Tag Archives: Σόιμπλε

Στον γκρεμο και ολοταχως Ελλαδα και Κυπρος!

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

 

Μεγάλη ανησυχία λέγεται ότι επικρατεί στην Αθήνα σχετικά με τις προθέσεις Ερντογάν στο Αιγαίο και στην Κύπρο.

Φυσικό να ανησυχεί. Ακόμα περισσότερο όμως κι από το τι κάνει ο  Ερντογάν, ο κ. Πρωθυπουργός θάπρεπε να ανησυχεί για το τι κάνει ο ίδιος και περισσόερο ακόμα οι Υπουργοι του. ‘Ισως και για το αν του λένε όλα όσα κάνουν.

Τι ανησυχεί άλλωστε; Αποφάσισε να παραδώσει «όλη την εξουσία» όχι «στα Σοβιέτ», όπως οι Μπολσεβίκοι, αλλά στις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Ο κ. Δραγασάκης φρόντισε μάλιστα να ευχαριστήσει δημοσίως την Ουάσιγκτων για τη συνδρομή τους στην … παράδοση της κυβέρνησής του.

Όταν κάποιος κάνει τις επιλογές του, πρέπει να είναι έτοιμος και για τις συνέπειές τους. Πόσο μάλλον που σήμερα ΗΠΑ και Ισραήλ κυβερνώνται από τις πιο επικίνδυνες, πιο αποσταθεροποιητικές δυνάμεις που έχει παράγει το ανθρώπινο είδος στην ιστορία του, κρίνοντας όχι από το τι θέλει κανείς να πιστεύει, αλλά από το τι πράττουν και τι απειλούν να πράξουν στη Μέση Ανατολή, στην Κορέα, στο παγκόσμιο κλίμα και απέναντι στη Ρωσία και την Κίνα.

Το αποτέλεσμα των επιλογών του κ. Τσίπρα πολύ φοβούμεθα ότι είναι απολύτως προβλέψιμο, σχεδόν μαθηματικά βέβαιο. Και σε πολύ καλύτερες άλλωστε, πολύ πιο δημοκρατικές διεθνώς εποχές, όλη η νεώτερη ελληνική ιστορία αν κάτι απέδειξε είναι ότι η Ελλάδα παθαίνει τις μεγαλύτερες καταστροφές της όταν παραδίδεται στους «Συμμάχους» της (1922, 1945-49, 1959-60, 1974).

Όπως έγραψε ο Αλέξανδρος Κοτζιάς: «Ούτε υπάρχει πιο σίγουρος θάνατος για ένα έθνος, πλην να παραδώσεις την πολιτική στους συμμάχους σου» (Πολιορκία, 1953).

 Την Αμερική την εκπροσωπεί τώρα στην Ελλάδα ο Πρέσβης Πάιατ, παγκοσμίως γνωστός για την προηγούμενη θητεία του στο Κίεβο. Κατά τη διάρκειά της συνέβη μία εξέγερση, ένα πραξικόπημα, ένας εμφύλιος, κατερρίφθη ένα επιβατικό αεροσκάφος και προκλήθηκε η μεγαλύτερη κρίση εδώ και 30 χρόνια στις σχέσεις Δύσης-Ρωσίας.

Τώρα, ο κ. Πάιατ έχει μεταβεί στην Άγκυρα προκειμένου να διαπραγματευθεί το μέλλον της Ελλάδας και της Κύπρου με τον κ. Τίλερσον και τον κ. Ερντογάν. Η παρουσία των Αθηνών και της Λευκωσίας εκρίθη προφανώς μη αναγκαία  σε αυτές τις συζητήσεις. Θα πληροφορηθούν εκ των υστέρων όσα χρειάζεται να ξέρουν και εμείς θα υποστούμε τα υπόλοιπα.

Θα τα βάλουνε κάτω Ερντογάν, Τίλλερσον και Πάιατ να δούνε τι θα δώσουν από Ελλάδα και Κύπρο στην Τουρκία, ώστε να συμφωνήσει, αν συμφωνήσει ο Σουλτάνος. Αν τα βρούνε Τουρκία με Δύση και Ισραήλ, θα πληρώσουμε ένα μέρος του λογαριασμού, αν δεν τα βρούνε δεν αποκλείεται να οργανωθεί κανένας ωραίος ελληνοτουρκικός πόλεμος.

 

Ωραία κατάσταση!

