Tag Archives: Eurogroup

Dijsselbloem Speaks: The Confessions of an Economic Hit Man

By Dimitris Konstantakopoulos

During a debate in the Committee on Employment of the European Parliament, a Greek Eurodeputy asked the President of the Eurogroup (the informal economic government of the Eurozone) if the Greek bail-out program was an effort to help and save Greece, or an effort to save the banks. Mr Jeroen Dijsselbloem, the Dutch Finance Minister, answered that “We have used the money of the taxpayers to save the banks. Those who say that everything was done to save the banks have some point”.

We remind our readers that Mr. Dijsselbloem threatened the Greek government with closure of Greek banks three days after the election of the new SYRIZA-ANEL government in January 2015, asking it to recognize the legitimacy of the debt and the validity of the neocolonial agreements signed by previous Greek governments, both accepted by Tsipras and Varoufakis one month later. He also applied every kind of pressure and blackmail during the first six months of 2015 in order to scupper any attempt by the Greek government to resist the program designed “to save banks” (and destroy Greeks), as he admitted in the Europarliament.

This same Dijsselbloem said more or less the same things in a recent interview to a Greek newspaper. Speaking about the way Europe addressed the problems after the 2008 crisis he answered:

“We improvised. We did it in a very expensive way for the taxpayers, including the Greek taxpayers, but the same goes for almost all the European countries. Banks were saved by the taxpayers at a huge price, leading to very high sovereign debt. Would we do it the same way again? No”.

Of course he did not explain why they “improvised” in such a way. They saved the banks, but they destroyed a member state of the Union. Why did they not improvise in the opposite way – giving priority to saving the population and not the banks? Just in passing,  this “improvisation” in reality required much more preparation time than other run-of-the-mill “improvisations”. Two years before imposing the catastrophic bail-out (in reality bail-down) program on Greece and one year before the German media began the concerted sadistic slander campaign against Greece (very much reminiscent of the propaganda campaigns against Serbs, Iraq, Libya, before the launching of the military campaigns against those nations), the international press began calling Southern Europe PIGS. A year and a half before the “improvised” imposition of the “bail-out” program on Greece, a close friend of Berlin, ex-Prime Minister Simitis, warned in the Greek parliament of the danger of seeing the IMF arrive in the country.

There was not any improvisation. Everything indicates that the program applied to Greece was nothing other than a carefully prepared and executed “experimental program” of abolishing the welfare state, democracy, popular and national sovereignty in a member state of the EU, by destroying its economy and its population. No more, no less. Mrs. Merkel herself went on record, the day the program was imposed, to explain that other Europeans will see what Greeks will suffer and they will get a lesson (BBC, May 10, 2010).

What does a country (or an enterprise or a person) facing the problem of a huge debt do? They invite their creditors (in Greece’s case mainly German and French banks) and they try to negotiate the restructuring of the debt. What happened with Greece? It was obliged, in the context of the bail-out program, first of all to recognize the debt and undertake to pay it to the last cent. To do that it was given money by the Europeans, and this is why the Greek program was indeed a bail-out program, but for the banks, not for Greece. The journalist interviewing the Dutch Eurogroup President asked him exactly that, i.e. if there should be a restructuring at the beginning of the program, and he got the following answer

“If there were to be an up-front restructuring in the future, I would be in favour of it because in the ESM treaty it actually says that before a country can enter a program, there needs to be some debt sustainability up-front. The only way to do that is if you include the private sector. But of course it’s a fundamental change that we have to think about”.

Ok, let them think about it. The fact remains that Mr. Dijsselbloem, along with Merkel, Juncker, Lagarde etc. inflicted upon a European nation damage comparable to what Nazi occupation troops did to it in the past, albeit with very different methods. And they insist on continuing to inflict this damage.

Mr. Dijsselbloem is not alone in making such a self-criticism. The IMF and Oli Rehn did the same in connection with the Greek disaster. But after performing such self-criticism not only do they not propose some compensation for the country they have destroyed: they multiply the pressures to continue with the same policy that is ruining the Greek people.

