Tag Archives: Παλαιστίνιοι

Η 94χρονη επιζώσα του Άουσβιτς στηρίζει το Κίνημα BDS: ” ΕΧΩ ΒΙΩΣΕΙ ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ “

10 Δεκεμβρίου 2018

Η 94ετών Εσθήρ Μπεχαράνο επιζώσα του Άουσβιτς μετακινήθηκε στην Παλαιστίνη το 1945 , μετά από 15 χρόνια επέστρεψε στην Γερμανία καθώς βίωσε τις πολιτικές του  κράτους του Ισραήλ ενάντια στους Παλαιστίνιους . Continue reading Η 94χρονη επιζώσα του Άουσβιτς στηρίζει το Κίνημα BDS: ” ΕΧΩ ΒΙΩΣΕΙ ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ “

Ενα απέραντο στρατόπεδο συγκέντρωσης με το όνομα Γάζα

17 Μαΐου 2018

H πιο γνωστή παρομοίωση της Λωρίδας της Γάζας, που για άλλη μια φορά έγινε τόπος σφαγής των Παλαιστινίων από τους Ισραηλινούς, είναι μια «μεγάλη ανοιχτή φυλακή». Η πραγματικότητα όμως που βιώνουν οι εγκλωβισμένοι Παλαιστίνιοι σε αυτήν, καθιστούν ακόμη και μία φυλακή μακράν καλύτερη. Continue reading Ενα απέραντο στρατόπεδο συγκέντρωσης με το όνομα Γάζα

Αναξιοπρεπείς. Τσίπρας-Αναστασιάδης υποστηρίζουν το Ισραήλ στη Γάζα. Πετάνε στα σκουπίδια ένα τεράστιο πολιτικό κεφάλαιο του ελληνισμού

Το τελευταίο που νοιάζει την κυβέρνηση είναι το συμφέρον του κυπριακού λαού

Tου Νικόλα Νικόλα
Δεκέμβριος 8, 2018

Απτόητη συνεχίζει η κυβέρνηση του ΔΗΣΥ να εμπλέκει το λαό μας στα πλοκάμια των ιμπεριαλιστικών μεθοδεύσεων της Δύσης, με επικίνδυνες προεκτάσεις για τον τόπο. Τόσο άμεσα από την ολοένα και μεγαλύτερη εμπλοκή της Κύπρου στα ιμπεριαλιστικά στρατιωτικά σχέδια ΝΑΤΟ-ΗΠΑ-ΕΕ και Ισραήλ, όσο και έμμεσα ελέω της στάσης που λαμβάνει ενάντια σε παραδοσιακούς φίλους της Κύπρου που είναι μόνιμα μέλη στο ΣΑ του ΟΗΕ και ενάντια στο μουσουλμανικό κόσμο. Continue reading Αναξιοπρεπείς. Τσίπρας-Αναστασιάδης υποστηρίζουν το Ισραήλ στη Γάζα. Πετάνε στα σκουπίδια ένα τεράστιο πολιτικό κεφάλαιο του ελληνισμού

Ουδέν νεώτερο απ’ το Παλαιστινιακό Μέτωπο | Tου Στάθη

22.11.2018

Πόσους Παλαιστίνιους σκότωσαν σήμερα οι Ισραηλινοί; Πόσους δολοφόνησαν; πόσους εκτέλεσαν; Ρητορικόν το ερώτημα. Αλλά και θλιβερό, διότι η Παλαιστίνη βρίσκεται στην επικαιρότητα μόνον όταν το Ισραήλ εξοντώνει Παλαιστίνιους και μάλιστα σε ικανόν αριθμό. Κατά τα άλλα «ουδέν νεώτερον από το Δυτικό Μέτωπο» ακόμα κι αν όλο και κάποιος κάπου σκοτώνεται τις ημέρες που στα μέτωπα το ανακοινωθέν περιορίζεται σε ένα αδιάφορο «ουδέν νεώτερον». Έχει και ο θάνατος τη ρουτίνα του. Continue reading Ουδέν νεώτερο απ’ το Παλαιστινιακό Μέτωπο | Tου Στάθη

Ρότζερ Γουότερς: Ο Νετανιάχου ασκεί «ρατσιστική» πολιτική έναντι των Παλαιστινίων

14/11/2018

Στο περιθώριο της περιοδείας, η οποία τιτλοφορείται Us + Them, ο άλλοτε μπασίστας και τραγουδιστής των Pink Floyd, στα 75 του χρόνια, επιδιώκει να ευαισθητοποιήσει το κοινό για την κατάσταση των Παλαιστινίων και να προωθήσει το μποϊκοτάζ σε βάρος του Ισραήλ Continue reading Ρότζερ Γουότερς: Ο Νετανιάχου ασκεί «ρατσιστική» πολιτική έναντι των Παλαιστινίων

Η Κύπρος και ο πόλεμος που έρχεται

Του Δημήτρη Γεωργόπουλου

Πυκνώνουν το τελευταίο διάστημα οι πληροφορίες και τα δημοσιεύματα ότι η Κυπριακή Δημοκρατία ετοιμάζεται να παραχωρήσει ένα λιμάνι στο Ισραήλ, υποτίθεται στα πλαίσια συμφωνίας μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς. Φυσικά, όταν το Ισραήλ πάρει το λιμάνι θα το κάνει και ότι άλλο θέλει. Continue reading Η Κύπρος και ο πόλεμος που έρχεται

Μηπως να διναμε μια κι εξω ολο το νησι, να ξεμπερδευουμε και με το Kυπριακο;

Δικο του λιμανι στην Κυπρο φτιαχνει το Ισραηλ

26/6/2018

Ο υπουργός άμυνας του Ισραήλ Άβιγκντορ Λίμπερμαν έχει καταρτίσει σχέδιο για δημιουργία λιμενίσκου στη Κύπρο ώστε να εξυπηρετείται η μεταφορά αγαθών στη Γάζα μεταδίδει το Κανάλι 2 του Ισραήλ.

Το σχέδιο διέρρευσε μετά από συνάντηση των απεσταλμένων των ΗΠΑ Τζέισον Γκρίνμπλατ κσι Τζειριντ Κούσνερ με τον πρωθυπουργό Βενιαμίν Νετανιάχου στην οποία συζητήθηκαν μέτρα για παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα. Continue reading Μηπως να διναμε μια κι εξω ολο το νησι, να ξεμπερδευουμε και με το Kυπριακο;

Να σταματησουμε τη Γενοκτονια του Ασαντ!

Εμείς δεν θα χρησιμοποιούσαμε ίσως το ύφος του αρθρογράφου, τον οποίο σεβόμαστε, αλλά δεν είναι το δικό μας. Επί της ουσίας όμως περιέχει ουκ ολίγα πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία και για τον λόγο αυτό το αναδημοσιεύουμε.
ΔΚ

Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας

Α’ μέρος: Πριν κλάψεις για την Γκούτα…

To “έγκυρο” αμερικάνικο Time magazine μας καλεί να… Σταματήσουμε τη Γενοκτονία του Άσαντκαι να κλάψουμε για τα αθώα θύματα στη Γκούτα, με εντυπωσιακό πρωτοσέλιδο από το έγκλημα του “αιμοσταγούς δικτατορικού καθεστώτος στη Συρία“…

Μόνον που η φωτογραφία του εντυπωσιακού πρωτοσέλιδου είναι από τη Γενοκτονία κι Εθνοκάθαρση των αμερικανοσιωνιστών στη μαρτυρική Γάζα το 2012 και συγκεκριμένα όλα τα παιδιά της οικογένειας Νταλού (Dalou)…

Στη Γάζα, ο τραγικός πατέρας στις σωρούς των τεσσάρων αγγέλων που δολοφόνησαν ισραηλινοί… σκύβει ευλαβικά και φιλάει τα παιδιά του… και σήμερα θα περνάει νέο μαρτύριο που οι δημοσιογραφικές πόρνες τα εμφανίζουν ως θύματα του Άσαντ στη Συρία…

