Tag Archives: Μικρασιατική Καταστροφή

Οι βάσεις σε Αλεξανδρούπολη και Κύπρο και ο κίνδυνος «εξαΰλωσης» του ελληνικού λαού (Πού χάθηκαν Τριγάζης και Οικολόγοι;)

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Φυσικού, πρώην Ειδικού Συνεργάτη στο Γραφείο του Πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου για θέματα ελέγχου των εξοπλισμών και σχέσεων Ανατολής-Δύσης

11 Σεπτεμβρίου 2018

Καταλαβαίνω ότι δεν είστε πιθανώς έτοιμοι να διαβάσετε αυτά που γράφω στη συνέχεια. Καταλαβαίνω ότι εξετάζω στο άρθρο αυτό ορισμένα τρομακτικά, ακραία σενάρια. Εξηγώ, στη συνέχεια, γιατί το κάνω. Εγώ ένα πράγμα ζητώ από τους αναγνώστες μου. Να εξετάσουν και να δεχτούν ή να απορρίψουν όσα γράφω με τη λογική τους και όχι ανάλογα με το αν τους αρέσουν ή όχι. Άλλωστε, συγκριτικά με το θέμα που θίγω σε αυτό το άρθρο, το πώς θα κριθεί ο ίδιος ο αρθρογράφος είναι απολύτως ασήμαντο. Γιατί εδώ μιλάμε για το μέλλον μας, το μέλλον των παιδιών μας και της χώρας μας. Continue reading Οι βάσεις σε Αλεξανδρούπολη και Κύπρο και ο κίνδυνος «εξαΰλωσης» του ελληνικού λαού (Πού χάθηκαν Τριγάζης και Οικολόγοι;)

H πυρκαγιά στο Μάτι τσουρούφλισε τον Τσίπρα. Μια προβοκάτσια στη Μεσόγειο θα τον (μας) αποτεφρώσει

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
11 Σεπτεμβρίου 2018

Η ελληνική (και κυπριακή) πολιτική και στρατιωτική ηγεσία βρίσκεται ενώπιον ζητημάτων που, αν δεν προσεχθούν δεόντως, μπορούν να έχουν σοβαρότερες συνέπειες και από αυτές των αποφάσεων που έλαβαν οι Έξι, όταν έστελναν τον ελληνικό στρατό στον Σαγγάριο, τη υποδείξει των Αγγλογάλλων, με αποτέλεσμα την Μικρασιατική Καταστροφή του 1922. Αλλά και αυτών που είχαν οι αποφάσεις του Δημήτριου Ιωαννίδη που, με βάση την ενθάρρυνση, τις υποδείξεις και τις διαβεβαιώσεις των Αμερικανών και των συμμάχων τους, διέταξε το πραξικόπημα στην Λευκωσία, ανοίγοντας τον δρόμο στην τουρκική εισβολή στην Κύπρο και στην καταστροφή του μισού κυπριακού ελληνισμού, το 1974. Continue reading H πυρκαγιά στο Μάτι τσουρούφλισε τον Τσίπρα. Μια προβοκάτσια στη Μεσόγειο θα τον (μας) αποτεφρώσει

Ελλάδα, Τουρκία και Αμερική: Ο αρρωστημένος ατλαντισμός των ελληνικών “Ελίτ”

Θα γίνουμε ατλαντικός «χαλίφης», στη θέση της Τουρκίας;

του Διονύση Ελευθεράτου
31 Ιουλίου 2018

Να λοιπόν που μια… αναπληρωματική «μεγάλη ιδέα» της ελληνικής πολιτικής ελίτ (διότι βασικότατη και αναντικατάστατη παραμένει ο «ευρωπαϊσμός») βγαίνει από τη ναφθαλίνη. Η «ιδέα», κοινός παρονομαστής αρκετών γεωπολιτικών αναλύσεων που εσχάτως δημοσιεύονται, φαντάζει  έτοιμη να προαναγγείλει ένα θριαμβευτικό σάλπισμα…
Continue reading Ελλάδα, Τουρκία και Αμερική: Ο αρρωστημένος ατλαντισμός των ελληνικών “Ελίτ”

Καταστρεφουν τις σχεσεις με τη Μοσχα, για να μπορουν να μας πανε σε πολεμο με Τουρκια και Ιραν!

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Η διπλωματική κρίση με τη Ρωσία (περίπου τη μόνη φιλική προς την Ελλάδα, από τις μεγάλες δυνάμεις), δεν θα μπορούσε να συμβεί σε χειρότερο χρονικό σημείο. Επιβαρύνει πολύ σημαντικά το περιβάλλον εθνικής ασφάλειας της χώρας, ιδιαίτερα στο Αιγαίο και την Κύπρο, ακόμα και την υπόθεση των δύο ελλήνων στρατιωτικών που κρατούνται και θέτει σε κίνδυνο τον ελληνικό λαό. (Χώρια ότι κινδυνεύει, αν αφεθεί να εξελιχθεί, να πλήξει τον τουρισμό μας και τις εξαγωγές αγροτικών προϊόντων. Αλλά και η Κύπρος, από τους Ρώσους ζει ακόμα).

Ίσως αυτός είναι ακριβώς και ο λόγος που προκλήθηκε αυτή η κρίση. Continue reading Καταστρεφουν τις σχεσεις με τη Μοσχα, για να μπορουν να μας πανε σε πολεμο με Τουρκια και Ιραν!

Η παγίδα κλείνει!

Η υποτελεια που σκοτωνει (Οικονομια, Μακεδονια, Ελληνοτουρκικα)

Σε μια εποχή παγκόσμιας γεωπολιτικής αβεβαιότητας , η υποτέλεια της ελληνικής οικονομικής και πολιτικής ελίτ με ανάθεση των προβλημάτων της σε τρίτους όπως οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και το Ισραήλ , οδηγεί μαθηματικά σε καταστροφή εθνικά και οικονομικά,  λέει ο δημοσιογράφος- συγγραφέας Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος , επικεφαλής του site konstantakopoulos.gr στον 98.4 .

Ο αμερικανός πρεσβευτής στην Ελλάδα, έχει επισκεφθεί περισσότερες φορές τον Πεντάγωνο και την ηγεσία των Ενόπλων μας δυνάμεων, από τον Πρωθυπουργό. Με την ΠΓΔΜ καμία ουσιαστική συζήτηση δεν υπάρχει, παρά η σπουδή τω ν ΗΠΑ να μετατρέψουν σε γεωπολιτικά προτεκτοράτα όλα τα Βαλκάνια, ενόψει των σχεδιασμών τους με Κίνα-Ρωσία και Ιράν. Αυτό σε συνδυασμό με την μετατροπή της Ελλάδας σε αποικία χρέους από την Γερμανία, μέσω μνημονίων, οδηγεί τη χώρα σε διάλυση του κράτους με ανυπολόγιστες συνέπειες, σε μια περίοδο που η αβεβαιότητα παγκόσμια, οδηγεί τις περισσότερες χώρες  σε ενδυνάμωση της κρατικής τους υπόσταση με εθνικά χαρακτηριστικά, λέει ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος.

