη και πολιορκούμενη Λωρίδα της Γάζας πραγματοποιείται σε ζωντανή μετάδοση, αισθανόμαστε πολύ θλιμμένοι και θυμωμένοι για να γιορτάσουμε τον τεράστιο αντίκτυπο του BDS.

Το οφείλουμε όμως σε κάθε Παλαιστίνιο, και ιδιαίτερα στον λαό μας στη Γάζα, να επαναβεβαιώσουμε την ακλόνητη δέσμευσή μας να συνεχίσουμε έως ότου το ισραηλινό καθεστώς καταπίεσης καταρρεύσει. #BDS20 @bds.movement

20 χρόνια BDS: Γιατί ο αγώνας συνεχίζεται και μεγαλώνει

Φέτος τον Ιούλιο το παλαιστινιακό κίνημα BDS (Boycott, Divestment, Sanctions) συμπληρώνει 20 χρόνια. Μια πρωτοβουλία που ξεκίνησε το 2005 από την παλαιστινιακή κοινωνία των πολιτών, και που γρήγορα εξελίχθηκε σε ένα από τα ισχυρότερα διεθνή αντιρατσιστικά κινήματα, εμπνέοντας εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.

Σήμερα, με πάνω από 59.000 καταμετρημένους νεκρούς Παλαιστίνιους από τον Οκτώβρη του 2023 και μια γενοκτονία σε πλήρη εξέλιξη στη Γάζα, το BDS παραμένει πιο αναγκαίο και επίκαιρο από ποτέ.

Πώς ξεκίνησε – και τι ζητάει

Το κάλεσμα για BDS εκδόθηκε το 2005 από 171 παλαιστινιακές οργανώσεις: σωματεία, φοιτητικούς συλλόγους, επιτροπές προσφύγων, οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Απευθυνόταν στους λαούς — όχι στις κυβερνήσεις, αλλά στις κοινωνίες.

Απαίτησε:

  1. Τερματισμό της κατοχής και του εποικισμού όλων των παλαιστινιακών εδαφών του 1967.
  2. Αναγνώριση ίσων δικαιωμάτων για τους Παλαιστίνιους πολίτες του Ισραήλ.
  3. Σεβασμό και εφαρμογή του δικαιώματος επιστροφής για τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες, όπως ορίζει το Ψήφισμα 194 του ΟΗΕ.

Αυτά τα τρία αιτήματα συμπυκνώνουν όλη τη στρατηγική του απαρτχάιντ Ισραήλ: κατοχή, φυλετικός διαχωρισμός και εθνοκάθαρση.

Η δύναμη του κινήματος

Το BDS είναι ένα κίνημα μη βίαιης αντίστασης, που έχει εμπνευστεί από τον αγώνα κατά του απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική. Η λογική είναι απλή: όταν οι κυβερνήσεις και οι θεσμοί είναι συνένοχοι, οι λαοί πρέπει να δράσουν οι ίδιοι.

  • Έχει οδηγήσει στην απόσυρση επενδύσεων (divestment) δισεκατομμυρίων δολαρίων από εταιρείες που συνεργάζονται με το Ισραήλ.
  • Έχει συμβάλει στην αναστολή συνεργασιών ακαδημαϊκών και πολιτιστικών ιδρυμάτων με ισραηλινές κρατικές δομές.
  • Έχει εμπνεύσει καλλιτέχνες, πανεπιστήμια, συνδικάτα και δήμους να σταθούν στο πλευρό των Παλαιστινίων, ασκώντας πραγματική πίεση.

Παράλληλα, έχει αντιμετωπίσει παγκόσμιο πόλεμο λάσπης: η Ισραηλινή κυβέρνηση το στοχοποιεί ως “απειλή στρατηγικού επιπέδου”, ενώ ΗΠΑ και ΕΕ προσπαθούν να το ποινικοποιήσουν μέσω “αντι-BDS” νομοθεσιών — παραβιάζοντας τη θεμελιώδη ελευθερία έκφρασης.

Η έκθεση που δημοσιεύτηκε από το κίνημα BDS για τα 20 χρόνια καταγράφει:

  • Πώς μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες (όπως η Elbit Systems, η HP, η Siemens, η PUMA, η CAF, η AXA) συνεισφέρουν ενεργά στην κατοχή, στον εποικισμό και στην πολιορκία της Γάζας.
  • Πώς κυβερνήσεις της Δύσης —ανάμεσά τους και η ελληνική— συνεργάζονται στρατιωτικά και εμπορικά με το Ισραήλ, ενισχύοντας την ατιμωρησία.
  • Πώς οι πολίτες, με συλλογική πίεση και στοχευμένες καμπάνιες, μπορούν να υποχρεώσουν εταιρείες, πανεπιστήμια και θεσμούς να αποσυρθούν.