Here is the interview with Kathimerini: Leave Greek elections till 2019, Dijsselbloem tells Kathimerini, Alexis Papachelas | Kathimerini

Published in http://www.defenddemocracy.press/dijsselbloem-speaks-the-confessions-of-an-economic-hit-man/

ηθη και εθιμα της αποικιας: Βελγοι υπερ ελλαδας, Ελληνες υπερ εκτ

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου


Διαβάζω πάλι τα λόγια του Οδυσσέα Ελύτη.

Μέσα στη θλίψη της απέραντης μετριότητας, γράφει ο ποιητής, που μας πνίγει από παντού, παρηγοριέμαι ότι κάπου, σε κάποιο καμαράκι, κάποιοι πεισματάρηδες αγωνίζονται να εξουδετερώσουν τη φθορά. Αγωνίζονται αλλά είναι λίγοι στη χώρα πούχει Τσίπρες, όχι όμως και Τσίπες.

Πριν από λίγο καιρό, η οργάνωση Transparency International υπογράμμισε ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, κερδοσκοπώντας απέναντι στην Ελλάδα, ένα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης (!!!) και, παρά προηγούμενη συμφωνία, δεν αποδίδει στην Ελλάδα 7,8 δις ευρώ, που είναι τα κέρδη της από τα ελληνικά ομόλογα.

Από το 2010 η ΕΚΤ, που υποτίθεται ότι είναι η κεντρική τράπεζα της ΕΕ, δηλαδή και της Ελλάδας, και η οποία διοικείται από τον βετεράνο της Goldman Sachs κ. Ντράγκι, συμμετέχει σε προγράμματα «σωτηρίας» της Ελλάδας τα οποία της προκάλεσαν μια από τις μεγαλύτερες καταστροφές και λεηλασίες στην ιστορία του καπιταλισμού, αν όχι τη μεγαλύτερη. Και συμμετέχοντας, βγάζει παρακαλώ και 8 δις από το θύμα της «σωτηρίας».

Κανονικά, το θέμα θα έπρεπε να γίνει πρώτο στην ίδια την Ελλάδα. Αλλά πως να γίνει όταν όλα σχεδόν τα πολιτικά κόμματα και όλα τα ΜΜΕ έχουν γίνει όργανα ενός στυγνού αποικιοκρατικού καθεστώτος; Στο εξωτερικό όμως το πρόσεξαν κάποιοι κι έβαλαν τις φωνές. Μεταξύ αυτών οι δημοσιογράφοι της Ελβετικής ραδιοτηλεόρασης που τα διάβασαν αυτά και έκαναν μια εκπομπή για το θέμα. Κάλεσαν τον Βέλγο Ερίκ Τουσαίν, διεθνή αυθεντία για τα θέματα χρέους, που συμμετείχε και στην επιτροπή για το Χρέος που είχε συστήσει η Βουλή των Ελλήνων και έναν ομότιμο Καθηγητή του Παντείου Παντεπιστημίου.

Ο «δικός μας», ο Έλληνας, βασιλικότερος του βασιλέως, λέει τι να κάνουμε, έπρεπε να τα έχει επιστρέψει η ΕΚΤ, αλλά απέτυχε το δεύτερο «πρόγραμμα σωτηρίας» (μνημόνιο), δεν τάδωσε, ούτε και με το τρίτο τάδωσε.

Παρεμβαίνει ο Βέλγος, λέει δεν σώσανε καμιά Ελλάδα, τις τράπεζες της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Μπενελούξ και της Ιταλίας σώσανε και η ΕΚΤ πρέπει να επιστρέψει τα λεφτά (ότι έσωσαν τις τράπεζες το παρεδέχθη εσχάτως και ο ίδιος ο Πρόεδρος του Eurogroup). Λέει και η Ελβετίδα δημοσιογράφος μα γιατί δεν δίνουν τα λεφτά στην Ελλάδα πούχει τόσα προβλήματα μπας και κάνει καμιά επένδυση;

Πετάγεται ο δικός μας από το Πάντειο και λέει ότι οι περικοπές χρέους γίνονται στις τριτοκοσμικές χώρες, εμείς είμαστε ευρωπαϊκή χώρα!

