Βιογραφικο

O Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας.

Σπούδασε Φυσική στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές (D.E.A.) στην Επεξεργασία Πληροφορίας, στο Πανεπιστήμιο της Rennes στη Γαλλία. Έχει γράψει τέσσερα βιβλία και εκατοντάδες άρθρα σε διάφορες γλώσσες. Μιλάει Αγγλικά, Γαλλικά και Ρωσικά.

Ως μαθητής συμμετείχε σε παράνομες αντιδικτατορικές οργανώσεις και αργότερα στο φοιτητικό κίνημα της μεταπολίτευσης. Διετέλεσε συνεργάτης του Κέντρου Μελετών και Διαφώτισης (ΚΕΜΕΔΙΑ) του ΠΑΣΟΚ στη δεκαετία του 1970.

Εργάσθηκε σε ερευνητικά ιδρύματα της Γαλλίας και της Ελλάδας, ως σύμβουλος του Υπουργού Άμυνας σε θέματα «ελληνοποίησης» των προμηθειών των ενόπλων δυνάμεων και ως ειδικός συνεργάτης στο Γραφείο του Πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου για θέματα σχέσεων Ανατολής – Δύσης και ελέγχου των εξοπλισμών.

Διετέλεσε Διευθυντής του Γραφείου του ΑΠΕ στη Μόσχα επί μία δεκαετία, την περίοδο της σοβιετικής κατάρρευσης και του Γέλτσιν. Εργάσθηκε επίσης ως ανταποκριτής για τη Deutsche Welle, τα Νέα, την Ελευθεροτυπία, το Ποντίκι την ΕΤ2, την ΕΡΑ κ.ά.. Ταξίδεψε εκτεταμένα σε όλη την ΕΣΣΔ και την Αν. Ευρώπη καλύπτοντας τις εξελίξεις αυτές. Έγραψε τα πρώτα ρεπορτάζ από την Γεωργία, την Κεντρική Ασία και την Κριμαία για τον «ξεχασμένο» ποντιακό Ελληνισμό της Σοβιετικής Ένωσης.

Ασχολήθηκε επίσης, κατά την περίοδο αυτή, με τις πιο δραματικές πτυχές της ιστορίας των ελληνοσοβιετικών σχέσεων. Μεταξύ άλλων πήρε συνέντευξη από τον διερμηνέα στη συνάντηση των Στάλιν και Μόλοτωφ με τους Τσώρτσιλ και Ήντεν, τον Οκτώβριο του 1944, όταν αποφασίσθηκε η παραχώρηση της Ελλάδας στην Αγγλία. Απεκάλυψε επίσης και εξέδωσε σε έναν τόμο σειρά σημαντικών εγγράφων για την Ελλάδα από τα αρχεία της Κομμουνιστικής Διεθνούς, ενώ πήρε τη συνέντευξη με την οποία οι γιοί του ιστορικού ηγέτη του ΚΚΕ Νίκου Ζαχαριάδη απεκάλυψαν ότι ο πατέρας τους αυτοκτόνησε διαμαρτυρόμενος στο Σοργκούτ της Σιβηρίας και δεν πέθανε από φυσικό θάνατο.

Το 1993 συνδιοργάνωσε με τον Μιχάλη Ράπτη (Pablo) μεγάλο διεθνές συνέδριο στην Αθήνα εναντίον των κυρώσεων στη Σερβία, το Ιράκ και τη Λιβύη και κατά της νέας παγκόσμιας τάξης. Συνεργάστηκε με τον Ράπτη στην έκδοση της διεθνούς επιθεώρησης για την Αυτοδιαχείριση Utopie Critique («Κριτική Ουτοπία»).

Μετά την επιστροφή του από τη Μόσχα στην Αθήνα, εργάστηκε και εργάζεται ως πολιτικο-διπλωματικός συντάκτης και αναλυτής, ενώ διηύθυνε και το περιοδικό Διπλωματία. Τα ενδιαφέροντά του καλύπτουν την ελληνική εσωτερική και εξωτερική πολιτική, την Ευρώπη και τη γεωπολιτική. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την υπόθεση Οτσαλάν, τον πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία, το Ιράκ και τον Λίβανο, τα δημοψηφίσματα στην Ευρώπη και την κρίση της Ευρώπης του Μάαστριχτ και την αναγκαία προσέγγιση και στενότερη συνεργασία της Ελλάδας με τη Ρωσία, ως ελληνικού βαθμού ελευθερίας έναντι των πιέσεων από τη Δύση.

