Tag Archives: παγκοσμιοποίηση

Οι τρεις παγκόσμιες κρίσεις και η ανάπτυξη

Το μίνι τραπεζικό κραχ ήρθε να υπενθυμίσει το εξαιρετικά τρωτό της ελληνικής κατάστασης, αλλά και την ανάγκη ύπαρξης μιας δημόσιας, υπό κοινωνικό έλεγχο, αναπτυξιακής τράπεζας.
Βρήκαμε εξαιρετικά ενδιαφέρουσα την ανάλυση του Πέτρου Λινάρδου-Ρυλμόν στην Εφημερίδα των Συντακτών, που δημοσιεύτηκε προ ορισμένων ημερών και που αναπαράγουμε παρακάτω, εκτός των άλλων και γιατί μας υπενθυμίζει το διεθνές οικονομικό και ευρύτερο περιβάλλον στο οποίο πιθανότατα θα κινηθεί η Ελλάδα τα επόμενα χρόνια. Στις απειλές που βλέπει μάλιστα, θα μπορούσαμε ενδεχομένως να προσθέσουμε και αρκετές άλλες, όχι λιγότερο σοβαρές. Continue reading Οι τρεις παγκόσμιες κρίσεις και η ανάπτυξη

Σαμίρ Αμίν (1931-2018)

 

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Δεν πίστευα τα μάτια μου όταν πήρα το mail που με πληροφορούσε για τον θάνατο του Σαμίρ Αμίν, ενός από τους σημαντικότερους προοδευτικούς οικονομολόγους του 20ού αιώνα και μεγάλου φίλου της Ελλάδας και του ελληνικού λαού. Continue reading Σαμίρ Αμίν (1931-2018)

Πρέπει να μπει η Κίνα στην χρηματοπιστωτική παγκοσμιοποίηση;

Δημοσιεύουμε στη συνέχεια ένα κείμενο του Σαμίρ Αμίν που αναφέρεται στο φλέγον ζήτημα της συμμετοχής ή όχι της Κίνας στην χρηματοπιστωτική παγκοσμιοποίηση, ακολουθούμενο από ένα κείμενο για την ανάγκη δημιουργίας μιας “Πέμπτης Διεθνούς”. Είναι τα δύο ζητήματα που απασχόλησαν πολύ έντονα τον Γαλοαιγύπτιο οικονομολόγο και πολιτικό αγωνιστή το τελευταίο διάστημα της ζωής του. Continue reading Πρέπει να μπει η Κίνα στην χρηματοπιστωτική παγκοσμιοποίηση;

Είναι επιτακτική ανάγκη να οικοδομήσουμε μια 5η Διεθνή των Εργατών και των Λαών, του Σαμίρ Αμίν

Ζούμε το «φθινόπωρο του καπιταλισμού», δίχως όμως μια «άνοιξη των λαών»

του Σαμίρ Αμίν*

1. Απόλυτα κλειστό και ολοκληρωτικό σύστημα

Το επί τριάντα χρόνια υφιστάμενο σύστημα χαρακτηρίζεται από την ακραία συγκέντρωση της εξουσίας σε όλες της τις διαστάσεις – τοπικές και διεθνείς, οικονομικές, στρατιωτικές και πολιτικές, κοινωνικές και πολιτιστικές. Μερικές χιλιάδες μεγάλες εταιρείες και μερικές εκατοντάδες χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, συνεργαζόμενα στο πλαίσιο συμμαχιών που έχουν καταστεί καρτέλ, υποβίβασαν τα εθνικά και παγκοσμιοποιημένα παραγωγικά συστήματα σε καθεστώς υπεργολάβου. Με τον τρόπο αυτό οι οικονομικές ολιγαρχίες μονοπωλούν ένα αυξανόμενο μερίδιο του προϊόντος της εργασίας και μιας επιχειρηματικότητας που μετατρέπεται σε πρόσοδο προς δικό τους αποκλειστικό όφελος. Continue reading Είναι επιτακτική ανάγκη να οικοδομήσουμε μια 5η Διεθνή των Εργατών και των Λαών, του Σαμίρ Αμίν

Ανατολική Μεσόγειος: Άρης και Ποσειδών κατά Αθηνάς και Αφροδίτης!

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
30 Αυγούστου 2018

Λίγες μόνο εβδομάδες, μετά το «τουρκικό επεισόδιο» της μεσανατολικής κρίσης, η τελευταία εκδηλώνεται πάλι με πολύ απειλητικό τρόπο γύρω από τη Συρία, όπου σημειώνεται τώρα η μεγαλύτερη στην ιστορία συγκέντρωση του ρωσικού πολεμικού στόλου στην περιοχή της Αν. Μεσογείου. Αλλά και διατυπώνονται απειλές από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ για την εξαπόλυση νέων επιθέσεων κατά της Συρίας και του Ιράν, πολύ σοβαρότερων από αυτές της περασμένης φοράς. Continue reading Ανατολική Μεσόγειος: Άρης και Ποσειδών κατά Αθηνάς και Αφροδίτης!