Όπως πάντα ορισμένοι αρνούνται να κατανοήσουν πως όταν η πάλαι ποτέ υπερδύναμη των ΗΠΑ έχει σήμερα πόδια οδοντογλυφίδας κι αποδεικνύεται από τον πανικό για την αποκάλυψη της πραγματικότητας. Νομίζουν οι “δημοσιογράφοι” πως με την προπαγάνδα που κάνει τον Γκαιμπελισμό να ωχριά θα μπορέσουν να καλύψουν τη βρώμα τους;

Μπορεί κάποιος να διαβεβαιώσει πως η συμμετοχή σ’ αυτό το όργιο παραπληροφόρησης γίνεται μόνον κι αποκλειστικά για τον μισθό τους κι όχι για κονδύλια μυστικών υπηρεσιών και πρεσβειών;

Χθες το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και με την ψήφο της Ρωσίας κάλεσε σε “κατάπαυση πυρός” και φυσικά αυτή η ΑΠΟΦΑΣΗ δεν αφορά, δεν συμπεριλαμβάνει τις τρομοκρατικές οργανώσεις όπως Al Nusra, ISIS κι όσες οργανώσεις ρίξουν έστω και μια σφαίρα εναντίον του περήφανου Αραβικού στρατού της Συρίας.

Αυτή η απόφαση αποκλείει ipso facto (αυτομάτως το γεγονός καθ’ αυτό) την κατάπαυση πυρός προς τις οργανώσεις τρομοκρατών στην Ανατολική Γκούτα, που ακόμη και μετά αυτή την απόφαση έριξαν βλήματα εναντίον συνοικιών της Δαμασκού με αποτέλεσμα ένα νεκρό πολίτη και δεκάδες τραυματίες, εκ των οποίων αρκετοί σε κρίσιμη κατάσταση.

Σήμερα ο Αραβικός στρατός της Συρίας προχώρησε σε άμεσες επιθέσεις εναντίον των τρομοκρατών και η συνοικία Ad An-Nashabiyeh πέρασε στον έλεγχο της νόμιμης κυβέρνησης.

Ας ελπίσουμε να μην έχουμε το κωμικοτραγικό γεγονός να μας πουν οι δημοσιογραφικές πόρνες πως αφού οι “μετριοπαθείς” φονιάδες χρησιμοποιούν υπερσύγχρονα όπλα που διαθέτει ΜΟΝΟΝ ο αμερικάνικος στρατός, όπως τα BGM-71 TOW, μάλλον θα είναι “εκδημοκρατιστές φονιάδες”!
Το παρακάτω βίντεο δεν θα το δούμε σε κανένα τηλεοπτικό σταθμό, αν και το διέδωσαν οι ίδιοι οι τρομοκράτες, μιας και αποδεικνύει πως οι δολοφόνοι τροφοδοτούνται με όπλα από τις ΗΠΑ.

 

Αυτοί οι αγωνιστές για τη “δημοκρατία” στη Συρία είναι εξοπλισμένοι και με πολεμοφόδια του ισραηλινού στρατού, που σίγουρα απαλλοτριώνουν με αστραπιαίες επιχειρήσεις από τις αποθήκες του ισραηλινού στρατού που φυλάσσει η Μοσάντ… γιατί το Ισραήλ πολεμάει την τρομοκρατία και δεν εφοδιάζει τους τρομοκράτες με όπλα…

Η συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ ήταν μια επιβεβαίωση για τη συμπαράσταση και διεθνιστική αλληλεγγύη που δέχεται η Συρία από χώρες με “δικτατορικά” καθεστώτα, όπως η σοσιαλιστική Κούβα του Φιδέλ, η Μπολιβαριανή Δημοκρατία του Τσάβες, η Βολιβία του Έβο, η Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας του Κιμ κι όλα τα Εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα του πλανήτη.

Ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Συρίας στον ΟΗΕ Δρ. Μπασάρ Τζααφάρι (Bashar Al Jaafari’s), στην ομιλία του κατακεραύνωσε τους ιμπεριαλιστές.

Ο Δρ. Μπασάρ Τζααφάρι δεν εξέφρασε μόνον τη Συρία, αλλά τους ελεύθερους όλου του κόσμου με ένα σαφές μήνυμα προς τους νεοαποικιοκράτες, που δεν έχει προηγούμενο από την ίδρυση του ΟΗΕ ως σήμερα!

Απευθυνόμενος στην εκπρόσωπο των ΗΠΑ Νίκι Χέιλι κι υψώνοντας το δάκτυλο, μεταξύ άλλων είπε: «Λέω στην εκπρόσωπο των ΗΠΑ πως οι απειλές της δεν θα πιάσουν τόπο. Η Συρία έχει το δικαίωμα του αγώνα εναντίον της αμερικάνικης κατοχής, σύμφωνα με το άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ»

Στην προχθεσινή ομιλία του ο Δρ. Μπασάρ Τζααφάρ ήταν επίσης πολύ σαφής: «Η Γκούτα θα είναι το δεύτερο Χαλέπι! …η κόλαση είναι αρκετά μεγάλη για όλους εσάς»!

Η Συρία προειδοποιεί τις ΗΠΑ πως δεν θα ανεχθεί για πολύ την κατοχή Συριακών εδαφών στο βόρειο τμήμα της χώρας από αμερικανικά στρατεύματα, όπου μαζί με τους Κούρδους έχουν και 14 στρατιωτικές βάσεις («Να θυμάσαι, ποτέ μην εμπιστευτείς Τούρκο και Κούρδο»…).

Εκείνο που πανικοβάλει τις ΗΠΑ στην περιοχή είναι η επιβίωση του κατατρομαγμένου σιωνιστικού κατοχικού καθεστώτος στην Παλαιστίνη. Το Ισραήλ γνωρίζει πολύ καλά πως τώρα οι συσχετισμοί στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου έχουν ραγδαίες αλλαγές κι οι μοναδικοί του σύμμαχοι είναι η Σαουδική Αραβία κι η Ελλάδα με τα πολλά της προβλήματα.

Γνωρίζουν πολύ καλά πως τώρα απέναντι από το κατεχόμενο Γκολάν βρίσκεται ο πιο ετοιμοπόλεμος στρατός της γης, ο Αραβικός στρατός της Συρίας που πολεμάει επτά (7) ολόκληρα χρόνο χωρίς διακοπές κι έχει αποκτήσει μάχιμη εμπειρία μοναδική στον κόσμο. Μαζί ο άξονας της Αντίστασης με τους πλέον 15.000 μαχητές της Χεζμπολάχ στη Συρία, που κι αυτοί, όπως κι οι Φρουροί της Ιρανικής Επανάστασης αλλά κι οι Παλαιστινιακές Ταξιαρχίες, πολεμούν τους τρομοκράτες επτά ολόκληρα χρόνια.

Γνωρίζουν πως η τελευταία εμπλοκή του Ισραήλ σε στρατιωτική επιχείρηση ήταν το 2006, όταν υπέστησαν βαριά κι ανεπανόρθωτη ήττα από τη Χεζμπολά στο Λίβανο, που τους ανάγκασε να να εγκαταλείπουν ακόμη και τους νεκρούς τους στο πεδίο της μάχης. Οι δολοφονικές επιθέσεις εναντίον της μεγαλύτερης φυλακής του κόσμου διεξάχθηκαν με αεροπορικούς φονικούς βομβαρδισμούς. Ο στρατός των σιωνιστών είναι πλέον ανίσχυρος και δεν γνωρίζει τι σημαίνουν πολεμικές μάχες.
Στο εσωτερικό του Ισραήλ οι κάτοικοι ζουν έναν εφιάλτη τρόμου. Δεν κυκλοφορούν, τρομοκρατημένοι πηγαίνουν ακόμη και για τις αναγκαίες αγορές τροφίμων και… μαζικά επιστρέφουν έποικοι στις χώρες από όπου εγκαταστάθηκαν στην κατεχόμενη Παλαιστίνη.
Τώρα δίνουν την τελευταία τους μάχη με όπλο την εξαγορασμένη δημοσιογραφία, αλλά κι αυτός ο πόλεμος προπαγάνδας προκαλεί γέλιο.

