Ανοίγοντας τον φάκελο ένταξη στην ΕΟΚ, 1981: Αποκαλύψεις για εξαπάτηση, εκβιασμούς και κρυφές εκθέσεις

«Ποτέ δεν σκεφτήκαμε την ένταξή μας στην EE σαν εγγύηση» έναντι της Τουρκίας, δήλωσε το 1980 ένας πανίσχυρος Έλληνας διπλωμάτης. Ύστερα όμως από πολλά χρόνια, θα ομολογούσε: «ένας από τους λόγους ένταξης μας ήταν να εξασφαλίσουμε μια πλάτη σε περίπτωση νέας εντάσεως με την Τουρκία!». Για πρώτη φορά, αποκαλύπτεται ότι ο «Φάκελος» ένταξη στην ΕΟΚ είναι γεμάτος από σημεία εξαπάτησης, εκβιασμούς και εκθέσεις που δίνουν μια πολύ διαφορετική εικόνα της ΕΕ.

Σε μια περίοδο που χώρες, όπως Σουηδία, Φινλανδία, Ουκρανία, αναζητούν να ενταχτούν σε δυτικούς οργανισμούς θεωρώντας ότι έτσι διασφαλίζονται, έρχεται έρευνα σε χιλιάδες έγγραφα του Διπλωματικού και Ιστορικού Αρχείου -που μέχρι σχετικά πρόσφατα ήταν άγνωστα- να αποκαλύψει ελληνικά στρατηγικά ψέματα, ευρωπαϊκούς εκβιασμούς, πολιτικά «αδειάσματα» και ένα υπερδραστήριο τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών, την περίοδο που η Ελλάδα βιαζόταν να μπει στην ΕΟΚ και ύστερα στο ΝΑΤΟ ξανά.

Ο δημοσιογράφος Βαγγέλης Γεωργίου στο βιβλίο «Ελλάς-ΕΟΚ: Εμπιστευτικό» (εκδ. Ποιότητα), ύστερα από δημοσιογραφική έρευνα ετών, κατέγραψε μέσα από αρχεία του υπουργείου Εξωτερικών, «Ιδρύματος Κωνσταντίνος Καραμανλής» και τον διεθνή Τύπο της δεκαετίας του 1970 τις μορφές εξαπάτησης των πρώτων μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων προκειμένου να ωθηθεί όπως-όπως η ένταξη για το «καλό της εθνικής άμυνας». Ήδη από την περίοδο της Χούντας, οι συνταγματάρχες φρόντισαν να κρατήσουν εξαιρετικές σχέσεις με τα κράτη μέλη της ΕΟΚ.

Ο συγγραφέας αξιοποίησε και οπτικοποίησε, μάλιστα πρωτότυπα στατιστικά δεδομένα για τις ελληνικές πολιτικές επιδόσεις μέσα από στοιχεία φορέων του εσωτερικού και του εξωτερικού, αλλά και τις τουρκικές στρατιωτικές παραβιάσεις από τη δεκαετία του 1980 έως σήμερα. Η εικόνα είναι εντυπωσιακή.

Ποιά μέσα χρησιμοποίησαν οι κυβερνώντες για να καταφέρουν να φτάσουν στο Ζάππειο το 1981; Πόσο ειλικρινείς ήταν οι Έλληνες πολιτικοί και διπλωμάτες έναντι των Ελλήνων ψηφοφόρων και τι κρύβανε; Από στόμα Έλληνα υπουργού εκστομίστηκε, μάλιστα, ότι «ακόμα και μηδενικά να ήταν τα οφέλη» για την Ελλάδα έπρεπε να μπει η χώρα στην ΕΟΚ.

Τι απειλές εκτόξευαν οι Ευρωπαίοι; Ενδεικτικά, Έλληνας διπλωμάτης είχε εξοργιστεί από Ευρωπαίο Επίτροπο, καθώς μεταξύ άλλων μιλώντας για την τουρκική εισβολή στην Κύπρο έκανε λόγο για «συναισθηματικές εκρήξεις» στην Ελλάδα, που οδήγησαν στο να θεωρηθούν ΗΠΑ ο «αποδιοπομπαίος τράγος». Περιπτώσεις, όπως εκείνη του Λεωνίδα Κύρκου που θύμωνε όταν ενώ οι Έλληνες διαμαρτύρονταν στους Ευρωπαίους για το Κυπριακό, οι τελευταίαοι υπέκφευγαν θέτοντας θέμα «αντιρρησιών συνείδησης» στην Ελλάδα.