Μας παιρνουνε τη χωρα

‘’Παίρνουν τη χώρα μας’’

Με τη φράση αυτή ο αρθρογράφος Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος εξήγησε γιατί τόσες χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στη Θεσσαλονίκη για το Σκοπιανό. ‘’Μας πήραν τη ΔΕΗ, τον ΟΣΕ, τα λιμάνια’’ είπε μεταξύ άλλων στο Ράδιο 98,4 και στο Γιώργο Σαχίνη, ενώ για τις υπό εξελίξει συνομιλίες στο Νταβός πρόσθεσε πως ‘’εκεί δεν λύνονται τα προβλήματα αλλά στραγγαλίζονται οι λαοί’’. Η Ρωσία μετά το τείχος άρνησης Ελλάδας και κύπρου για συνεργασίες φυσικά κι επόμενο ήταν να στραφεί στην Τουρκία για τα συμφέροντά της .Η Τουρκία αμυνόμενη στην πίεση της Δύσης εισβάλει στη βόρια Συρία εκμεταλλευόμενη τη ρωσική στάση έναντι των ΗΠΑ.Για την Κύπρο τέλος ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος εκτίμησε ότι η αδιαλλαξία της Τουρκίας είναι αυτή που σώζει την κρατική της οντότητα κι όχι οι ενέργειες των Ελλαδιτών πολιτικών.

Erdogan in Athen, damit Zypern an USA, Großbritannien und Israel ausgeliefert wird

Was waren die eigentlichen Gründe für den Besuch Erdogans in Athen? Der Journalist Dimitris Konstantakopulos geht der Sache auf den Grund

Original Titel: „Εφεραν τον Ερντογαν για να δωσουν την Κυπρο σε ΗΠΑ-Βρετανια – Ισραηλ
Übersetzung: Dr. Emmanuel Sarides

Die Initiative Athens, Recep Tayyip Erdoğan zu einem offiziellen Besuch in Griechenland einzuladen, den ersten nach der türkischen Invasion auf Zypern 1974, wirft eine Reihe wichtiger Fragen auf.

Die Verständigung oder zumindest der Dialog zwischen Athen und Ankara ist nicht nur nützlich, sie ist notwendig, vor allem damit die beiden Länder in dieser schrecklich instabilen und gefährlichen internationalen Lage nicht in Konflikt miteinander geraten, im Interesse  skrupelloser Dritter.

Noch nie nach der Raketenkrise in Kuba war die internationale Situation so gefährlich und instabil wie heute. Wenn dies eine Quelle enormer Risiken darstellt, ist es für ein kleines Land potentiell auch eine Quelle großer Chancen. Im klassischen griechisch-türkischen Antagonismus, der traditionell Griechenland und die Türkei entscheidend beeinflusste und vom Westen intensiv genutzt wurde, um beide Länder zu kontrollieren, kam heute ein neuer Faktor hinzu. Beide Länder und Zypern sind zu Zielen von Weltmächten geworden, die alle Länder und Nationen zerstören oder unter ihrer Kontrolle stellen wollen, was während des Kalten Krieges nicht der Fall war.

Aber die Chancen zu nutzen, erfordert große Führungskräfte, ab Venizelos und Andreas Papandreou aufwärts. Leider haben wir heute nur Männekens die uns regieren oder uns regieren wollen. Wir haben auch kein international stabiles System, wie es früher die EWG und die NATO waren, die zwar die Unabhängigkeit und Souveränität ihrer Mitglieder einschränkten, wollten sie aber nicht zerstören, wie es heute, zumindest bezüglich eines Teils deren Führung der Fall ist!

Das große Problem heute ist, dass es keine griechische Regierung und keine nationale Außenpolitik gibt. Im Bereich der Wirtschaft das Land wird von Deutschland, der EU und des IWF regiert. Im Bereich der Außenpolitik sind es die USA und die NATO, während auch Israel eine wichtige Rolle spielt. Sie entscheiden, „Griechenland“ führt deren Entscheidungen aus. Athen tut gar nichts ohne die Erlaubnis und Ermutigung der Amerikaner und es ist sicherlich kein Zufall, dass der Besuch Erdogan fand nach dem Besuch Tsipras in Washington statt, bei dem der griechische Premierminister den Amerikanern alles gab und damit dem Land sehr großen Gefahren aussetzte.

Am Ende dieses Artikels werden wir an die Handlungen der griechischen Regierung und Diplomatie erinnern, die zweifelsfrei beweisen, was wir oben ausgeführt haben, nämlich dass sie ein einfaches Anhängsel der amerikanischen und der breiteren westlichen Politik geworden sind.

Unter diesen Umständen wird zwangsläufig die Frage gestellt. Warum gab Washington grünes Licht, wenn es nicht sogar Athen dazu ermutigte, Herrn Erdogan nach Griechenland einzuladen, der keine guten Beziehungen zum Westen, Amerikanern, Europäern und Israelis hat?

Die Zypernfrage ist der eigentliche Zweck des Besuchs

In einem Interview mit der Agentur Anadolu hat Herr Tsipras die Hoffnung zum Ausdruck gebracht, dass die beiden Staatsführer von Athen aus eine Botschaft senden sollten, dass sie bereit sind, ihre Bemühungen für eine „Lösung des Zypern-Problems“ fortzusetzen. Der griechische Premierminister scheint sehr erfreut mit der Art und Weise zu sein, mit der er das griechische Schuldenproblem, die Memoranden und der Schulden bewältigt hat, dass er jetzt sein einzigartiges Know-how auch für Zypern anwenden will!

Die (von den Ausländern diktierten) ökonomischen Experimente der griechischen Politiker hatten im Ergebnis die größte wirtschaftliche und soziale Katastrophe in der Geschichte des Kapitalismus in einer friedlichen Periode. Ihre Experimente werden nicht nur zu einer wirtschaftlichen, sondern auch zu einer kriegerischen Zerstörung führen.

Lassen Sie uns zu den Fakten gehen. Seit einem Jahr, seit dem Dezember 2016, beschäftigen sich die Vereinigten Staaten damit, das „Zypern-Problem“ zu lösen, mit anderen Worten, den zypriotischen Staat zu zerschlagen und ihn in eine Kolonie der USA, Großbritanniens und Israels zu verwandeln. Im Folgenden werden wird erklären, wie das gemacht wird.