Συνεχίζεται χωρίς ντροπή του σήριαλ του Hollywood Syria
Το κοριτσάκι θα κερδίσει σίγουρα Όσκαρ! Το συναντάμε να διασώζεται στην παράσταση “ανθρωπιστών” της οργάνωσης του Στέιτ Ντιπάρτμεντ “Λευκά Κράνη” στη Μοσούλη του Ιράκ, στη Φαλούτζα του Ιράκ και στο Χαλέπι της Συρίας…

Προκαλούν γέλιο οι κινηματογραφήσεις των δήθεν θυμάτων, που όμως διαδίδουν ΟΛΑ τα ΜΜΕ της δύσης:

Οι Χολυγουντιανοί σκηνοθέτες της Cia και Μοσάντ τους παραδίδουν εύκολα μαθήματα υποκριτικής για τις ανάγκες της φωτογράφησης, που δεν γίνονται καν στη Γκούτα… Μοιάζουν με τις στημένες κινήσεις Lady Gaga, Beyonce…

Είναι ανόητοι;

Καθόλου! Έχοντας εξαγορασμένη τη δημοσιογραφική και τηλεοπτική πορνεία, την ακτιβίστικη “αριστερά”, τη “δικαιωματική αριστερά” των “ανοικτών συνόρων”, του “αντιρατσισμού” κι “αντιεθνικισμού”, που θα προπαγανδίσει μαχητικά τον αγώνα για “ειρήνη”, να μην πεθαίνουν παιδιά, την πάλη των “λαών” (διάβαζε τρομοκρατών) εναντίον του “δικτάτορα και χασάπη Άσαντ”… δεν χάνουν χρόνο. Άλλωστε στοχεύουν τη μεγάλη μάζα της παγκόσμιας κοινής γνώμης κι αδιαφορούν για την αποκάλυψη της γύμνιας τους σε κάποιο διαδικτυακό ιστολόγιο, από κάποιον αρθρογράφο δεν είναι στις λίστες των πληρωμών τους.

Είναι απορίας άξιο πως ακόμη στην Ελλάδα δεν έχουν προγραμματιστεί σχετικές κινητοποιήσες όπως συνέβη κατά τη διάρκεια απελευθέρωσης του Χαλεπιού.

Οι δημοσιογραφικές πόρνες στην πατρίδα μας κι ειδικότερα τα αργυρώνητα “αριστερά” δεκανίκια του Σόρος, νομίζουν πως έχει ξεχαστεί η εγκληματική τους δράση ούτε μία συγνώμη δεν έχουν εκφέρει με την προβοκάτσια μικρού Ομράν; Δημοσιογραφία: Διεθνής Εγκληματική οργάνωση!

Νομίζουν, επειδή τους παρέχει προστασία η αλητεία της ΕΣΗΕΑ, η “ανεξάρτητη αρχή” (ανεξάρτητη τρόπος του λέγεινΕθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης – ΕΣΡ, όλοι οι δικαστές κι εισαγγελείς της πατρίδας μας (μάλλον ακούνε, βλέπουν, διαβάζουν μόνον τις κρατικές ειδήσεις) και φυσικά η πολιτική εξουσία, ότι μπορούν να προσβάλουν την προσωπικότητα του Έλληνα πολίτη;

Ποιος θα μας προστατεύσει από τους “προστάτες”; Κι οι “δημοσιογράφοι” των κρατικών μέσων (ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΕΡΤ) είναι διπλά ένοχοι για εγκληματική δράση γιατί τους πληρώνει ο ελληνικός λαός, που δεν ξεχνάει μέρες που ‘ναι σήμερα με την επιθετικότητα του τούρκικου σωβισνισμού, ανάλογες της κρίσης του Μάρτη ’87

Πηγή: http://www.press-gr.com/2018/02/blog-post_3294.html

Μιχαλης Ραπτης (Παμπλο): Η απειλη κατα της Ελλαδας – Εθνος και Αριστερα

Το κείμενο αποτελεί μέρος της εισήγησης του Μιχάλη Ράπτη σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο του 1994 από τα περιοδικά Convoy, Mατσακόνι και τον όμιλο «Πρωταγόρας», στο Πολυτεχνείο.

 

Νομίζω ότι πράγματι είναι σωστό ότι η Ελλάδα σήμερα απειλείται. Ότι υπάρχει ένας κίνδυνος. Ότι υπάρχει ένα σχέδιο αναδόμησης των Βαλκανίων, στο οποίο κυριαρχικό ρόλο θα παίξει η Γερμανία, οι ΗΠΑ και η Τουρκία, χρησιμοποιώντας τις μουσουλμανικές μειονότητες από τη Βουλγαρία, τη Θράκη, τα Σκόπια, το Κοσσυφοπέδιο, την Αλβανία, τη Βοσνία. Όπου η Ελλάδα βρίσκεται ουσιαστικά απομονωμένη και δεν έχει ως σύμμαχο –από άποψη γεωπολιτική- παρά τους Σέρβους. Οι οποίοι Σέρβοι σε μια ορισμένη στιγμή είναι δυνατόν και αυτοί να υποταχθούν στην pax americana. Αντιστέκονται για την ώρα και η αντίστασή τους είναι θετική και εκμεταλλεύσιμη και από τη μεριά τη δική μας, αλλά όμως δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι και η Σερβία και η Ελλάδα τελικά με υποχωρήσεις δεν θα ενταχθούν σε μια pax americana κυριαρχούσα σ” ολόκληρα τα Βαλκάνια. Πρέπει αυτό να το έχουμε υπόψη μας και απέναντι σ” αυτό το πράγμα να υπάρχει μία αντίσταση.

Η μορφή αυτής της αντίστασης δεν μπορεί να πάρει δυστυχώς το χαρακτήρα άμεσης κοινωνικής επανάστασης, στηριζόμενης στις εργατικές μάζες της Ελλάδας, οι οποίες θα ανατρέψουν αυτή την κατάσταση. Παίρνει, για την ώρα, το χαρακτήρα ενός εθνισμού. Αφύπνισης του εθνισμού. Προσωπικά θεωρώ ότι είναι αναγκαία οι Έλληνες να αποκτήσουν μια συνείδηση του εθνισμού τους και να είναι έτοιμοι, όταν πρόκειται να γίνει μία περαιτέρω συρρίκνωση του λεγομένου εθνικού τους κορμού, να αντισταθούν. Να μην επαναλάβουν το έγκλημα, την αδυναμία, την προδοσία, τη δειλία που έδειξαν στο ζήτημα της Κύπρου. Δεν είμαι υπέρ μιας επανάληψης της Κύπρου και στην Ελλάδα. Δεν θεωρώ ότι είναι τίποτα το διεθνιστικό μία αδιαφορία πλήρης αν γίνει ή δεν γίνει και στην Ελλάδα κάτι παρόμοιο που έγινε στην Κύπρο. Μα με ποιο θάρρος μπορείς να λες ότι είσαι υπέρ των Κούρδων ή των Παλαιστινίων που ζητάνε μια πατρίδα κι όταν γίνει σ” ένα τμήμα δικό σου εισβολή, κατοχή, αλλαγή πληθυσμών και δημιουργείται δικό σου παλαιστινιακό ζήτημα, ποια στάση κρατάς απέναντι στην Κύπρο; Και ξεκινώντας απ” αυτά, ποια στάση πρόκειται να κρατήσεις αν συμβεί κάτι παρόμοιο στην Ελλάδα;

Είναι σωστό ότι ο εθνισμός που είναι απαραίτητος, δεν είναι σε καμία αντίθεση με το διεθνισμό. Ο κάθε διεθνιστής έχει και μια ιδιαίτερη πατρίδα και είναι φυσικό την πατρίδα αυτή να την αγαπάει όχι περισσότερο από τις άλλες, αλλά τουλάχιστον το ίδιο.

