Πώς φυτεύουν και στην Ελλάδα το επικίνδυνο spyware για παρακολουθήσεις

Η χώρα μας είναι μία από τις 45, στις οποίες εντοπίστηκε το κακόβουλο λογισμικό. Με ένα απλό κλικ σε μία διεύθυνση ιστοσελίδας που έχει αποσταλεί στο email μας, φυτεύουν το πρόγραμμα στην ηλεκτρονική συσκευή μας.

Του Γιάννη Γορανίτη
9 Οκτωβρίου 2018

Ένα πολύ επικίνδυνο τμήμα λογισμικού ηλεκτρονικής παρακολούθησης, που κυκλοφορεί εδώ και τρία χρόνια διεθνώς, εντοπίστηκε πρόσφατα σε 45 χώρες, μεταξύ των οποίων και η χώρα μας. Το malware, γνωστό με την κωδική ονομασία Pegasus, δημιουργήθηκε από την NSO Group, μια γνωστή εταιρεία κυβερνοασφαλείας με έδρα το Ισραήλ. Το λογισμικό αρχικά αναπτύχθηκε για να προσφέρει σε κυβερνήσεις και κρατικές υπηρεσίες ένα «νόμιμο» σετ τεχνολογικών εργαλείων προκειμένου να αντιμετωπίσουν κυβερνοεπιθέσεις και εγκληματικές ή τρομοκρατικές ενέργειες.

Όπως όμως ευνόητα μπορεί να υποθέσει ο καθένας, το «αμυντικό» λογισμικό δεν άργησε να χρησιμοποιηθεί «επιθετικά». Αυτό αποδεικνύεται και από τις αλλεπάλληλες έρευνες της οργάνωσης ψηφιακών δικαιωμάτων Electronic Frontier FoundationElectronic Frontier Foundation – Defending your Rights in the Digital World και του Citizen LabCitizen Lab στο Munk School of Global Affairs & Public Policy του Πανεπιστημίου του Τορόντο.

Σύμφωνα με την πιο πρόσφατη έκθεση του παραπάνω εργαστηρίου (να σημειώσουμε ότι το Citizen Lab είναι ανεξάρτητο εργαστήριο που υπάγεται στο τμήμα Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο στον Καναδά), το λογισμικό όχι μόνο δεν εκπληρώνει τους προγραμματικούς του στόχους, αλλά χρησιμοποιείται εκτενώς από κυβερνήσεις και πολιτικά κόμματα για την παρακολούθηση πολιτικών αντιπάλων, αξιωματούχων, ακτιβιστών, δημοσιογράφων και απλών πολιτών σε διάφορες χώρες. Σύμφωνα με τα νέα ευρήματα, πιστοποιείται ότι πολλές κυβερνήσεις χρησιμοποιούν το Pegasus για να παρακολουθούν πολίτες γειτονικών (και όχι μόνο) χωρών.

Διαβάστε τη συνέχεια στο insidestory.gr

Τα άρθρα που δημοσιεύουμε δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις μας και δεν δεσμεύουν παρά τους συγγραφείς τους. Η δημοσίευσή τους έχει να κάνει όχι με το αν συμφωνούμε με τις θέσεις που υιοθετούν, αλλά με το αν τα κρίνουμε ενδιαφέροντα για τους αναγνώστες μας.