Tag Archives: Κύπρος (ιστορία)

Αποκαλύψεις για βρετανικά βασανιστήρια στην Κύπρο. Ο διαχρονικά σατανικός ρόλος του Λονδίνου στην ελληνική ιστορία

Στο φως νέες καταθέσεις Ελληνοκυπρίων για βασανιστήρια από τους Βρετανούς κατά τον αγώνα του 1955-59

Mία 15χρονη, την οποία οι Βρετανοί υποπτεύονταν ως μέλος της ΕΟΚΑ, συνελήφθη από Τουρκοκύπριους αστυνομικούς, οδηγήθηκε σε ένα δάσος, όπου ξυλοκοπήθηκε, στη συνέχεια βιάστηκε και μετά οδηγήθηκε σε αστυνομικό σταθμό, όπου οι ανακριτές την πετούσαν «σαν μπάλα» από τον έναν στον άλλο – Κάποια στιγμή πέρασαν στο λαιμό της μία θηλιά και την έσφιξαν
Η βρετανική εφημερίδα «Mail on Sunday» δημοσιεύει σήμερα νέες καταθέσεις σε βάρος των αγγλικών αποικιοκρατικών δυνάμεων από βετεράνους αγωνιστές της ΕΟΚΑ κατά την περίοδο 1955-59 στην εν εξελίξει δικαστική υπόθεση στο Λονδίνο. Continue reading Αποκαλύψεις για βρετανικά βασανιστήρια στην Κύπρο. Ο διαχρονικά σατανικός ρόλος του Λονδίνου στην ελληνική ιστορία

Ελλάδα, Τουρκία και Αμερική: Ο αρρωστημένος ατλαντισμός των ελληνικών “Ελίτ”

Θα γίνουμε ατλαντικός «χαλίφης», στη θέση της Τουρκίας;

του Διονύση Ελευθεράτου
31 Ιουλίου 2018

Να λοιπόν που μια… αναπληρωματική «μεγάλη ιδέα» της ελληνικής πολιτικής ελίτ (διότι βασικότατη και αναντικατάστατη παραμένει ο «ευρωπαϊσμός») βγαίνει από τη ναφθαλίνη. Η «ιδέα», κοινός παρονομαστής αρκετών γεωπολιτικών αναλύσεων που εσχάτως δημοσιεύονται, φαντάζει  έτοιμη να προαναγγείλει ένα θριαμβευτικό σάλπισμα…
Continue reading Ελλάδα, Τουρκία και Αμερική: Ο αρρωστημένος ατλαντισμός των ελληνικών “Ελίτ”

Ελλάδα, Κύπρος και Ρωσία

O Δημήτρης Κωνσταντακόπουλους στο Ράδιο Πρώτο της Κύπρου.

Ακούστε από το  26:51

Όταν η Χούντα, κατ’ εντολήν των Αμερικανών, προσκαλούσε στην Κύπρο τον τουρκικό στρατό

Μαρτυρία Γιώργου Σέρτη: Έτσι βίωσα την προδοσία

Αυτά που είδα το πρωί της 20ής του Ιούλη ήταν τόσο φρικτά ανεκδιήγητα και έρχονταν σε τόση σύγκρουση με ό,τι είχε γραφτεί και ειπωθεί για την τούρκικη απόβαση, που πολλές φορές αναρωτήθηκα γιατί να συσκοτίζονται αντί να φωτίζονται τα γεγονότα. Αναφέρομαι στη συγκεκριμένη χρονική διάρκεια του πρωινού της 20ής του Ιούλη. Continue reading Όταν η Χούντα, κατ’ εντολήν των Αμερικανών, προσκαλούσε στην Κύπρο τον τουρκικό στρατό

Κυπρος - ξανα μερες Ιουλιου 1974

ΗΠΑ: Τότε οργανωναν πραξικοπηματα με τανκς. Τωρα με συμφωνιες “λυσης του Kυπριακου”