Ο Εμφυλιος στην Αυτοκρατορια: Νεοσυντηρητικοι κατα Παγκοσμιοποιητων, Αμερικη κατα Ευρωπης

Σημείωση. Το παρακάτω άρθρο δημοσιεύτηκε πριν από την τελευταία σύγκρουση Τραμπ και Ευρωπαίων στη συνάντηση των G7, σύγκρουση που νομίζουμε ότι επιβεβαιώνει τα συπεράσματά μας. Περιλάβαμε επίσης στο τέλος και μια παρατήρηση για τη σημασία αυτών των εξελίξεων, που μπορεί να οδηγήσουν στην κατάρρευση του συστήματος διεθνών σχέσεων στην Ελλάδα.

 

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

 

Δεν είναι όποιος κι όποιος. Πρόκειται για τον Αμερικανό Πρέσβη στη Γερμανία και στενό συνεργάτη του Ντόναλντ Τραμπ, τον κ. Γκρενέλ και τη συνέντευξή του στο Breitbart. Ούτε και η χρονική στιγμή που την έδωσε είναι τυχαία, με την νέα κυβέρνηση στην Ιταλία και τη σύγκρουση ΗΠΑ-ΕΕ για τα θέματα του Ιράν, του εμπορίου και του ρωσογερμανικού αγωγού Nordstream II. Continue reading Ο Εμφυλιος στην Αυτοκρατορια: Νεοσυντηρητικοι κατα Παγκοσμιοποιητων, Αμερικη κατα Ευρωπης

On Trump, US-Russian relations, the state of the World | Για τον Τραμπ, τις αμερικανορωσικες σχεσεις, την παγκοσμια κατασταση – Collon, Konstantakopoulos, McGovern

Μια συζήτηση του Βέλγου δημοσιογράφου και συγγραφέα Michel Collon, του δημοσιογράφου Δημ. Κωνσταντακόπουλου και του πρώην ανώτερου αναλυτή της CIA Ray McGovern, στο Ευρωκοινοβούλιο, Δεκέμβριος 2016. Ο Ρέι Μακ Γκόβερν ήταν επί πολλά χρόνια επικεφαλής της ομάδας Εθνικών Εκτιμήσεων της CIA και αυτός που προετοίμαζε τις καθημερινές ενημερώσεις του Προέδρου των ΗΠΑ και ενημέρωνε καθημερινά τα στελέχη της κυβέρνησης και του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας για τις διεθνείς εξελίξεις.

Belgian journalist Michel Collon, Greek journalist and former member of SYRIZA Secretariat Dimitris Konstantakopoulos and ex-senior CIA Analyst Ray McGovern debate Trump, East-West relations and the state of the world. Ray McGovern chaired National Intelligence Estimates and prepared the President’s Daily Brief. In the mid-1980s, he was a senior analyst conducting early morning briefings one-on-one with the vice president, the secretaries of State and Defense, the chairman of the Joint Chiefs and the assistant to the president for national security. The debate took place in the European Parliament, in December 2016.

Απο την Ουκρανια στο Ιραν: Εμφυλιος στην Αυτοκρατορια (και στο βαθος Ρωσοι)

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Εξαιρετικά ανησυχητικές είναι οι πληροφορίες για την κατάσταση που διαμορφώνεται στη Μέση Ανατολή, με το ιρανικό και τα “συναφή” θέματα (Ιράκ, Συρία, Λίβανος) να κυριαρχούν στην τελευταία συνάντηση Τραμπ-Νετανιάχου, και τους δύο ηγέτες να επιμένουν στην ανάγκη αναθεώρησης της ισχύουσας συμφωνίας  για τα πυρηνικά του Ιράν. Η Τεχεράνη θεωρεί απαράδεκτη μια τέτοια αναθεώρηση. Αμερικανοί Γερουσιαστές που επέστρεψαν από το Ισραήλ, δήλωσαν ότι ενημερώθηκαν για διάφορα σχέδια ισραηλινής στρατιωτικής δράσης.

Αυτά όλα όμως προκαλούν την έντονη αντίθεση της Γαλλίας, αλλά και της Γερμανίας, αν και στην περίπτωση της τελευταίας ο κ. Γκάμπριελ, που είχε αρχίσει να λέει ορισμένα πράγματα για την πολιτική των ΗΠΑ και του Ισραήλ “πήρε πόδι” από το ΥΠΕΞ, προς όφελος ενός μάλλον “γκρίζου” προσώπου, χωρίς πολιτικό λόγο.

