Tag Archives: Τουρκική εισβολή στην Κύπρο

Αιτίες, κίνδυνοι και συνέπειες ενδεχόμενου πολέμου Ελλάδας και Τουρκίας (και οι γεωτρήσεις στην Κύπρο)

Ο ρόλος των ΗΠΑ σε Βαλκάνια και Ανατολική Μεσόγειο

31/10/2018

Για σενάρια εφιάλτη στα όρια ακόμη και πυρηνικού πλήγματος με στόχο το Ιράν , κάνει λόγο μιλώντας στον 98.4 ο γεωπολιτικός αναλυτής και δημοσιογράφος, επικεφαλής του site konstantakopoulos.gr και συγγραφέας του βιβλίου: «Η Κύπρος στο Στόχαστρο» Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος, σημειώνοντας ότι ακόμη και το φονικό επεισόδιο στην Αλβανία με τον έλληνα ομογενή, μετά την αντίδραση του Ράμα, είναι περίεργο ως προς την εξέλιξη του, όταν είναι γνωστό σε όλους ότι η Αλβανία είναι στον απόλυτο έλεγχο των κατά τα άλλα συμμάχων μας ΗΠΑ . Continue reading Αιτίες, κίνδυνοι και συνέπειες ενδεχόμενου πολέμου Ελλάδας και Τουρκίας (και οι γεωτρήσεις στην Κύπρο)

Οι βάσεις σε Αλεξανδρούπολη και Κύπρο και ο κίνδυνος «εξαΰλωσης» του ελληνικού λαού (Πού χάθηκαν Τριγάζης και Οικολόγοι;)

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Φυσικού, πρώην Ειδικού Συνεργάτη στο Γραφείο του Πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου για θέματα ελέγχου των εξοπλισμών και σχέσεων Ανατολής-Δύσης

11 Σεπτεμβρίου 2018

Καταλαβαίνω ότι δεν είστε πιθανώς έτοιμοι να διαβάσετε αυτά που γράφω στη συνέχεια. Καταλαβαίνω ότι εξετάζω στο άρθρο αυτό ορισμένα τρομακτικά, ακραία σενάρια. Εξηγώ, στη συνέχεια, γιατί το κάνω. Εγώ ένα πράγμα ζητώ από τους αναγνώστες μου. Να εξετάσουν και να δεχτούν ή να απορρίψουν όσα γράφω με τη λογική τους και όχι ανάλογα με το αν τους αρέσουν ή όχι. Άλλωστε, συγκριτικά με το θέμα που θίγω σε αυτό το άρθρο, το πώς θα κριθεί ο ίδιος ο αρθρογράφος είναι απολύτως ασήμαντο. Γιατί εδώ μιλάμε για το μέλλον μας, το μέλλον των παιδιών μας και της χώρας μας. Continue reading Οι βάσεις σε Αλεξανδρούπολη και Κύπρο και ο κίνδυνος «εξαΰλωσης» του ελληνικού λαού (Πού χάθηκαν Τριγάζης και Οικολόγοι;)

H πυρκαγιά στο Μάτι τσουρούφλισε τον Τσίπρα. Μια προβοκάτσια στη Μεσόγειο θα τον (μας) αποτεφρώσει

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
11 Σεπτεμβρίου 2018

Η ελληνική (και κυπριακή) πολιτική και στρατιωτική ηγεσία βρίσκεται ενώπιον ζητημάτων που, αν δεν προσεχθούν δεόντως, μπορούν να έχουν σοβαρότερες συνέπειες και από αυτές των αποφάσεων που έλαβαν οι Έξι, όταν έστελναν τον ελληνικό στρατό στον Σαγγάριο, τη υποδείξει των Αγγλογάλλων, με αποτέλεσμα την Μικρασιατική Καταστροφή του 1922. Αλλά και αυτών που είχαν οι αποφάσεις του Δημήτριου Ιωαννίδη που, με βάση την ενθάρρυνση, τις υποδείξεις και τις διαβεβαιώσεις των Αμερικανών και των συμμάχων τους, διέταξε το πραξικόπημα στην Λευκωσία, ανοίγοντας τον δρόμο στην τουρκική εισβολή στην Κύπρο και στην καταστροφή του μισού κυπριακού ελληνισμού, το 1974. Continue reading H πυρκαγιά στο Μάτι τσουρούφλισε τον Τσίπρα. Μια προβοκάτσια στη Μεσόγειο θα τον (μας) αποτεφρώσει

Ελλάδα, Κύπρος και Ρωσία

O Δημήτρης Κωνσταντακόπουλους στο Ράδιο Πρώτο της Κύπρου.

Ακούστε από το  26:51

Όταν η Χούντα, κατ’ εντολήν των Αμερικανών, προσκαλούσε στην Κύπρο τον τουρκικό στρατό

Μαρτυρία Γιώργου Σέρτη: Έτσι βίωσα την προδοσία

Αυτά που είδα το πρωί της 20ής του Ιούλη ήταν τόσο φρικτά ανεκδιήγητα και έρχονταν σε τόση σύγκρουση με ό,τι είχε γραφτεί και ειπωθεί για την τούρκικη απόβαση, που πολλές φορές αναρωτήθηκα γιατί να συσκοτίζονται αντί να φωτίζονται τα γεγονότα. Αναφέρομαι στη συγκεκριμένη χρονική διάρκεια του πρωινού της 20ής του Ιούλη. Continue reading Όταν η Χούντα, κατ’ εντολήν των Αμερικανών, προσκαλούσε στην Κύπρο τον τουρκικό στρατό

Προς κυριους Τσιπρα και Αναστασιαδη: Δελτιο ακραιων γεωπολιτικων φαινομενων

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

 

Το τελευταίο εξάμηνο ιδίως, διαπιστώσαμε ότι ισχυρές διεθνείς δυνάμεις εκτός της περιοχής μας, συμβάλλουν συστηματικά στη δημιουργία περίπου «προπολεμικού» κλίματος μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Continue reading Προς κυριους Τσιπρα και Αναστασιαδη: Δελτιο ακραιων γεωπολιτικων φαινομενων

Ο Οργουελ στη Λευκωσια: Απαγορευουν στους Κυπριους να λενε Κατοχη την Κατοχη!