Τα δώσαμε όλα, Ελλάδα και Κύπρος, στις ΗΠΑ και το Ισραήλ, άφαντοι όμως οι «φίλοι» όταν τους χρειαζόμαστε. Ούτε μια ανακοίνωση υποστηρικτική των ελληνικών και κυπριακών θέσεων δεν εξέδωσαν.

Ανακύπτει όμως τότε το εξής ερώτημα, σε όποιου το κεφάλι δεν το έχει τελείως θολώσει η απελπισία.

Για ποιο λόγο έχει ξεσκιστεί η κυβέρνηση να εξυπηρετήσει τον αμερικανικό στρατηγικό σχεδιασμό για την περικύκλωση, αν όχι τον πόλεμο κατά της Ρωσίας, λύνοντας το θέμα του ονόματος της πΓΔΜ  εις βάρος των ελληνικών εθνικών συμφερόντων και της ελληνικής εθνικής συνοχής και δημοκρατικής τάξης; (Αλλά και καταβάλλοντας τεράστιο πολιτικό κόστος, αμφιβάλλουμε όμως αν αυτό το γνωρίζουν και το καταλαβαίνουν οι κυβερνώντες).

Για ποιο λόγο τρέχει ο κ. Κοτζιάς στην άλλη άκρη του κόσμου, στο Βανκούβερ του Καναδά, να συνδράμει τις ΗΠΑ στην προσπάθειά τους να στριμώξουν, αν όχι να καταστρέψουν τη Βόρειο Κορέα – προκαλώντας και τα ειρωνικά σχόλια του Ρώσου Υπουργού Εξωτερικών; Έτσι που πάει, σε λίγο θα προτείνει να στείλουμε και στρατό εκεί.

Για ποιο λόγο προσφέρουμε τα πάντα, διευκολύνσεις για πυρηνικά, αν τις χρειαστούν, ιδιαίτερα επιθετικές αποστολές drones, στην Αλεξανδρούπολη, τον ‘Αραξο, την Κάρπαθο, την Κρήτη και μύρια όσα άλλα στις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους; Κινδυνεύοντας να εμπλέξουμε άμεσα τη χώρα στην όλο και πιο εκρηκτική κατάσταση της Μέσης Ανατολής; (τα αυτά ισχύουν και για την Κύπρο)

Για ποιο λόγο βρωμίζουμε το όνομα της Ελλάδας σε διάφορα θέματα (όπως τους οικισμούς στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη) και καταστρέφουμε μόνοι μας συστηματικά τις σχέσεις μας με τη Ρωσία, το Ιράν και μέρος των Αράβων;

Για ποιο λόγο παραδίδουμε μόνοι μας, «καίμε» τα μεγάλα «γεωπολιτικά χαρτιά» που ακόμα διαθέτει η χώρα και θα μπορούσαν να τη βοηθήσουν να διαπραγματευθεί τη σωτηρία της από την οικονομική λαίλαπα που την πλήττει σχεδόν μια δεκαετία;

Η παράδοση της εθνικής κυριαρχίας σε θέματα οικονομικής πολιτικής από το 2010 και μετά στους Πιστωτές οδήγησε σε μια από τις μεγαλύτερες, αν όχι τη μεγαλύτερη οικονομική-κοινωνική καταστροφή στην ιστορία του καπιταλισμού σε καιρό ειρήνης.

Η παράδοση της εξωτερικής, αμυντικής και διεθνούς πολιτικής της χώρας και του «σκληρού πυρήνα» της κρατικής κυριαρχίας Ελλάδας και Κύπρου στις Ηνωμένες Πολιτείες και τους συμμάχους τους κινδυνεύει να οδηγήσει σε πόλεμο και στην πλήρη, τελική καταστροφή του ελληνικού λαού.

Αθήνα, 15 Φεβρουαρίου 2018

ΥΓ.1. Αισθανόμαστε την ανάγκη να ενημερώσουμε την κυβέρνηση ότι δεν βρισκόμαστε ούτε στο 1952 ούτε στο 1989. Μήπως πρέπει κάτι να διδαχθούμε από τις συγκλονιστικές περιπέτειες των συμπαθών Κούρδων στο Ιράκ και τη Συρία που έβαλαν όλα τα αυγά τους στο καλάθι των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ;

ΥΓ.2. Ιδού και δύο επιπλέον διδακτικά αναγνώσματα

http://www.m-lkke.gr/2018/02/11/9284/O-presbhs-twn-HPA-parembainei-me-proklhtiko-tropo-kai-upagoreuei-ta-sumferonta-tou-amerikanikou-imperialismou.html

http://www.kathimerini.gr/948687/article/epikairothta/kosmos/symvoylos-erntogan-prokalei-myga-poy-paleyei-me-enan-giganta-h-ellada