Ο Μακρόν στο Παρίσι πήρε όμως αποστάσεις σε κρίσιμα θέματα από τη μεσανατολική πολιτική που είχαν ασκήσει Σαρκοζί και Ολλάντ, μετατρέποντας τη Γαλλία σε κύριο Ευρωπαίο σύμμαχο των Νεοσυντηρητικών και του Νετανιάχου.

Παράλληλα, τόσο η προώθηση του ιρανικού από την παράταξη Νετανιάχου-Τραμπ, όσο και η απόφαση της Άγκυρας να προχωρήσει σε προμήθεια του υπερσύγχρονου ρωσικού πυραυλικού συστήματος S400, καθιστούν πολύ επιτακτική, για την Ουάσιγκτων και το Τελ Αβίβ, την ανάγκη να λυθεί το θέμα του προσανατολισμού της Τουρκίας. Αλλά και η κατάσταση στον Λίβανο σχετίζεται με όλα αυτά, καθώς η Βυρηττός στράφηκε στη Μόσχα και διαπραγματεύεται με τους Ρώσους ελλιμενισμό των πλοίων τους.

Το ζήτημα του Ιράν είναι, εδώ και πάνω από δεκαετία, σημείο αποκρυστάλλωσης της υποβόσκουσας σύγκρουσης δύο παρατάξεων μέσα στο δυτικό αλλά και στο ισραηλινό κατεστημένο. Από τη μια μεριά έχουμε το “κόμμα του Φουκουγιάμα”, των κλασικών παγκοσμιοποιητών τύπου Σόρος, Ομπάμα, Μακρόν, Μέρκελ, τους “Μενσεβίκους” της Αυτοκρατορίας. Από την άλλη έχουμε τους οπαδούς της “Σύγκρουσης των Πολιτισμών” τύπου Χάντιγκτον, όπως οι Τραμπ και Νετανιάχου, τους “Μπολσεβίκους”.

Οι τελευταίοι είναι που προκάλεσαν, πριν από μερικά χρόνια, την αιματηρή διάλυση της Ουκρανίας, που μας έφερε, και μας διατηρεί πάντα, πολύ κοντύτερα, στο ενδεχόμενο παγκόσμιου πυρηνικού πολέμου, οδηγώντας στον νέο Ψυχρό Πόλεμο, χωρίς καν τους κανόνες της μετά το 1963 εποχής. Το κατάφεραν γιατί εκμεταλλεύθηκαν επιδέξια τον αντιρωσισμό και των δύο παρατάξεων στον πυρήνα της Αυτοκρατορίας. Ο Ομπάμα μάλλον κατάλαβε με καθυστέρηση που τον πήγαιναν και αρνήθηκε να εγκρίνει την αποστολή βαρέος οπλισμού στην Ουκρανία.

Οι “Μπολσεβίκοι” της Αυτοκρατορίας χρησιμοποιούν κατ’ εξοχήν τον εισοδισμό ως μέθοδο δράσης. Είναι ένα είδος “κρυμμένου Αλκιβιάδη” στους ίδιους τους δυτικούς μηχανισμούς λήψης αποφάσεων, που δημιουργεί τετελεσμένα και μετά οδηγεί όλο το σύστημα σε αναγκαστική πορεία (Ιράκ, Λιβύη, Ουκρανία είναι μερικά από τα παραδείγματα).

Στο φόντο υπάρχει βέβαια και η Ρωσία, που δύσκολα θα επιτρέψει, χωρίς αντίδραση, έναν ενδεχόμενο πόλεμο κατά του Ιράν. Ανακοινώνοντας πρόσφατα το πυρηνικό δόγμα της χώρας του, ο Πρόεδρος Πούτιν αποσαφήνισε ότι κάθε επίθεση κατά συμμάχου της Ρωσίας με πυρηνικά όπλα θα θεωρηθεί επίθεση κατά της Ρωσίας και θα συνεπιφέρει τις ανάλογες συνέπειες. Αυτό που δεν αποσαφήνισε είναι ποιες χώρες θεωρεί συμμάχους της Ρωσίας.

Αυτό με την ευκαιρία σημαίνει ότι αυξάνονται και οι κίνδυνοι για τις χώρες που φιλοξενούν στο έδαφός τους πυρηνικά όπλα ή άλλα επιθετικά οπλικά συστήματα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν εναντίον κρατών της Μέσης Ανατολής. Δεν είμαστε στα 1990, όπως νομίζουν ορισμένοι, όταν μπορούσε να εκστρατεύει η Αμερική εναντίον της Γιουγκοσλαβίας ή του Ιράκ χωρίς αντίποινα.

Οι Κούρδοι δεν το κατάλαβαν αυτό με αποτέλεσμα αυτά που τους συνέβησαν στο Ιράκ.