Είναι φυσικό επίσης να αισθάνεται ότι δεν μπορεί να έχει δράση επαναστατική, αν δεν δείχνει απέναντι στο λαό του μια συμπαράσταση. Σε ποιον κάτοικο της χώρας σου μπορείς να μιλήσεις και να πεις ότι σου είναι αδιάφορη η ιστορία της Κύπρου ή η επανάληψη της ιστορίας της Κύπρου αύριο και να νομίζεις ότι με τέτοια στάση μπορεί να χεις οποιοδήποτε δεσμό με το λαό σου για άλλες επιτεύξεις; Εάν δεν αφαιρέσεις από την αστική ηγεσία την υπεράσπιση του εθνισμού και την περάσεις στα χέρα της Αριστεράς, είσαι τελείως χαμένος σε οποιοδήποτε επαναστατικό σου παιχνίδι. Είναι εντελώς σωστό να λέμε αυτό: δεν διεκδικούμε απολύτως τίποτα.

Πράγματι δεν διεκδικούμε. Και οποιοσδήποτε πόλεμος επιθετικός και για πλιάτσικο είναι καταδικαστέος από εμάς. Οποιοδήποτε «γιουρούσι» που ορισμένοι σκέπτονται ακόμη στην Αλβανία για να ξαναπάρουμε τη Βόρεια Ήπειρο είναι λανθασμένο. Οποιοδήποτε γιουρούσι και πλιάτσικο, οποιοσδήποτε επιθετικός πόλεμος δεν είναι μόνο καταδικάσιμος, γιατί αλλάζει το χαρακτήρα της αντίστασης του λαού, αλλά είναι και εσφαλμένος μέσα στις τωρινές συνθήκες, θα καταλήξει σε μία γενικότερη σύρραξη από την οποία η Ελλάδα δεν πρόκειται να κερδίσει απολύτως τίποτα.

Αλλά, ενώ είναι τελείως σωστό να λέμε ότι δεν διεκδικούμε απολύτως τίποτα, να προσθέτουμε επίσης-διότι αυτό είναι ζήτημα που πρέπει να το εξετάσουμε σοβαρά- ότι είμαστε υπέρ της πληρότητας των δικαιωμάτων οποιασδήποτε εθνικής μειονότητας υπάρχει στην Ελλάδα και πρέπει να δούμε πού υπάρχουν συγκεκριμένα ζητήματα και εκεί που γίνονται αδικίες να επανορθωθούν έγκαιρα. Όχι όπως κάναμε με την τουρκική μειονότητα εν μέρει στην Κύπρο.

Λέγοντας αυτά, λέμε επίσης ότι όσο είμαστε εναντίον οποιουδήποτε επιθετικού πολέμου, όπως είμαστε βέβαια υπέρ της υπεράσπισης μειονοτήτων δικών μας στο εξωτερικό,έτσι δεν είμαστε διατεθειμένοι να παραχωρήσομε πια τίποτα από το συγκεκριμένο εθνικό κορμό που έχουμε. Κι όταν λέμε τίποτα αυτό το πράγμα πρέπει να είναι μια εντελώς διαφορετική, ιδεολογική και πρακτική προετοιμασία κυρίως της νεολαίας μας, η οποία εν μέρει έχει προσβληθεί από το μικρόβιο του ευρωπαϊσμού και της πολιτιστικής αμερικανοποίησης.

ΠΗΓΗ: https://tokoinonikoodofragma.wordpress.com/

 

* Ο Μιχάλης Ράπτης (Pablo), “μαθητής της σχολής του Λένιν και του Τρότσκι” και “επαναστάτης μαρξιστής”, όπως αυτοπροσδιοριζόταν, υπήρξε ηγετικό στέλεχος του ελληνικού και του παγκόσμιου τροτσκιστικού κινήματος με εξαιρετικά πλούσια δράση σχεδόν σε όλες τις ηπείρους, τρόπον τινά ενσάρκωση ο ίδιος της ιδέας του Διεθνισμού κατά τον Εικοστό Αιώνα. Φυλακίστηκε και εξορίστηκε στη διάρκεια της δικτατορίας Μεταξά. ‘Εφυγε στη Γαλλία, όπου συμμετείχε στην ιδρυτική Διάσκεψη της Δ’ Διεθνούς. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής εργάστηκε για την ανασυγκρότηση του ευρωπαϊκού τροτσκιστικού κινήματος που αποδεκατίστηκε από την ταυτόχρονη ναζιστική και σταλινική τρομοκρατία και εξελέγη Γραμματέας της Δ’ Διεθνούς. Υποστήριξε τη Γιουγκοσλαβία του Τίτο εναντίον του Στάλιν, και ιδίως το αυτοδιαχειριστικό της πείραμα οργανώνοντας διεθνείς ταξιαρχίες συμπαράστασης. Αργότερα, υπό την ηγεσία του, η Δ’ Διεθνής έγινε το κύριο στήριγμα διεθνώς της Αλγερίνικης Επανάστασης. Εργάστηκε ιδίως για τον εφοδιασμό της σε όπλα και για την εκτύπωση του παράνομου τύπου της στη Γαλλία. Για τη δράση του συνελήφθη και φυλακίστηκε στην Ολλανδία. ‘Οταν η Επανάσταση νίκησε στην Αλγερία, ανέλαβε να οργανώσει την αυτοδιαχείριση στα εγκαταλελειμμένα από τους Γάλλους γαιοκτήμονες κτήματα και είναι ο εμπνευστής των Διαταγμάτων του Αλγερίου για την αυτοδιαχείριση. Συνδέθηκε με στενή φιλία και συνεργάστηκε με ‘Αραβες επαναστάτες ηγέτες, όπως τον Μουαμάρ Καντάφι και τον Ζωρζ Χαμπάς, αλλά και άλλους όπως τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, ο οποίος τον διόρισε επίτιμο πρόξενο στο Αλγέρι. Ο Πρόεδρος της Κύπρου του παρείχε πολύτιμες διεκυολύνσεις για δραστηριότητες υποστήριξης του παλαιστινιακού και ευρύτερου αραβικού αγώνα. Υπήρξε επίσης φίλος του Χιλιανού Προέδρου Σαλβαδόρ Αλιέντε, που του ενεχείρισε διπλωματικό διαβατήριο της Χιλής, αλλά και του Ανδρέα Παπανδρέου. Ο Ράπτης ανέπτυξε στενές σχέσεις με πολλά επαναστατικά κινήματα του Τρίτου Κόσμου. Οργάνωσε επίσης την πρακτική, παντοειδή υποστήριξη της αντίστασης στην ελληνική στρατιωτική δικτατορία και τη διαφυγή πολλών πολιτικών της αριστεράς, του κέντρου και της δεξιάς από τη χώρα.

Η ΛΕΙΛΑ ΧΑΛΕΝΤ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ISIS, ΤΗ ΣΥΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΟΥΣ

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Ο ISIS είναι μια εγκληματική οργάνωση που δημιούργησαν και χρησιμοποιούν οι ΗΠΑ. ‘Οσο για τη Συρία, δεν ήταν μόνο η επέμβαση της Ρωσίας, που ήρθε άλλωστε μετά από αρκετά χρόνια πολέμου, ήταν και η ικανότητα της κυβέρνησης ‘Ασαντ να αμυνθεί, εξασφαλίζοντας ιδίως την οικονομική βιωσιμότητα και τη διατροφική επάρκεια της Συρίας, αλλά και έναν στρατό κανό να υπερασπίσει τη χώρα του,.υπογραμμίζει η Λεϊλά Χαλέντ, ηγετικό στέλεχος του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, στη συνέντευξη που παραχώρησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Το Λαϊκό Μέτωπο (PFLP) είναι η δεύτερη σε ισχύ, μετά τη Φατάχ, “συνιστώσα” της Oργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO), έχει έδρα στη Δαμασκό και είναι η σημαντικότερη οργάνωση της παλαιστινιακής αριστεράς, με θέσεις πιο μαχητικές από αυτές της Φατάχ. Επωφεληθήκαμε της πρόσφατης επίσκεψης της Λεϊλά Χαλέντ στην Αθήνα, όπου συμμετείχε σε εκδήλωση της εφημερίδας “Δρόμος της Αριστεράς”, για να έχουμε για το ΑΠΕ-MΠE, από πρώτο χέρι, τις εκτιμήσεις ενός από τα πιο σημαντικά κέντρα των Παλαιστινίων για τα όσα δραματικά συμβαίνουν τώρα σε όλη τη Μέση Ανατολή.