Υπήρξε από τους βασικούς επικριτές του σχεδίου Ανάν για την Κύπρο, καταγγέλλοντας τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας που προέβλεπε και τη μετατροπή της σε μεταμοντέρνο προτεκτοράτο. Τον ρόλο του στην ενημέρωση της ελληνικής κοινής γνώμης αναγνώρισαν δημόσια ο τότε Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος και ο Μίκης Θεοδωράκης. Για το βιβλίο του Η Αρπαγή της Κύπρου, αφιερωμένο στην ανάλυση του σχεδίου Ανάν, ο Μίκης έγραψε ότι πρέπει «να το διαβάσουν όλοι οι ‘Ελληνες».

Ο Δ. Κωνσταντακόπουλος ήταν από τους πρώτους που επέκριναν με δριμύτητα τα Μνημόνια και τις Δανειακές και εργάσθηκε για τη διεθνοποίηση του ελληνικού προβλήματος. Κατήγγειλε αυτές τις συμφωνίες με άρθρο του στην μεγαλύτερη γερμανική οικονομική εφημερίδα Handelsblatt, μίλησε σε πολλές ευρωπαϊκές εφημερίδες για το ελληνικό πρόβλημα και συνέταξε την έκκληση για τη σωτηρία των λαών της Ελλάδας και της Ευρώπης του Οκτωβρίου 2011, που υπέγραψε μια σειρά από κορυφαίους Ευρωπαίους διανοούμενους, μαζί με τους Θεοδωράκη, Γλέζο και Τσίπρα. Επί δύο χρόνια η έκκληση αυτή απετέλεσε το κύριο ντοκουμέντο της ευρωπαϊκής Αριστεράς για το ελληνικό θέμα, προτού εγκαταλειφθεί από έναν ΣΥΡΙΖΑ που προσανατολιζόταν, όλο και σαφέστερα, στην ανάληψη πάση θυσία και χωρίς καμία σοβαρή προετοιμασία της κυβερνητικής εξουσίας.

Ο Δ. Κωνσταντακόπουλος μίλησε επίσης για το Ελληνικό ζήτημα σε δύο συνέδρια του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, στις Βρυξέλλες και το Βερολίνο. Τα κυριότερα άρθρα του για το ελληνικό θέμα μεταφράστηκαν και δημοσιεύτηκαν στα αγγλικά, τα γαλλικά, τα γερμανικά και τα ρωσικά. Τον Ιούνιο του 2015 πρωταγωνίστησε στη διοργάνωση ενός μεγάλου διεθνούς συνεδρίου για την ελληνική και ευρωπαϊκή κρίση στους Δελφούς, όπου αποφασίστηκε να ξεκινήσει η ομώνυμη πρωτοβουλία για την υπεράσπιση της Δημοκρατίας. (www.defenddemocracy.press).

Εξελέγη Γραμματέας του Κινήματος Ανεξαρτήτων Πολιτών Σπίθα τον Νοέμβριο του 2011. Παραιτήθηκε από τη θέση αυτή και αποχώρησε από το Κίνημα το καλοκαίρι του 2012. Προσχώρησε στον ΣΥΡΙΖΑ και εξελέγη μέλος της Γραμματείας της Κεντρικής Επιτροπής του τον Οκτώβριο 2012, ενώ συμμετείχε και στην Επιτροπή Εξωτερικής και Αμυντικής Πολιτικής. Διέκοψε κάθε σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ τον Ιούλιο 2015. Ο κύριος άξονας της παρέμβασής του τόσο στα όργανα που συμμετείχε, όσο και στην αρθρογραφία του, όλη αυτή την περίοδο, ήταν η επισήμανση (εις «ώτα μη ακουόντων» δυστυχώς) της μεγάλης ανάγκης μιας σοβαρότατης και πολύπλευρης προετοιμασίας, εσωτερικά και διεθνώς, για μια ενδεχόμενη ρήξη της Αθήνας με τους «Δανειστές».

Ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος διατηρεί το site http://www.konstantakopoulos.gr, και τα βιβλία που έχει γράψει είναι:

«Η Κύπρος στο στόχαστρο – Γιατί θέλουν μια Κύπρο χωρίς Έλληνες» (Ινφογνώμων 2017)
«Η Αρπαγή της Κύπρου» (Λιβάνης, 2004)
«Η Κύπρος σε Παγίδα» (Λιβάνης, 2008)
«Φάκελος Ελλάς – Τα αρχεία των σοβιετικών μυστικών υπηρεσιών» (Λιβάνης, 1993)