Στο Παρίσι, ένα χρόνο μετά την εκλογή του, ο Πρόεδρος Μακρόν έχει προχωρήσει σε μια σειρά πολύ εντυπωσιακών κινήσεων, που τον διαφοροποιούν αισθητά σε κρίσιμα ζητήματα από την εξωτερική πολιτική της Γαλλίας υπό τους Προέδρους Σαρκοζί και Ολάντ, ιδίως σε ότι αφορά τη Μέση Ανατολή, ενώ επιχειρεί ταυτόχρονα να ανοίξει και ένα διάλογο με τη Μόσχα, καθώς οι σχέσεις της Ευρώπης με τη Ρωσία μοιάζουν σήμερα εξίσου κακές με τις χειρότερες στιγμές του Ψυχρού Πολέμου!

Μιλώντας πρόσφατα, ενώπιον του Προέδρου και του κοινοβουλίου της Τυνησίας, ο Μακρόν αναγνώρισε τις ευθύνες της χώρας του που έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην επέμβαση του ΝΑΤΟ στη Λιβύη το 2011. Η επέμβαση αυτή είχε ως αποτέλεσμα την ολοσχερή καταστροφή μιας σχετικά ακμάζουσας αραβικής χώρας, την οποία τώρα διεκδικούν διάφορες ένοπλες συμμορίες, ενώ στην επικράτειά της διεξάγονται δημοπρασίες σκλάβων! Η επέμβαση αποσταθεροποίησε όχι μόνο τη Λιβύη, αλλά και μεγάλο μέρος της αφρικανικής ηπείρου, με αποτέλεσμα την εκθετική αύξηση των προσφυγικών/μεταναστευτικών ροών προς την Ευρώπη.

«Η Γαλλία, μαζί με τα ευρωπαϊκά κράτη και τις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν μια ευθύνη για αυτά που συμβαίνουν τώρα σε αυτή την περιοχή», τόνισε ο Μακρόν, προσθέτοντας ότι «αρκετοί αποφάσισαν ότι έπρεπε να τελειώνουν με τον Λίβυο ηγέτη (Καντάφι) χωρίς όμως «να διαθέτουν σχέδιο για τη συνέχεια». Η κριτική αυτή είναι σημειωτέον παράλληλη με την κριτική (και αυτοκριτική) που έχει κάνει και ο Αμερικανός Πρόεδρος Ομπάμα, ο οποίος επέκρινε τον πρώην Γάλλο Πρόεδρο Σαρκοζί ότι τον «παρέσυρε» τρόπον τινά στην περιπέτεια της Λιβύης.

Αλλά και στο θέμα της Συρίας ο Μακρόν διαφοροποιήθηκε από την πολιτική των προκατόχων του δηλώνοντας ότι «δεν είπα ποτέ ότι η ανατροπή του Μπασάρ (Αλ Άσαντ) ήταν ένα προηγούμενο για όλα», προσθέτοντας ότι «κανένας δεν μου παρουσίασε τον νόμιμο διάδοχό του».

Ο Γάλλος Πρόεδρος ταξίδεψε εξάλλου αυτοπροσώπως στη Σαουδική Αραβία για να «απελευθερώσει» τον Λιβανέζο Πρωθυπουργό που εφέρετο περίπου κρατούμενος στη χώρα αυτή, σταματώντας έτσι, τουλάχιστον προσωρινά, τα σχέδια νέου πολέμου στον Λίβανο. Ακόμα πιο εντυπωσιακή και εντελώς ασυνήθιστη για τα κρατούντα διεθνή δεδομένα ήταν η δημόσια επίθεση που εξαπέλυσε κατά του Μπέντζαμιν Νετανιάχου, κατηγορώντας τον για πολέμους που θέλει να εξαπολύσει.

Απομένει βέβαια να δούμε πόσο βαθειά είναι αυτή η μεταβολή κι αν ο Μακρόν εννοεί αυτά που λέει και θα μείνει συνεπής σε αυτή τη γραμμή.

Διαβάστε ακόμα:

Back to the USSR

Δελτιο «ακραιων πολεμικων φαινομενων» στη Μεση Ανατολη – λογος και για χρηση πυρηνικων

Ελλαδα/Κυπρος στη δινη πολεμικων προετοιμασιων: Το γεωπολιτικο Μνημονιο

Στην Εκπομπή “Επί του Πιεστηρίου” του Kontra Channel 5/1/2018

Ο αργος θανατος της Ελλαδας, η απειλη για την Κυπρο και η προοπτικη της Ευρωπης και της αριστερας

Από την ραδιοφωνική εκπομπή “Ελλάδα ώρα μηδέν” του Κώστα Ουίλς (HELLAS fm)