Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο Αρχιεπίσκοπος

Του Γιώργου Σταματόπουλου
2 Μαρτίου 2021

Διάβασα πρόσφατα κείμενο της Προέδρου της Δημοκρατίας, λόγο που εκφώνησε στα Γιάννινα για τα εκατόν οκτώ χρόνια από την απελευθέρωση της πόλης από τους Οθωμανούς. Σπουδαίο κείμενο, που δείχνει το υπόβαθρο της ανοιχτής παιδείας της, της αγάπης της για την ποίηση, την Ιστορία, τα γράμματα.

Σπάνια ευαισθησία [και γνώση] από ένα πολιτικό πρόσωπο, από την πρώτη πολίτιδα της χώρας. Διαβάζω επίσης στο διαδίκτυο άλλο κείμενο καθηγητή Πανεπιστημίου, που θαυμάζει την Πρόεδρο και θαρρετά λέει ότι «ποιοτικά βρίσκεται έτη φωτός από το σκωληκόβρωτο πολιτικό σύστημα, που σε κάνει να νιώθεις πως είναι Πρόεδρος άλλης χώρας» και «σε σχέση πολίτη-θεσμού είναι η πρώτη φορά που αισθάνομαι -λέει ο καθηγητής- ήρεμος που είμαι πολίτης αυτής της χώρας».

Δεν έχω πρόθεση να διαφωνήσω, απεναντίας. Αφού όμως έτσι έχουν τα πράγματα, γιατί η ποιοτική Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει καταπιεί τη γλώσσα της στο θέμα των δικαιωμάτων και του κράτους δικαίου που καταπατούνται αυτή την περίοδο από την κυβέρνηση Μητσοτάκη; Γιατί δεν παίρνει θέση, τη στιγμή μάλιστα που κρέμεται από μια κλωστή η ζωή ενός απεργού πείνας; Πώς θα νιώσει στην περίπτωση του απευκταίου; Τι θα την κάνει την εντυπωσιακή θεωρητική της κατάρτιση; Δεν θα το φέρει βάρος στη συνείδησή της; Τα αξιώματα πρέπει να τιμώνται με πράξεις και όχι με θεωρίες – από θεωρίες έχουμε μπουχτίσει, να μην πω έχουμε κουραστεί.

Δεν δικαιολογείται, από όσους τουλάχιστον έχουν εντυπωσιαστεί από την παιδεία της, η εκκωφαντική σιωπή της σε ένα θέμα που, είτε το θέλουμε είτε όχι, αποτελεί ύψιστο σημείο αντιπαράθεσης -και μπράβο- μεταξύ μιας αυταρχικής κυβέρνησης και μιας έστω αμήχανης αντιπολίτευσης (ευτυχώς σύσσωμης αυτή τη φορά – και μακάρι να έχει συνέχεια αυτή η σύμπνοια, ίσως και ομόνοια).

Η χώρα χρειάζεται, απελπισμένα θα έλεγα, τους μεγάλους πολιτικούς στις κρίσιμες ώρες. Αφού [υπερηφανευόμαστε ότι] είμαστε πολίτες σε ένα δημοκρατικό καθεστώς, ζούμε σε ένα κράτος δικαίου, πρέπει και όσοι αντιπροσωπεύουν τους θεσμούς να σταθούν στο ύψος που απαιτούν αυτοί οι θεσμοί, ώστε να μην κομπάζουμε και εν συνεχεία να γελοιοποιούμαστε. Δεν είμαστε πολίτες για να πληρώνουμε μόνο τους φόρους μας, ούτε καυχιόμαστε ότι είμαστε χριστιανοί για να δίνουμε μόνο τον οβολό μας στην εκκλησία. Σαφώς και ο Αρχιεπίσκοπος οφείλει να πάρει καθαρή θέση, αφού αυτό το πράττει σε άλλα πολιτειακά ζητήματα. Στα δύσκολα κρίνονται οι αντιπρόσωποι [εκπρόσωποι] του λαού, κοσμικού και κληρικού [αφού έτσι έχουμε ομονοήσει;).

Εάν οι θεσμοί πρέπει να είναι σεβαστοί από τους πολίτες, πρέπει και όσοι τους εκπροσωπούν να δείχνουν ότι σέβονται τους πολίτες και αυτό που μεταφέρουν οι θεσμοί [αξιοπρέπεια, ανθρωπισμό, δικαιοσύνη, ισονομία]. Το δέον αυτό το έχουμε συμφωνήσει για την ευρυθμία μιας πολιτείας, ενός δημοκρατικού καθεστώτος και όχι γιατί έτσι κάπνισε σε μερικούς ισχυρογνώμονες αμοραλιστές.

Ας εμφανιστούν στην Αγορά και η Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο Αρχιεπίσκοπος και ας μας πουν πώς βλέπουν τον άνθρωπο – όποιον άνθρωπο αγωνίζεται απλώς για την [αυτονόητη] ικανοποίηση των δικαιωμάτων του. Εκτός εάν ενδιαφέρονται μόνο για το αξίωμά τους – θα σκόρπιζε όμως θλίψη κάτι τέτοιο… και απογοήτευση.

Πηγή: www.efsyn.gr

Διαβάστε επίσης

Εκκληση πρώην υπουργών και βουλευτών στον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών για τον Δημήτρη Κουφοντίνα