Οι αντιδρασεις δημοσιογραφων και νομικων για φιμωση στο Κυπριακο

17.06.2018

Την έντονη αντίδραση δημοσιογράφων αλλά και νομικών προκάλεσε το αποκαλυπτικό δημοσίευμα της εφημερίδας «Σημερινή».

Σύμφωνα με το αποκαλυπτικό δημοσίευμα, η Επιτροπή Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας και η αντίστοιχη επιτροπή των κατεχομένων, υπό την ομπρέλα μάλιστα του ΟΑΣΕ, αποφάσισαν από κοινού, να προωθηθεί γλωσσάρι  μέσα από το οποίο θα απαλείφονται λέξεις που αφορούν την ιστορία του Κυπριακού.

Όπως πληροφορείται η εφημερίδα «Σημερινή», το σχετικό γλωσσάρι, που, στην ουσία, θα λειτουργεί ως εγχειρίδιο «φρονηματισμού» της ιστορικής μνήμης μέσα από την περιχάραξη των γλωσσικών της αναφορών, αναμένεται να κατατεθεί εντός Ιουνίου στην Ολομέλεια της Επιτροπής για τοποθέτηση, ενώ αρχές Ιουλίου θα παρουσιαστεί στους δημοσιογράφους.

Την σχετική είδηση σχολίασαν στο Sigmalive έγκριτοι νομικοί και καταξιωμένοι δημοσιογράφοι.

Α. Αγγελίδης: «Με ξάφνιασε, όχι ευχάριστα»

Σε δηλώσεις του στο Sigmalive ο νομικός Ανδρέας Αγγελίδης δήλωσε: «Με ξάφνιασε όχι ευχάριστα αυτή η προοπτική. Διαπιστώνω μια προσπάθεια να μπουν απαγορευτικά πλαίσια στην ελευθερία της άποψης και της γνώμης. Αυτό σημαίνει ότι η κοινωνία δεν θα κρίνει την ελεύθερη γνώμη της δημοσιογραφίας. Αντίθετα θα είναι υποχρεωμένη να εξετάζει τα θέματα που θα προβάλλονται με δεδομένο ότι ο δημοσιογράφος και γενικά τα Μ.Μ.Ε θα έχουν προκαθορισμένη ύλη για να διατυπώνουν»

Κρις Τριανταφυλλίδης: «Πιο φιλελεύθερα μετά την απόφαση για Λάζαρο Μαύρο»

Ο επίσης νομικός κ. Κρις Τριανταφυλλίδης τοποθετήθηκε ως εξής: «Το κάθε επάγγελμα πρέπει να ρυθμίζεται από κανονισμούς δεοντολογίας όπως για παράδειγμα ρυθμίζεται και το δικηγορικό επάγγελμα. Όμως, οι κανονισμοί αυτοί, δεν μπορεί να μην συμβαδίζουν με την εποχή που ζούμε και επίσης δεν μπορούν να καταλήγουν σε παραβίαση του Συνταγματικού δικαιώματος της ελεύθερης έκφρασης, που στην περίπτωση του δημοσιογραφικού επαγγέλματος, αν λάβουμε υπόψη και την πρόσφατη απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου στην υπόθεση του Λάζαρου Μαύρου, τυγχάνει πολύ πιο φιλελεύθερης αντιμετώπισης. Είναι κάτω από αυτό το πρίσμα που πρέπει κάποιος να κρίνει και αυτήν την απόφαση».

Αντώνης Μακρίδης: «Η κατοχή, είναι κατοχή»

Δηλώσεις στην ιστοσελίδα μας παραχώρησε και ο τέως Πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών. Ο κ. Μακρίδης δήλωσε χαρακτηριστικά: «Εμείς οι δημοσιογράφοι είμαστε ταγμένοι να υπηρετούμε την αλήθεια. Να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους. Η κατοχή, είναι κατοχή, τα κατοχικά στρατεύματα είναι κατοχικά στρατεύματα. Το 1964 έγινε Tουρκοανταρσία. Αυτά όλα δεν μπορείς να τα πεις με άλλες λέξεις και άλλες φράσεις. Χρησιμοποιείς  τις κατάλληλές λέξεις για να αποδίδεις το νόημα και τη σημασία που θέλεις. Δεν μπορείς να χρησιμοποιείς άλλες λέξεις. Οι άλλες λέξεις υποκρύβουν σκοπιμότητα και εμείς οι δημοσιογράφοι είμαστε μακριά από σκοπιμότητες. Τα οποιαδήποτε γλωσσάρια ειδικά σε μια χώρα που βρίσκεται υπό κατοχή για 44 χρόνια παραποιούν και πλαστοποιούν τις αλήθειες. Το καλό κλίμα, με τους συμπατριώτες μας Τουρκοκύπριους δεν μπορεί να φτιαχτεί στη βάση παραποίησης της πραγματικότητας. Η καλή σχέση εμπεδώνεται πάντα έχοντας υπόβαθρο την αλήθεια και μόνο την αλήθεια».

Α. Μιχαηλίδης: «Ο Ακιντζί ενοχλείται όταν τον λέμε κατοχικό ηγέτη»