Η «μάχη της Αρχιεπισκοπής», 15 Ιουλίου 1974

Του Πέτρου Παπαπολυβίου
15 Ιουλίου 2018

 Οι μονάδες της Εθνικής Φρουράς (μοίρες καταδρομών και τεθωρακισμένα) και οι διμοιρίες της ΕΛΔΥΚ που συμμετείχαν στο πραξικόπημα είχαν κύριους στόχους το Προεδρικό Μέγαρο και τον ίδιο τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, το Αρχηγείο της Αστυνομίας, το στρατόπεδο του Εφεδρικού, το ΡΙΚ, την Αρχιεπισκοπή, το Αεροδρόμιο Λευκωσίας, το κεντρικό κτήριο της ΣΥΤΑ, τις Κεντρικές Φυλακές και τον Αστυνομικό Σταθμό Πύλης Πάφου. Τη διαταγή για το πραξικόπημα έδωσε ο αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων, στρατηγός Γρ. Μπονάνος και την υλοποίησαν ο ταξίαρχος Μ. Γεωργίτσης και ο συνταγματάρχης Κ. Κομπόκης, επικεφαλής μιας μικρής ομάδας επίορκων συνωμοτών αξιωματικών, πιστών στον αόρατο δικτάτορα Δ. Ιωαννίδη. 

Μακεδονομάχοι, Κατάσκοποι και Ρούβλια… Από τους “ξενοκίνητους Κομμουνιστές” στους “ξενοκίνητους Εθνικιστές”, πίσω στον Πιουριφόι!

Από τους «ξενοκίνητους Κομμουνιστές» στους «ξενοκίνητους Εθνικιστές»: Πίσω στον Πιουριφόι!

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Δεν μπορούμε φυσικά να ξέρουμε τι αληθεύει και τι όχι από τα όσα «διαρρέονται» εντέχνως γύρω από την πολύκροτη πλέον υπόθεση των απελαθέντων Ρώσων διπλωματών, που εξελίσσεται ήδη στη χειρότερη κρίση στην ιστορία των ελληνορωσικών σχέσεων. Continue reading Μακεδονομάχοι, Κατάσκοποι και Ρούβλια… Από τους “ξενοκίνητους Κομμουνιστές” στους “ξενοκίνητους Εθνικιστές”, πίσω στον Πιουριφόι!

Προς κυριους Τσιπρα και Αναστασιαδη: Δελτιο ακραιων γεωπολιτικων φαινομενων

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

 

Το τελευταίο εξάμηνο ιδίως, διαπιστώσαμε ότι ισχυρές διεθνείς δυνάμεις εκτός της περιοχής μας, συμβάλλουν συστηματικά στη δημιουργία περίπου «προπολεμικού» κλίματος μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Continue reading Προς κυριους Τσιπρα και Αναστασιαδη: Δελτιο ακραιων γεωπολιτικων φαινομενων

Το τιμημα της εξαρτησης

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

 

‘Όλα θα τα δούμε σε αυτόν τον τόπο, καθώς η Ελλάδα, σε κώμα ευρισκόμενη, αιωρείται διαρκώς ανάμεσα στο τραγικό και το γελοίο.

Προ ολίγου χρόνου ο Πρωθυπουργός, που φαίνεται ότι τα χρειάστηκε μην του σκαρώσουνε καναν ελληνοτουρκικό πόλεμο στα καλά καθούμενα, δεν πήρε τηλέφωνο τους φίλους του, τον Αμερικανό Πρέσβη στην Αθήνα ή τον κ. Νετανιάχου στο Ισραήλ. Τον Πρόεδρο Πούτιν της Ρωσίας αναζήτησε, καθώς, κατά τα φαινόμενα, κάτι δεν πάει καλά, ως μη όφειλε σε τέτοια κρίσιμη εποχή, στην επαφή του με τον ίδιο τον Ερντογάν.

Τα ίδια έκανε και ο Αναστασιάδης ο οποίος έχει δώσει κι αυτός τα πάντα στις ΗΠΑ και το Ισραήλ, αλλά αναγκάστηκε να στραφεί στη Ρωσία όταν του άσκησαν ασφυκτικές πιέσεις, μετά την εκλογή του, να ξαναπάει στη Γενεύη. Πάμε λέει, αλλά να έρθουν κι όλα τα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας, δηλαδή Κίνα, Ρωσία και Γαλλία εκτός από τους Αγγλοαμερικανούς.

