Tag Archives: Πυρηνικά στην Ελλάδα

Σε παροξυσμό η πυρηνική αντιπαράθεση σε Ευρώπη, Μέση Ανατολή, Ασία

Πούτιν : Στο στόχαστρό μας όποια ευρωπαϊκή χώρα φιλοξενήσει πυρηνικά των ΗΠΑ

«Οι ευρωπαϊκές χώρες που θα συμφωνήσουν να τους φιλοξενήσουν, αν τα πράγματα φθάσουν τόσο μακριά, πρέπει να καταλάβουν ότι θα βάλουν την επικράτειά τους την ίδια σε κίνδυνο εάν υπάρξει πλήγμα αντιποίνων» είπε ο ρώσος πρόεδρος. Continue reading Σε παροξυσμό η πυρηνική αντιπαράθεση σε Ευρώπη, Μέση Ανατολή, Ασία

Οι Βασεις σε Ελλαδα-Κυπρο και ο κινδυνος πυρηνικου πολεμου στη Μ.Ανατολη

Σημείωση: Είχε γραφτεί αυτό το άρθρο όταν πληροφορηθήκαμε την άφιξη αμερικανικών αεροσκαφών στη Σούδα και αμερικανικών και γαλλικών στο Ακρωτήρι, ενόψει της επίθεσης ΗΠΑ και Γαλλίας κατά της Συρίας.

 

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

 

Διαβάζω στον “Πολίτη” της Κύπρου το εξής καταπληκτικό: Ευθείες απειλές από ΗΠΑ-Ρωσία για θερμή σύγκρουση στη πνιγμένη στο αίμα Συρία – Η Κυπριακή Δημοκρατία δηλώνει αμέτοχη και ασφαλής

Θα καταστραφεί ο κόσμος δηλαδή, αλλά η Κυπριακή Δημοκρατία δεν θα πάθει τίποτα. Επιπλέον τι αμέτοχη, όταν φιλοξενεί τις βρετανικές βάσεις;

Μωραίνει ο Κύριος ον βούλεται απωλέσαι. Ενίοτε όχι μόνο ο Κύριος, και ο Διάβολος το κάνει αυτό με τα πολλά και διάφορα μέσα που διαθέτει, όπως αίφνης η φιλαργυρία.

Το καταπληκτικό δεν είναι αυτό. Είναι το ότι η Κύπρος όχι μόνο αποδέχεται, δια της φιλοξενίας των βάσεων, τον κίνδυνο της εξαφάνισής της, αλλά δεν τις εκμεταλλεύεται τουλάχιστον για να διατηρήσει το κράτος της!

Όχι μόνο αυτό δεν κάνει η Κύπρος, οι εκ δεξιών και εξ αριστερών προύχοντες του νησιού συναγωνίζονται ποιός θα παραδόσει την οδαλίσκη στους διαφόρους νταβατζήδες δια της διαλύσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας, που προβλέπουν τα συζητούμενα σχέδια λύσης, στο πρότυπο του Ανάν (από κοντά και η συμπαθής τάξη των εν Αθήναις εξ αριστερών και εκ δεξιών Πολιτικών της Κολοτούμπας).

Στην Αθήνα φαντάζομαι τώρα ότι η πολιτικο-στρατιωτική ηγεσία ξημεροβραδιάζεται να καταστρώσει (ή τάχει ήδη έτοιμα;) σχέδια πως να σώσει τον ελληνικό πληθυσμό αν τυχόν οι βάσεις που έχει γεμίσει τη χώρα, γίνουν στόχος επίθεσης με αυτά που συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή.

Φαντάζομαι η Κρήτη θάχει γεμίσει τούνελ και καταφύγια, γιατί τη βλέπω να εξαερώνεται με την πρώτη (πυρηνική) πιστολιά.

Α, να μην το ξεχάσω. Τώρα κύριοι της κυβέρνησης, που σκέφτεστε να διευρύνετε τη Σούδα, να φτιάξετε βάση στο Καστέλι, να φτιάξετε μια Σούδα του Βορρά στην Αλεξανδρούπολη, να φτάνουν πιο γρήγορα οι πύραυλοι του ΝΑΤΟ στην Κριμαία, να δεχθείτε πυρηνικά στον ‘Αραξο και την Ανδραβίδα, να φτιάξετε βάση ντρόνς στη Λάρισα, να δώσετε την Κάλυμνο στους Αμερικανούς και το Νεώριο επίσης, μην τυχόν περάσει από το μυαλό κανενός επόμενου Πρωθυπουργού να το δώσει στον Πούτιν, τώρα που δώσατε τα πάντα στο Ισραήλ, άμεσα εμπλεκόμενο μέρος της μεσανατολικής διαμάχης, μήπως να τους ζητήσετε να φτιάξουν και μια υπόγεια Ελλάδα, κάνα χιλιόμετρο κάτω από τη Γη, να επιζήσει κανένα δείγμα ‘Ελληνα;

Φαντάζομαι ότι το έχετε ήδη κάνει, ως υπεύθυνοι πολιτικοί, κρατικοί και στρατιωτικοί ηγέτες. Τάχετε ήδη σκεφτεί και προβλέψει όλα αυτά. Νυχθημερόν δουλεύουν να καταστρώσουν τα σχέδια επιβίωσης του ελληνικού λαού (κατά βάση από τους ηγέτες του) οι σχετικές διευθύνσεις στο Υπουργέιο ‘Αμυνας και στην Πολιτική Προστασία της χώρας.