Zu diesem Zweck hatten wir im Dezember die Nuland-Initiative für eine Konferenz der Fünf und die Fortsetzung derselben Bemühungen von Gutierrez und May, mit der großzügigen Unterstützung von Juncker und Mogherini.

Wenn all diese an Frieden interessiert wären, würden sie sich mit den schrecklichen Problemen und Bedrohungen auseinandersetzen, die den Planeten bedrohen, Mittel- und Fernost, Afrika, Lateinamerika und Europa selbst (Ukraine) beschäftigen. Sie würden sich nicht mit Zypern befassen, wo immerhin seit 1974 ein schlechter Friede herrscht und nichts scheint Zypern zu bedrohen, außer den Bemühungen zur „Lösung des Zypernproblems“.

Was bedeutet die „Lösung des Zypern-Problems“?

Was ist diese intendierte „Lösung des Zypern-Problems“? In den Worten des griechischen Außenministers Nikos Kotzias selbst, ist es die Umwandlung Zyperns in einen Staat, in dem die Minderheit mit der Mehrheit gleichgesetzt wird (Interview mit der deutschen Nachrichtenagentur DPA, Januar 2017). Das heißt, die Abschaffung der Demokratie, die Perikles seit dem 5. Jahrhundert v. Chr. als einen „Staat der von der Mehrheit gestellt wird“ (die Macht der meisten, die Mehrheit) definiert hat.

Da eine Genossenschaft 50% -50% nicht funktionieren kann, d.h. keine Entscheidung treffen kann bei (sehr gut möglichen) Meinungsverschiedenheiten zwischen den beiden Parteien, wird zwangsläufig unter der Autorität der Ausländer kommen, wie es der Fall in dem ursprünglichen Annan-Plan war, dessen eine noch schlimmere Variante jetzt diskutiert wird. Diese Ausländer werden von europäischen- oder UN-Organen ernannt, die unter den gegenwärtig herrschenden internationalen Umständen und insbesondere in der Zypernfrage die Interessen und die Politik der USA, Großbritanniens und Israels vertreten. Mit dieser kunstvollen Konstruktion wird Zypern wieder zu einer Kolonie des Imperiums verwandelt.

Damit die Kolonialmächte sicher sind, dass die Dinge so und nicht anders werden, entziehen sie Zypern das Recht, das alle normale Staaten haben, eine eigene Armee zu haben und das Recht auf Selbstverteidigung und halten das Land (Interview Kotzias in DPA) unter der Dominanz einer internationalen Polizeitruppe.

Man muss kein Genie sein, um zu verstehen, dass sie damit die Dominanz der griechischen Bevölkerung die auf Zypern wohnt entziehen und dass die griechischen Zyprioten ohne einen international legitimierten Staat einer tödlichen Bedrohung ausgeliefert werden.

Dies ist der Plan, den die griechische Regierung, die zyprische Regierung und die AKEL-Führung in Zypern für Zypern, mit der unglücklichen Unterstützung eines großen Teils der Opposition, auf Anordnung des „internationalen Faktors“ umsetzen wollen.
Warum sie jetzt eine „Lösung des Zypern-Problems“ wollen

Dieser unglaublicher internationale Eifer für eine Lösung des Zypernproblems wird durch folgende Faktoren erklärt

  • Durch die Notwendigkeit einer vollständigen Kontrolle Zyperns angesichts des großen Krieges, der im Nahen Osten vorbereitet wird
  • Durch die grundlegende Notwendigkeit, jedweden russischen Einfluss im Mittelmeerraum im Kontext des (derzeit) neuen Kalten Krieges gegen Russland zu beseitigen
  • Durch die historische Chance, welche für sie die Tatsache bedeutet, dass Griechenland am „Boden“ liegt, mit einer politischen Führung, die zusammenhanglos und abhängig ist, ohne Kompass und vollständig unter Kontrolle. Wenn sie sich nicht jetzt die Insel greifen können, die 1974 dem (immer noch in Washington und international sehr starken Kissinger) entkam, wann dann?

Aber es gibt zwei Hindernisse. Das erste ist, dass es unwahrscheinlich ist, dass die griechischen Zyprioten diesen monströsen Plänen zustimmen werden. Das zweite ist, dass die Türkei bei der Verteidigung ihrer (illegalen) Bestrebungen in Zypern, den Deal blockiert.

Den griechischen Zyprioten wird die Waffe des Referendums entzogen

Das erste Problem haben die griechische und die zyprische Regierung versucht zu lösen, indem sie, auf Geheiß von Victoria Nuland, ihrer Teilnahme an der verbrecherischen, illegalen und irrationalen Genfer Konferenz zustimmten, d.h. Rechte der Türkei auf  Zypern einräumten (von denen die Türkei in Lausanne verzichtet hatte, die uns aber jetzt mit der Proklamation von Erdogan stören !!!) und dadurch den Garantievertrag legalisierten, den Griechenland und Zypern, aber auch die britische Diplomatie bis vor kurzem für verfallen betrachteten.  Sie haben auch akzeptiert, dass die Zukunft Zyperns in eine Konferenz besprochen werden soll, an der die Urheber des Zypern-Problems beteiligt sein werden, Großbritannien und die Türkei, zwei Länder, die besonders blutige Kriege gegen Zypern führten. Sogar ohne Teilnahme der Republik Zypern, denn Präsident Anastasiadis hatte an den beiden Konferenzen der fünft Länder als Führer der griechischen Zyprioten und nicht als Präsident von Zypern. Herr Kotzias hat sogar vorschlagen, dass diese Konferenz eine Dauerkonferenz sein sollte, so dass, sobald die Einwände der Türkei umgehen würden, sofort die Konferenz einberufen werden sollte, um den zyprischen Staat aufzulösen.

Durch die Konferenz der Fünf wird versucht, Entscheidungen zu treffen, die das vermeintliche Referendum politisch und rechtlich vorwegnehmen und gegenstandslos machen werden. Die Vereinbarungen, die bei der Konferenz getroffen werden, werden politisch und rechtlich von der EU und den Vereinten Nationen legitimiert, von daher die ältesten und sehr günstigen Resolutionen über Zypern werden durch die Neuen außer Kraft gesetzt. Und dann werden vielleicht die griechischen Zyprioten aufgefordert, ja oder nein zu etwas zu sagen, was ihr Präsident, Griechenland, die EU und die UNO bereits feierlich vereinbart haben. Mit anderen Worten, Zweck all dieser Manövern ist, den griechischen Zyprioten die letzte Waffe zu entziehen, die ihnen noch zur Verfügung steht, um ihren Staat und sich selbst zu retten, nämlich das Referendum.