Μόλις όμως ησυχάζουν λίγο και ξεσφίγγει η θηλιά στον λαιμό τους, πάλι στους Νταβατζήδες πάνε. Πήγε τώρα ο Υπουργός Εξωτερικών του Τσίπρα στο Βερολίνο και έβγαλε μια ομιλία. ‘Όχι, δεν είπε στους Γερμανούς ότι είναι επιτέλους καιρός να ρυθμιστεί, με μια διαγραφή, το χρέος, δεν τους είπε για ρήτρα ανάπτυξης, δεν τους είπε ότι είναι προς όφελος και της Γερμανίας και της Ευρώπης, να σταθεροποιηθεί πραγματικά η κατάσταση στην Ελλάδα. Δεν τους είπε φυσικά για τις οφειλές τους. Δεν έκανε μια παρέμβαση για να σταματήσει επιτέλους ο Ψυχρός Πόλεμος στην Ευρώπη, οι κυρώσεις, οι απειλές χρήσης πυρηνικών όπλων, πράγματα σημειωτέον που πολλοί θέλουν πια στην Ευρώπη. Δεν τους εξέθεσε καμμιά σπουδαία ιδέα για το μέλλον της ΕΕ.

‘Όχι, τίποτα από αυτά. Ο κ. Κοτζιάς πήγε στο Βερολίνο και έβγαλε μια ψυχροπολεμική ομιλία κατά της Ρωσίας, υποστηρίζοντας ότι στο μυαλό του Πούτιν είναι να αρπάξει την Τουρκία από το ΝΑΤΟ!

Φαίνεται ότι την ελληνική κυβέρνηση, περισσότερο από το μέλλον της χώρας της, την ανησυχεί το μέλλον της Ατλαντικής Συμμαχίας. ‘Εστειλε μάλιστα τελευταία και ελληνικά αεροσκάφη, πληροφορούμεθα από άρθρο του καλού συναδέλφου Νίκου Μελέτη, να «προστατεύουν» το Μαυροβούνιο! Δεν έχουμε καύσιμα για τα δικά μας μέσα, έχουμε αεροπλάνα για το Μαυροβούνιο, που σημειωτέον δεν χρειάζεται προστασία από κανέναν. Το μόνο που πετυχαίνει εκεί η ελληνική αεροπορία, είναι να προσθέσει έναν ακόμα λόγο να μας θεωρούν Σερβία και Ρωσία εχθρικές δυνάμεις!

Τώρα, στη Γερμανία και την Ευρώπη κουβεντιάζουν μήπως το παράκαναν με τη Ρωσία, αλλά και το ότι η ιστορία με τον Τραμπ θα οδηγήσει σε άσχημα ξεμπερδέματα. Η Μόσχα από την πλευρά της, αισθάνεται ότι απειλείται από τη Δύση. Ο ίδιος ο Πρόεδρος Πούτιν διετύπωσε επανειλημμένα πυρηνικά casus belli για να συγκρατήσει την αμερικανική επιθετικότητα στη Συρία. Σε αυτή την κατάσταση, γιατί εξαπολύει η Ελλάδα από την καρδιά της Ευρώπης επίθεση κατά της Ρωσίας;

Προφανώς, αυτό μπορεί να κάνει την ελληνική κυβέρνηση πιο δημοφιλή στους Αμερικανούς και Ισραηλινούς εξτρεμιστές, αλλά δεν κάνει καθόλου δημοφιλή τη χώρα σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο. Ακόμα και αυτοί άλλωστε, περισσότερο θα μας λογάριαζαν αν άκουγαν κάπου-κάπου και κάνα ‘Όχι, που τόχει απαγορεύσει όμως στον εαυτό της η κυβέρνηση, όταν συναλλάσσεται με νταβατζήδες.

Ούτε καν στους Γερμανούς δεν γινόμαστε έτσι δημοφιλείς. Το 2009, ένας από τους λόγους που ενίσχυσαν την γερμανική εχθρότητα κατά της Ελλάδας ήταν η αίσθηση του Βερολίνου ότι ο νεοεκλεγείς τότε Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, του οποίου στενός συνεργάτης διτέλεσε ο κ. Κοτζιάς, είναι απολύτως εξαρτημένος από την Ουάσιγκτων και καθόλου «Ευρωπαίος».