Και μη μου πείτε ότι τόχει η μοίρα μας να πεθάνουμε αναξιοπρεπείς. Γιατί ακόμα κι ο δικτάτωρ Παπαδόπουλος, που έφερε η CIA στην εξουσία, κατάλαβαινε ότι υπάρχουν κάποια όρια στην υποτέλεια. Πέρασαν κι άλλοι ηγέτες από αυτή τη χώρα, όπως ο Ανδρέας Παπανδρέου με την Πρωτοβουλία των ‘Εξη, ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος με τον ηγετικό του ρόλο στους Αδεσμεύτους και άλλοι. Δηλαδή το μόνο που βρήκε στον Αντρέα να μιμηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ είναι την ικανότητα να κοροϊδεύει;

Εντάξει, αφού το νομίζετε, ας αναλάβει η Ελλάδα, δια της φιλοξενίας ακόμα περισσότερων Βάσεων του Θανάτου, τους τρομακτικούς κινδύνους που συνεπάγονται.

Μήπως, αγαπητοί Προύχοντες του ‘Εθνους, μπορείτε, έναντι αυτών των παραχωρήσεων που κάνετε στους Ξένους και που δεν έχουν τελειωμό, να ζητήσετε τουλάχιστον από τους Εταίρους και Συμμάχους μας (Συμμάχους σας) να διακόψουν το πρόγραμμα οικονομικής καταστροφής που εφαρμόζουν στη χώρα μας από το 2010 και να αποκαταστήσουν κάπως και τη ζημιά πού ‘χουν κάνει, να επιβιώσει και κανένας Έλληνας σε αυτή τη χώρα;

Στους αυτουργούς της υποδούλωσης, καταστροφής και λεηλασίας της Ελλάδας περιλαμβάνονται, θυμίζω, και οι Ηνωμένες Πολιτείες δια του ΔΝΤ και οι μεγάλες (ονόματα δεν λέμε, υπολήψεις δεν θίγουμε) παγκόσμιες τράπεζες.

Εντάξει, ας τους τα δώσουμε όλα, ας αναλάβουμε και τον κίνδυνο. Αλλά να μας καταστρέφουν ταυτόχρονα;

ΥΓ. Αλήθεια τι γίνεται ο συμπαθής Πάνος Τριγάζης, που μερικές δεκαετίες πήγαινε κάθε 6η Αυγούστου, στην Αμερικάνικη Πρεσβεία να διαμαρτυρηθεί για τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι;
Περιμένω να δω τι θα κάνει τον επόμενο Αύγουστο, με τον κ. Πάιατ στη Βασιλίσσης Σοφίας.
Μιας και το ξέρει καλά το θέμα Χιροσίμα-Ναγκασάκι, δεν πάει στον Πρωθυπουργό του να του πει τι μπορεί πρακτικά να σημάνει μια μέρα η πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνησή του.

 

Διαβάστε επίσης

Ζητουνται πατριωτες πολιτικοι – Η μεταβαση απo τη γερμανική στην αμερικανικη κατοχη και οι συνεπειες της

 

Στον γκρεμο και ολοταχως Ελλαδα και Κυπρος!

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

 

Μεγάλη ανησυχία λέγεται ότι επικρατεί στην Αθήνα σχετικά με τις προθέσεις Ερντογάν στο Αιγαίο και στην Κύπρο.

Φυσικό να ανησυχεί. Ακόμα περισσότερο όμως κι από το τι κάνει ο  Ερντογάν, ο κ. Πρωθυπουργός θάπρεπε να ανησυχεί για το τι κάνει ο ίδιος και περισσόερο ακόμα οι Υπουργοι του. ‘Ισως και για το αν του λένε όλα όσα κάνουν.

Τι ανησυχεί άλλωστε; Αποφάσισε να παραδώσει «όλη την εξουσία» όχι «στα Σοβιέτ», όπως οι Μπολσεβίκοι, αλλά στις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Ο κ. Δραγασάκης φρόντισε μάλιστα να ευχαριστήσει δημοσίως την Ουάσιγκτων για τη συνδρομή τους στην … παράδοση της κυβέρνησής του.

Όταν κάποιος κάνει τις επιλογές του, πρέπει να είναι έτοιμος και για τις συνέπειές τους. Πόσο μάλλον που σήμερα ΗΠΑ και Ισραήλ κυβερνώνται από τις πιο επικίνδυνες, πιο αποσταθεροποιητικές δυνάμεις που έχει παράγει το ανθρώπινο είδος στην ιστορία του, κρίνοντας όχι από το τι θέλει κανείς να πιστεύει, αλλά από το τι πράττουν και τι απειλούν να πράξουν στη Μέση Ανατολή, στην Κορέα, στο παγκόσμιο κλίμα και απέναντι στη Ρωσία και την Κίνα.

Το αποτέλεσμα των επιλογών του κ. Τσίπρα πολύ φοβούμεθα ότι είναι απολύτως προβλέψιμο, σχεδόν μαθηματικά βέβαιο. Και σε πολύ καλύτερες άλλωστε, πολύ πιο δημοκρατικές διεθνώς εποχές, όλη η νεώτερη ελληνική ιστορία αν κάτι απέδειξε είναι ότι η Ελλάδα παθαίνει τις μεγαλύτερες καταστροφές της όταν παραδίδεται στους «Συμμάχους» της (1922, 1945-49, 1959-60, 1974).