Wenn Erdogan die Republik Zypern rettet! Wo sind wir angekommen!

Aber auch die Einwände der Türkei sollen gestützt werden und das erklärt die Bereitschaft Athens, Erdogan nach Griechenland einzuladen und jede Art von Konzessionen zu machen, damit er einer Formel zustimmt, die den Sicherheitsvertrag ersetzt.

Unter den anderen Vorstellungen, die bekannt wurden, gehört auch ein Freundschaftsabkommen, oder einer Allianz oder eines Nichtangriffs Griechenlands und der Türkei oder Griechenlands, der Türkei und Zyperns. Ein solches Abkommen wird Athen versuchen als eine Aufhebung des türkischen Casus Belli zu präsentieren, was nicht wahr ist.

Eine mögliche Unterschrift Athens unter einem solchen Pakt mit der Türkei, die einen Teil Zyperns militärisch besetzt hält, mit den größten Landungskräften in der Welt den Inseln der östlichen Ägäis gegenüber, mit ihrer einzig möglichen Aufgabe, deren Eroberung und andere  territoriale Ansprüche im Archipel, sogar auf Gavdos , bedeutet die Anerkennung und Akzeptanz aller türkischen Behauptungen und Drohungen gegen Griechenland.

Es scheint unwahrscheinlich, dass die unter fremdem stehenden „Küchen“ des griechischen Außenministeriums eine Lösung für die komplexen politischen und rechtlichen Probleme  erarbeitet haben, die eine solche Vereinbarung bedeutet, doch mit diesen Regierenden und mit der Gesamtsituation des Landes und seines politischen Personals, kann man nicht sicher sein.

Ohne nationale Außenpolitik sowieso verloren

Die Tragödie ist, dass wir uns in der folgenden Situation befinden. Wenn die USA-Israel wieder eine freundliche Beziehung mit der Türkei aufbauen, werden wir die Rechnung zahlen, indem wir die türkische Politik von George Papandreou anwenden, dessen Berater der derzeitige Außenminister war. Wenn sie aber mit der Türkei in Konflikt geraten, laufen wir Gefahr, dass sie uns dazu bringen, den Job zu machen, eine westliche Front gegen Erdoğan zu öffnen.

Wie schon 1922, als sie uns zum Kleinasienfeldzug bewegten, um Kemal daran zu hindern, das Mosul-Erdöl zu nehmen, und dann hackten Engländer und Franzosen die Hände der Griechen, die dem Flammen Inferno von Smyrna entkommen und auf ihre Schiffe klettern wollten.

Nur dass wir jetzt kein anderes Griechenland haben, um auch als Flüchtlinge dahin zu kommen. Es wäre gut, dies auch die zyprischen Politiker und Bürger zur Kenntnis zu nehmen, die Schlafschafe zu sein scheinen.

Eine notwendige Erinnerung

Wenn die derzeitige Regierung steht für etwas besonders, das ist ihre Unfähigkeit und Zurückhaltung das Wort ‚Nein“ den wen auch immer wirtschaftlichen oder geopolitischen „Zuhältern“ des Landes zu sagen.

Wir akzeptieren die Installation von Kernwaffen auf Araxos (Militärflughafen, E.S.), verwandeln Kreta und Karpathos in Kriegsbases gegen den Iran und die arabisch-muslimische Welt, verwandeln Nordgriechenland in Militärbasis gegen Russland und natürlich die damit für Griechenland einher gehenden fürchterlichen Risiken und gleichzeitig verzichten wir auf den unvergleichlichen Beitrag Griechenland zur Weltkultur und seiner „strategischen Tiefe“.

Wir geben das Erdöl unserer Meere den Amerikanern, auch die Schiffswerft von Neorio, damit sie nicht die Russen bekommen. Wir haben alles getan, damit wir unsere tiefen, historischen Beziehung zu den Russen zerstören (auch im Bereich des Tourismus, wenn möglich!), den Arabern und Iran. Mit unseren Entscheidungen machen wir die griechische Luftwaffe ein ferngesteuertes Anhängsel der extremistischen Kreise des amerikanischen militärisch-industriellen Komplexes das sich mit dem Plan des großen Krieges im Nahen konstituiert. Wie erlauben, wenn nicht sogar ermutigen das Jerusalem Patriarchat, seinen großen Immobilienbesitz in Jerusalem zu Schleuderpreisen zu verkaufen, was die Rebellion der orthodoxen Palästinenser gegen das Patriarchat zu Folge hat gefährden damit seine Präsenz im Bereich der griechischen Orthodoxie. Der Freund von Außenminister Kotzias, Nikos Toskas (Stellvertretende Außenminister im Bereich Bürger-Schütz), lässt, vermutlich auf Geheiß der Amerikaner, festnehmen Mitglieder der türkischen Organisation der revolutionären Linken und deren Fotos veröffentlichen, die keine illegale Aktion in Griechenland hatten und in der Vergangenheit türkische Generäle und Mitglieder des MIT ermordet hatten, die bei der Invasion Zyperns von der Türkei teilgenommen hatten. Wir gehen davon aus, dass die Behörden deren Anwesenheit in Griechenland nicht vor einem Monat erfahren haben…

Wir blamieren unser Land, in dem wir nicht an internationalen Gremien zur Verurteilung des Nazismus teilnehmen und die Verurteilung der israelischen Siedlungen in den besetzten Gebieten vermeiden.

Wir bereiten eine inakzeptable Lösung in der Frage des Namens der FYROM vor, damit die NATO die Kontrolle des Balkans vollenden kann.

Der gesamte Planet, auch die pro-amerikanischen Regierungen, haben erkannt, dass die westliche Finanzwelt in Turbulenzen geraten ist und die amerikanische geopolitische Vorherrschaft und regionale Israels schwächelt. „Alle Regierungen betrachten nachdenklich die amerikanischen und israelischen Drohungen, einen Atomkrieg gegen Korea und (implizit) gegen den Iran, als eine Reaktion auf den drohenden Verlust deren Hegemonie, zu entfesseln. Und sie treffen Vorsorge-Maßnahmen, soweit sie können.

Nur in Griechenland und Zypern denken die Herrscher und die Opposition, dass wir uns noch in den 1950er Jahren befinden und sie verhalten sich wie drittklassige Gendarmen, um kein anderes Wort zu verwenden, das am besten passt, der „freien Welt“. Sie graben verzweifelt um noch mehr „Erde und Wasser“ zu geben und damit bekommen sie nur die abschätzende Verachtung von „Verbündeten“ und potenziellen Freunden.