Την αντίθεση του εξέφρασε και ο Διευθυντής Σύνταξης της εφημερίδας Φιλελεύθερος. Συγκεκριμένα, ο κ. Μιχαηλίδης δήλωσε: «Ένας επαγγελματικός κλάδος που ως βασική Aρχή έχει την υπεράσπισή της ελευθέριας έκφρασης και άποψης είναι τουλάχιστον γελοίο να ορίζει πλαίσια και οδηγίες που παραβιάζουν την ίδια την συνείδηση του ανθρώπου. Οι όποιες επιτροπές θα κάνουν κάτι τέτοιο, αυτό που επιδιώκουν δεν είναι η κατοχύρωση της ελευθερίας ως οφείλουν, αλλά, η δημιουργία μιας επίπλαστης συνείδησης. Της «νεοκυπριακής» συνείδησης. Οι δημοσιογράφοι, δεν μπορούν να συμπράττουν με ξένους οργανισμούς για να αυτολογοκρίνονται σε κανένα ζήτημα και προπάντων στο Εθνικό. Γνωρίζω, ότι ο ίδιος ο Μουσταφά Ακιντζί, είπε σε ανθρώπους δικούς μου και μου το μετέφεραν, ότι τον ενοχλεί πολύ όταν τον γραφούμε κατοχικό ηγέτη. Γνωρίζω επίσης ότι από καιρό, πολιτικά πρόσωπα, ελληνοκύπριοι, είπαν σε δημοσιογράφους να σταματήσουν να γράφουν ψευδοκράτος ψευδοπρόεδρος, ψευδοϋπουργός, γιατί δεν βοηθά το «κλίμα». Πιστεύω ότι αυτές οι κινήσεις εντάσσονται στο ίδιο πλαίσιο. Είναι ένα ευρύτερο σχέδιο αποπροσανατολισμού και σημαδεμένης τράπουλας σε βάρος των δικαίων του Κυπριακού Ελληνισμού. Συνειδητά ή ασυνείδητα θέλουν να δημιουργήσουν μια νέα τάξη πραγμάτων, η οποία έχει βασικό συστατικό το να κρύβει την κατοχή κάτω από το χαλί. Αν είναι έτσι τα πράγματα, είναι κρίμα να παίζουν αυτό το ρόλο, η Ένωση Συντακτών και η Επιτροπή Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας. Δεν έχουν καμία αρμοδιότητα να συμμετέχουν σε τέτοιου είδους ύποπτες πολιτικές».

Σ. Ιακωβίδης: «Οι Τούρκοι δολοφόνοι Ελλήνων, είναι δολοφόνοι»

Καυστικός στην τοποθέτηση του επί του αποκαλυπτικού δημοσιεύματος ήταν και ο αρθρογράφος και πολιτικός αναλυτής της εφημερίδας Σημερινή, Σάββας Ιακωβίδης. Ο κ. Ιακωβίδης τόνισε: «Η ελευθερία έκφρασης είναι θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα. Οι δημοσιογράφοι είναι εκ των κυριότερων εκφραστών και υπερασπιστών αυτής της αμάχητης ελευθερίας. Είναι καθήκον, υποχρέωση και αποστολή μας, ως σοβαρών και αξιόπιστων δημοσιογράφων, να υπερασπιζόμαστε την αλήθεια, τη διαφάνεια, την αξιοπρέπεια, το ευρύτερο συμφέρον του τόπου, την ταυτότητα, την καταγωγή, τις εθνικές και ελληνικές ρίζες μας και τις βασικές ελευθερίες του πολίτη.

Συνεπώς, η ελευθερία έκφρασης, ως αποτύπωση στοιχειώδους και θεμελιακής δημοκρατικής καταξίωσης, δεν συρρικνώνεται. Δεν υποβαθμίζεται. Δεν υποτάσσεται σε καμία Αρχή και σε καμία εξουσία. Δεν τεμαχίζεται. Δεν προσβάλλεται. Δεν εναγκαλίζεται πολιτικές και πονηρές σκοπιμότητες. Γι’ αυτό και αποτελεί κατάντημα και απίστευτη προσβολή η επιχειρούμενη υπόδειξη από την Επιτροπή Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας προς τους δημοσιογράφους της Κύπρου να γελοιοποιούνται αυτόβουλα καταγράφοντας γεγονότα, πρόσωπα και ιστορικά δρώμενα με παραπλανητικά λεκτικά φληναφήματα, για να μη προκληθεί, δήθεν, η τουρκική πλευρά.

Η Ιστορία δεν παραχαράσσεται. Και η έντιμη δημοσιογραφία αντιτάσσεται, δεν τάσσεται στην εξυπηρέτηση αλλότριων και σκότιων  δολιοτήτων. Η τουρκική εισβολή, είναι εισβολή. Η τουρκική κατοχή, είναι κατοχή. Το τ/κ πραξικόπημα του 1963, είναι τ/κ πραξικόπημα. Οι Τούρκοι δολοφόνοι Ελλήνων, είναι δολοφόνοι. Ο Ακιντζί, όπως  και οι προκάτοχοί του, είναι πράκτορας του εγκληματία σουλτάνου Ερντογάν και προωθεί εχθρικά προς την Κυπριακή Δημοκρατία, τουρκικά συμφέροντα. Οι πραγματικοί δημοσιογράφοι δεν λογοκρίνονται αλλά αμύνονται κατά παντός διαστροφέα της ιστορικής πραγματικότητας. Είναι κατάντημα διότι η εξ ευωνύμων ελεγχόμενη Ένωση Συντακτών συνεργεί σε αυτό το αντιδημοκρατικό, ανελεύθερο και φασιστικό ανοσιούργημα χάριν πολιτικών, κομματικών και ιδεολογικών σκοπιμοτήτων».

Πηγή: http://www.sigmalive.com/news/local/514752/oi-antidraseis-dimosiografon-kai-nomikon-gia-fimosi-sto-kypriako

Διαβάστε επίσης

Τι πρεπει και τι δεν πρεπει να σκεφτεστε. Το κανουν στην Κυπρο, τα προβλεπει και η συμφωνια Κοτζια για τη Μακεδονια

Η αθωωση του Λαζαρου Μαυρου, οι παλιατσοι και οι πολιτικοι μας

Continue reading Ο Οργουελ στη Λευκωσια: Απαγορευουν στους Κυπριους να λενε Κατοχη την Κατοχη!

Πραξικοπημα κατα της Δημοκρατιας, Εγκλημα κατα της Αριστερας η συμφωνια Τσιπρα-Κοτζια

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

 

Επειδή παίρνω διάφορα μηνύματα φίλων και αναγνωστών γύρω από την πρόσφατη αρθρογραφία μου για το «μακεδονικό», νομίζω σκόπιμο να διευκρινίσω ξανά ορισμένα σημεία.

 

Γιατί είναι βαριά προσβολή του πολιτεύματος η υπογραφή της συμφωνίας Κοτζιά – Ντιμιτρώφ

Τυπικά ο Κοτζιάς και ο Τσίπρας είχαν δικαίωμα να υπογράψουν τη συμφωνία.

Ουσιαστικά όμως δεν είχαν. Παραβίασαν τη βασικότερη αρχή του πολιτεύματος, την αρχή της Λαϊκής Κυριαρχίας.