ΥΓ.3. Δύο σε ένα οι Κύπριοι με τον Νίκο Αναστασιάδη. Δεν θέλησαν μόνο να αυτοκτονήσουν οι ίδιοι με την επανεκλογή του, πυροβόλησαν και την Ελλάδα. Πάντως, ο Κύπριος Πρόεδρος δεν φαίνεται να πολυανησυχεί με τα της ΑΟΖ του. ‘Ισως μάλιστα τον εξυπηρετούν κάπως για να κάνει και νέες υποχωρήσεις. Η Λευκωσία μοιάζει με όχημα με μία μόνο ταχύτητα, την όπισθεν. Το μόνο που δεν είμαστε βέβαιοι είναι αν θα πέσει πρώτα η Κύπρος ή η Ελλάδα στο γκρεμό.

ΥΓ.4. Η πιο λυπηρή παρενέργεια από όλα αυτά είναι ο εξευτελισμός της χώρας σε Ανατολή και σε Δύση, σε Βορρά και σε Νότο, μεταξύ φίλων και εχθρών, αριστερών και δεξιών παγκοσμίως. Να τι διάβασα σε ένα πρόσφατο άρθρο στη συνεχιζόμενη εν Ευρώπη συζήτηση, για το αν πρέπει ή όχι να διαγραφεί ο ΣΥΡΙΖΑ από την ευρωπαϊκή αριστερά, όπως πρότεινε το κόμμα του Μελανσόν στη Γαλλία: Εντάξει, δεν μπορούσε να τα βάλει με τον Σόιμπλε λόγω συσχετισμού δύναμης. Στον Νετανιάχου και τον Τραμπ ποιος υποχρέωσε τον Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ να παραδοθούν;

Απο τον Καρλομαγνο στον Τσιπρα (μεσω Λαγκαρντ, Μερκελ, Σαρκοζι και Μακρον) !

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

 

Πολύ τιμητική για την Ελλάδα είναι ασφαλώς η βράβευση του Πρωθυπουργού κ. Τσίπρα με το βραβείο «Πολιτικού Σθένους».

Προφανώς το Βραβείο αυτό του αποδίδεται για το «σθένος» που επέδειξε στην εγκατάλειψη όλων των αρχών και δεσμεύσεων στις οποίες ορκιζόταν προτού γίνει πρωθυπουργός, όπως και στην απόλυτη περιφρόνηση που επέδειξε προς την συντριπτική ετυμηγορία του ελληνικού λαού, κατά το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου.

‘Όπως διαβάζουμε με το βραβείο έχει τιμηθεί επίσης η Κυρία Λαγκάρντ. Η Διευθύντρια του ΔΝΤ έχει δηλώσει στο παρελθόν ότι θα συμπονέσει τους Έλληνες, αλλά μόνο όταν φτάσουν να υποφέρουν τα ελληνόπουλα όσο και τα παιδιά στον Νίγηρα. Ο Νίγηρας είναι η φτωχότερη χώρα του κόσμου και υποθέτουμε, αλλά δεν το ψάξαμε, ότι το ΔΝΤ έχει βάλει κάπου το χεράκι του κι εκεί. Και επειδή η Κυρία είναι της σχολής «αμ’ έπος, αμ’ έργον», κάνει ότι μπορεί για να φτάσουμε τον Νίγηρα.

‘Άλλη προσωπικότητα που τιμήθηκε με το ίδιο βραβείο είναι ο Γάλλος Πρόεδρος Μακρόν (της οικογένειας Ρότσιλντ) και ο Γάλλος Πρόεδρος Σαρκοζί. Ο τελευταίος, που πρωταγωνίστησε στην επιστροφή της χώρας του στο ΝΑΤΟ και στην απόλυτη ευθυγράμμιση  της Γαλλίας με το Ισραήλ, ήταν και ο βασικός πρωταγωνιστής της καταστροφής της Λιβύης. Ως αποτέλεσμα της ανθρωπιστικής επέμβασης που προκάλεσε σε αυτή τη χώρα, τώρα γίνονται εκεί δημοπρασίες σκλάβων. Πράγματι χρειάζεται πολύ σθένος για να ισοπεδώσεις μια χώρα και να επαναφέρεις τη δουλεία στον Εικοστό Πρώτο Αιώνα.