Τρομοκράτης για τους Ισραηλινούς, η Χαλέντ υπήρξε παγκόσμιο σύμβολο της ένοπλης παλαιστινιακής αντίστασης, μετά τη συμμετοχή της σε μία από τις τέσσερις ταυτόχρονες αεροπειρατείες του Σεπτεμβρίου 1970, εμπνέοντας τραγούδια, ταινίες και έργα τέχνης διεθνώς. Οι Παλαιστίνιοι “απήντησαν”, και με αυτές τις αεροπειρατείες, στη δεινή ήττα που υπέστησαν με την κατάληψη των εδαφών τους από το Ισραήλ το 1967 και τη σφαγή τους στην Ιορδανία κατά τον “μαύρο Σεπτέμβρη” του 1970.

Eπειδή το PFLP ήταν μια μαρξιστική οργάνωση με διεθνιστική ιδεολογία, έγινε εύκολα “γέφυρα” με τους κύκλους τόσο της ευρωπαϊκής “αντιϊμπεριαλιστικής” αριστεράς (όπως π.χ. η TMRI, διεθνής οργάνωση που διηύθυνε ο ‘Ελληνας Μιχάλης Ράπτης-Pablo), όσο και της “τριτοκοσμικής”, όπως π.χ. οι Σαντινίστας της Νικαράγουας. Αυτές οι δυνάμεις συνέδραμαν και πρακτικά τη διεθνή (εκτός Αραβίας) ένοπλη δράση του PFLP. Αντίστροφα, στελέχη τους εκπαιδεύτηκαν στα παλαιστινιακά στρατόπεδα, μεταξύ των οποίων ‘Ελληνες αγωνιστές κατά της στρατιωτικής δικτατορίας και Κύπριοι σοσιαλιστές, που ήθελαν να προετοιμαστούν και δυναμικά για την απελευθέρωση του νησιού από την τουρκική κατοχή.

“Δεν με ενδιαφέρει τι λένε για μένα. Ξέρω ποιά είμαι και ξέρω τον λαό μου”, απαντάει η Χαλέντ όταν της υπενθυμίζουμε τις κατηγορίες για τρομοκρατία εναντίον της. ‘Οσο για τις επανειλημμένες ήττες που γνώρισε το παλαιστινιακό και αραβικό εθνικό κίνημα (των οποίων αντανάκλαση θεωρεί την άνοδο του ισλαμισμού μεταξύ των αραβικών μαζών), δεν συνιστούν “τελική ήττα” των Παλαιστινίων. “’Εχουμε εμπεδώσει μια κουλτούρα αντίστασης” λέει, προσθέτοντας ότι “η αραβική εθνική υπόθεση δεν είναι υπόθεση μιας γενηάς” και τονίζοντας ότι οι αγώνες και οι εμπειρίες συσσωρεύονται μέχρις ότου δώσουν το ποθητό αποτέλεσμα.

Για τη Λεϊλά Χαλέντ οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή είναι το αποτέλεσμα εφαρμογής ενός σχεδίου που αποσκοπούσε στην καταστροφή των ισχυρότερων στρατών των Αράβων (ιρακινού, λιβυκού και συριακού), αλλά και χωρών που είχαν μεγάλους, αρχαίους πολιτισμούς. Σε ότι αφορά τις διαφορές νεοσυντηρητικών και της τάσης Μπρζεζίνσκι ή του Ομπάμα με τον Νετανιάχου, θεωρεί ότι είναι τακτικές και δεν αφορούν τις μείζονες, στρατηγικές επιδιώξεις. Η Χάλεντ πιστεύει ότι το σχέδιο ομοσπονδοποίησης της Συρίας εντάσσεται στον σχεδιασμό “κατακερματισμού” των κρατών της Μέσης Ανατολής, για τους Κούρδους υποστηρίζει ότι “χρησιμοποιούνται”, ενώ για το Ισραήλ πιστεύει ότι πάει σε κάποια μορφή φασισμού.

Ολόκληρο το κείμενο της συζήτησης που είχαμε με την Λεϊλά Χαλέντ ακολουθεί
Δ.Κ. Κάνοντας έναν απολογισμό πολλών δεκαετιών αγώνα παλαιστινιακού αγώνα, κάποιος μπορεί να πει ότι το παλαιστινιακό κίνημα έχει ηττηθεί. ‘Εδωσε έναν πολύ ηρωϊκό αγώνα, δεν πέτυχε όμως τους στόχους του. Τι θα απαντούσατε σε μια τέτοια παρατήρηση;

Λ.Χ. Δεν το βλέπω έτσι. Οι αγώνες των λαών δεν μετριώνται με μερικά χρόνια. Συσσωρεύονται κι αυτή η συσσώρευση οδηγεί, όπως λένε οι Μαρξιστές, στην ποιοτική αλλαγή. Το αραβικό κίνημα χρειάζεται παραπάνω από μια γενηά. Καταφέραμε να εμπεδώσουμε την κουλτούρα της αντίστασης, την πεποίθηση ότι δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να ζούμε όπως ζούμε τώρα, υπό κατοχή, ότι δεν μπορούμε να επιτρέψουμε τη συνέχιση της κατοχής. Γι’ αυτό και πρέπει να συνεχίσουμε μαζί με όλα τα δεινά, με όλο τον πόνο, με όλες τις θυσίες. Και παρόλα αυτά, παραμένουμε πάντα αφοσιωμένοι στα όνειρα του λαού μας, στη φιλοδοξία να αποκαταστήσουμε και να επιστρέψουμε στην πατρίδα μας απελευθερωμένη από τους Σιωνιστές.

ΔΚ. Στη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών είδαμε και στο εσωτερικό του παλαιστινιακού κινήματος, αλλά και ευρύτερα, στον αραβικό κόσμο, μια στροφή από την κυριαρχία του εθνικισμού στην κυριαρχία του ισλαμισμού. Πιθανώς ήταν και αυτό που προτιμούσε το Ισραήλ, για να συγκεντρώσει την υποστήριξη της Δύσης, κάτι που θα του ήταν πιο δύσκολο να το κάνει όσο αντιμετώπιζε εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα και κοσμικά καθεστώτα. Πως ερμηνεύετε αυτή τη στροφή;