Κυρίως όμως είναι με τη Ρωσία που υπάρχει πρόβλημα. Με τέτοιες δηλώσεις η Ελλάδα καταγράφεται, σε μια εξαιρετικά επικίνδυνη συγκυρία, ως εχθρική δύναμη, συνδεδεμένη και εξαρτώμενη από τις πιο εξτρεμιστικές και τυχοδιωκτικές δυνάμεις του πλανήτη, από τα ραντάρ και της Μόσχας και της ‘Αγκυρας, που διακατέχονται δικαιολογημένα από μεγάλη ανησυχία και αίσθηση εναντίον τους απειλής. Κι αν μεν έχουμε έναν εθνικό λόγο, χίλιες φορές να το κάνουμε., αν κι εκεί υπάρχει βέβαια ο κατάλληλος τρόπος, που δεν είναι ασφαλώς να βγάζουμε ομιλίες στο Βερολίνο, αλλά να πηγαίνουμε στη Μόσχα και να θέτουμε τα θέματα που μας απασχολούν.

Αλλά εδώ συγνώμη, κανένα εθνικό ελληνικό συμφέρον δεν διακυβεύεται, το αντίθετο, αν τυχόν η Ρωσία «αρπάξει» την Τουρκία από το ΝΑΤΟ; Πράγμα άλλωστε που, αν συμβεί, δεν θα είναι τόσο ρωσικό κατόρθωμα, όσο κατόρθωμα των Αμερικανών και Ισραηλινών Νεοσυντηρητικών, που οργάνωσαν το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016 κατά του Ερντογάν.

Εμείς τουλάχιστο δεν θυμόμαστε μεταπολεμικά ελληνική κυβέρνηση να ξιφουλκεί κατά της Ρωσίας ακόμη και στο κρεσέντο του Ψυχρού Πολέμου. Οι φανατικοί όμως, λένε οι ψυχαναλυτές, γίνονται ευκολότερα αιρετικοί κι αισθάνονται πολύ συχνότερα την ανάγκη να εκφράζουν εμπράκτως και διαρκώς μεταμέλεια. ‘Όσοι έχουν διατελέσει στελέχη του ΚΚΕ, και μάλιστα «Κούτβηδες» για να αλλάξουν μετά στρατόπεδο, έχουν περισσότερη ανάγκη από άλλους να αποδεικνύουν συνέχεια, ακόμα και άνευ αποχρώντος λόγου, ότι έχουν αλλάξει. Αλλά αυτά αφορούν τα στελέχη της κυβέρνησης και του κυβερνώντος κόμματος κι ας τα λύσουν αυτοί. Τον ελληνικό λαό τον ενδιαφέρει κυρίως που στο διάολο πάει ο ίδιος και η χώρα του.

Μπορεί οι ελληνικές κυβερνήσεις να είχαν αποδεχθεί την ένταξη της Ελλάδας στο αντίπαλο του ρωσικού στρατόπεδο, αλλά πρόσεχαν πάντα να μην είναι αυτές που πρωταγωνιστούν στη σύγκρουση. Στη Μόσχα άλλωστε έκαναν ανοίγματα και από αυτή ζήτησαν βοήθεια πολιτικοί εντελώς διαφορετικοί, όπως ο Μαρκεζίνης, ο Κωνσταντίνος και ο Κώστας Καραμανλής, ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο Μακάριος, ο Κυπριανού, ο Τάσσος Παπαδόπουλος, ο Λυσσαρίδης. Ο τελευταίος πήγε στη Ρωσία να δει τον Χρουστσώφ, απεσταλμένος του Μακαρίου, όπως μας έχει περιγράψει ο ίδιος, εξασφαλίζοντας την αποτροπή της Μόσχας προς την Ουάσιγκτων και τη ματαίωση της εισβολής στην Κύπρο που σχεδίαζε η ‘Αγκυρα το 1964.