Μεταξύ των άλλων βραβευθεισών προσωπικοτήτων συγκαταλέγεται και η συμπαθέστατη Κυρία Μέρκελ. Ένας Γάλλος συνάδελφος και φίλος του κ. Ολάντ, μου ανέφερε προ καιρού ότι ο Φρανσουά είχε μείνει κατάπληκτος από την «μητρική σχέση» του Έλληνα Πρωθυπουργού με τη Γερμανίδα Καγκελάριο. Να δούμε τώρα τι θα κάνει αν συμβεί και τη χάσει.

Η κυρία Μέρκελ είναι η πλέον γνωστή και επιτυχής διασταύρωση του ουδέποτε πλήρως θεραπευθέντος στη χώρα της «λανθάνοντος εθνικοσοσιαλιστικού γονιδίου» και του «σταλινικού γονιδίου» του Χόνεκερ και της Στάζι. Οι επιδόσεις της είναι πασίγνωστες και στον τελευταίο Έλληνα – το μόνο που κάπως μειώνει την ακτινοβολία του άστρου της είναι η ακόμα πιο έντονη ακτινοβολία του πρώην Υπουργού της των Οικονομικών Σόιμπλε, που μερικοί κακοήθεις ισχυρίζονται ότι είναι ο καλύτερος κληρονόμος του Μαρκήσιου ντε Σαντ (χωρίς το γούστο του τελευταίου).

Τι να πω τώρα εγώ. Δείξε μου τους φίλους σου, λένε, να σου πω ποιος είσαι.

Βεβαίως, για να σοβαρευτούμε και λίγο, το γεγονός ότι ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας τιμάται από τους καταστροφείς της χώρας του έχει την αυτονόητη σημασία του. Συνιστά έμμεση πλην σαφή εκδήλωση ευαρέσκειας της χώρας-θύμα προς τους δημίους της και ουσιαστικά πιστοποιητικό αθώωσής τους! Διότι όταν προσέρχεται το θύμα του βιασμού και δέχεται τις ευχαριστίες και τις τιμές των βιαστών, ποιος μπορεί να τους κατηγορήσει για βιασμό;

Τις προάλλες ήταν ο κ. Ντάισελμπλουμ που ήρθε και έδωσε εύσημα στον Έλληνα Πρωθυπουργό, την κυβέρνηση του οποίου στραγγάλισε το πρώτο εξάμηνο του 2015.

Με όσα συμβαίνουν, οι Έλληνες χάνουμε πια, εκτός από τη χώρα μας, και το μυαλό μας!

Είχε προηγηθεί ο κ. Γεώργιος Α. Παπανδρέου που, αφού υπέγραψε τις Δανειακές και τα Μνημόνια, τιμήθηκε με το Βραβείο Καρλομάγνος αυτός. Βεβαίως ο Καρλομάγνος ένωσε την Ευρώπη, σε αντίθεση με τις πράξεις Μέρκελ, Σόιμπλε και Παπανδρέου που συνεργάστηκαν για να τη διαλύσουν.

Οι σύμβουλοι πάντως του κ. Τσίπρα που του εισηγήθηκαν να αποδεχθεί το βραβείο «Πολιτικού Σθένους» αξίζουν το «Βραβείο Πολιτικής Βλακείας». Εκτός αν έχουν και άλλους εργοδότες, πλην του κ. Πρωθυπουργού.

http://www.enikos.gr/politics/546495/sto-parisi-tin-pempti-o-prothypourgos-tha-timithei-me-to-vraveio-

O ΒΟΛΦΓΚΑΝΓΚ ΣΟΙΜΠΛΕ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

«Δεν επιβάλαμε εμείς το πρόγραμμα στην Ελλάδα. Η ελληνική κυβέρνηση το ζήτησε».