ΛΧ. Η περιοχή μας έχει ούτως ή άλλως την κουλτούρα του Ισλάμ, και δεν εννοώ μόνο το θρησκευτικό φαινόμενο, αλλά ευρύτερα τον πολιτισμό της, εδώ και 1400 χρόνια. Ακόμα και οι Χριστιανοί της περιοχής διαποτίστηκαν από τον πολιτισμό αυτό. Ο Δρ. Χαμπάς (σ.σ. Ιδρυτής και ιστορικός ηγέτης του PFLP, γεννήθηκε Χριστιανός, αλλά κι αυτός πίστευε ότι και οι Χριστιανοί έχουν τον πολιτισμό του Ισλάμ, γιατί αυτός είναι, εδώ και 1400 χρόνια, ο πολιτισμός ολόκληρης της Αραβίας. Στην Παλαιστίνη υπήρχαν ισλαμιστικά κινήματα, αλλά διαλύθηκαν όταν αντιμετωπίσαμε τη σιωνιστική εισβολή και όλοι ενώθηκαν για να την αντιμετωπίσουν. Στην Αίγυπτο, οι Βρετανοί δημιούργησαν τους Αδελφούς Μουσουλμάνους όταν την έκαναν αποικία. ‘Ηταν δραστήριοι στην Αίγυπτο, αλλά δεν ήταν οι ηγέτες του λαού και των μαζών, ενώ είχαν και παραρτήματα σε διάφορα μέρη του αραβικού κόσμου. Το 1952, όταν ο Νάσερ, με τους συντρόφους του και τον στρατό έκαναν την επανάσταση στην Αίγυπτο, τους κατέστειλαν γιατί τους θεωρούσαν εσωτερική απειλή. Αυτά όμως άλλαξαν με τον πόλεμο του 1967, όταν κατελήφθη όλη η Παλαιστίνη, τα υψίπεδα του Γκολάν και το Σινά από το Ισραήλ και το 1973 συνήφθη η συμφωνία του Ισραήλ με την Αίγυπτο, που την έβγαλε από την αντιπαράθεση. H Aίγυπτος είναι η ηγέτιδα δύναμη του αραβικού χώρου. ‘Οσο για τα αντιδραστικά αραβικά καθεστώτα έλεγαν ότι είναι με τους Παλαιστίνους, ενώ μας χτυπούσαν πισώπλατα, παρόλο που χρηματοδοτούσαν την παλαιστινιακή αντίσταση και την PLO.

‘Οταν εμφανίστηκε η ένοπλη παλαιστινιακή αντίσταση, μετά το 1967, χτυπήθηκε από την Ιορδανία στον Λίβανο και από το Ισραήλ. Η παλαιστινιακή επανάσταση χτυπήθηκε από τους Ισραηλινούς και το 1982 υποχρεώθηκε να φύγει από τον Λίβανο. Και προηγουμένως είχε δεχτεί χτυπήματα από την Ιορδανία, υπό την καθοδήγηση του Χένρι Κίσσινγκερ και της αμερικανικής κυβέρνησης, που σχεδίασε και διηύθυνε όλη τη διαδικασία, με στρατηγική του να διασπάσει τους ‘Αραβες και τους Παλαιστίνιους για να τους αντιμετωπίσει καλύτερα. Το πρώτο βήμα του Κίσσινγκερ ήταν να βγάλει την Αίγυπτο από τη σύγκρουση στο Καμπ Ντέιβιντ (1973). Υπήρχε λαϊκή αντίθεση προς τη συμφωνία στην Αίγυπτο, γιατί ο αιγυπτιακός λαός υποστήριζε την Παλαιστίνη και οι Αιγύπτιοι, πούχαν πολεμήσει τρεις φορές με το Ισραήλ, το θεωρούσαν εχθρό. Αυτό το γεγονός έδωσε στους Ισλαμιστές τη δυνατότητα να ξαναβγούν στην επιφάνεια, εκφράζοντας αυτή την αντίθεση.

Δ.Κ. Πάντως ακούγεται ότι και σήμερα το Ισραήλ διαθέτει μεγάλη επιρροή στον αιγυπτιακό στρατό…

Λ.Χ. Σε κάποιον βαθμό είναι αλήθεια, αλλά δεν είναι τώρα τόσο αποτελεσματική. Για να ξαναγυρίσουμε όμως στους ισλαμιστές, η Χαμάς, που ήταν το παλαιστινιακό τμήμα των Αδελφών Μουσουλμάνων σχηματίστηκε το 1988, για να πάρει μέρος στην παλαιστινιακή λαϊκή εξέγερση, την Ιντιφάντα. Τους υποστήριξαν διάφορες χώρες και οι διεθνείς Αδελφοί Μουσουλμάνοι. Αλλά δεν μπήκαν στην ενιαία εθνική παλαιστινιακή αντίσταση. Προτίμησαν να μείνουν μόνοι τους. Και βέβαια και η Ιρανική επανάσταση κατά του Σάχη υπό τον Χομεϊνί έπαιξε τον ρόλο της.

Κυττάξτε τώρα τι έγινε. Το 1982 υποστήκαμε ήττα. Η ηγεσία της PLO βρέθηκε στο εξωτερικό. Το 1990 η Σοβιετική ‘Ενωση και οι σοσιαλιστικές χώρες κατέρρευσαν, χάσαμε την υποστήριξη που είχαμε, η αραβική εθνική υπόθεση ηττήθηκε, ήταν λοιπόν πολύ εύκολο στις ισλαμικές ομάδες να αναδυθούν.

Δ.Κ. Επρόκειτο δηλαδή για μια αντανάκλαση της ήττας της αραβικής εθνικής υπόθεσης

Λ.Χ. Ακριβώς. Βλέποντας οι κοινωνίες μας ότι όλα κατέρρεαν γύρω τους πήγαν πίσω στο Ισλάμ. Και πίστεψαν στους ισλαμιστές επίσης γιατί και η Χαμάς και η Ελ Τζιχάντ αντιστέκονταν όντως, με εξαίρεση τη διάσπαση που προκαλούσαν.

Δ.Κ. Πολλοί άνθρωποι λένε ότι οι ‘Αραβες φταίνε και οι ίδιοι για αυτά που τους συμβαίνουν, δεν ενώνονται ποτέ κλπ.

Λ.Χ. Είναι σωστό. Δεν είναι μόνο οι εχθροί μας, είμαστε και εμείς. Πως δρούμε απέναντι στους εχθρούς μας και απέναντι στους λαούς μας. Στο επίσημο επίπεδο, τα αραβικά καθεστώτα δεν είναι δημοκρατικά. Δεν κάνουν αυτά που πρέπει για τους λαούς τους, δεν έχουν δημοκρατία, βιώσιμη ανάπτυξη, η οικονομία τους συνδέεται με το κέντρο του ιμπεριαλισμού…

Δ.Κ. Η Σοβιετική ‘Ενωση συνέδραμε στη δημιουργία του κράτους του Ισραήλ, αργότερα όμως βοήθησε τους ‘Αραβες. Ποιά επίδραση είχαν όλα αυτά στην αραβική αριστερά;

Λ.Χ. Οι Σοβιετικοί έχτισαν μια καλή σχέση με την Αίγυπτο, τον καιρό του Νάσερ, με την Συρία και με το Ιράκ. Υποστήριξαν τη νότιο Υεμένη στον αγώνα κατά των Βρετανών. Αλλά δυστυχώς κατέρρευσαν με την περεστρόικα, την γκλάσνοστ, τον Γκορμπατσώφ και τον Γέλτσιν. Αυτό ήταν μια μεγάλη απώλεια κατ’ αρχήν για τον λαό τους.

Δ.Κ. Πως βλέπετε τώρα τον ρόλο της Ρωσίας στη Μέση Ανατολή;

Λ.Χ. Πρώτον θέλουν να υπερασπιστούν τους συμμάχους τους. Δεύτερο, θέλουν ένα πόδι στην περιοχή, ακολουθώντας τα συμφέροντά τους. Τώρα δεν βασίζονται σε αρχές,βασίζονται στα συμφέροντα. Και είναι προς το συμφέρον τους να υπερασπιστούν την ίδια τη δική τους χώρα στη Μέση Ανατολή. Τον εαυτό τους υπερασπίζονται στην πραγματικότητα. Και γι’ αυτό επενέβησαν για να υπερασπιστούν το καθεστώς ‘Ασαντ από τον ISIS και τις ξένες επεμβάσεις. Γιατί οι Αμερικανοί είναι στο Ιράκ, αλλά και στη Συρία κάτω από το τραπέζι, με άλλα εργαλεία.

Δ.Κ. Εκτιμάτε τη ρωσική επέμβαση ως θετική ή αρνητική;

Λ.Χ. Σε ένα μέτρο εμπόδισε τις προσπάθειες διάλυσης του καθεστώτος.