Διότι δεν πας να υπογράψεις μια συμφωνία όταν έχεις δεδηλωμένη και ρητή αντίρρηση τς πλειοψηφίας της Βουλής και όταν το 73% του πληθυσμού δηλώνει στα γκάλοπ αντίθετο, όταν ακόμα και η κυβέρνησή σου δεν είναι σύμφωνη στο σύνολό της.

Αυτό είναι που κάνει πραξικόπημα, αλλά πολιτικό, όχι νομικό, πολύ πραγματικό όμως εναντίον του πνεύματος του Συντάγματος, όχι του γράμματος, αυτό που έκαναν, καθ’ υπόδειξιν ΗΠΑ και ΝΑΤΟ, οι Κοτζιάς και Τσίπρας.

Που βρήκε τώρα ο Κοτζιάς τα δικά του γκάλοπ που, όπως λέει στις τηλεοράσεις, δείχνουν υποστήριξη στη συμφωνία δεν το ξέρω. Εμένα μου φαίνεται ότι ο Πρωθυπουργός και ο Υπουργός Εξωτερικών μοιάζουν να ανταγωνίζονται ποιος θα πει περισσότερα ψέματα.

(Ας επαναλάβουμε στο σημείο αυτό ότι ο Τσίπρας, πιθανώς με τη βοήθεια του Κοτζιά και όχι μόνο, έκανε μια κεντρική στρατηγική επιλογή το 2012-13: πλήρη ταύτιση με τον άξονα ΗΠΑ-Ισραήλ, τυφλή υποταγή, όχι κάποιο είδος συμμαχίας στην πραγματικότητα, ελπίζοντας ότι αυτοί, με τη δύναμή τους, θα τον βοηθήσουν. Αυτή η επιλογή οδήγησε στην πανωλεθρία του 2015, αλλά και στις Πρέσπες και οδηγεί τώρα στην ταχεία αυτοκαταστροφή του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό που δεν γνωρίζουμε βέβαια είναι τι άλλο θα συμβεί μέχρι τότε)

Αν είσαι λοιπόν δημοκράτης, ή ακόμα κι αν έχεις λίγο μυαλό στο κεφάλι σου, πάς στη Βουλή, ή συγκαλείς το Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών και τους ζητάς να σου δώσουν εξουσιοδότηση και να περιγράψουν τα όρια της καινούριας εθνικής γραμμής που θα αντικαταστήσει την μηδέποτε επισήμως ανακληθείσα του 1992.

Σταλινικοί και οι δυό τους όταν ήταν ακόμα αριστεροί, Κοτζιάς και Τσίπας διατήρησαν την ίδια νοοτροπία κι όταν πέρασαν στο αντίπαλο στρατόπεδο.

 

Τώρα ανοίγει, δεν κλείνει το Μακεδονικό 

Κάποιος μπορεί να έχει οποιαδήποτε γνώμη θέλει για την υπογραφείσα συμφωνία στις Πρέσπες, να τη θεωρεί καλή ή κακή. Κάποιος μπορεί να έχει την α΄ τη β΄ άποψη για το πως πρέπει να λυθεί το μακεδονικό.

Πρέπει να μάθουμε, είναι όρος επιβίωσης, τον σεβασμό στην ύπαρξη διαφορετικών απόψεων, ακόμα κι αν τις θεωρούμε λαθεμένες. Οι υποτιθέμενοι, αυτοαποκαλούμενοι  αριστεροί και δημοκράτες μεταξύ των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ (αυτό το κόμμα έχει την ιδιορρυθμία να λέγεται αριστερό, χωρίς να έχει αριστερούς στους κόλπους του!) επιδεικνύουν τώρα, με τον τρόπο που μεταχειρίζονται τους θεσμούς, αλλά και κατηγορώντας συλλήβδην τους επικριτές τους, ακόμα και τον Μίκη, ως ακροδεξιούς και φασίστες, ότι έχουν ακριβώς την ίδια ακροδεξιά, φασιστική νοοτροπία που προσάπτουν στη Χρυσή Αυγή. Αυτή άλλωστε ωφελείται από την προπαγάνδα του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και τον ΣΥΡΙΖΑ εξυπηρετεί η δική της δράση!!!

Υπάρχει ένα πολύ σοβαρότερο ζήτημα από το ίδιο το μακεδονικό και θα δούμε ποιο είναι αυτό στη συνέχεια. ‘Αλλωστε η διαφορά με τους Σλαβομακεδόνες είχε πρακτικά ξεχαστεί. Δεν ενοχλούσε κανέναν μέχρι πριν λίγους μήνες, ούτε εμπόδιζε στο παραμικρό τις διμερείς σχέσεις. Τον μόνο που ενοχλούσε ήταν την Αμερική και για λόγους ελάχιστα καλούς.

Τώρα ανοίγει το μακεδονικό, τώρα αρχίζει ο νέος γύρος της διαμάχης με τους γείτονες, αλλά τώρα αρχίζει και ένα νέο κεφάλαιο της εσωτερικής, βαθειάς, υπαρξιακής κρίσης του ελληνικού κράτους-Έθνους.

Κάποιος έβαλε τη λέξη «Περιφέρειες» στην ομιλία του Πρωθυπουργού. Ο μοντέρνος τρόπος να διαλύει τα κράτη η Αυτοκρατορία είναι τα κάνει σάντουιτς, ανάμεσα στις περιφέρειες από τα κάτω, και τα υπερεθνικά της όργανα από τα πάνω. Δεν πρόκειται κανείς να πάρει κομμάτι από την Ελλάδα, ούτε φυσικά προτίθενται τα μεγάλα Αφεντικά να αφήσουν την Τουρκία να το κάνει. Γα τον εαυτό τους τη θέλουνε, όχι για να τη δώσουμε στους Τούρκους ή οποιονδήποτε άλλο. Και εκ των έσω θα τη διαλύσουνε το πιθανότερο. Σταματώ εδώ.

Δεν έχω δει πάντως άλλη φορά να υπογράφεται μια συμφωνία και στην ίδια την τελετή υπογραφής ένα από τα συμβαλλόμενα μέλη να την παραβιάζει, πετώντας καμιά δεκαριά φορές στα μούτρα του Τσίπρα τα παράγωγα της λέξης Μακεδονία, και λέγοντάς του ότι αυτός εκπροσωπεί τη Μακεδονία και ο Τσίπρας την Ελλάδα.