Sie glauben, dass sie auf dieser Weise ihre Hilfe bekommen werden das zerstörte Griechenland zu regieren, aber die Rechnung, die immer grösser wird, wird nicht von ihnen bezahlt, am Ende wird sie vom griechischen Volk bezahlt und sie droht, sehr sehr groß sein!

Mit einer solchen internationalen Politik wird Griechenland nicht ein einziges Land auf seiner Seite haben, an keiner Stelle des Horizonts, wenn es mit einer ernsthaften Bedrohung konfrontiert werden sollte.

Published in https://sariblog.eu/erdogan-in-athen-damit-zypern-an-usa-grossbritannien-und-israel-geliefert-wird/

Εφεραν τον Ερντογαν για να δωσουν την Κυπρο σε ΗΠΑ και Συμμαχους

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

 

Η πρωτοβουλία της Αθήνας να προσκαλέσει τον Ταγίπ Ερντογάν σε επίσημη επίσκεψη στην Ελλάδα, την πρώτη που πραγματοποιεί αρχηγός του τουρκικού κράτους μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, το 1974, εγείρει μια σειρά από σημαντικά ερωτηματικά.

Η συνεννόηση ή πάντως ο διάλογος μεταξύ Αθήνας και Αγκυρας είναι όχι απλώς χρήσιμα, είναι απαραίτητα, ιδίως για να μην πάνε οι δύο χώρες, μέσα σε αυτή την τρομερά ασταθή και επικίνδυνη διεθνή κατάσταση, σε σύγκρουση για λογαριασμό επιτήδειων τρίτων.

Ποτέ μετά την κρίση των πυραύλων στην Κούβα, η διεθνής κατάσταση δεν ήταν τόσο επικίνδυνη και ασταθής όσο σήμερα. Αν αυτό είναι πηγή τεραστίων κινδύνων είναι, δυνητικά, και πηγή μεγάλων ευκαιριών για μια μικρή χώρα. Για παράδειγμα, στον κλασικό ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό, που παραδοσιακά επηρέασε αποφασιστικά την Ελλάδα και την Τουρκία και χρησιμοποιήθηκε σε βάθος από τους Δυτικούς για να ελέγξουν και τις δύο χώρες, έχει σήμερα προστεθεί ένας καινούριος παράγων. Και οι δύο χώρες και η Κύπρος έχουν γίνει στόχος παγκοσμίων δυνάμεων που θέλουν να καταστρέψουν ή να απαγάγουν όλα τα κράτη και τα έθνη, κάτι που δεν συνέβαινε επί Ψυχρού Πολέμου.

Αλλά η εκμετάλλευση των ευκαιριών απαιτεί μεγάλους ηγέτες, από Βενιζέλο και Ανδρέα Παπανδρέου κι απάνω. Δυστυχώς, σήμερα δεν έχουμε παρά ανθρωπάκια να μας κυβερνάνε, ή να θέλουν να μας κυβερνήσουν. Δεν διαθέτουμε καν ένα ευσταθές διεθνές σύστημα, όπως ήταν στο παρελθόν η ΕΟΚ και το ΝΑΤΟ, που περιόριζαν μεν την ανεξαρτησία και κυριαρχία των μελών τους, αλλά δεν ήθελαν και να τα καταστρέψουν, όπως συμβαίνει σε μεγάλο βαθμό σήμερα, τουλάχιστον σε ότι αφορά μια μερίδα στην ηγεσία τους!

Το μεγάλο πρόβλημα σήμερα είναι ότι δεν υπάρχει ελληνική κυβέρνηση και εθνική εξωτερική πολιτική. Στον τομέα της οικονομίας τη χώρα διοικεί η Γερμανία, η ΕΕ και το ΔΝΤ. Στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, ενώ σημαντικό ρόλο παίζει και το Ισραήλ. Αυτοί αποφασίζουν, η «Ελλάδα» εκτελεί. Η Αθήνα δεν κάνει τίποτα χωρίς την άδεια και την ενθάρρυνση των Αμερικανών και δεν είναι ασφαλώς τυχαίο ότι η επίσκεψη Ερντογάν έκλεισε μετά από την επίσκεψη Τσίπρα στην Ουάσιγκτων, κατά τη διάρκεια της οποίας ο Ελληνας Πρωθυπουργός έδωσε τα πάντα στους Αμερικανούς, εκθέτοντας σε πολύ μεγάλους κινδύνους τη χώρα.

Θα υπενθυμίσουμε στο τέλος αυτού του άρθρου τις πράξεις της ελληνικής κυβέρνησης και διπλωματίας που αποδεικνύουν, πέραν αμφιβολίας, ότι ισχυρισθήκαμε πιο πάνω, πως δηλαδή έχουν γίνει απλό παρακολούθημα της αμερικανικής και ευρύτερης δυτικής πολιτικής.

Υπό τις συνθήκες αυτές τίθεται αναπόφευκτα το ερώτημα. Για ποιο λόγο η Ουάσιγκτων έδωσε το πράσινο φως αν δεν ενθάρρυνε την Αθήνα να καλέσει στην Ελλάδα τον κ. Ερντογάν, που δεν έχει καθόλου καλές σχέσεις με τους Δυτικούς, Αμερικανούς, Ευρωπαίους και Ισραηλινούς;

 

Το κυπριακό, πραγματικός σκοπός της επίσκεψης

Σε συνέντευξή του στο πρακτορείο Ανατολού, ο κ. Τσίπρας εκφράζει την ελπίδα οι δύο ηγέτες να στείλουν από την Αθήνα ένα μήνυμα ότι είναι έτοιμοι να συνεχίσουν τις προσπάθειες για «λύση του κυπριακού». Ο Ελληνας Πρωθυπουργός φαίνεται ότι είναι τόσο ευχαριστημένος για το πως αντιμετώπισε το ελληνικό πρόβλημα του χρέους, των Μνημονίων και των Δανειακών, που θέλει να εφαρμόσει και στην Κύπρο την απαράμιλλη τεχνογνωσία του!

Τα (υπαγορευμένα από τους ξένους) οικονομικά πειράματα των Ελλήνων πολιτικών είχαν ως αποτέλεσμα να προκαλέσουν τη μεγαλύτερη οικονομική και κοινωνική καταστροφή στην ιστορία του καπιταλισμού σε ειρηνική περίοδο. Τα πειράματά τους με τον σκληρό πυρήνα της κυριαρχίας των Ελλήνων δεν θα οδηγήσουν σε οικονομική, αλλά σε πολεμική καταστροφή.