Δ.Κ. Τον τελευταίο καιρό είδαμε πολύ σοβαρές και αρκετά ασυνήθιστες διαφοροποιήσεις
στο εσωτερικό του Ισραηλινού κατεστημένου, όπως τις δηλώσεις του πρώην Υπουργού ‘Αμυνας και ανώτατων στελεχών της Μοσάντ εναντίον του Νετανιάχου, με βαρύτατες εκφράσεις μάλιστα. Εσείς πως τα ερμηνεύετε αυτά;

Λ.Χ. Το Ισραήλ κινείται όλο και περισσότερο προς τον εξτρεμισμό και μεταβάλλεται σε ένα κράτος απαρτχάιντ (φυλετικών διακρίσεων). Αλλά αυτή είναι η μία όψη. Από την άλλη η κοινωνία πάει στον φασισμό. ‘Ολες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι αυτή η κυβέρνηση είναι η κυβέρνηση των εποίκων και των εξτρεμιστών. Και βγήκε πρόσφατα ένας ανώτατος στρατιωτικός και το είπε αυτό, ότι ανησυχεί για την πορεία και στην κοινωνία και στον στρατό, ότι παρατηρούμε και στην κοινωνία και στον στρατό χαρακτηριστικά ανάλογα με αυτά της δεκαετίας του 1930 στη Γερμανία. Και τον επέκριναν πολύ σκληρά από την κυβέρνηση. Αλλά είπε την αλήθεια. Γιατί εμφανίζονται όλο και περισσότερα κόμματα που, ακόμα και με το όνομά τους, θεωρούν το Ισραήλ εβραϊκό κράτος. Αλλά όταν λες εβραϊκό κράτος λες απαρτχάιντ, γιατί 20% του πληθυσμού του Ισραήλ είναι Παλαιστίνιοι.

Δ.Κ. Μια τέτοια ιστορική στροφή, αν όντως επιβεβαιωθεί, θα ήταν πολύ εντυπωσιακή. Με δεδομένο μάλιστα και τον πολύ μεγάλο ρόλο που έπαιξαν, τουλάχιστον οι φτωχοί Εβραίοι, οι εργάτες πριν από έναν αιώνα στο διεθνές σοσιαλιστικό κίνημα. Αλλά και την ιστορία των διωγμών τους, ιδίως από την ευρωπαϊκή άκρα δεξιά. Μοιάζει να συνιστά μια θεμελιώδη “αλλαγή υποδείγματος”

Λ.Χ. Κυττάξτε, έθεσαν το Ολοκαύτωμα ως θεμέλιο της απαίτησής τους νάχουν τη δική τους πατρίδα στην Παλαιστίνη και τώρα κάνουν το Ολοκαύτωμα των Παλαιστινίων. Αλλά οι Παλαιστίνιοι δεν είχαν καμμία συμμετοχή σε όσα συνέβησαν στην Ευρώπη με τους δύο παγκοσμίους πολέμους. Εμείς είμαστε υπό εντολή, είμαστε σε καθεστώς αποικίας επίσης.

Δ.Κ. Στην ανθρώπινη ψυχολογία λένε ότι οι άνθρωποι φέρθηκαν όπως τους φέρθηκαν. Διερωτώμαι αν κάτι τέτοιο ισχύει και για τα έθνη. Μια μέρα, πηγαίνοντας στην Ραμάλα με τον Γιώργο Παπανδρέου που επρόκειτο να συναντήσει τον Αραφάτ, είδα γραμμένο σε ένα τούβλο, δίπλα στο τσεκ πόιντ, τη λέξη Achtung (προσοχή στα γερμανικά). Δεν περνάει ούτε ένας Γερμανός το χρόνο από κει. Νόμισα ότι βρισκόμουν στο γκέτο της Βαρσοβίας…

Λ.Χ. Δρουν ως φασίστες έναντι των Παλαιστινίων.

Δ.Κ. Μια που μιλάτε για φασισμό, μου κάνει εντύπωση η προσέγγιση πολλών οργανώσεων της ευρωπαϊκής άκρας δεξιάς με κύκλους του Ισραήλ. Με δεδομένη την ιστορία και την έως τώρα ιδεολογία, θα ήταν το τελευταίο που θα περίμενε κανείς.

Λ.Χ. Μας πήρε είκοσι χρόνια να εκπαιδεύσουμε το λαό μας ότι άλλο ο Ιουδαϊσμός ως θρησκεία και άλλο ο Σιωνισμός. Παληά, όταν η μάνα μας ήθελε να μας τιμωρήσει ή να μας φοβήσει μας έλεγε “θα πω στους Εβραίους”. Πάντα οι Εβραίοι ήταν οι εχθροί μας. Αλλά το αλλάξαμε αυτό. Ο λαός μας δεν ταυτίζει τους Εβραίους με τους Σιωνιστές. Καταλαβαίνει ότι ένας Εβραίος είναι ένα ανθρώπινο πλάσμα.

Αλλά βέβαια με τους Εβραίους και το Ισραήλ συμβαίνουν παράξενα πράγματα. Για παράδειγμα, οι Αμερικανοί προεδρικοί υποψήφιοι συνήθως προτάσσουν στα προγράμματά τους την ασφάλεια του Ισραήλ, όχι την ασφάλεια των ΗΠΑ!

Ερ. Τι γνώμη έχετε για τον Τραμπ;

Απ. Είναι τρελλός (γελάει). Να σας πω όμως. Στην αρχή της εκστρατείας του είπε θα λύσω τη διαμάχη με τους Παλαιστίνιους ειρηνικά. ‘Ολοι το λένε αυτό, κι ο Μπους το είπε κι ο Ομπάμα το είπε. Αλλά μετά δεν κάνουν τίποτα. Υπάρχει ένα λόμπυ εκεί και δεν μπορούν να το υπερβούν. Μετά ο Τραμπ έδωσε έμφαση στην ασφάλεια του Ισραήλ. Εγώ έχω την εντύπωση ότι αν τον εκλέξουν οι Αμερικανοί θα έρθει μια καταστροφή για τις ΗΠΑ. Θέλει να φακελλώσει τους Μουσουλμάνους και να εμποδίσει τη μετανάστευσή τους, παρόλο που χρειάζονται μετανάστες για οικονομικούς λόγους. Αλλά βέβαια στις ΗΠΑ δεν είναι μόνο ο Πρόεδρος που κάνει την πολιτική. Είναι θεσμική χώρα. H πολεμική βιομηχανία και το AIPAC (σ.σ. το σημαντικότερο φιλο-ισραηλινό λόμπυ στις ΗΠΑ), έχουν επίσης την επιρροή τους στον Πρόεδρο. Μετά τον Μπους και τον πόλεμο στο Ιράκ, η εικόνα των ΗΠΑ καταστράφηκε παγκοσμίως. ‘Εφεραν λοιπόν τον Ομπάμα, τον πρώτο μαύρο Πρόεδρο, στην ιστορία των ΗΠΑ, έναν εξαίρετο ρήτορα και κύτταξαν να αντιμετωπίσουν το ζήτημα που τα ίδια τα δικά τους μέσα έθεταν στον εαυτό τους συνεχώς: “γιατί μας μισούν όλοι;”

Δ.Κ. Παρουσιάζετε τον Ομπάμα σαν μια απλή αλλαγή προσωπείου. Αλλά διαφώνησε με τον Νετανιάχου και τους νεοσυντηρητικούς και σταμάτησε το σχέδιο πολέμου με το Ιράν. Δεν είναι ασήμαντο.