 

Ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο;

Όπως είπαμε προηγουμένως, υπάρχει ένα ζήτημα που είναι το πιο σημαντικό από όλα τα άλλα, και που είναι το αιώνιο ερώτημα της νεώτερης Ελλάδας:

Την Ελλάδα την κυβερνάει ο ελληνικός Λαός ή η αμερικανική Πρεσβεία;

Είναι το ίδιο ερώτημα που έθεσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής μετά τη δολοφονία Λαμπράκη, ο Γεώργιος Παπανδρέου, όταν ο Βασιλεύς, ενεργών ως όργανο της Ουάσιγκτων, του απηγόρευσε να αναλάβει το Υπουργείο ‘Αμυνας και ο Ανδρέας Παπανδρέου όταν, μετά την κυπριακή τραγωδία του 1974 – που οργάνωσε ο Κίσσινγκερ και εξετέλεσαν οι ΗΠΑ δια των συνεργαζόμενων οργάνων τους σε Αθήνα, Λευκωσία και ‘Αγκυρα – έριξε το σύνθημα «Η Ελλάδα στους ‘Ελληνες», με το οποίο κυριάρχησε επί είκοσι χρόνια στην ελληνική πολιτική ζωή.

Για να ανέβει ο Τσίπρας στην εξουσία μια παραλλαγή του ίδιου συνθήματος χρησιμοποίησε, απέναντι στους Πιστωτές αυτή τη φορά, αλλά η απάντηση που τελικά έδωσε στην κυβέρνηση ήταν οπωσδήποτε σε πλήρη αντίθετη από αυτές που έδωσαν ο Καραμανλής (μη αποδεχόμενος και φεύγοντας), ο Γ. Παπανδρέου (μισοφεύγοντας, μισοανθιστάμενος) και ο Α. Παπανδρέου, δημιουργώντας το ΠΑΣΟΚ τον Σεπτέμβριο 1974.

Στην αρχική συνθηκολόγηση όμως του 2015, οι Τσίπρας και Κοτζιάς προσέθεσαν και μια βαρειά προσβολή στο θεμέλιο του εθνικού αισθήματος των Ελλήνων, υπογράφοντας τη συμφωνία των Πρεσπών.

Ο Κοτζιάς έχει τους δικούς του λόγους που το έκανε. Αλλά ο Τσίπρας δεν είναι ηλίθιος, να πάει κόντρα στο 73% του ελληνικού λαού και τους μισούς ψηφοφόρους του, για να περάσει μια αντίθετη πολιτική, ούτε είναι άνθρωπος αρχών, που θα δώσει τη μάχη για τις ιδέες του, ανεξαρτήτως κόστους και συνεπειών.

Γιατί αν ήταν τέτοιος δεν θα δεχόταν ποτέ να υπογράψει, να φορτώσει στην Αριστερά και να εφαρμόσει το Τρίτο και χειρότερο Μνημόνιο, κόντρα σε όλες τις ιδέες και διακηρύξεις του.

Αν λοιπόν υπέγραψε τη συμφωνία που υπέγραψε είναι γιατί θέλει πάρα πολύ να ικανοποιήσει τις Ηνωμένες και το ΝΑΤΟ, εκτελώντας όσα υπεσχέθη κατά την τελευταία επίσκεψή του στην Ουάσιγκτων, την υπέρτερη δύναμη στην οποία έχει από καιρό παραδοθεί, την ίδια που τον οδήγησε στην πανωλεθρία του 2015. Και τώρα πάλι θέλει την ίδια να ικανοποιήσει, ίσως με τη μάταιη ελπίδα ότι θα βρει έτσι διέξοδο από το αδιέξοδο που παγιδεύτηκε, από το «δίχτυ που, αν στα βρόχια του πιαστείς, κανείς δεν θα μπορέσει να σε βγάλει».

Μόνο που με αυτά που κάνει, μπερδεύεται ακόμα περισσότερο σε αυτό το δίχτυ που θα γίνει θηλιά και θα πνίξει στο τέλος τον ίδιο και την παράταξή του, αν όχι και την Ελλάδα, αν ο ελληνικός λαός δεν μπορέσει να κάνει το Θαύμα, να βρει τη Δύναμη, το Μυαλό και την Αξιοπρέπεια που χρειάζεται για να αντισταθεί και να  σωθεί.

Αυτή είναι η τραγική Αλήθεια για τη χώρα μας, για τον Πρωθυπουργό της και για μια Αριστερά την οποία δολοφονεί στην πραγματικότητα και την βιάζει τώρα, για λογαριασμό των Ξένων, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ – και όσοι στηρίζουν την πολιτική της δια λόγων, δια πράξεων ή δια της σιωπής τους.

Διαβάστε επίσης

Η παγίδα κλείνει!

Η υποτελεια που σκοτωνει (Οικονομια, Μακεδονια, Ελληνοτουρκικα)

Σε μια εποχή παγκόσμιας γεωπολιτικής αβεβαιότητας , η υποτέλεια της ελληνικής οικονομικής και πολιτικής ελίτ με ανάθεση των προβλημάτων της σε τρίτους όπως οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και το Ισραήλ , οδηγεί μαθηματικά σε καταστροφή εθνικά και οικονομικά,  λέει ο δημοσιογράφος- συγγραφέας Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος , επικεφαλής του site konstantakopoulos.gr στον 98.4 .

Ο αμερικανός πρεσβευτής στην Ελλάδα, έχει επισκεφθεί περισσότερες φορές τον Πεντάγωνο και την ηγεσία των Ενόπλων μας δυνάμεων, από τον Πρωθυπουργό. Με την ΠΓΔΜ καμία ουσιαστική συζήτηση δεν υπάρχει, παρά η σπουδή τω ν ΗΠΑ να μετατρέψουν σε γεωπολιτικά προτεκτοράτα όλα τα Βαλκάνια, ενόψει των σχεδιασμών τους με Κίνα-Ρωσία και Ιράν. Αυτό σε συνδυασμό με την μετατροπή της Ελλάδας σε αποικία χρέους από την Γερμανία, μέσω μνημονίων, οδηγεί τη χώρα σε διάλυση του κράτους με ανυπολόγιστες συνέπειες, σε μια περίοδο που η αβεβαιότητα παγκόσμια, οδηγεί τις περισσότερες χώρες  σε ενδυνάμωση της κρατικής τους υπόσταση με εθνικά χαρακτηριστικά, λέει ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος.