Ας αφήσουμε όμως τις δηλώσεις για να πάμε στα γεγονότα.  Εδώ κι ένα χρόνο, από τον Δεκέμβριο του 2016, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν βαλθεί με κάθε τρόπο να «λύσουν το κυπριακό», δηλαδή να καταλύσουν το κυπριακό κράτος και να το μετατρέψουν σε αποικία ΗΠΑ, Βρετανίας και Ισραήλ. Θα εξηγήσουμε στη συνέχεια πως γίνεται αυτό.

Γι’ αυτό είχαμε την πρωτοβουλία Νούλαντ για την πενταμερή τον Δεκέμβριο και τη συνέχιση των ιδίων προσπαθειών από τον Γκουτιέρες και την Μέι, με την αμέριστη συμπαράσταση των Γιούνγκερ και Μοργκερίνι.

Φυσικά, αν όλους αυτούς τους ενδιέφερε η ειρήνη θα ασχολούνταν με τα τρομερά προβλήματα και τις συρράξεις που απειλούν τον πλανήτη, τη Μέση και Απω Ανατολή, την Αφρική, τη Λατ. Αμερική και την ίδια την Ευρώπη (Ουκρανία). Δεν θα ασχολιόντουσαν με την Κύπρο, όπου επικρατεί μια κακή μεν, ειρήνη δε από το 1974 και τίποτα δεν δείχνει να την απειλεί, εκτός από τις ίδιες τις προσπάθειες «λύσης του κυπριακού».

 

Τι σημαίνει «λύση του κυπριακού»;

Τι είναι αυτή η επιδιωκόμενη «λύση του κυπριακού»; Με τα λόγια του ίδιου του Ελληνα Υπουργού Εξωτερικών είναι η μετατροπή της Κύπρου σε ένα κράτος όπου η μειοψηφία θα εξισωθεί με τον πλειοψηφία (συνέντευξη στο Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων, Ιανουάριος 2017). Δηλαδή η κατάργηση της δημοκρατίας που ο Περικλής έχει ορίσει, ήδη από τον 5ο αιώνα π.Χ., ως το «των πλειόνων κράτος» (την εξουσία των περισσοτέρων, της πλειοψηφίας).

Επειδή αυτός ο συνεταιρισμός 50%-50% δεν θα μπορεί να λειτουργήσει, δηλαδή να πάρει οποιαδήποτε απόφαση σε περίπτωση (πολύ πιθανή) διαφωνίας των δύο μερών, θα τεθεί αναγκαστικά υπό την εξουσία ξένων, όπως συνέβαινε και στο αρχικό σχέδιο Ανάν, μια επί τα χείρω παραλλαγή του οποίου συζητείται τώρα. Αυτοί οι ξένοι θα διοριστούν από όργανα ευρωπαϊκά ή του ΟΗΕ που, υπό τις παρούσες διεθνείς συνθήκες και ακόμα περισσότερο στο κυπριακό, εκφράζουν τα συμφέροντα και την πολιτική ΗΠΑ, Βρετανίας και Ισραήλ. Με αυτό το περίτεχνο σχήμα η Κύπρος θα μετατραπεί ξανά σε αποικία της Αυτοκρατορίας.

Για να είναι ο αποικιοκράτης σίγουρος ότι τα πράγματα θα γίνουν έτσι και όχι αλλοιώς, αφαιρεί από την Κύπρο το δικαίωμα να έχει, όπως όλα τα κανονικά κράτη, τον δικό της στρατό και το δικαίωμα της αυτοάμυνας και τη θέτει (συνέντευξη Κοτζιά στο DPA) υπό την κυριαρχία διεθνούς αστυνομικής δύναμης.

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς διάνοια για να καταλάβει ότι πρόκειται για απόσπαση της κυριαρχίας του ελληνικού λαού που κατοικεί την Κύπρο επί της χώρας του και ότι χωρίς κράτος νόμιμο και διεθνώς αναγνωρισμένο οι Ελληνοκύπριοι θα αντιμετωπίσουν θανάσιμη απειλή.

Αυτό είναι το σχέδιο που θέλει να εφαρμόσει στην Κύπρο η ελληνική κυβέρνηση, η κυπριακή κυβέρνηση και η ηγεσία του ΑΚΕΛ, με τη στήριξη δυστυχώς ενός μεγάλου μέρους και της αντιπολίτευσης, κατ΄επιταγήν του «διεθνούς παράγοντα».

 

Γιατί θέλουν τώρα «λύση του κυπριακού»

Η απίστευτη διεθνής πρεμούρα για λύση του κυπριακού εξηγείται από τους εξής παράγοντες

– τη ζωτική ανάγκη πλήρους ελέγχου της Κύπρου για τις ανάγκες του μεγάλου πολέμου που ετοιμάζεται στη Μέση Ανατολή

– τη ζωτική ανάγκη να εξοβελίσουν κάθε ρωσική επιρροή από τη Μεσόγειο, στα πλαίσια του νέου Ψυχρού (προς το παρόν) Πολέμου κατά της Ρωσίας

– την ιστορική ευκαιρία που συνιστά για αυτούς το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι στο «χώμα», με μια πολιτική ηγεσία ασυνάρτητη και εξαρτημένη, χωρίς κανένα μπούσουλα και πλήρως ελεγχόμενη. Αν δεν καταφέρουν τώρα να αρπάξουν το νησί που ξέφυγε το 1974 από τον (πάντα πολύ ισχυρό στην Ουάσιγκτων και διεθνώς) Κίσσινγκερ, πότε θα το καταφέρουν;

Υπάρχουν όμως δύο εμπόδια. Το ένα είναι ότι θεωρείται απίθανο οι Ελληνοκύπριοι να ψηφίσουν αυτά τα τερατώδη σχέδια. Το δεύτερο είναι ότι η Τουρκία, υπερασπιζόμενη τις (παράνομες) βλέψεις της στην Κύπρο, μπλοκάρει τη συμφωνία.

 

Αφαιρώντας από τους Ελληνοκύπριους το όπλο του δημοψηφίσματος

Το πρώτο πρόβλημα, η ελληνική και η κυπριακή κυβέρνηση επεχείρησαν να το λύσουν αποδεχόμενες και συμμετέχοντας, κατ’ εντολήν της Βικτόρια Νούλαντ, στην εγκληματική, παράνομη και παράλογη Διάσκεψη της Γενεύης, αναγνωρίζοντας δηλαδή στην Τουρκία δικαιώματα επί της Κύπρου (από τα οποία παραιτήθηκε με τη Λωζάννη, που κατά τα άλλα μας ενοχλεί δήθεν η αποκήρυξή της από τον Ερντογάν!!!), νομιμοποιώντας τη Συνθήκη Εγγυήσεως, που Ελλάδα και Κύπρος, αλλά και η ίδια η βρετανική διπλωματία θεωρούσαν μέχρι πρότινος έκπτωτη, και δεχόμενοι να συζητήσει το μέλλον της Κύπρου μια Διάσκεψη στην οποία συμμετέχουν οι κύριοι δημιουργοί του κυπριακού προβλήματος, η Βρετανία και η Τουρκία, δύο κράτη που πραγματοποίησαν ιδιαίτερα αιματηρούς πολέμους κατά της Κύπρου. Χωρίς μάλιστα να παρίσταται η Κυπριακή Δημοκρατία, αφού ο κ. Αναστασιάδης πήγε στις δύο πενταμερείς διασκέψεις ως αρχηγός των Ελληνοκυπρίων και όχι ως Πρόεδρος της Κύπρου. Ο δε κ. Κοτζιάς πρότεινε η Διάσκεψη αυτή να είναι διαρκής, ώστε, μόλις τυχόν καμφθούν οι αντιρρήσεις της Τουρκίας, να μπορεί να συνέλθει αμέσως και να διαλύσει το κυπριακό κράτος.