Αυτή τη δήλωση έκανε ο Γερμανός Υπουργός Οικονομικών, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, που διεκδικεί όλο και πιο άξια, τον τίτλο του «δολοφόνου της Ευρώπης». Για εκπρόσωπος ενός λαού που φημίζεται, αν μη τι άλλο, για την ευθύτητά του, ο κ. Σόιμπλε έχει αξιοσημείωτες επιδόσεις στην υποκρισία. Αλλά και στον παραλογισμό. Ακόμα κι αν υποθέσουμε προς στιγμήν ότι οι ‘Ελληνες επέβαλλαν το πρόγραμμα στους Γερμανούς και όχι οι Γερμανοί στους ‘Ελληνες, γιατί η γερμανική κυβέρνηση συμφώνησε, συνυπέγραψε, χρηματοδότησε και επιμένει στη συνέχιση ενός προγράμματος που αποδεδειγμένα κατέστρεψε ήδη μια χώρα-μέλος της Ευρωπαϊκής ‘Ενωσης; Γιατί ο κ. Σόιμπλε επιμένει ότι η Ελλάδα πρέπει «να τηρήσει τα συμφωνηθέντα»; Δεν γνωρίζει σε μια χώρα με την παράδοση της Γερμανίας στο δίκαιο ότι οι συμφωνίες που «ζήτησε η ελληνική κυβέρνηση να υπογραφούν», παραβιάζουν μαζικά το ελληνικό σύνταγμα, το ευρωπαϊκό και το διεθνές δίκαιο;

‘Ένα σχέδιο καταστροφής της Ελλάδας

‘Όχι εμείς, ο διευθυντής της σημαντικότερης γερμανικής οικονομικής εφημερίδας Χάντελσμπλατ Γκαμπόρ Στάινγκαρτ συνέκρινε, σε μια συνέντευξη προς τον γράφοντα («Κόσμος του Επενδυτή», 29.6.2011), το εφαρμοζόμενο ελληνικό πρόγραμμα «διάσωσης» με το «σχέδιο Μοργκεντάου», το αμερικανικό μεταπολεμικό σχέδιο που προέβλεπε την καταστροφή της γερμανικής βιομηχανίας και την επιστροφή της Γερμανίας στην προβιομηχανική εποχή. Οι Αμερικανοί, φοβούμενοι ότι θα χάσουν τη Γερμανία, το αντικατέστησαν τελικά με το σχέδιο Μάρσαλ.

Ακόμα και ο Χέρμαν Γκέρινγκ, στο γραφείο του οποίου στο Βερολίνο κάθεται, αν δεν κάνω λάθος, ο Γερμανός Υπουργός Οικονομικών, δεν έλεγε ότι στέλνει ανθρωπιστική βοήθεια στην Ελλάδα με τα αεροπλάνα της Λουφτβάφε! Είναι μια αξιοσημείωτη διαφορά αυτή μεταξύ του προχτές και του τώρα, όπως πρώτος επεσήμανε ο Γκύντερ Γκρας, στο ποίημά του για την Ευρώπη, θυμίζοντας ότι οι στρατιώτες του Χίτλερ είχαν τον Χάινε στα σακίδιά τους. Πολύ θάθελα να ξέρω τι διαβάζει το βράδυ ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Αν ακόμα διαβάζει.

‘Ισως και να το κάνει. Φίλοι που τον γνωρίζουν, μου λένε ότι έχει μια πολύ καλή γνώση της αρχαίας ελληνικής γραμματείας. Δεν έχει παρά να ανατρέξει εκεί για να μάθει τις πιθανές συνέπειες της πολιτικής του. Η Αρχαία Αθήνα καταστράφηκε όταν άρχισε να μεταχειρίζεται ως δούλους τους συμμάχους που την βοήθησαν να πολεμήσει τους Πέρσες και τους Σπαρτιάτες. ‘Αρπαξε και μετέφερε στην Ακρόπολη όλο το χρυσάφι της Αθηναϊκής Συμμαχίας που το κρατούσαν μέχρι τότε στη Δήλο. Δεν έγινε πιο πλούσια έτσι. Τις βάσεις της καταστροφής της θεμελίωσε!

Θα μπορούσε ο κ. Σόιμπλε να ρωτήσει τους Αμερικανούς που, τουλάχιστον αυτοί ξέρουν ότι πρέπει να δίνεις και κάτι στους υποτελείς για να διατηρείς την ηγεμονία σου. Αλλά ένας τραπεζίτης συνήθως δεν μπορεί να δώσει τίποτα. Βρίσκω πολύ αστείο να κατηγορούν τους τραπεζίτες για «απληστία». Αυτοί είναι η δουλειά τους, και χωρίς τέτοιο χαρακτήρα δεν μπορούν να την κάνουν! Η κυβέρνηση του Βερολίνου βάζει τους ‘Ελληνες ενώπιον όχι του διλήμματος «καταστροφή ή υποταγή», αλλά της προοπτικής «καταστροφή και υποταγή». Είναι δυνατόν να ελπίζει ότι θα τα καταφέρει να περάσει χωρίς συνέπειες την πολιτική της; (Δεν συζητάμε εδώ την πολιτική του SPD, που, σε όλες τις κρίσιμες ιστορικές στιγμές, η ηγεσία του δεν μπορεί να ξεφύγει από τα ρεφλέξ του Αυγούστου 1914 και της εποχής που θυσίαζε στην παροιμιώδη γερμανική «τάξη» τη Ρόζα Λούξεμπουργκ και τον Καρλ Λήμπκνεχτ!).