Όπως έγραψε ο Αλέξανδρος Κοτζιάς: «Ούτε υπάρχει πιο σίγουρος θάνατος για ένα έθνος, πλην να παραδώσεις την πολιτική στους συμμάχους σου» (Πολιορκία, 1953).

 Την Αμερική την εκπροσωπεί τώρα στην Ελλάδα ο Πρέσβης Πάιατ, παγκοσμίως γνωστός για την προηγούμενη θητεία του στο Κίεβο. Κατά τη διάρκειά της συνέβη μία εξέγερση, ένα πραξικόπημα, ένας εμφύλιος, κατερρίφθη ένα επιβατικό αεροσκάφος και προκλήθηκε η μεγαλύτερη κρίση εδώ και 30 χρόνια στις σχέσεις Δύσης-Ρωσίας.

Τώρα, ο κ. Πάιατ έχει μεταβεί στην Άγκυρα προκειμένου να διαπραγματευθεί το μέλλον της Ελλάδας και της Κύπρου με τον κ. Τίλερσον και τον κ. Ερντογάν. Η παρουσία των Αθηνών και της Λευκωσίας εκρίθη προφανώς μη αναγκαία  σε αυτές τις συζητήσεις. Θα πληροφορηθούν εκ των υστέρων όσα χρειάζεται να ξέρουν και εμείς θα υποστούμε τα υπόλοιπα.

Θα τα βάλουνε κάτω Ερντογάν, Τίλλερσον και Πάιατ να δούνε τι θα δώσουν από Ελλάδα και Κύπρο στην Τουρκία, ώστε να συμφωνήσει, αν συμφωνήσει ο Σουλτάνος. Αν τα βρούνε Τουρκία με Δύση και Ισραήλ, θα πληρώσουμε ένα μέρος του λογαριασμού, αν δεν τα βρούνε δεν αποκλείεται να οργανωθεί κανένας ωραίος ελληνοτουρκικός πόλεμος.

 

Ωραία κατάσταση!

Τα δώσαμε όλα, Ελλάδα και Κύπρος, στις ΗΠΑ και το Ισραήλ, άφαντοι όμως οι «φίλοι» όταν τους χρειαζόμαστε. Ούτε μια ανακοίνωση υποστηρικτική των ελληνικών και κυπριακών θέσεων δεν εξέδωσαν.

Ανακύπτει όμως τότε το εξής ερώτημα, σε όποιου το κεφάλι δεν το έχει τελείως θολώσει η απελπισία.

Για ποιο λόγο έχει ξεσκιστεί η κυβέρνηση να εξυπηρετήσει τον αμερικανικό στρατηγικό σχεδιασμό για την περικύκλωση, αν όχι τον πόλεμο κατά της Ρωσίας, λύνοντας το θέμα του ονόματος της πΓΔΜ  εις βάρος των ελληνικών εθνικών συμφερόντων και της ελληνικής εθνικής συνοχής και δημοκρατικής τάξης; (Αλλά και καταβάλλοντας τεράστιο πολιτικό κόστος, αμφιβάλλουμε όμως αν αυτό το γνωρίζουν και το καταλαβαίνουν οι κυβερνώντες).

Για ποιο λόγο τρέχει ο κ. Κοτζιάς στην άλλη άκρη του κόσμου, στο Βανκούβερ του Καναδά, να συνδράμει τις ΗΠΑ στην προσπάθειά τους να στριμώξουν, αν όχι να καταστρέψουν τη Βόρειο Κορέα – προκαλώντας και τα ειρωνικά σχόλια του Ρώσου Υπουργού Εξωτερικών; Έτσι που πάει, σε λίγο θα προτείνει να στείλουμε και στρατό εκεί.

Για ποιο λόγο προσφέρουμε τα πάντα, διευκολύνσεις για πυρηνικά, αν τις χρειαστούν, ιδιαίτερα επιθετικές αποστολές drones, στην Αλεξανδρούπολη, τον ‘Αραξο, την Κάρπαθο, την Κρήτη και μύρια όσα άλλα στις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους; Κινδυνεύοντας να εμπλέξουμε άμεσα τη χώρα στην όλο και πιο εκρηκτική κατάσταση της Μέσης Ανατολής; (τα αυτά ισχύουν και για την Κύπρο)

Για ποιο λόγο βρωμίζουμε το όνομα της Ελλάδας σε διάφορα θέματα (όπως τους οικισμούς στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη) και καταστρέφουμε μόνοι μας συστηματικά τις σχέσεις μας με τη Ρωσία, το Ιράν και μέρος των Αράβων;

Για ποιο λόγο παραδίδουμε μόνοι μας, «καίμε» τα μεγάλα «γεωπολιτικά χαρτιά» που ακόμα διαθέτει η χώρα και θα μπορούσαν να τη βοηθήσουν να διαπραγματευθεί τη σωτηρία της από την οικονομική λαίλαπα που την πλήττει σχεδόν μια δεκαετία;

Η παράδοση της εθνικής κυριαρχίας σε θέματα οικονομικής πολιτικής από το 2010 και μετά στους Πιστωτές οδήγησε σε μια από τις μεγαλύτερες, αν όχι τη μεγαλύτερη οικονομική-κοινωνική καταστροφή στην ιστορία του καπιταλισμού σε καιρό ειρήνης.

Η παράδοση της εξωτερικής, αμυντικής και διεθνούς πολιτικής της χώρας και του «σκληρού πυρήνα» της κρατικής κυριαρχίας Ελλάδας και Κύπρου στις Ηνωμένες Πολιτείες και τους συμμάχους τους κινδυνεύει να οδηγήσει σε πόλεμο και στην πλήρη, τελική καταστροφή του ελληνικού λαού.