Βερολίνο και Λονδίνο εκβίαζαν την Ελλάδα να δεχτεί ειδικά σχήματα συζητήσεων με την Τουρκία, μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, ειδάλλως άρνηση της Αθήνας «δεν θα συντελούσε στην ταχεία προώθηση των διαδικασιών ένταξης». Ελληνική έκθεση συμπέραινε «ότι επιχειρείται από του Ευρωπαίους ο επηρεασμός της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, ώστε να εναρμονιστεί προς την πολιτική της Κοινότητας».

Το Βερολίνο, ειδικά πόνταρε ότι με την ένταξη των Ελλήνων, η ΕΟΚ θα έκανε την Ελλάδα «να μην δίνει υπερβολική σημασία σε ορισμένες τουρκικές ενέργειες».

Στις διαπραγματεύσεις οι Έλληνες ήταν τόσο «γενναιόδωροι» που όπως αναφέρει ο συγγραφέας, ο «ενδοτισμός υους τρόμαξε ακόμα και τον υφυπουργό Εξωτερικών της Δανίας Jens Christensen, που φαίνεται δεν άντεξε και έδωσε φιλική συμβουλή στους Έλληνες: βρε παιδιά [δική μου έμφαση] “μην προβαίνετε σε παραχωρήσεις για χάρη της ταχύτερης περάτωσης των διαπραγματεύσεων, τα ίδια λάθη έκανε και η χώρα μου λίγα χρόνια πριν…».

Η έρευνα καταγράφει μέσα από απόρρητα έγγραφα την στάση των ΗΠΑ, αλλά και της ΕΣΣΔ έναντι της ένταξης με φόντο τον ψυχροπολεμικό ανταγωνισμό.

Με τι μεθόδους και επιχειρήματα αντιμετωπίστηκε ο τουρκικός παράγοντας; Ποια αντίμετρα εφάρμοσε το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών. Ακόμα και στα έδρανα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όπως καταγράφει ο Βαγγέλης Γεωργίου, κάθονταν πανίσχυροι πρώην ναζί Γερμανοί Ευρωβουλευτές που στήριζαν την Τουρκία εις βάρος της Ελλάδας.

Ίσως το σημαντικότερο, τι συνέβαινε στην τουρκική κοινωνία τη στιγμή που οι ελληνικές κυβερνήσεις επεδίωκαν την ένταξη; Την ώρα που οι ελληνικές ελίτ ήταν πεπεισμένες ότι η Ελλάδα θα «κέρδιζε», στην Τουρκία στάθμιζαν εξαιρετικά προσεκτικά τις σχέσεις με την ΕΟΚ και παράλληλα εκμεταλλεύονταν επιδέξια τις ελληνικές προσπάθειες για ένταξη.

Εντέλει, η Ελλάδα εξασφαλίστηκε έναντι της Τουρκίας με την ένταξη; Όπως σχολιάζει, μεταξύ άλλων, ο δημοσιογράφος Αντώνης Παπαγιαννίδης, που ειδικεύεται στα ευρωπαϊκά θέματα «πρόκειται για ένα βιβλίο που, ακριβώς επειδή ανασύρει και αξιοποιεί πρωτογενές υλικό, προσλαμβάνει ένα στοιχείο βουβής αποκαρδίωσης, στιγμές-στιγμές οργής» και συμπληρώνει πως πρόκειται για «παράτολμο, αλλά και πολύτιμο το εγχείρημα του Β. Γεωργίου στο “Ελλάς-ΕΟΚ: Εμπιστευτικό”. Διαβάστε ψύχραιμα!».

Πηγή: tvxs.gr

Τα άρθρα που δημοσιεύουμε δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις μας και δεν δεσμεύουν παρά τους συγγραφείς τους. Η δημοσίευσή τους έχει να κάνει όχι με το αν συμφωνούμε με τις θέσεις που υιοθετούν, αλλά με το αν τα κρίνουμε ενδιαφέροντα για τους αναγνώστες μας.