Διερωτάται βέβαια κάποιος γιατί, εν τοιαύτη περιπτώσει να είμαστε «ευρωπαϊκή», «δυτική» χώρα και να μην γίνουμε «τριτοκοσμική», αφού οι Τριτοκοσμικοί φαίνεται να έχουν δυνατότητες και δικαιώματα περισσότερα από μας.

Εδώ έχουμε την αποκάλυψη του πυρήνα της φιλoευρωπαϊκής – φιλοαμερικανικής, δυτικόφιλης πάντως ελίτ μας. Αντιλαμβάνονται τη συμμετοχή τους στον δυτικό πολιτισμό ως μετατροπή της χώρας σε πειθήνια αποικία. Παραλείπουν από τη δυτική παράδοση την έννοια της λαϊκής και κρατικής κυριαρχίας που διατρέχει την Αγγλική, την Αμερικανική, τη Γαλλική και την Ελληνική Επανάσταση. Κατέληξαν έτσι να μεταμορφώσουν, εν ονόματι της Ευρώπης, όπως και παλαιότερα (ίσως και στο μέλλον) του αμερικανικού «ελευθέρου κόσμου» την Ελλάδα, στο πιο ανατολίτικο κράτος της δυτικής Ευρώπης. Ακόμη και στην Αφρική, δυσκολεύεται να βρει κανείς κράτος με ελίτ που νάχει βαθμό υποτέλειας αντίστοιχο αυτού της ελληνικής.

Βεβαίως θα μου πείτε η τρόικα περιέκοψε (17 φορές!!!) τις ελληνικές συντάξεις και παίρνει, με τη βοήθεια των «αριστερών» κ.κ. Τσίπρα, Κοντονή και Τόσκα, τα σπίτια των Ελλήνων και τη δημόσια περιουσία τους. Δεν έκοψε τα ευρωπαϊκά κονδύλια που σιτίζουν τους πανεπιστημιακούς μας, προφανώς για να λένε αυτά που λένε.

Ο Βέλγος του απαντά μα τι λες, ποιες τριτοκοσμικές χώρες, αυτά εφαρμόστηκαν στη Γερμανία μετά τον πόλεμο (τη Γερμανία που κάνει τώρα πλιάτσικο στην δημόσια και ιδιωτική ιδιοκτησία των Ελλήνων), αλλά και στην Πολωνία, που της χάρισαν το μισό χρέος όταν προσχώρησε στο δυτικό στρατόπεδο. Απαντάει ο δικός μας και του λέει ότι τα είπε αυτά ο Τσίπρας στη «διαπραγμάτευση» και δεν έγιναν δεκτά.

Αντί να υπερασπιστεί το δίκαιο της Ελλάδας και να διαμαρτυρηθεί για το κακό που της γίνεται, αναγορεύει, για τις ανάγκες της συζήτησης, και είναι και νομικός τρομάρα του, ως πηγή δικαίου τι δίνει (τίποτα δηλαδή) και τι δεν δίνει ο Σόιμπλε στις διαπραγματεύσεις.

Αν όμως είναι να αναγορεύσουμε τη δύναμη του αφεντικού σε πηγή δικαίου, τότε γιατί να πληρώνουμε για τη λειτουργία Νομικών Σχολών; Τι μας χρειάζονται, αν είναι να διακηρύσσουμε ότι η Ελλάδα δικαιούται ότι της δίνουν τα αφεντικά;

Κανείς ξένος δεν λέει τέτοια πράγματα για να μην εκτεθεί. Ο αποικιοκράτης παριστάνει τον ανθρωπιστή και τον δημοκράτη. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, για να υπερασπιστεί δηλαδή τη δική του εικόνα, χρειάζεται τους εκπροσώπους των δούλων να του εκδίδουν πιστοποιητικά καλής συμπεριφοράς, που δεν μπορεί ο ίδιος να εκδώσει στον εαυτό του. Και βρίσκει πάρα πολλούς διατεθειμένους να εξευτελίσουν τη χώρα τους, τις αρχές που (υποτίθεται ότι) έχουν και την επιστήμη ή την τέχνη τους!

Στο τέλος της συζήτησης αρπάζονται, ο Βέλγος υπέρ της Ελλάδας, ο Έλληνας υπέρ των δανειστών.