Αθήνα, 15 Φεβρουαρίου 2018

ΥΓ.1. Αισθανόμαστε την ανάγκη να ενημερώσουμε την κυβέρνηση ότι δεν βρισκόμαστε ούτε στο 1952 ούτε στο 1989. Μήπως πρέπει κάτι να διδαχθούμε από τις συγκλονιστικές περιπέτειες των συμπαθών Κούρδων στο Ιράκ και τη Συρία που έβαλαν όλα τα αυγά τους στο καλάθι των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ;

ΥΓ.2. Ιδού και δύο επιπλέον διδακτικά αναγνώσματα

http://www.m-lkke.gr/2018/02/11/9284/O-presbhs-twn-HPA-parembainei-me-proklhtiko-tropo-kai-upagoreuei-ta-sumferonta-tou-amerikanikou-imperialismou.html

http://www.kathimerini.gr/948687/article/epikairothta/kosmos/symvoylos-erntogan-prokalei-myga-poy-paleyei-me-enan-giganta-h-ellada

ΥΓ.3. Δύο σε ένα οι Κύπριοι με τον Νίκο Αναστασιάδη. Δεν θέλησαν μόνο να αυτοκτονήσουν οι ίδιοι με την επανεκλογή του, πυροβόλησαν και την Ελλάδα. Πάντως, ο Κύπριος Πρόεδρος δεν φαίνεται να πολυανησυχεί με τα της ΑΟΖ του. ‘Ισως μάλιστα τον εξυπηρετούν κάπως για να κάνει και νέες υποχωρήσεις. Η Λευκωσία μοιάζει με όχημα με μία μόνο ταχύτητα, την όπισθεν. Το μόνο που δεν είμαστε βέβαιοι είναι αν θα πέσει πρώτα η Κύπρος ή η Ελλάδα στο γκρεμό.

ΥΓ.4. Η πιο λυπηρή παρενέργεια από όλα αυτά είναι ο εξευτελισμός της χώρας σε Ανατολή και σε Δύση, σε Βορρά και σε Νότο, μεταξύ φίλων και εχθρών, αριστερών και δεξιών παγκοσμίως. Να τι διάβασα σε ένα πρόσφατο άρθρο στη συνεχιζόμενη εν Ευρώπη συζήτηση, για το αν πρέπει ή όχι να διαγραφεί ο ΣΥΡΙΖΑ από την ευρωπαϊκή αριστερά, όπως πρότεινε το κόμμα του Μελανσόν στη Γαλλία: Εντάξει, δεν μπορούσε να τα βάλει με τον Σόιμπλε λόγω συσχετισμού δύναμης. Στον Νετανιάχου και τον Τραμπ ποιος υποχρέωσε τον Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ να παραδοθούν;

Oξυνεται Απειλητικα η Ενταση Μεταξυ των Μεγαλων Δυναμεων Με Αγνωστη Εκβαση

 

M.K. Bhadrakumar, Indian Punchline, 20-1-18

[Το κατωτέρω άρθρο, πεπειραμένου Ινδού διπλωμάτη και οξυδερκούς γεωπολιτικού αναλυτή διεθνούς αναγνώρισης, που επισημαίνει  και καταγράφει συγκλίνοντα στοιχεία μιας  ραγδαίας ροπής προς άμεσες και εκρηκτικές συγκρουσιακές αντιπαραθέσεις μεγάλων δυνάμεων σε διάφορα μέτωπα -με την χρήση και πυρηνικών όπλων να περιλαμβάνεται στα ενδεχόμενα- θα μπορούσε να είχε γραφτεί ειδικά για ΄Ελληνες αναγνώστες. Επειδή έρχεται ως πύρινο βέλος προειδοποίησης σε εγκεφάλους που αυτήν ακριβώς την περίοδο παίζουν  με εγκληματική ελαφρότητα  τα προσωπικά τους ρέστα στην ρουλέτα της διεθνούς αναμέτρησης, με κίνδυνο να οριστικοποιήσουν και την Ελλάδα στον χάρτη ενός πυρηνικού ενδεχομένως  Αρμαγεδδώνα.]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

 

Συμπληρώνεται χρόνος αφ’ ότου ο Ντόναλντ Τραμπ ανέλαβε την προεδρία των ΗΠΑ. Η δημοτικότητά του στο εσωτερικό έχει πέσει στο ναδίρ, κάπου στο 30%. Παράλληλα η διεθνής αποδοχή της αμερικανικής ηγεσίας κατρακύλησε στο χαμηλότερο επίπεδο της εικοσαετίας.

Η μέση έγκριση του Τραμπ στο 30% είναι πιο κάτω και από το 34% της δεύτερης θητείας του Τζωρτζ Μπους. Και η μέση απόρριψη της αμερικανικής ηγεσίας βρίσκεται στο 43%.

Η τελευταία δημοσκόπηση Γκάλοπ αποκαλύπτει πως χώρες παραδοσιακά θεωρούμενες ως σύμμαχοι και εταίροι των ΗΠΑ έχουν τώρα αρνητική γνώμη για την Αμερική. Η Ινδία είναι μεταξύ των χωρών όπου η εκτίμηση για την Αμερική έχει πέσει.