Χαρακτηριστικό του ειδικού κλίματος μεταξύ Ελλάδας και Ρωσίας, ανεξαρτήτως των διεθνών διακυμάνσεων και της εκάστοτε ιδεολογίας των κρατούντων είναι ένα επεισόδιο που μας διηγείται στενός συνεργάτης του πρώην Προέδρου Κωνσταντίνου Καραμανλή. Μετά την πτώση της ΕΣΣΔ, ο σοβιετικός ηγέτης Γκορμπατσώφ, αποχαιρετώντας τον Καραμανλή, μετά από μία επίσκεψή του στην Αθήνα, τον ρώτησε τι δώρο θέλει να του φέρει την επόμενη φορά. Κι αυτός, σύμφωνα με στενό συνεργάτη του τέως ‘Ελληνα Προέδρου του απάντησε: «Τη Ρωσία να μας φέρεις πίσω Πρόεδρε. Τη χρειαζόμαστε» κι ο  Γκορμπατσώφ δάκρυσε ακούγοντάς τον.

Ακόμη και ο δικτάτωρ Παπαδόπουλος, αν και τοποθετηθείς στη θέση του από τη CIA, διατήρησε ένα modus vivendi με τη Μόσχα ενώ ήταν πολύ επιφυλακτικός στη χρήση του ελληνικού εδάφους για τους πολέμους κατά των Αράβων.

Για ποιο λόγο το έκαναν αυτά οι ‘Ελληνες πολιτικοί, ακόμα και σε πολύ σκοτεινές εποχές; Για τον ίδιο ακριβώς λόγο που όπως ήδη αναφέραμε, ο κ. Τσίπρας τηλεφώνησε στον Πούτιν όταν τα χρειάστηκε.  Μπας και ξεσφίξουν λίγο τη θηλειά πούσφιγγαν στη χώρα οι φίλοι φίδια της και οι σύμμαχοί της.

ΝΑΤΟ, Τουρκία και Ελλάδα

Διερωτάται κανείς όμως τι μας κόφτει εν τέλει εμάς να μείνει η Τουρκία στη Δύση και στο ΝΑΤΟ κι αν οι Ρώσοι όντως θέλουν ή δεν θέλουν να την αρπάξουν, σε σημείο μάλιστα να πάμε να ενημερώσουμε τους Γερμανούς επ’ αυτών, λες και χρειάζονται εμάς για να σχηματίσουν άποψη για την Ρωσία και την Τουρκία!

Είδαμε μήπως κανένα καλό, ως Ελλάδα, από τη συμμετοχή της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ και αν ναι, ποιο είναι αυτό;

Όχι μόνο δεν είδαμε κανένα τέτοιο καλό, πάθαμε πολύ μεγάλες καταστροφές λόγω της παρουσίας του ΝΑΤΟ στην Τουρκία και λόγω της χρήσης της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ.

‘Ολες οι κρίσεις και οι συγκρούσεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας σημειώθηκαν με την Τουρκία μέσα στο ΝΑΤΟ και με την ενθάρρυνση και σε στενό συντονισμό με τις ηγέτιδες δυνάμεις της Ατλαντικής Συμμαχίας.

Οι Βρετανοί εμπνεύστηκαν και επέβαλαν την επέμβαση της Τουρκίας στο κυπριακό εις βάρος μας, περιλαμβανομένου του πογκρόμ των Ελλήνων της Πόλης, το σχέδιο του οποίου εκπονήθηκε από τις βρετανικές και εκτελέστηκε από τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες.

Το ΝΑΤΟϊκό διεθνές παρακρατικό δίκτυο Gladio οργάνωσε την τουρκοκυπριακή τρομοκρατική οργάνωση ΤΜΤ του Ραούφ Ντενκτάς.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες, η CIA και ο Χένρι Κίσσινγκερ, εκ των ανθρώπων (;) με τη μεγαλύτερη επιρροή στον Τραμπ, συνεργάστηκαν στενά με την ‘Αγκυρα για την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974.

Ούσα μέλος του ΝΑΤΟ, η Τουρκία απηύθυνε στην Ελλάδα το casus belli για τα χωρικά ύδατα.