Μέσω της πενταμερούς, επιχειρείται η λήψη αποφάσεων που θα προκαταλάβουν πολιτικά και νομικά το υποτιθέμενο δημοψήφισμα και θα το καταστήσουν άνευ αντικειμένου. Οι συμφωνίες που θα επιτευχθούν στη Διάσκεψη θα νομιμοποιηθούν πολιτικά και νομικά από την ΕΕ και τον ΟΗΕ, θα καταργηθούν ως εκ τούτου τα παλαιότερα πολύ ευνοϊκά ψηφίσματα για την Κύπρο δια της ισχύος των νεωτέρων και μετά θα κληθούν ίσως οι Ελληνοκύπριοι να πουν ναι ή όχι σε κάτι που έχουν ήδη συμφωνήσει πανηγυρικά ο Πρόεδρός τους, η Ελλάδα, η ΕΕ και ο ΟΗΕ. Με άλλα λόγια, επιδίωξη όλης αυτής της μανούβρας είναι να αφαιρεθεί από τους Ελληνοκύπριους το τελευταίο όπλο που διαθέτουν για να σώσουν το κράτος και τον εαυτό τους, δηλαδή το δημοψήφισμα.

 

‘Όταν ο Ερντογάν διασώζει την Κυπριακή Δημοκρατία! Που φτάσαμε!

Αλλά πρέπει να καμφθούν και οι αντιρρήσεις της Τουρκίας και αυτό εξηγεί την προθυμία της Αθήνας να καλέσει τον κ. Ερντογάν στην Ελλάδα και να του κάνει κάθε είδος παραχωρήσεων προκειμένου να συγκατατεθεί σε μια φόρμουλα που να υποκαθιστά την συνθήκη εγγυήσεως.

Μεταξύ των άλλων ιδεών που έχουν κυκλοφορήσει είναι μια συμφωνία φιλίας, ή συμμαχίας ή μη επίθεσης Ελλάδας και Τουρκίας, ή Ελλάδας, Τουρκίας και Κύπρου. Μια τέτοια συμφωνία θα επιχειρηθεί να εμφανισθεί από την Αθήνα ως δήθεν ακυρούσα το τουρκικό casus belli, κάτι που δεν είναι αλήθεια.

Τυχόν υπογραφή από την Αθήνα τέτοιου συμφώνου, με την Τουρκία να κατέχει στρατιωτικά τμήμα της Κύπρου, με τη μεγαλύτερη αποβατική δύναμη στον κόσμο απέναντι στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, με μόνη δυνατή αποστολή της την κατάληψή τους και εδαφικές διεκδικήσεις στο αρχιπέλαγος, ακόμη και στη Γαύδο, συνιστά αναγνώριση και αποδοχή του συνόλου των τουρκικών διεκδικήσεων και των απειλών κατά της Ελλάδας.

Δεν φαίνεται πιθανό ότι τα υπό αλλοδαπή επιρροή «μαγειρεία» του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών να έχουν λύσει τα περίπλοκα πολιτικά και νομικά προβλήματα που θέτει μια τέτοια συμφωνία, αλλά με αυτούς που κυβερνάνε και την όλη κατάσταση της χώρας και του πολιτικού της προσωπικού, κανείς δεν μπορεί να είναι βέβαιος.

 

Χαμένοι έτσι κι αλλιώς χωρίς εθνική εξωτερική πολιτική

Η τραγωδία έγκειται ότι είμαστε στην εξής κατάσταση. Αν μεν ΗΠΑ-Ισραήλ τα ξαναφτιάξουν με την Τουρκία, θα μας βάλουν εμάς να πληρώσουμε τη νύφη, εφαρμόζοντας την τουρκική πολιτική του Γιώργου Παπανδρέου, σύμβουλος του οποίου ήταν ο νυν Υπουργός Εξωτερικών. Αν πάνε σε σύγκρουση με την Τουρκία, κινδυνεύουμε να μας βάλουν να τους κάνουμε εμείς τη δουλειά, ανοίγοντας και προς Δυσμάς μέτωπο στον Ερντογάν.

‘Όπως το 1922, που μας έσπρωξαν στη Μικρασιατική Εκστρατεία για να μην πάρει ο Κεμάλ τα πετρέλαια της Μοσούλης και μετά έκοβαν οι Αγγλογάλλοι τα χέρια των Ελλήνων που δοκίμαζαν να ανέβουν στα καράβια τους, ‘εξω από τη φλεγόμενη Σμύρνη.

Μόνο που τώρα δεν έχουμε καν άλλη Ελλάδα να πάμε έστω και ως πρόσφυγες. Καλό θάναι να τα πάρουν αυτά υπόψιν τους και οι Κύπριοι πολιτικοί και πολίτες, που μοιάζουν αγρόν αγοράζοντες.

 

Μια αναγκαία υπενθύμιση

Αν από κάτι προπάντων διακρίνεται η σημερινή κυβέρνηση είναι από την αδυναμία και απροθυμία της να προφέρει τη λέξη ‘Όχι προς οποιονδήποτε από τους «νταβατζήδες» της χώρας, είτε οικονομικούς είτε γεωπολιτικούς.

Δεχόμαστε πυρηνικά στον Αραξο, μετατρέπουμε την Κρήτη και την Κάρπαθο σε πολεμικό ορμητήριο εναντίον του Ιράν και ευρύτερα του αραβομουσουλμανικού κόσμου, μετατρέπουμε τη Βόρειο Ελλάδα σε πολεμικό ορμητήριο κατά της Ρωσίας, αναλαμβάνοντας φυσικά και τους τρομακτικούς κινδύνους που αυτά συνεπάγονται για την Ελλάδα, αλλά καιο αυτοαφοπλιζόμενοι από τα μεγάλα γεωπολιτικά χαρτιά μας που είναι, μαζί με την ασύγκριτη συνεισφορά της Ελλάδας στον παγκόσμιο πολιτισμό, το «στρατηγικό βάθος» της.