Περιέργως ωστόσο, η Ρωσία είναι μια από την χούφτα των χωρών –μαζί με το Ισραήλ και την Λευκορωσία- όπου η το ποσοστό έγκρισης των ΗΠΑ σημείωσε άνοδο με τον Τραμπ. Αυτό πρέπει να οφείλεται στην ανακούφιση πως οποιοσδήποτε είναι καλύτερος από την Χίλαρυ Κλίντον. Κατά το μεγαλύτερο μέρος της περσινής χρονιάς οι Ρώσοι πίστευαν πως ο Τραμπ είναι καλός άνθρωπος για τις αμερικανο-ρωσικές σχέσεις, αν και ανήμπορος να εφαρμόσει την δική του ρωσική πολιτική.

Η ειρωνική πραγματικότητα είναι πως οι αμερικανο-ρωσικές σχέσεις χειροτέρεψαν περισσότερο στην προεδρία του Τραμπ. Το 2017 έληξε πράγματι με την Εθνική Στρατηγική Ασφαλείας που εξήγγειλε ο Τραμπ να χαρακτηρίζει την Ρωσία ως στρατηγικό αντίπαλο και με την Ουάσιγκτον να περνά τον Ρουβίκωνα -με την αποστολή ισχυρών αντιαρματικών και αντιαεροπορικών πυραύλων στην Ουκρανία. (Επιπλέον, ο υπουργός των Εξωτερικών Ρεξ Τίλερσον, σε μια σκληρή ομιλία του στο πανεπιστήμιο Στάνφορντ  την Τετάρτη, είπε ότι ο αμερικανικός στρατός θα παραμείνει στην Συρία επ’ αόριστον.) Μήπως η ρωσική οιωνοσκοπία έπεσε τραγικά έξω; Ναι και όχι, ίσως. Είναι πιθανό ότι τα θερμά λόγια του υποψήφιου Τραμπ στον Πρόεδρο Πούτιν να δημιούργησαν τόσο εσφαλμένες εντυπώσεις στην Μόσχα ώστε ακόμη και το γεγονός ότι το επιτελείο εθνικής ασφάλειας της νέας αμερικανικής κυβέρνησης γέμισε από σκληροπυρηνικούς έναντι της Ρωσίας –Ρεξ Τίλερσον, Τζέιμς Μάτις, Η. ΜακΜάστερ- παραβλέφτηκε από τους Ρώσους. Επίσης η Μόσχα έλπιζε απέλπιδα ότι η κατρακύλα στις σχέσεις των δύο χωρών δεν θα συνεχιζόταν επ’ άπειρο.

Όλα όμως δείχνουν ότι οι αμερικανο-ρωσικές σχέσεις μόνο περισσότερη χειροτέρευση θα έχουν το 2018. Σε λίγες μέρες μάλιστα, στις 29 του μηνός το αργότερο, η κυβέρνηση Τραμπ αναμένεται να παρουσιάσει στο Κογκρέσο ένα κατάλογο ισχυρών Ρώσων επιχειρηματιών με στενούς δεσμούς με το Κρεμλίνο ( την αποκαλούμενη Λίστα του Κρεμλίνου), που θα είναι μια νέα σειρά οικονομικών κυρώσεων. Αυτή τη φορά η Μόσχα μπορεί να απαντήσει με αντίποινα και ν’ ακολουθήσει νέος κύκλος κυρώσεων. Επιπλέον το 2018 είναι χρόνος εκλογών τόσο στη Ρωσία όσο και στις ΗΠΑ και οι έρευνες του Κογκρέσου για την ρωσική επέμβαση και η έκθεση της έρευνας για την λεγόμενη «συνέργεια του Τραμπ» με τη Ρωσία θα δηλητηριάσουν περισσότερο την ατμόσφαιρα.

Οι δυο χώρες κατολισθαίνουν σταθερά σε μια μόνιμη συγκρουσιακή σχέση για το ορατό μέλλον. Οι πρόσφατοι οξείς διαξιφισμοί τους στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών απηχούν την εποχή του Ψυχρού Πολέμου. Η ρωσική πολιτική μπορεί επίσης να σκληρύνει, καθώς  αρχίζει να προσαρμόζεται αναγκαστικά στην νέα συγκρουσιακή πραγματικότητα. (Η ετήσια πρες-κόνφερενς του υπουργού των Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρώφ στις 15 Ιανουαρίου για την ρωσική εξωτερική πολιτική έδινε την εντύπωση πως η Μόσχα στήνει οχυρώσεις εν όψει μακρών εχθροπραξιών.)

Ένα απότοκο αυτής της εξέλιξης θα εκδηλωθεί με την πρωτοβουλία της Ρωσίας για την ενίσχυση της συμμαχίας της με την Κίνα και την αναβάθμισή της στο νέο ποιοτικό επίπεδο της κοινής στρατηγικής. Το πρακτορείο ΤΑΣΣ μετέδωσε την Πέμπτη ότι η Ρωσία άρχισε την παράδοση του πυραυλικού αντιαεροπορικού συστήματος S-400 στην Κίνα. Αυτό καθιστά την Κίνα πρώτη χώρα αποδέκτη των          S-400. Η Ρωσία ήδη εφοδιάζει την Κίνα με τα προηγμένα καταδιωκτικά S-35. Οι Φινάνσιαλ Τάϊμς έγραψαν αυτή την εβδομάδα ότι η κινεζική εταιρεία διαστημικών εκτοξεύσεων διαπραγματεύεται συμφωνία με την κορυφαία ρωσική κατασκευάστρια πυραύλων NPO Energomash για την προμήθεια τεχνολογίας του κινητήρα –απόδειξη της αυξανόμενης  αεροδιαστημικής συνεργασίας των δύο χωρών.