Το τιμημα της εξαρτησης

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

 

‘Όλα θα τα δούμε σε αυτόν τον τόπο, καθώς η Ελλάδα, σε κώμα ευρισκόμενη, αιωρείται διαρκώς ανάμεσα στο τραγικό και το γελοίο.

Προ ολίγου χρόνου ο Πρωθυπουργός, που φαίνεται ότι τα χρειάστηκε μην του σκαρώσουνε καναν ελληνοτουρκικό πόλεμο στα καλά καθούμενα, δεν πήρε τηλέφωνο τους φίλους του, τον Αμερικανό Πρέσβη στην Αθήνα ή τον κ. Νετανιάχου στο Ισραήλ. Τον Πρόεδρο Πούτιν της Ρωσίας αναζήτησε, καθώς, κατά τα φαινόμενα, κάτι δεν πάει καλά, ως μη όφειλε σε τέτοια κρίσιμη εποχή, στην επαφή του με τον ίδιο τον Ερντογάν.

Τα ίδια έκανε και ο Αναστασιάδης ο οποίος έχει δώσει κι αυτός τα πάντα στις ΗΠΑ και το Ισραήλ, αλλά αναγκάστηκε να στραφεί στη Ρωσία όταν του άσκησαν ασφυκτικές πιέσεις, μετά την εκλογή του, να ξαναπάει στη Γενεύη. Πάμε λέει, αλλά να έρθουν κι όλα τα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας, δηλαδή Κίνα, Ρωσία και Γαλλία εκτός από τους Αγγλοαμερικανούς.

Μόλις όμως ησυχάζουν λίγο και ξεσφίγγει η θηλιά στον λαιμό τους, πάλι στους Νταβατζήδες πάνε. Πήγε τώρα ο Υπουργός Εξωτερικών του Τσίπρα στο Βερολίνο και έβγαλε μια ομιλία. ‘Όχι, δεν είπε στους Γερμανούς ότι είναι επιτέλους καιρός να ρυθμιστεί, με μια διαγραφή, το χρέος, δεν τους είπε για ρήτρα ανάπτυξης, δεν τους είπε ότι είναι προς όφελος και της Γερμανίας και της Ευρώπης, να σταθεροποιηθεί πραγματικά η κατάσταση στην Ελλάδα. Δεν τους είπε φυσικά για τις οφειλές τους. Δεν έκανε μια παρέμβαση για να σταματήσει επιτέλους ο Ψυχρός Πόλεμος στην Ευρώπη, οι κυρώσεις, οι απειλές χρήσης πυρηνικών όπλων, πράγματα σημειωτέον που πολλοί θέλουν πια στην Ευρώπη. Δεν τους εξέθεσε καμμιά σπουδαία ιδέα για το μέλλον της ΕΕ.

‘Όχι, τίποτα από αυτά. Ο κ. Κοτζιάς πήγε στο Βερολίνο και έβγαλε μια ψυχροπολεμική ομιλία κατά της Ρωσίας, υποστηρίζοντας ότι στο μυαλό του Πούτιν είναι να αρπάξει την Τουρκία από το ΝΑΤΟ!

Φαίνεται ότι την ελληνική κυβέρνηση, περισσότερο από το μέλλον της χώρας της, την ανησυχεί το μέλλον της Ατλαντικής Συμμαχίας. ‘Εστειλε μάλιστα τελευταία και ελληνικά αεροσκάφη, πληροφορούμεθα από άρθρο του καλού συναδέλφου Νίκου Μελέτη, να «προστατεύουν» το Μαυροβούνιο! Δεν έχουμε καύσιμα για τα δικά μας μέσα, έχουμε αεροπλάνα για το Μαυροβούνιο, που σημειωτέον δεν χρειάζεται προστασία από κανέναν. Το μόνο που πετυχαίνει εκεί η ελληνική αεροπορία, είναι να προσθέσει έναν ακόμα λόγο να μας θεωρούν Σερβία και Ρωσία εχθρικές δυνάμεις!

Τώρα, στη Γερμανία και την Ευρώπη κουβεντιάζουν μήπως το παράκαναν με τη Ρωσία, αλλά και το ότι η ιστορία με τον Τραμπ θα οδηγήσει σε άσχημα ξεμπερδέματα. Η Μόσχα από την πλευρά της, αισθάνεται ότι απειλείται από τη Δύση. Ο ίδιος ο Πρόεδρος Πούτιν διετύπωσε επανειλημμένα πυρηνικά casus belli για να συγκρατήσει την αμερικανική επιθετικότητα στη Συρία. Σε αυτή την κατάσταση, γιατί εξαπολύει η Ελλάδα από την καρδιά της Ευρώπης επίθεση κατά της Ρωσίας;

Προφανώς, αυτό μπορεί να κάνει την ελληνική κυβέρνηση πιο δημοφιλή στους Αμερικανούς και Ισραηλινούς εξτρεμιστές, αλλά δεν κάνει καθόλου δημοφιλή τη χώρα σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο. Ακόμα και αυτοί άλλωστε, περισσότερο θα μας λογάριαζαν αν άκουγαν κάπου-κάπου και κάνα ‘Όχι, που τόχει απαγορεύσει όμως στον εαυτό της η κυβέρνηση, όταν συναλλάσσεται με νταβατζήδες.

Ούτε καν στους Γερμανούς δεν γινόμαστε έτσι δημοφιλείς. Το 2009, ένας από τους λόγους που ενίσχυσαν την γερμανική εχθρότητα κατά της Ελλάδας ήταν η αίσθηση του Βερολίνου ότι ο νεοεκλεγείς τότε Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, του οποίου στενός συνεργάτης διτέλεσε ο κ. Κοτζιάς, είναι απολύτως εξαρτημένος από την Ουάσιγκτων και καθόλου «Ευρωπαίος».