Το περιστατικό δεν είναι μεμονωμένο. Η Ελλάδα πήγε σαν το σκυλί στ’ αμπέλι και γιατί, ελάχιστοι Έλληνες, από αυτούς που μπορούσαν, την υπερασπίστηκαν διεθνώς από το 2009 και μετά, ενώ αρκετοί διέπρεψαν στο να την κατηγορούν. Τώρα, ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Αν.Ελλ., που εξελέγησαν εξαπατώντας τον ελληνικό λαό ότι θα διακόψουν τη μνημονιακή πολιτική και προδίδοντάς τον χωρίς ίχνος αξιοπρέπειας, βγαίνουν και αυτοί και προστίθενται στους παραδοσιακούς μνημονιακούς για να πούνε στην Ευρώπη ότι πάει μια χαρά η Ελλάδα, ότι το χρέος της είναι βιώσιμο κλπ. ‘Όχι μόνο μας καταστρέφουν, λέμε και «μην ανησυχείτε», όλα καλά πάνε, ευχαριστούμε πολύ.

Το αποτέλεσμα είναι ότι ενώ έως το καλοκαίρι του 2015 γινόταν τουλάχιστο συζήτηση για την Ελλάδα στην Ευρώπη, υπήρχαν κινήματα αλληλεγγύης κλπ., τώρα το θέμα έχει εξαφανιστεί από τον δημόσιο διάλογο. Αφού και η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση συμφωνούν με όσα γίνονται εις βάρος της χώρας, ποιος να διαμαρτυρηθεί; Το γεγονός δε ότι ένα κόμμα που αυτοαποκαλείται της Αριστεράς έχει αναλάβει να παίζει αυτόν τον ρόλο, αποτελεί βεβαίως ένα τεράστιο όπλο στα χέρια των πιστωτών, να υποστηρίζουν ότι αυτοί και όχι όσοι τους επικρίνουν έχουν δίκηο. Πέραν του ότι χρησιμεύει και στο να συκοφαντούνται, στην Ευρώπη και παγκοσμίως, και πολύ αποτελεσματικά οι ιδέες της Αριστεράς.

Με τις δηλώσεις τους οι Έλληνες πολιτικοί, «διανοούμενοι», αξιωματούχοι, πολλοί καλλιτέχνες εκδίδουν πιστοποιητικό στις δυνάμεις που καταστρέφουν τη χώρα μας. ‘Άλλο να υποχωρήσεις γιατί δεν μπορείς έστω να κάνεις διαφορετικά κι άλλο να λες καλά μου κάνετε, όπως περίπου λέει η μεγάλη πλειοψηφία των ευρωβουλευτών μας, της αριστεράς όπως και της δεξιάς, οι οποίοι πληρώνονται ένα σκασμό λεφτά ακριβώς για να βγάζουν τον σκασμό για την τραγωδία που ζει η Ελλάδα.

Η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτικών, των ευρωβουλευτών, των δημοσιογράφων, των επιστημόνων της Ελλάδας παρεμβαίνουν στο εξωτερικό εναντίον της χώρας τους και υπέρ των Πιστωτών, στο γνωστό ελληνικό σπορ να γίνουμε αρεστοί στους ξένους και να πάρουμε αναγνώριση (και όχι μόνο) από τους ξένους.

Το ίδιο και η μεγάλη πλειοψηφία των γνωστών «διανοουμένων» (τρομάρα τους, συναγωνίζονται τους πολιτικούς σε αγραμματoσύνη), πανεπιστημιακών, καλλιτεχνών, τραγουδοποιών, που έκαναν κι αυτοί μεγάλες περιουσίες τραγουδώντας τους αγώνες του παρελθόντος, αλλά διακρίνονται τώρα για την απόλυτη αναισθησία τους απέναντι στα θύματα των Μνημονίων, στους ‘Ελληνες που χάνουν τα σπίτια τους ή τα παιδιά τους, που αυτοκτόνησαν και αυτοκτονούν, στην υποδούλωση και τη λεηλασία της χώρας τους. Κάνουν συναυλίες με χιλιάδες κόσμο και δεν λένε ούτε μια κουβέντα για τους ‘Ελληνες που σήμερα καταστρέφεται η ζωή τους, όχι στην κατοχή, τον εμφύλιο ή το ‘22.