Η Τανσού Τσιλλέρ, που έχει κατηγορηθεί ως πράκτωρ της CIA στην ίδια την Τουρκία, οργάνωσε σε συντονισμό με τις ΗΠΑ την κρίση των Ιμίων, αφενός για να οδηγήσει την κυβέρνηση Σημίτη στην πολιτική προσέγγισης που κατήντησε πολιτική παράδοσης, αφετέρου για να εξηγήσει πειστικά στο Βερολίνο ποιος παραμένει πάντα το αφεντικό στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ο ανταγωνισμός των εξοπλισμών που μας επέβαλαν με τις παραπάνω μεθόδους Αμερικανοί και Τούρκοι συνέβαλε, μαζί με τον τρόπο που τον διαχειριστήκαμε ασφαλώς, στην οικονομική μας καταστροφή και στην τραγωδία που τώρα ζούμε. (Να το σημειώσουμε, γιατί πολλούς βολεύει να το ξεχνάνε. Τα οικονομικά προγράμματα καταστροφής της Ελλάδας που εφηρμόσθησαν μετά το 2010, προκαλώντας στη χώρα μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην παγκόσμιο ιστορία του καπιταλισμού, ενεκρίθησαν από το ΔΝΤ δηλαδή από τις ΗΠΑ. Χρειάστηκε να γίνει μάλιστα και ένα μίνι πραξικόπημα εντός του Ταμείου).

Με άλλα λόγια, η Βρετανία, οι Ηνωμένες Πολιτείες και σύμμαχοί τους χρησιμοποίησαν συστηματικά την Τουρκία εντός του ΝΑΤΟ για να περιορίσουν ή να ακυρώσουν την ανεξαρτησία και την κυριαρχία της και να εμποδίσουν τους ‘Ελληνες της Κύπρου να ασκήσουν το δικαίωμά τους στην αυτοδιάθεση, όχι μόνο εξασκώντας απλές πιέσεις αλλά και μαζική εθνοκάθαρση των Ελλήνων από μέρη που κατοικούσαν επί χιλιάδες χρόνια.

Δεν υπάρχει ούτε μία περίπτωση που η ‘Αγκυρα να κινήθηκε κατά της Ελλάδας με δική της πρωτοβουλία. Πάντα κινήθηκε με την παρότρυνση και σε συντονισμό με τους ‘Αγγλους, τους Αμερικανούς και το ΝΑΤΟ. Συνδυάζοντας τις δικές της με τις δικές τους επιδιώξεις.

Ποτέ στην ιστορία της η Τουρκία δεν έκανε επίσης πολεμική επιχείρηση αν δεν ήταν σίγουρη για το αποτέλεσμα και ήταν σίγουρη μόνο όταν είχε την κάλυψη του ΝΑΤΟ και των Ηνωμένων Πολιτειών, που την χρησιμοποίησαν από την πλευρά τους συστηματικά εναντίον των ελληνικών συμφερόντων.

Κατανοητό γιατί η Ουάσιγκτων και το Ισραήλ έχουν πάθει delirio tremens στην προοπτική να χάσουν την Τουρκία. Τον κ. Κοτζιά και τον κ. Τσίπρα όμως γιατί τους απασχολεί; Την Ελλάδα τι την κόφτει; Σε τι μας συμφέρει εμάς να μπαίνουμε στο κάδρο, να καταγραφόμαστε από τα ραντάρ της Μόσχας και της ‘Αγκυρας ως εχθρική δύναμη, για ένα θέμα που όχι μόνο δεν θίγει ελληνικά εθνικά συμφέροντα, πιθανότατα τα εξυπηρετεί;

Το μόνο που έχει κάνει ιστορικά ο έλεγχος της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ είναι να έχει προσφέρει στους Δυτικούς τη δυνατότητα να τη χρησιμοποιούν εναντίον μας.

Μας φαίνεται λοιπόν κάπως παρανοϊκό να επικρίνει η Αθήνα τη Ρωσία ότι θέλει να συνδράμει την Τουρκία στο να ανεξαρτοποιηθεί από το ΝΑΤΟ και από τη Δύση, στερώντας τη Δύση από ένα μοχλό εναντίον μας! Το πολύ γαρ όμως της εξαρτήσεως, γεννά παραφροσύνη και η ακραία υποτέλεια μεταμορφώνεται σε εθνομαζοχισμό.

Αλλά έθιξε και άλλα γενικότερου ενδιαφέροντος σημεία στη ομιλία του ο Υπουργός Εξωτερικών, γι’ αυτό και είμαστε υποχρεωμένοι να επανέλθουμε.