Η έκθεση τεκμηριώνει την οικονομική και πολιτική συνέργεια στη γενοκτονία και τονίζει πως η απονομιμοποίηση αυτής της συνέργειας είναι στρατηγικής σημασίας για το παλαιστινιακό απελευθερωτικό κίνημα.

Γενοκτονία και λαϊκή απάντηση

Από τον Οκτώβρη του 2023, το Ισραήλ διεξάγει μια γενοκτονική εκστρατεία εξόντωσης στη Γάζα, μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου. Σφαγές, λιμοκτονία, εξαναγκασμένοι εκτοπισμοί, στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Η Δύση όχι μόνο δεν σταματά το Ισραήλ —το εξοπλίζει και το καλύπτει πολιτικά.

Η απάντηση των κινημάτων είναι ξεκάθαρη: να μπλοκάρουμε τη ροή όπλων, χρημάτων, νομιμοποίησης. Αυτό σημαίνει BDS: όχι αλληλεγγύη λόγων, αλλά δράσεων.

Ο ρόλος της Ελλάδας και η δουλειά του BDS Greece

Στην Ελλάδα, το κίνημα BDS Greece:

  • Πρωτοστατεί σε παρεμβάσεις στα λιμάνια για να σταματήσει η μεταφορά όπλων και στρατιωτικού εξοπλισμού στο Ισραήλ.
  • Αποκαλύπτει την εμπλοκή της ελληνικής κυβέρνησης και εταιρειών στη γενοκτονία — μέσω στρατιωτικής συνεργασίας, εξαγωγών όπλων, ασκήσεων και διμερών συμφωνιών.
  • Εργάζεται για να σπάσει το φράγμα σιωπής στα ΜΜΕ και την πολιτιστική ζωή.
  • Υποστηρίζει καμπάνιες ενημέρωσης καταναλωτικού μποϊκοτάζ, αποεπένδυσης και πολιτιστικού μποϊκοτάζ, σε συνεργασία με κοινωνικούς φορείς, εργατικά σωματεία, καλλιτέχνες, φοιτητικές ομάδες.

Η Ελλάδα δεν είναι ουδέτερη: συμμετέχει ενεργά στη στρατιωτική ενίσχυση του Ισραήλ και στην πολιτική εξομάλυνσης. Η ευθύνη της είναι τεράστια — και η πίεση από τα κάτω ο μόνος τρόπος να την αντιστρέψουμε.

Το μέλλον: από την αντοχή στην νίκη

Τα 20 χρόνια BDS είναι 20 χρόνια ελπίδας, οργάνωσης και επιμονής. Το κίνημα είναι πια πιο δυνατό, πιο διεθνές και πιο καλά συνδεδεμένο με άλλα κινήματα αντίστασης: από την Παλαιστίνη και τη Νότια Αφρική, μέχρι την Κολομβία και τις ιθαγενείς κοινότητες της Βόρειας Αμερικής.

Οι επόμενες προτεραιότητες:

  • Νομική λογοδοσία: ενίσχυση πρωτοβουλιών σε διεθνή δικαστήρια και εθνικές δικαιοδοσίες.
  • Ενίσχυση συνδικάτων και πανεπιστημιακών καμπανιών για αποεπένδυση.
  • Πίεση για εμπάργκο όπλων και αναστολή διπλωματικών/εμπορικών συμφωνιών.
  • Σύνδεση με αγώνες ενάντια στον αποικισμό, το ρατσιστικό κράτος και την αστυνομοκρατία.

Μποϊκοτάρουμε – Αποεπενδύουμε – Επιβάλλουμε κυρώσεις

Το BDS είναι ένα όπλο των λαών ενάντια στην κρατική και εταιρική ατιμωρησία. Είναι η φωνή όσων δεν έχουν φωνή. Είναι το ηθικό μας καθήκον απέναντι σε μια ανοιχτή γενοκτονία.

Καλούμε κάθε συλλογικότητα, κάθε άτομο, κάθε σωματείο και πολιτιστικό φορέα:

Μπείτε στον αγώνα για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης

Υποστηρίξτε τις καμπάνιες του BDS

Πιέστε θεσμούς, ΜΜΕ και πολιτικούς να σπάσουν τη συνέργεια

Μπλοκάρετε τις ροές συνεργασίας με το κράτος του απαρτχάιντ

Η Παλαιστίνη θα νικήσει — με την αντίσταση, τη μνήμη και τη διεθνή αλληλεγγύη.

Τα άρθρα που δημοσιεύουμε δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις μας και δεν δεσμεύουν παρά τους συγγραφείς τους. Η δημοσίευσή τους έχει να κάνει όχι με το αν συμφωνούμε με τις θέσεις που υιοθετούν, αλλά με το αν τα κρίνουμε ενδιαφέροντα για τους αναγνώστες μας.