Στο έξοχο, κλασικό του «Η Μεταμόρφωση», ο Φραντς Κάφκα περιγράφει πως η μετατροπή του ήρωα σε κατσαρίδα αποκαλύπτει ότι όλο το περιβάλλον του είναι στην πραγματικότητα κατσαρίδες. ‘Ετσι και η μεταμόρφωση του Τσίπρα σε Πρωθυπουργό των Μνημονίων, επέτρεψε και διευκόλυνε το περιβάλλον του, αλλά και τα ευρύτερα μεσαία στρώματα να προβάλλουν ελεύθερα την κατσαρίδα που είχαν μέσα τους.

Πήρα μια μέρα την Αυγή και διαβάζω έναν από δαύτους, κι όχι τον χειρότερο, να μιλάει για τη δουλειά του και τα (πολύ συμπαθητικά κατά τα άλλα) τραγούδια του που εμπνεύστηκε από τους όντως πολύ ηρωικούς αγώνες των εργατών στη Σέριφο το 1915. Ακόμα και ο δημοσιογράφος της Αυγής έχει τη στοιχειώδη ευαισθησία να τον ρωτήσει για τη σημερινή Ελλάδα των Μνημονίων, αυτός όμως σφυρίζει αδιάφορα και απαντάει άλλα λόγια να αγαπιόμαστε. Προτιμά να εμπνέεται από τη Σέριφο του 1915, δεν ενδιαφέρεται να πάει μια βόλτα στα συσσίτια, στις οικογένειες που είχανε παιδιά και τώρα δεν έχουνε, στα σπίτια των συνταξιούχων που τους έκοψαν 16 φορές τις συντάξεις, τη φίλη μου που της είπαν στο νοσοκομείο να αγοράσει γύψο για να κάνει εγχείρηση το παιδί της πούχε σπάσει το πόδι του. Μήπως θα μπορούσε και για όλους αυτούς να γραφτεί κάνα τραγούδι; Κανείς από τους καλλιτέχνες δεν πονάει τον τόπο του τώρα, τους ανθρώπους του, τα  αεροδρόμιά μας, τη ΔΕΗ, την ΕΥΔΑΠ, τον ΟΤΕ, όλες τις υποδομές του κράτους μας που τις άρπαξαν ή τις αρπάζουν, με την υποστήριξη των Ελλήνων πολιτικών (που τη δίνουν βέβαια κι αυτοί με το αζημίωτο);

Τα κοινωνικά στρώματα που θα μπορούσαν να προσφέρουν ηγεσία, επιχειρήματα και φωνή στον ελληνικό λαό κοιτάνε εδώ και καιρό και τώρα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά την τσέπη τους, αδιαφορώντας για τον θάνατο της χώρας τους και έτσι συμβάλλοντας, με το αζημίωτο, στον θάνατο της χώρας τους. Στην καλύτερη περίπτωση δεν έχουν χρόνο να ασχοληθούν με τα κοινά, ιδιωτεύουν επικερδώς, είναι «απογοητευμένοι» και δεν έχουν διάθεση να κάνουν τίποτα για το ευρύτερο συλλογικό καλό. Στην χειρότερη κερδοσκοπούν πάνω στη διάλυση της χώρας τους και των ανθρώπων της και τη στηρίζουν.

Η αξιοθρήνητη δήθεν «αριστερά», που είχε μια από τις μεγαλύτερες, ιστορικές ευκαιρίες του βίου της, από αυτές που παρουσιάζονται, αν παρουσιαστούν μία φορά στα πενήντα ή στα εκατό χρόνια, μπήκε κι αυτή στο χορό, προς χάριν της εξουσίας, μετατρέποντας μια φοβερή αντικειμενική καταστροφή του ελληνικού λαού, του ελληνικού έθνους και σε συντριβή ηθική και ψυχολογική. Μαζί, και όλοι αυτοί που συνωστίζονται με διάφορες δικαιολογίες στα κρατικά, κυβερνητικά, κομματικά γραφεία, κάνοντας ότι δεν καταλαβαίνουν.

Στον παρακάτω σύνδεσμο, μπορείτε να ακούσετε την προαναφερθείσα εκπομπή της ελβετικής ραδιοφωνίας.