Το γεγονός ότι το ισχυρότερο έθνος της Ευρώπης (της Ρωσίας εξαιρουμένης) έχει τέτοια ηγεσία, ενώ το άλλο μεγάλο έθνος, οι Γάλλοι, μοιάζουν να μην έχουν καθόλου, δεν προιωνίζεται τίποτα καλό για την ήπειρο!

Προ μηνών, ο ατλαντιστής κ. Σόιμπλε γενίκευσε τον «οικονομισμό» που διακρίνει την πολιτική σκέψη του μιλώντας στους «Αμερικανούς φίλους» στην Ουάσιγκτων. Με την οικονομική μας δύναμη θα νικήσουμε τη Ρωσία, ανήγγειλε στους ακροατές του. Είναι αλήθεια ότι η οικονομική ισχύς μπορεί, μερικές φορές, να είναι ισχυρότερη από τη στρατιωτική. Αλλά η αντίληψη ότι θα νικήσουμε τη Ρωσία στο φως της ιστορικής εμπειρίας του Ναπολέοντα, του Χίτλερ και της Ρωσικής Επανάστασης απλώς στερείται σοβαρότητας. Αλλά δεν χρειάζεται ο κ. Σόιμπλε να μελετήσει τη ρωσική ιστορία. Θα μπορούσε να μάθει και από τη γερμανική, ότι κανένας λαός δεν κάθησε επ’ άπειρον να δέχεται αδιαμαρτύρητα τους κανόνες ενός κόσμου που έχει φτιαχτεί εναντίον του!

Ακόμα χειρότερα. Προερχόμενη από πολιτικούς με επιρροή με τέτοια άποψη δεν είναι μόνο αντιστόρητη. Στερώντας το πολιτικό προσωπικό της Δύσης από την ικανότητα εκτίμησης των κινδύνων, αυξάνει τον πολύ πραγματικό κίνδυνο ενός τρίτου παγκοσμίου πολέμου.

Τι «ξεχνάει» ο Βόφγκανγκ Σόιμπλε

Ασφαλώς η γερμανική κυβέρνηση δεν «επέβαλε» το πρόγραμμα στην Ελλάδα, όπως και ο Πόντιος Πιλάτος δεν πήρε την απόφαση να σταυρώσει τον Χριστό. Αλλά υπάρχουν δύο «λεπτομέρειες» που ξεχνάει να πει στους συμπατριώτες του ο κ. Σόιμπλε. Η πρώτη είναι ότι την Ελλάδα κυβερνούσαν δύο κόμματα που, όπως απεδείχθη, δωροδοκούνταν μαζικά από την γερμανική εταιρεία Ζήμενς και επομένως ήταν άμεσα εκβιάσιμα από όσους μπορούσαν να αποδείξουν τη δωροδοκία. Οι κύριοι υπεύθυνοι των δωροδοκιών αυτών, που χωρίς να είναι οι μόνες, έπαιξαν κεντρικό, σημαντικό ρόλο στην ποδηγέτηση της πολιτικής της Αθήνας και συνέβαλαν σημαντικά στη δημιουργία πολλών προβλημάτων που αντιμετωπίζει η χώρα, έχουν βρει τώρα άσυλο στη Γερμανία, ο τύπος της οποίας κατηγορεί τους ‘Ελληνες για διαφθορά! ‘Ενας τρίτος, που γνώριζε την αλήθεια για τις δωροδοκίες, αποφάσισε να φύγει αυτοκτονώντας με πολύ βολικό τρόπο για όσους ακόμα την αναζητούν. Η «έκρηξη» άλλωστε της διαφθοράς συνέπεσε με την περίοδο διακυβέρνησης της χώρας από τον κ. Σημίτη, τον στενότερα συνδεόμενο με τη Γερμανία μεταπολεμικό πρωθυπουργό της Ελλάδας!