 

Διαβάστε επίσης

Η ΜΟΣΧΑ ΚΑΙ ΟΧΙ Ο ΤΖΟΝΣΟΝ ΜΑΤΑΙΩΣΑΝ ΤΗΝ ΕΙΣΒΟΛΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΤΟ 1964

ΕΛΛΑΔΑ, ΚΥΠΡΟΣ, ΣΑΝΤΕΡΣ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

 

Το γράψαμε, το ξαναγράψαμε, τόγραψε κι ο Γιώργος Μητραλιάς πριν από μας, στην ιστοσελίδα kontra-sto-xreos, τόγραψε κι ο Γιώργος Χαρβαλιάς στη “Δημοκρατία” και μερικοί ακόμα. Κανενός όμως, ή σχεδόν κανενός, στην βυθιζόμενη Ελλάδα, στην Κύπρο που απειλείται τώρα με οριστική καταστροφή, ή μεταξύ των μεγαλοσχημόνων Ελληνο-αμερικανών δεν ιδρώνει το αυτί!

O Mπέρνι Σάντερς συνιστά μεγάλη ελπίδα και για την Ελλάδα και για την ανθρωπότητα ολόκληρη.  Δεν γνωρίζουμε αν μπορεί να κερδίσει εναντίον της Κλίντον, στον αγώνα για το χρίσμα των Δημοκρατικών. Δεν γνωρίζουμε, πολύ περισσότερο, αν θα μπορούσε να εκλεγεί Πρόεδρος των ΗΠΑ ή και τι θα μπορούσε να κάνει εκλεγόμενος. Ο ίδιος ο Σάντερς, σε αντίθεση με τους δικούς μας, απερίγραπτους αεροπειρατές των αξιών και της αγωνιστικής κληρονομιάς του κόσμου της αριστεράς, έχει πει ότι δεν θα μπορέσει να κάνει σχεδόν τίποτα, αν ο ίδιος ο κόσμος δεν τον βοηθήσει να το κάνει. Για την ακρίβεια αν δεν το κάνει, σε μεγάλο βαθμό, μόνος του με τη δική του βοήθεια!

Αλλά και τίποτα από αυτά να μη γίνει, η εμφάνιση, για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών, ενός ισχυρού ρεύματος που αντιτίθεται στην παντοδυναμία του χρηματιστικού κεφαλαίου και του νεοφιλελεύθερου οικονομικού μοντέλου, του ήδη εξελισσόμενου σε “καπιταλισμό της καταστροφής”, θα έπρεπε να ενδιαφέρει κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο πάνω στον πλανήτη. Πολύ περισσότερο τους ‘Ελληνες στην Ελλάδα, την Κύπρο και απανταχού της οικουμένης. Αφού εμείς είμαστε στην πρώτη γραμμή τώρα της επίθεσης αυτών των δυνάμεων και απειλείται άμεσα η ίδια η ύπαρξή μας ως κάπως συγκροτημένο, αξιοπρεπές έθνος. Τι περιμένουμε οι ραγιάδες, να γίνουμε Συρία με οικονομικο-πολιτικές μεθόδους, ναπολτοποιηθείη Ελλάδα, να διαλυθεί το κυπριακό κράτος με ένα νέο σχέδιο Ανάν (όπως σχεδιάζουν να κάνουν αμέσως μετά τις κυπριακές βουλευτικές εκλογές), για να αντιδράσουμε; Τότε θα είναι πολύ αργά.

Κι όμως, εδώ έχουμε, στην ισχυρότερη χώρα του κόσμου, έναν πολιτικό που επανειλημμένα, με δική του πρωτοβουλία και γιατί του το υπαγορεύει η πολιτική και η ιδεολογία του, χωρίς να του το ζητήσει κανείς, χωρίς να περιμένει κάποιο αντάλλαγμα, έχει υπερασπιστεί την Ελλάδα με τρόπο που δεν τόκανε κανείς ‘Έλληνας πολιτικός. Καυτηριάζοντας ταυτόχρονα το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα για την φοβερή επίθεση που εξαπέλυσε, αρχικά το ίδιο, και στη συνέχεια “καθοδήγησε” σε συμμαχία με τη γερμανική κυβέρνηση, όλη την “Ευρώπη” να την κλιμακώσει εναντίον της Ελλάδας (1). Και εμείς απλώς αδιαφορούμε για το τι συμβαίνει με τον Σάντερς. Υπάρχει πιθανότητα να σωθούμε υπό τέτοιους όρους; Απολύτως καμία!