Κατά τους Φινάνσιαλ Τάιμς, ο κινητήρας RD-180 της Energomash  απολαμβάνει τέτοιας φήμης ώστε χρησιμοποιείται από τις ΗΠΑ για τις δικές τους εκτοξεύσεις δορυφόρων, σε μια περίεργη εξαίρεση από της κυρώσεις της Ουάσιγκτον σε βάρος της Ρωσίας… Ενώ ο  RD-180 προορίζεται για κοινούς πυραύλους, προφανώς προσφέρεται και για στρατιωτικές εφαρμογές, όταν η Κίνα αναπτύσσει μια νέα γενεά βαλλιστικών πυραύλων, μεταξύ των οποίων «εκτελεστές αεροπλανοφόρων», προορισμένων για την καταβύθιση πλοίων. Η μητρική εταιρεία της  Great Wall Industry, η China Aerospace Science and Technology Company (CASC ) είναι η μεγαλύτερη κινεζική βιομηχανία παραγωγής Διηπειρωτικών Βαλλιστικών Πυραύλων… Ο κινητήρας RD-180 είναι τριπλάσιας ισχύος από τον πιο προηγμένο κινητήρα της Κίνας, τον YF-180 που χρησιμοποιείται στους πυραύλους «Μακράς Πορείας» της τελευταίας γενεάς. Ο RD-180 θα βοηθήσει την Κίνα στην επιτάχυνση της ανάπτυξης των δικών της συστημάτων εκτόξευσης.

Οι Φινάνσιαλ Τάϊμς δημοσίευσαν επίσης αυτή την εβδομάδα ρεπορτάζ με τίτλο «Οι ΗΠΑ θέτουν την Ρωσία και την Κίνα σε πρώτη προτεραιότητα της αμυντικής πολιτικής τους». Το δημοσίευμα ανέφερε ότι η νέα αμυντική στρατηγική που θα ανακοινώσει το Πεντάγωνο το Σαββατοκύριακο «θα υιοθετεί ως κορυφαία προτεραιότητα μια περισσότερο επιθετική στάση εναντίον της Κίνας και της Ρωσίας».

Σε άλλο ρεπορτάζ, για την Επισκόπηση του Πυρηνικού Προγράμματος τους Πενταγώνου, το Νιούσγουηκ αποκάλυψε προ ημερών ότι οι ΗΠΑ αναπτύσσουν δυο νέα «χαμηλής-απόδοσης» πυρηνικά όπλα, τα οποία «θα αυξήσουν τις επιλογές προληπτικής χρήσεως αποτροπής, ενώ θα εισαγάγουν την αμφισημία ως πυρηνική στρατηγική».

Με απλά λόγια, μια ακούσια πυρηνική σύρραξη μπορεί να είναι στα ενδεχόμενα της αυξανόμενης έντασης μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων.

Δείτε ακόμα

Κινδυνος – Θανατος: Πυρηνικα στον Αραξο!

Πυρηνικα και Κλιμα: Οι «διδυμες» απειλες

A Korean military conflict could mean World War III, says Citi’s top political analyst

Ελλαδα/Κυπρος στη δινη πολεμικων προετοιμασιων: Το γεωπολιτικο Μνημονιο

Στην Εκπομπή “Επί του Πιεστηρίου” του Kontra Channel 5/1/2018

Τα δινουν ολα και στην εξωτερικη πολιτικη!

Μια συζήτηση με τον Κώστα Ουίλς 9-12-2017

To «Γεωπολιτικο Μνημονιο» – και οι κινδυνοι πυρηνικου πολεμου στη Μεση Ανατολη

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

 

Καθώς γράφουμε αυτές τις γραμμές, δεν γνωρίζουμε τα αποτελέσματα των συναντήσεων του κ. Τσίπρα με τον Τραμπ και την υπόλοιπη αμερικανική ηγεσία.

Δεν θα σταθούμε εδώ στους παραλληλισμούς και τους συμβολισμούς, ενός ‘Ελληνα (κατά δήλωσή του) «αριστερού» Πρωθυπουργού, που τάδωσε όλα στον άξονα ΗΠΑ-Ισραήλ, στηρίχτηκε απάνω του για να αντιμετωπίσει την ΕΕ και κατέληξε στην ταπεινωτική συνθηκολόγηση και τον εξευτελισμό του 2015. Η Ιστορία μάλιστα, με εκείνη την απαράμιλλη, βαθύτερη ειρωνεία της, που τόσο εύστοχα περιέγραψαν τον μηχανισμό της οι Αρχαίοι Τραγικοί, οδήγησε τον κ. Τσίπρα στον Λευκό Οίκο, τη στιγμή που εκεί βασιλεύει τώρα ο πιο επικίνδυνος και ολοκληρωτικός Πρόεδρος στην ιστορία της Αμερικής.

Ελπίζουμε να μην υπάρξει κανένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα  από το ταξίδι του κ. Τσίπρα στην Ουάσιγκτων, γιατί, με δεδομένο το ελληνικό πολιτικό σύστημα και την κατάσταση της χώρας αφενός, το τι θέλουν οι Αμερικανοί και τη γενικότερη πολιτική τους αφετέρου, δύσκολα μπορεί να παραχθεί οποιοδήποτε  καλό αποτέλεσμα για τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα. Αντίθετα, μπορούν να παραχθούν πολύ αρνητικά έως καταστρεπτικά αποτελέσματα.