Λ.Χ. Μεταξύ Ισραήλ και ΗΠΑ υπάρχει μια ισχυρή σχέση υποστήριξης του πρώτου, οικονομικά και στρατιωτικά. Ο Νετανιάχου θέλει μεγαλύτερη οικονομική βοήθεια τώρα και πιέζει διαρκώς για νέους πολέμους. Οι Αμερικανοί μελέτησαν τον πόλεμο στο Ιράκ. ‘Εκαναν έναν πόλεμο με μόνο αποτέλεσμα την καταστροφή του Ιράκ. Κατέστρεψαν αυτή τη χώρα και την άφησαν με εμφύλιο πόλεμο. Το έκαναν γιατί πίστευαν ότι αυτό το κράτος ήταν μια απειλή για το Ισραήλ. Μετά ήρθε η Συρία, στα πλαίσια του αμερικανικού σχεδίου της νέας μείζονος Μέσης Ανατολής, με το Ισραήλ ως την ισχυρότερη δύναμη της περιοχής.

Δ.Κ. Πάντως υπήρξαν ισχυρές διαφοροποιήσεις στο αμερικανικό κατεστημένο. Αυτό που περιγράφετε ήταν κυρίως το σχέδιο των νεοσυντηρητικών

Λ.Χ. Πρόκειται για τακτικές διαφορές, όχι μείζονες αντιθέσεις. Το αμερικανικο-σιωνιστικό σχέδιο ήταν η καταστροφή των τριων μεγάλων αραβικών στρατών, του ιρακινού, του συριακού και του αιγυπτιακού. Και οι τρεις αυτές χώρες είναι επίσης χώρες μεγάλου πολιτισμού. Κυττάξτε τι έκαναν στη Βαγδάτη όταν την κατέλαβαν, τη λεηλασία και την καταστροφή του Μουσείου. Τώρα κάνουν το ίδιο, αλλά χρησιμοποιούν τον ISIS.

Δ.Κ. Πιστεύετε δηλαδή ότι οι Αμερικανοί έφτιαξαν τον ISIS

Λ.Χ. Ναι. Τον έφτιαξαν στο Ιράκ και τον χρησιμοποιούν. Παρόλο που λένε ότι πολεμάνε την τρομοκρατία. Υπήρξαν πολλές εκκλήσεις να γίνει μια διάσκεψη να οριστεί η τρομοκρατία. Αλλά δεν την έκαναν ποτέ. Γιατί θέλουν να χρησιμοποιούν την τρομοκρατία κατά το δοκούν.

Δ.Κ. Εσείς είστε τρομοκράτης για αυτούς, αν και ομολογώ ότι δεν μοιάζετε πολύ

Λ.Χ. Δεν με ενδιαφέρει τι λένε. Ξέρω ποιά είμαι και ξέρω τον λαό μου κι αυτό μου φτάνει.

Δ.Κ. Διάβασα πρόσφατα σε ένα ρωσικό σάιτ, το Σπούτνικ, ένα άρθρο ότι η Ρωσία θα μπορούσε να αντικαταστήσει τις ΗΠΑ ως στρατηγικός εταίρος του Ισραήλ. Θα μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο

Λ.Χ. ‘Οχι, δεν είναι δυνατόν, τα συμφέροντά τους διαφέρουν.

Δ.Κ. Κυττάξτε τώρα, έχουν καταστραφεί το Ιράκ και η Λιβύη, εν μέρει και η Συρία. Και τα τρία αυτά κράτη στηρίζονταν σε μια ιδιαίτερη ισορροπία των εθνικών ομάδων τους, που εν μέρει αντανακλούσε και την αποικιοκρατική στρατηγική. Πιστεύετε ότι είναι δυνατή μια επιστροφή στο προηγούμενο στάτους κβο, στη Συρία π.χ. Ή μια ομοσπονδία για παράδειγμα;

Λ.Χ. Η επιδίωξη ήταν να καταστρέψουν τη Συρία…

Δ.Κ. Τους εμπόδισε η ρωσική επέμβαση…

Λ.Χ. ‘Οχι μόνο. Και το καθεστώς αντιστάθηκε. Ο στρατός υπερασπίστηκε το καθεστώς και τη χώρα, απέναντι στους εγκληματίες όλου του κόσμου που έφεραν στη Συρία, κάτω από τις σημαίες του ISIS, της Αλ Κάιντα, του Αλ-Νούσρα…

Δ.Κ. Υπήρξε πάντως κατά την έναρξη των γεγονότων και κοινωνική δυσαρέσκεια με το καθεστώς ‘Ασαντ.

Λ.Χ. Ασφαλώς, αλλά δεν είναι η μόνη χώρα που υπάρχει δυσαρέσκεια. Κυττάξτε η Συρία μπόρεσε να αντισταθεί γιατί δεν είχε χρέη και ήταν οικονομικά βιώσιμη. Ο ‘Ασσαντ πήρε μέτρα από τότε που του επέβαλαν κυρώσεις οι Αμερικανοί, πριν από τον πόλεμο, για τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Η Συρία έχει ψωμί να φάει, δεν χρειάζεται να το εισάγει. ‘Εχουν εξασφαλίσει το κρέας τους για τέσσερα χρόνια. Είναι αλήθεια ότι δεν υπάρχει δημοκρατία, όπως δεν υπήρχε και στην ΕΣΣΔ, ήταν μια από τις μεγάλες αποτυχίες της. Σε κάποιο μέτρο λοιπόν το καθεστώς μπόρεσε να αντισταθεί και δεν κατέρρευσε όπως στη Λιβύη. Οι Ρώσοι ήρθαν αργά, στο τέλος.

Με τη Συρία, αν κριτικάρεις την ξένη επέμβαση, σου λένε είσαι με το καθεστώς. Αν κριτικάρεις το καθεστώς, σου λένε είσαι τμήμα της συνωμοσίας. Εμείς, το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, ξεκαθαρίσαμε τη θέση μας από την αρχή. Δεν συμμετέχουμε σε αυτή την κρίση, είμαστε πρόσφυγες στη Συρία, ο λαός της Συρίας έχει το δικαίωμα να αποφασίσει για τη χώρα του. Υποστηρίζουμε τις λαϊκές διεκδικήσεις για δημοκρατία και ελευθερία, ο συριακός λαός έχει το δικαίωμα να αλλάξει το καθεστώς του, δεν είναι ο δικός μας ρόλος αυτός. Μας φτάνει το Ισραήλ.

Ούτε η αντιπολίτευση, ούτε το καθεστώς ήταν ευτυχείς με αυτή τη θέση και μας επέκριναν. Αλλά δεν θα φύγουμε από τη Συρία, θα μείνουμε γιατί δεν έχουμε που αλλού να πάμε. Και μας αντιμετωπίζουν αξιοπρεπώς ως Παλαιστινίους στη Συρία. 600.000 Παλαιστίνιοι ζουν στη Συρία, αν και αρκετοί έχουν φύγει λόγω της κρίσης.

Δ.Κ. Πως βλέπετε τον ρόλο των Κούρδων τώρα;

Λ.Χ. Τώρα τους χρησιμοποιούν. Ο Μπαρζανί είναι με τους Ισραηλινούς και το ίδιο γίνεται και με τους Κούρδους στο Ιράκ. Στο ιρακινό Κουρδιστάν βρίσκονται τώρα οι ισραηλινές εταιρείες.

Δ.Κ. Με τους Κούρδους στην Τουρκία και τη Συρία;

Λ.Χ. ‘Εχουν το δικαίωμα στην αυτονομία στην Τουρκία, στη Συρία…

Δ.Κ. Αυτονομία ή κράτος;

Λ.Χ. Κυττάξτε οι Κούρδοι ζουν σε τέσσερις χώρες, Τουρκία, Συρία, Ιράκ και Ιράν. Αν θελήσουν απόσχιση, δεν νομίζω ότι θα λειτουργήσει. Αυτές οι χώρες δεν είναι σύμμαχες. Αλλά όταν ερχόμαστε στο ζήτημα των Κούρδων, αυτές οι τέσσερις χώρες συμμαχούν!

Δ.Κ. Το σχέδιο μιας ομοσπονδίας στη Συρία;

Λ.Χ. Διαφωνώ. Αυτό το σχέδιο εντάσσεται στο σχέδιο του κατακερματισμού της Συρίας σε μικρά κράτη.

Δημοσιεύτηκε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