Δίνουμε τα πετρέλαια των θαλασσών μας στους Αμερικανούς, τους δίνουμε και το Νεώριο για να μην το πάρουν οι Ρώσοι. ‘Εχουμε κάνει ότι μπορούμε για να καταστρέψουμε τις  βαθειές, ιστορικές σχέσεις με τους Ρώσους (ακόμα και στον τουριστικό τομέα, αν είναι δυνατόν!), τους ‘Αραβες και το Ιράν. Κάνουμε με τις επιλογές μας την ελληνική πολεμική αεροπορία τηλεελεγχόμενο παράρτημα των πιο εξτρεμιστικών κύκλων του αμερικανικού στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος, αυτού που συντάσσεται με το σχέδιο μεγάλου πολέμου στη Μέση Ανατολή.  Αφήνουμε, αν δεν ενθαρρύνουμε, το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων να ξεπουλήσει αντί γλίσχρου ανταλλάγματος την μεγάλη ακίνητη περιουσία του στην Ιερουσαλήμ, προκαλώντας εξέγερση των Ορθοδόξων Παλαιστινίων εναντίον του και θέτοντας σε κίνδυνο την παρουσία στην περιοχή της ελληνικής Ορθοδοξίας. Συλλαμβάνει ο φίλος του κ. Κοτζιά, ο κ. Τόσκας, κατ’ εντολήν υποθέτουμε των Αμερικανών και δημοσιοποιεί τις φωτογραφίες μελών  τουρκικής οργάνωσης της επαναστατικής αριστεράς, που δεν έχουν καμιά παράνομη δράση στη χώρα, αλλά έχουν στο παρελθόν δολοφονήσει στρατηγούς και στελέχη της ΜΙΤ με καίρια δράση στην εισβολή στην Κύπρο. Υποθέτουμε ότι οι αρχές δεν έμαθαν την παρουσία τους πριν από ένα μήνα…

Ντροπιάζουμε τη χώρα μας απέχοντας σε διεθνή όργανα από την καταδίκη του ναζισμού και αποφεύγοντας την καταδίκη των ισραηλινών εποικισμών στα κατεχόμενα.

Προετοιμάζουμε μια απαράδεκτη λύση για το θέμα της ονομασίας της πΓΔΜ, ώστε να ολοκληρώσει το ΝΑΤΟ τον έλεγχο των Βαλκανίων.

Ολος ο πλανήτης, ακόμα και οι πιο φιλοαμερικανικές κυβερνήσεις έχουν αντιληφθεί ότι κλονίζεται επικίνδυνα η δυτική οικονομική και η αμερικανική παγκόσμια και η ισραηλινή περιφερειακή γεωπολιτική ηγεμονία. ‘Ολες οι κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν με περίσκεψη τις απειλές ΗΠΑ και Ισραήλ για εξαπόλυση πυρηνικών πολέμων κατά της Κορέας και (εμμέσως πλην σαφώς) κατά του Ιράν, ακριβώς ως αντίδραση στην διαφαινόμενη απώλεια της ηγεμονίας. Και παίρνουν όσα μέτρα νομίζουν ή μπορούν.

Μόνο στην Ελλάδα και στην Κύπρο, οι κυβερνώντες, αλλά και οι αντιπολιτευόμενοι, νομίζουν ότι ζούμε στη δεκαετία του 1950 και συμπεριφέρονται ως τριτοκλασάτοι χωροφύλακες, για να μη χρησιμοποιήσουμε άλλη λέξη που ταιριάζει καλύτερα, του «ελεύθερου κόσμου». Σκάβουν απελπισμένοι μπας και βρουν να δώσουν ακόμα περισσότερο Γη και ‘Υδωρ και κερδίζουν έτσι μόνο την ειρωνική περιφρόνηση και των «συμμάχων» και των εν δυνάμει φίλων.

Πιστεύουν ότι έτσι θα έχουν τη βοήθειά τους να κυβερνάνε την καταστρεφόμενη Ελλάδα, αλλά ο λογαριασμός που μαζεύεται δεν θα πληρωθεί από αυτούς, θα πληρωθεί στο τέλος από τον ελληνικό λαό και κινδυνεύει να είναι πολύ μεγάλος!

Με τέτοια διεθνή πολιτική, η Ελλάδα δεν θα έχει ούτε μία χώρα με το μέρος της, σε κανένα σημείο του ορίζοντα, αν τυχόν αντιμετωπίσει κάποια σοβαρή απειλή.

Aθήνα, 7/12/2017

 

Διαβάστε επίσης:

Η Ελλαδα φτυνει τους Αγωνες και την Ιστορια της
Κιδυνος – Θανατος: Πυρηνικα στον Αραξο!
Αµερικανικη βαση στην Αλεξανδρουπολη!

 

Φερνουν τον Ερντογαν για να δωσουν την Κυπρο!

Εκπομπή “Επί του πιεστηρίου” στο Kontra Chanel
Τετάρτη 6 Δεκεμβρίου 2017

Οχι σε ψευτικους “λεωνιδες”! (ηχητικο)

Δ.Κωνσταντακόπουλος: Τα 3 σχέδια Γεωπολιτικής, η «προβοκάτσια» με το ευρώ και η Ελλάδα

Συνέντευξη στο Ράδιο 9.84 (Ηράκλειο Κρήτης) και στον Γιώργο Σαχίνη (21/3/2017)

Άκρως αποκαλυπτική ήταν η συνέντευξη στον 9.84 του πολιτικού αναλυτή , γεωπολιτικού και αρθρογράφου Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου, με αφορμή την πρόσφατη του ανάλυση με τίτλο «Με τους Γερμανούς, με τον Τραμπ ή με τους Ρώσους» ; Με κανέναν ήταν η απάντηση του και το ελληνικό πολιτικό σύστημα θα πρέπει όπως είπε να αντιληφθεί, ότι χώρα ως υποκείμενο μπορεί να αναζητά συμμαχίες, χώρα αντικείμενο, απλά βολεύει τους σχεδιασμούς και την γεωπολιτική των δυνάμεων ισχύος, που αδιαφορούν πλήρως για τη συνέχεια του λαού μας.

Κατά τον ίδιο σε αυτή τη φάση ακόμη και η συζήτηση για έξοδο από το ευρώ, είναι μέρος μία «προβοκάτσιας» που υφίσταται από το 2010 με την επιβολή μνημονίων στη Ελλάδα .

Πηγή: http://www.neakriti.gr