Η δεύτερη και ακόμα πιο σημαντική «λεπτομέρεια» που ξεχνάει ο πρώην τραπεζίτης και νυν πολιτικός να αποκαλύψει στους συμπατριώτες του, είναι η συμμαχία που συνήψε με τους εκπροσώπους της Goldman Sachs και άλλων «ευαγών ιδρυμάτων», για να επιτεθούν κατάλληλα οι «αγορές» στην Ελλάδα, δημιουργώντας την ανάγκη προσφυγής στο προαποφασισμένο «πρόγραμμα διάσωσης». Η τερατώδης, όπως απεδείχθη, συμφωνία του Μάαστριχτ δεν είχε κανένα μηχανισμό επιβολής της. Μέσω της συμμαχίας με τις «αγορές» βρέθηκε αυτός ο μηχανισμός. Θάπρεπε όμως να είναι γνωστό, ιδιαίτερα στους Γερμανούς, το τίμημα της συμμαχίας του Φάουστ με τον Διάβολο.

Οι απρόσωπες, αλλά πολύ γνωστές «αγορές», δεν θα τολμούσαν να διακινδυνεύσουν τα λεφτά τους επιτιθέμενες σε μια χώρα της ΕΕ το 2009-10, αν δεν ήξεραν ότι το Βερολίνο θα τις αφήσει ανενόχλητες. Η εκτίμηση άλλωστε που έχουν στη Γερμανία για τη συγκεκριμένη Τράπεζα αποδεικνύεται με χιλιάδες τρόπους. Μήπως τον βετεράνο της, τον Μάριο Ντράγκι δεν τοποθέτησαν επικεφαλής της «Ευρωπαϊκής» Κεντρικής Τράπεζας, στη θέση μη εκλεγμένου οικονομικού υπερπρωθυπουργού της Ευρώπης, με τη δικαιοδοσία παρακαλώ να εκβιάζει και να καταστρέφει όποιο μέλος της ΕΕ δεν «υπακούει» στους «κανόνες του παιχνιδιού»;

Δεν θα θυμίσουμε εδώ τη γερμανική ιστορία, αλλά υπάρχει μια βαθιά ειρωνία, όπως σε όλες τις μεγάλες ιστορικές τραγωδίες, στον τρόπο που συναλλάσσεται ο πιο «εθνικιστής» από τους συντηρητικούς Γερμανούς του κατεστημένου με τους εκπροσώπους της συγκεκριμένης τράπεζας. Μια άλλη βαθειά ειρωνία είναι πως μια καταστροφική και αυτοκαταστροφική πολιτική, που μερικοί αποδίδουν στα κατάλοιπα του Ρομαντισμού, κρύβεται, στη χώρα του Χέγγελ και του Μαρξ, πίσω από την υποτιθέμενη δύναμη της Λογικής!

Πιθανώς ο κ. Σόιμπλε πιστεύει ότι τέτοιες συμμαχίες τον βοηθάνε να «πειθαρχήσει» τους «απείθαρχους» ‘Ελληνες, που συμβολίζουν στα μάτια του τον αντίποδα των γερμανικών «αρετών». Φοβούμαι όμως εκτιμά λάθος τις συνέπειες των πράξεών του. Δεν φτάνει η γερμανική οικονομική δύναμη, ούτε η πολιτική δύναμη των τραπεζιτών φίλων του που ελέγχουν την πολιτική ελίτ της Ευρώπης για να υποτάξουν όλη την ήπειρο. Φτάνει όμως δυστυχώς για να την εμπλέξουν σε μια σειρά επώδυνων συγκρούσεων, που θα εξασθενήσουν αποφασιστικά το διεθνές κύρος της και την ακτινοβολία της.

Αυτό που στο τέλος θα πετύχουν οι Σόιμπλε και Μέρκελ μετά βεβαιότητος, όπως πολιτεύονται, είναι να καταστρέψουν το μεγάλο πολιτικό κεφάλαιο που κέρδισε σε όλη την Ευρώπη και τον κόσμο η Γερμανία, με το μεταπολεμικό οικονομικό θαύμα της, τη σκληρή δουλειά των εργαζομένων της, περιλαμβανομένων των μεταναστών από τη Νότιο Ευρώπη, με την αφοσίωσή της στο ευρωπαΪκό ενοποιητικό σχέδιο. Δυστυχώς όμως η Ιστορία έχει πολλές φορές μια απελπιστική τάση να επαναλαμβάνεται στην ουσία της, αν και με διαφορετική μορφή, και στη Γερμανία και στην Ελλάδα και παντού.