Ελπίζουμε, αλλά δυστυχώς δεν είμαστε καθόλου σίγουροι. Γιατί προφανώς κάτι θέλουν οι Αμερικανοί για να τον φωνάξουνε στην Ουάσιγκτων. Και όχι βέβαια για να του δώσουν δήθεν κάποιο «αντάλλαγμα». Ανταλλάγματα δίνεις μόνον σε όποιον φοβάσαι ότι μπορεί να σου φύγει, όχι σε όποιον πασχίζει, όπως το σύνολο σχεδόν της πολιτικής τάξης της Ελλάδας σήμερα, να σου δώσει όσα περισσότερα μπορεί από τη χώρα του.

Η Ελλάδα και η Κύπρος είναι μια περιοχή τεράστιας στρατηγικής σημασίας. Η σημασία αυτή είναι θεωρητικά και ένα «όπλο» για μια πατριωτική πολιτική ηγεσία, αν ποτέ μπορούσε να υπάρξει στη χώρα μας, για να διαπραγματευθεί τη διακοπή της οικονομικής καταστροφής της Ελλάδας από τους εταίρους και συμμάχους της και κάποια μέτρα επανόρθωσης της καταστροφής που της προκάλεσαν και συνεχίζουν να της προκαλούν.

Να υπενθυμίσουμε εδώ, ότι το πρόγραμμα καταστροφής της Ελλάδας αποφασίστηκε από τη Γερμανία, την ΕΕ και το ΔΝΤ, με την έγκριση δηλαδή της Ουάσιγκτων και με πρωταγωνιστικό ρόλο των αμερικανικών τραπεζών και ιδίως της Goldman Sachs στην επιβολή του. Στην τράπεζα αυτή παρέδωσε τώρα ο κ. Τραμπ την οικονομική διακυβέρνηση των ΗΠΑ.

Αυτό κάνει ο Ερντογάν, που υπερασπίζεται, όπως καταλαβαίνει, τα συμφέροντα της χώρας τους. Απειλεί την Ουάσιγκτων με διακοπή της χρήσης του Ιντσιρλίκ. Αυτά κάνει μια ηγεσία που υπερασπίζεται τη χώρα της.

Το να συγκατατίθεται κανείς σε περαιτέρω τέτοιες παραχωρήσεις του ελληνικού στρατηγικού χώρου και στην μονιμοποίησή τους, συνεπάγεται αφοπλισμό του ελληνικού κράτους και του ελληνικού λαού από τις τελευταίες στρατηγικές εφεδρείες του, σε μια στιγμή που απειλείται η ίδια η ύπαρξη των Ελλήνων. Επιβεβαιώνεται έτσι ότι τα Μνημόνια και οι Δανειακές δεν ήταν παρά η πρώτη πράξη ενός προγράμματος καταστροφής του ελληνικού λαού, της ελληνικής δημοκρατίας, του ελληνικού κράτους και έθνους.

 

Κίνδυνος πυρηνικού πολέμου στη Μέση Ανατολή

Οι κίνδυνοι όμως είναι ακόμα πιο μεγάλοι σήμερα, λόγω της κατάστασης που επικρατεί στη Μέση Ανατολή, όπου πιθανώς βρισκόμαστε στις παραμονές ενός νέου, πολύ μεγάλου πολέμου, πιθανώς και με χρήση πυρηνικών όπλων. ‘Όλα δείχνουν – σχεδόν άλλωστε το λένε και οι ίδιοι – ότι ισχυροί κύκλοι στην ηγεσία του Ισραήλ και των ΗΠΑ, είναι αποφασισμένοι να πάνε εκεί, γιατί διαφορετικά κινδυνεύουν με μια διαιώνιση της ιρανικής και ρωσικής κυριαρχίας στη στρατηγικά σημαντικότερη περιοχή του κόσμου.

Αν η σημερινή κατάσταση στη Μέση Ανατολή παγιωθεί, θα συνιστά τη σημαντικότερη στρατηγική ήττα των Ηνωμένων Πολιτειών σε όλη την ιστορία τους. ‘Οσο για τις κυρίαρχες δυνάμεις σήμερα στο Ισραήλ εκτιμούν ότι αυτό αποτελεί επίσης θανάσιμο κίνδυνο για τα σχέδιά τους, αν όχι για το κράτος τους.

Δεν χρειάζεται να κάνουμε στρατηγική ανάλυση, ακόμα και ένα μικρό παιδί καταλαβαίνει ότι η μεγαλύτερη σήμερα προτεραιότητα για την εθνική ασφάλεια της Ελλάδας και της Κύπρου είναι να μείνει όσο πιο μακριά μπορεί από αυτό που έρχεται.

Οι μόνοι που δεν το καταλαβαίνουν είναι οι ‘Ελληνες (κατά δήλωσή τους) πολιτικοί. Πριν από κάποιο καιρό ρώτησα έναν από αυτούς «Καλά, κι αν χάσει η Αμερική και το Ισραήλ κι εμείς τους τάχουμε δώσει όλα;». Δεν μπορώ να περιγράψω την έκφραση απόλυτης απορίας που πήρε το πρόσωπό του. Δεν μπορούσε καν να φανταστεί ένα τέτοιο ενδεχόμενο, δεν τούχε καν περάσει από το μυαλό ότι υπήρχε και μια πιθανότητα να χάσει ο διαχρονικός, μετά το 1947, «Προστάτης» μας.