Κυρίως όμως είναι με τη Ρωσία που υπάρχει πρόβλημα. Με τέτοιες δηλώσεις η Ελλάδα καταγράφεται, σε μια εξαιρετικά επικίνδυνη συγκυρία, ως εχθρική δύναμη, συνδεδεμένη και εξαρτώμενη από τις πιο εξτρεμιστικές και τυχοδιωκτικές δυνάμεις του πλανήτη, από τα ραντάρ και της Μόσχας και της ‘Αγκυρας, που διακατέχονται δικαιολογημένα από μεγάλη ανησυχία και αίσθηση εναντίον τους απειλής. Κι αν μεν έχουμε έναν εθνικό λόγο, χίλιες φορές να το κάνουμε., αν κι εκεί υπάρχει βέβαια ο κατάλληλος τρόπος, που δεν είναι ασφαλώς να βγάζουμε ομιλίες στο Βερολίνο, αλλά να πηγαίνουμε στη Μόσχα και να θέτουμε τα θέματα που μας απασχολούν.

Αλλά εδώ συγνώμη, κανένα εθνικό ελληνικό συμφέρον δεν διακυβεύεται, το αντίθετο, αν τυχόν η Ρωσία «αρπάξει» την Τουρκία από το ΝΑΤΟ; Πράγμα άλλωστε που, αν συμβεί, δεν θα είναι τόσο ρωσικό κατόρθωμα, όσο κατόρθωμα των Αμερικανών και Ισραηλινών Νεοσυντηρητικών, που οργάνωσαν το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016 κατά του Ερντογάν.

Εμείς τουλάχιστο δεν θυμόμαστε μεταπολεμικά ελληνική κυβέρνηση να ξιφουλκεί κατά της Ρωσίας ακόμη και στο κρεσέντο του Ψυχρού Πολέμου. Οι φανατικοί όμως, λένε οι ψυχαναλυτές, γίνονται ευκολότερα αιρετικοί κι αισθάνονται πολύ συχνότερα την ανάγκη να εκφράζουν εμπράκτως και διαρκώς μεταμέλεια. ‘Όσοι έχουν διατελέσει στελέχη του ΚΚΕ, και μάλιστα «Κούτβηδες» για να αλλάξουν μετά στρατόπεδο, έχουν περισσότερη ανάγκη από άλλους να αποδεικνύουν συνέχεια, ακόμα και άνευ αποχρώντος λόγου, ότι έχουν αλλάξει. Αλλά αυτά αφορούν τα στελέχη της κυβέρνησης και του κυβερνώντος κόμματος κι ας τα λύσουν αυτοί. Τον ελληνικό λαό τον ενδιαφέρει κυρίως που στο διάολο πάει ο ίδιος και η χώρα του.

Μπορεί οι ελληνικές κυβερνήσεις να είχαν αποδεχθεί την ένταξη της Ελλάδας στο αντίπαλο του ρωσικού στρατόπεδο, αλλά πρόσεχαν πάντα να μην είναι αυτές που πρωταγωνιστούν στη σύγκρουση. Στη Μόσχα άλλωστε έκαναν ανοίγματα και από αυτή ζήτησαν βοήθεια πολιτικοί εντελώς διαφορετικοί, όπως ο Μαρκεζίνης, ο Κωνσταντίνος και ο Κώστας Καραμανλής, ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο Μακάριος, ο Κυπριανού, ο Τάσσος Παπαδόπουλος, ο Λυσσαρίδης. Ο τελευταίος πήγε στη Ρωσία να δει τον Χρουστσώφ, απεσταλμένος του Μακαρίου, όπως μας έχει περιγράψει ο ίδιος, εξασφαλίζοντας την αποτροπή της Μόσχας προς την Ουάσιγκτων και τη ματαίωση της εισβολής στην Κύπρο που σχεδίαζε η ‘Αγκυρα το 1964.

Χαρακτηριστικό του ειδικού κλίματος μεταξύ Ελλάδας και Ρωσίας, ανεξαρτήτως των διεθνών διακυμάνσεων και της εκάστοτε ιδεολογίας των κρατούντων είναι ένα επεισόδιο που μας διηγείται στενός συνεργάτης του πρώην Προέδρου Κωνσταντίνου Καραμανλή. Μετά την πτώση της ΕΣΣΔ, ο σοβιετικός ηγέτης Γκορμπατσώφ, αποχαιρετώντας τον Καραμανλή, μετά από μία επίσκεψή του στην Αθήνα, τον ρώτησε τι δώρο θέλει να του φέρει την επόμενη φορά. Κι αυτός, σύμφωνα με στενό συνεργάτη του τέως ‘Ελληνα Προέδρου του απάντησε: «Τη Ρωσία να μας φέρεις πίσω Πρόεδρε. Τη χρειαζόμαστε» κι ο  Γκορμπατσώφ δάκρυσε ακούγοντάς τον.

Ακόμη και ο δικτάτωρ Παπαδόπουλος, αν και τοποθετηθείς στη θέση του από τη CIA, διατήρησε ένα modus vivendi με τη Μόσχα ενώ ήταν πολύ επιφυλακτικός στη χρήση του ελληνικού εδάφους για τους πολέμους κατά των Αράβων.

Για ποιο λόγο το έκαναν αυτά οι ‘Ελληνες πολιτικοί, ακόμα και σε πολύ σκοτεινές εποχές; Για τον ίδιο ακριβώς λόγο που όπως ήδη αναφέραμε, ο κ. Τσίπρας τηλεφώνησε στον Πούτιν όταν τα χρειάστηκε.  Μπας και ξεσφίξουν λίγο τη θηλειά πούσφιγγαν στη χώρα οι φίλοι φίδια της και οι σύμμαχοί της.

ΝΑΤΟ, Τουρκία και Ελλάδα

Διερωτάται κανείς όμως τι μας κόφτει εν τέλει εμάς να μείνει η Τουρκία στη Δύση και στο ΝΑΤΟ κι αν οι Ρώσοι όντως θέλουν ή δεν θέλουν να την αρπάξουν, σε σημείο μάλιστα να πάμε να ενημερώσουμε τους Γερμανούς επ’ αυτών, λες και χρειάζονται εμάς για να σχηματίσουν άποψη για την Ρωσία και την Τουρκία!

Είδαμε μήπως κανένα καλό, ως Ελλάδα, από τη συμμετοχή της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ και αν ναι, ποιο είναι αυτό;

Όχι μόνο δεν είδαμε κανένα τέτοιο καλό, πάθαμε πολύ μεγάλες καταστροφές λόγω της παρουσίας του ΝΑΤΟ στην Τουρκία και λόγω της χρήσης της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ.