Μια αθέλητη ομολογία

Η ανάγκη που αισθάνθηκε ο Γερμανός Υπουργός Οικονομικών να δικαιολογηθεί, εκφράζοντας μάλιστα την προφανώς παράλογη ιδέα ότι οι ‘Ελληνες ευθύνονται για το πρόγραμμα που ο ίδιος τους επέβαλλε, με τη βοήθεια των «αγορών» και του ΔΝΤ, αποκαλύπτει και το πόσο γυμνοί είναι οι σημερινοί Ευρωπαίοι πολιτικοί, όταν έρχονται αντιμέτωποι με την πολιτική. Είναι «πολιτικοί του σωλήνα», δεν έχουν βγει από σοβαρές πολιτικές μάχες με αξιόλογους αντιπάλους, αλλά κυρίως μας προέκυψαν ως αποτέλεσμα των διαφόρων μεθοδεύσεων του χρηματιστικού κεφαλαίου με σκοπό τον έλεγχο των πολιτικών ελίτ της ηπείρου. Είναι περισσότερο υπάλληλοι και λιγότερο πολιτικοί. Επιπλέον το πρόγραμμά τους δεν είναι ανακοινώσιμο. Αν πουν πραγματικά τι θέλουν να κάνουν, τι θέλουν δηλαδή οι τραπεζίτες που τους έβαλαν εκεί που είναι, θα ξεσηκωθούν και οι πέτρες στην Ευρώπη εναντίον τους!

Οι σημερινοί πολιτικοί της Ευρώπης είναι το αποτέλεσμα μιας πολύ ειδικής ιστορικής περιόδου, που ξεκίνησε με την κατάρρευση της ευρωπαϊκής αριστεράς, τη προσχώρησή της στο κατεστημένο, αλλά και, πολύ περισσότερο, της ΕΣΣΔ. Είναι επίσης το αποτέλεσμα δεκαετιών πολύ επιτυχούς «φιλτραρίσματος» της ευρωπαϊκής πολιτικής και «εισοδισμού» στις πολιτικές ελίτ από το χρηματιστικό κεφάλαιο και από τους πιο εξτρεμιστές εκπροσώπους του βαθέος αμερικανικού κράτους, οργανωμένους όλους αυτούς γύρω από τον πυρήνα των «νεοφιλελεύθερων» και των «νεοσυντηρητικών».

Είδατε το φοβισμένο βλέμμα τους στην τηλεόραση, όταν ο Τσίπρας ανήγγειλε το δημοψήφισμα; Προσέξατε τη διακύμανση των εκφράσεων του προσώπου τους, σε ευθεία συνάρτηση με τη διακύμανση της αποφασιστικότητας του Έλληνα Πρωθυπουργού; Δεν έχουν απαντήσεις εφόσον η Ελλάδα θέσει ευθέως και με αποφασιστικό, ικανοποιητικό και έξυπνο τρόπο το ελληνικό πρόβλημα.

Στο σημείο που έχει φτάσει η κατάσταση, η έκβαση θα κριθεί από την αποφασιστικότητα της χώρας και της ηγεσίας της να μη λυγίσει το διάστημα που θα διατηρηθεί το μπρα ντε φερ με τους Πιστωτές, μια ηγεσία που να εγκαταλείψει τη μεταπολιτευτική «συνήθεια» της δημαγωγίας και να λέει στον λαό της όλη την αλήθεια, η αναζήτηση συμμάχων και στηριγμάτων σε όλα τα σημεία του ορίζοντα, μια έξυπνη διεθνής πολιτική αντεπίθεση, μια πολύ μεγάλη σοβαρότητα στη διαχείριση των κρατικών υποθέσεων. Με αυτούς τους όρους, με σχέδια και Α’, και Β’ και Γ’ και κυρίως με την αποφασιστικότητα της εφαρμογής τους, η Ελλάδα μπορεί να νικήσει, ή τουλάχιστο να παλέψει κατά τρόπο που να δημιουργήσει τους όρους ενός υποφερτού συμβιβασμού.

Για να μην πεθάνουμε ως λαός, είμαστε τώρα υποχρεωμένοι να αγωνιστούμε για την ύπαρξή μας, αφήνοντας πίσω μας τις αυταπάτες, αποχαιρετώντας με αξιοπρέπεια την «Αλεξάνδρεια που χάθηκε». Δεν έχουμε άλλη λύση!
Αθήνα, 3 Ιουλίου 2015

Konstantakopoulos.blogspot.com