Να σημειωθεί επίσης ότι εξίσου ανησυχητική είναι και η κατάσταση στα Βαλκάνια, καθώς το ΝΑΤΟ μεταφέρει τώρα ισχυρότατες δυνάμεις περιμετρικά της Ρωσίας, λές και πρόκειται να αρχίσει ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος. Η προοπτική σύγκρουσης στη Βαλκανική είναι πιο απομακρυσμένη απότι στην Μέση Ανατολή, όχι όμως και ανύπαρκτη.

Επειδή το ΝΑΤΟ πρέπει να ολοκληρώσει τον έλεγχο και των Βαλκανίων, ώστε να μπορεί να απειλεί αποτελεσματικά με πόλεμο τη Ρωσία, πρέπει να αναμένονται ασφυκτικές πιέσεις στο αμέσως επόμενο διάστημα στην Ελλάδα, να κλείσει όπως-όπως το θέμα του ονόματος, ώστε να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ η πΓΔΜ.

Ιδιαίτερα ανησυχητικές είναι οι πληροφορίες για ενδεχόμενη μεταφορά αμερικανικών πυρηνικών όπλων στον ‘Αραξο ή και στην Κρήτη. Τα πυρηνικά όπλα δεν είναι κονφετί και η πιθανότητα περιφερειακού πυρηνικού πολέμου στη Μέση Ανατολή είναι σήμερα μεγαλύτερη απότι εδώ και πολλές δεκαετίες. Τέτοιες εγκαταστάσεις συνιστούν ασφαλώς στόχο. Δεν χρειάζεται πολύ μυαλό για να καταλάβει κανείς τι θα συμβεί στην Ελλάδα ή στην Κύπρο, αν αρπάξουν μία έστω πυρηνική βόμβα. Αλλά και αν γίνουν ακόμα στόχος με συμβατικά μέσα ή με τρομοκρατία (πραγματική ή φτιαχτή).

Στόχο αποτελεί και το Καστέλλι και η Καλαμάτα, πόσο μάλλον αν γίνουν βάση επιδρομών των θανατηφόρων τηλεκατευθυνόμεων αεροσκαφών (drones) – στο παρελθόν η κυβέρνηση Σαμαρά δεν είχε δεχτεί αντίστοιχο αίτημα των Αμερικανών. ‘Οσο μεγαλώνει η ελληνική εμπλοκή στην πολεμική προσπάθεια των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον των Αράβων και των Ιρανών, τόσο αυξάνονται και οι κάθε μορφής κίνδυνοι για τη χώρα.

Το μόνο «επιχείρημα» που ενίοτε επικαλούνται οι προπαγανδιστές της υποτέλειας είναι ότι η ύπαρξη τέτοιων «διευκολύνσεων» καθιστά εμμέσως πιο «ασφαλή» τον ελληνικό χώρο από την Τουρκία. Δυστυχώς, κάτι τέτοιο δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ εν τοις πράγμασι μετά το 1952, που μπήκαμε στο ΝΑΤΟ. Επιπλέον, πολύ φοβόμαστε ότι, αν η Τουρκία παραμένει αναμφίβολα σοβαρή απειλή για τον ελληνισμό, δεν είναι αυτή τη στιγμή η περισσότερο επικίνδυνη. Εκτός του ελληνοτουρκικού ανταγωνισμού υπάρχει εξάλλου και η ακόμα πιο επικίνδυνη γενική επίθεση του παγκόσμιου ολοκληρωτισμού εναντίον όλων των εθνών κρατών και η χρήση του ενός εναντίον του άλλου, όπως συμβαίνει σήμερα έντονα και με τα τρία κράτη της περιοχής (Ελλάδα, Κύπρος, Τουρκία).

Κατά την εκτίμηση του γράφοντος, όλες υπαρκτές, οι απειλές σήμερα κατά του ελληνικού λαού πρέπει να ταξινομηθούν, από άποψη επικινδυνότητας, ως εξής

α) το ελληνικό πολιτικό σύστημα και η άρχουσα τάξη της χώρας

β) οι «εταίροι και σύμμαχοι» της Ελλάδας.

γ) η Τουρκία

Ολες οι ελληνοτουρκικές κρίσεις και συρράξεις του τελευταίου αιώνα δεν αποφασίστηκαν στην Αθήνα ή στην Αγκυρα, εκτελέστηκαν από την Αθήνα ή την ‘Αγκυρα.

Οι δυτικοί έστειλαν τους Ελληνες στον Σαγγάριο να μην πάρει ο Κεμάλ τη Μοσούλη, με τα αποτελέσματα που ξέρουμε. Και τους Τούρκους έβαλαν στο κυπριακό οι ‘Αγγλοι και ο Κίσσινγκερ με τα αποτελέσματα που ξέρουμε.

Ο ελληνοτουρκικός ανταγωνισμός υφίσταται ασφαλώς και θα υφίσταται για το ορατό, προβλέψιμο μέλλον. Η Αθήνα δεν πρέπει να παύσει να είναι έτοιμη για όλα και να υπερασπίζεται την κυριαρχία της. Αλλά πρέπει επίσης να προσέξει και να μην τη χρησιμοποιήσουν διεθνείς προβοκάτορες για να λύσουν τα δικά τους προβλήματα με την Τουρκία, γιατί το μόνο αποτέλεσμα στις σημερινές συνθήκες θα είναι η καταστροφή και της Ελλάδας και της Τουρκίας.