‘Ολες οι κρίσεις και οι συγκρούσεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας σημειώθηκαν με την Τουρκία μέσα στο ΝΑΤΟ και με την ενθάρρυνση και σε στενό συντονισμό με τις ηγέτιδες δυνάμεις της Ατλαντικής Συμμαχίας.

Οι Βρετανοί εμπνεύστηκαν και επέβαλαν την επέμβαση της Τουρκίας στο κυπριακό εις βάρος μας, περιλαμβανομένου του πογκρόμ των Ελλήνων της Πόλης, το σχέδιο του οποίου εκπονήθηκε από τις βρετανικές και εκτελέστηκε από τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες.

Το ΝΑΤΟϊκό διεθνές παρακρατικό δίκτυο Gladio οργάνωσε την τουρκοκυπριακή τρομοκρατική οργάνωση ΤΜΤ του Ραούφ Ντενκτάς.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες, η CIA και ο Χένρι Κίσσινγκερ, εκ των ανθρώπων (;) με τη μεγαλύτερη επιρροή στον Τραμπ, συνεργάστηκαν στενά με την ‘Αγκυρα για την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974.

Ούσα μέλος του ΝΑΤΟ, η Τουρκία απηύθυνε στην Ελλάδα το casus belli για τα χωρικά ύδατα.

Η Τανσού Τσιλλέρ, που έχει κατηγορηθεί ως πράκτωρ της CIA στην ίδια την Τουρκία, οργάνωσε σε συντονισμό με τις ΗΠΑ την κρίση των Ιμίων, αφενός για να οδηγήσει την κυβέρνηση Σημίτη στην πολιτική προσέγγισης που κατήντησε πολιτική παράδοσης, αφετέρου για να εξηγήσει πειστικά στο Βερολίνο ποιος παραμένει πάντα το αφεντικό στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ο ανταγωνισμός των εξοπλισμών που μας επέβαλαν με τις παραπάνω μεθόδους Αμερικανοί και Τούρκοι συνέβαλε, μαζί με τον τρόπο που τον διαχειριστήκαμε ασφαλώς, στην οικονομική μας καταστροφή και στην τραγωδία που τώρα ζούμε. (Να το σημειώσουμε, γιατί πολλούς βολεύει να το ξεχνάνε. Τα οικονομικά προγράμματα καταστροφής της Ελλάδας που εφηρμόσθησαν μετά το 2010, προκαλώντας στη χώρα μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην παγκόσμιο ιστορία του καπιταλισμού, ενεκρίθησαν από το ΔΝΤ δηλαδή από τις ΗΠΑ. Χρειάστηκε να γίνει μάλιστα και ένα μίνι πραξικόπημα εντός του Ταμείου).

Με άλλα λόγια, η Βρετανία, οι Ηνωμένες Πολιτείες και σύμμαχοί τους χρησιμοποίησαν συστηματικά την Τουρκία εντός του ΝΑΤΟ για να περιορίσουν ή να ακυρώσουν την ανεξαρτησία και την κυριαρχία της και να εμποδίσουν τους ‘Ελληνες της Κύπρου να ασκήσουν το δικαίωμά τους στην αυτοδιάθεση, όχι μόνο εξασκώντας απλές πιέσεις αλλά και μαζική εθνοκάθαρση των Ελλήνων από μέρη που κατοικούσαν επί χιλιάδες χρόνια.

Δεν υπάρχει ούτε μία περίπτωση που η ‘Αγκυρα να κινήθηκε κατά της Ελλάδας με δική της πρωτοβουλία. Πάντα κινήθηκε με την παρότρυνση και σε συντονισμό με τους ‘Αγγλους, τους Αμερικανούς και το ΝΑΤΟ. Συνδυάζοντας τις δικές της με τις δικές τους επιδιώξεις.

Ποτέ στην ιστορία της η Τουρκία δεν έκανε επίσης πολεμική επιχείρηση αν δεν ήταν σίγουρη για το αποτέλεσμα και ήταν σίγουρη μόνο όταν είχε την κάλυψη του ΝΑΤΟ και των Ηνωμένων Πολιτειών, που την χρησιμοποίησαν από την πλευρά τους συστηματικά εναντίον των ελληνικών συμφερόντων.

Κατανοητό γιατί η Ουάσιγκτων και το Ισραήλ έχουν πάθει delirio tremens στην προοπτική να χάσουν την Τουρκία. Τον κ. Κοτζιά και τον κ. Τσίπρα όμως γιατί τους απασχολεί; Την Ελλάδα τι την κόφτει; Σε τι μας συμφέρει εμάς να μπαίνουμε στο κάδρο, να καταγραφόμαστε από τα ραντάρ της Μόσχας και της ‘Αγκυρας ως εχθρική δύναμη, για ένα θέμα που όχι μόνο δεν θίγει ελληνικά εθνικά συμφέροντα, πιθανότατα τα εξυπηρετεί;

Το μόνο που έχει κάνει ιστορικά ο έλεγχος της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ είναι να έχει προσφέρει στους Δυτικούς τη δυνατότητα να τη χρησιμοποιούν εναντίον μας.

Μας φαίνεται λοιπόν κάπως παρανοϊκό να επικρίνει η Αθήνα τη Ρωσία ότι θέλει να συνδράμει την Τουρκία στο να ανεξαρτοποιηθεί από το ΝΑΤΟ και από τη Δύση, στερώντας τη Δύση από ένα μοχλό εναντίον μας! Το πολύ γαρ όμως της εξαρτήσεως, γεννά παραφροσύνη και η ακραία υποτέλεια μεταμορφώνεται σε εθνομαζοχισμό.

Αλλά έθιξε και άλλα γενικότερου ενδιαφέροντος σημεία στη ομιλία του ο Υπουργός Εξωτερικών, γι’ αυτό και είμαστε υποχρεωμένοι να επανέλθουμε.

 

Διαβάστε επίσης

Η ΜΟΣΧΑ ΚΑΙ ΟΧΙ Ο ΤΖΟΝΣΟΝ ΜΑΤΑΙΩΣΑΝ ΤΗΝ ΕΙΣΒΟΛΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΤΟ 1964