Αλλά δεν είναι μόνο το οικονομικό πρόγραμμα του Σάντερς. Είναι και η διεθνής του πολιτική πρόταση, ιδίως οι προτάσεις του για τη Μέση Ανατολή. Ο Σάντερς, αντί να “προσκυνήσει” και αυτός το AIPAC, έβγαλε μια ιστορική ομιλία για τη Μέση Ανατολή, δήλωσε περήφανος για την αντίθεσή του στον πόλεμο στο Ιράκ, είπε ότι και οι Παλαιστίνιοι έχουν δικαίωμα στην αυτοδιάθεση και πρότεινε συνεργασία με τη Μόσχα και την Τεχεράνη για τη σταθεροποίηση της κατάστασης στη Μέση Ανατολή. (2)

Θεωρείται πολύ δύσκολο, αν και όχι αδύνατο, ο Σάντερς να νικήσει την Κλίντον. Αλλά ήδη η καμπάνια του έχει αλλάξει τα δεδομένα στην αμερικανική πολιτική και από ορισμένους χαρακτηρίζεται ως “πολιτική επανάσταση” στις ΗΠΑ. Είναι η πρώτη φορά που διατυπώνεται, έστω και από ένα “αουτσάιντερ”, αλλά εντός της κεντρικής πολιτικής σκηνής των ΗΠΑ, μια συγκροτημένη εναλλακτική στη νεοσυντηρητική πολιτική του χάους και της καταστροφής. Αυτή η πολιτική, αφού κατεδάφισε κυριολεκτικά, τα κυριότερα κράτη της Μέσης Ανατολής, προκαλώντας ανείπωτο πόνο και δυστυχία σε εκατομμύρια ανθρώπους, εξάγεται τώρα στην Ευρώπη, με τους πρόσφυγες και την τρομοκρατία, με τη “σύγκρουση των πολιτισμών” και τους πολέμους “κατά του Ισλάμ” που μας καλούν να διεξάγουμε. Επιδίωξή τους να προκαλέσουν  “αλλαγή καθεστώτος” στην ήπειρο του Διαφωτισμού, οδηγώντας όλη την ανθρωπότητα σε μια από τις πιο σκοτεινές νύχτες της ιστορίας της.

Τύφλα νάχει ο Χίτλερ και το φοβερό καθεστώς που δοκίμασε να επιβάλει στην Ευρώπη. Και στο κάτω-κάτω αυτός είχε και μια “δικαιολογία”. Η Γερμανία ήταν μια διαλυμένη, ταπεινωμένη και εξουθενωμένη χώρα το 1933. Να τη στραγγαλίσουν προσπαθούσαν. Ποιός πείραξε τους Ευρωπαίους και τους Αμερικανούς, που κατεδάφισαν σχεδόν μια ήπειρο; Το παράδοξο δεν είναι ότι υπάρχουν Μουσουλμάνοι και ‘Αραβες που αντιδρούν όπως αντιδρούν, το παράδοξο είναι μάλλον ότι είναι σχετικά λίγοι! Ούτε χρειάζεται να γίνουμε ειδικοί στην ισλαμική, μεσαιωνική θεολογία, τους Σουφί και τους Ουαχαμπί, για να καταλάβουμε τι συμβαίνει. Αρκεί να διαθέτουμε οι ίδιοι ανθρώπινη ενσυναίσθηση και αξιοπρέπεια. (3)

Η Ελλάδα και η Κύπρος αντιμετωπίζουν σήμερα μείζονα “υπαρξιακά” προβλήματα, τις δυνητικά σοβαρότερες απειλές των δύο τελευταίων αιώνων της ιστορίας τους, με οικονομικά κυρίως όπλα η πρώτη, με “γεωπολιτικά” κυρίως η δεύτερη, με πολιτικο-επικοινωνιακά αμφότερες. Ακόμα όμως κι αν ένα θαύμα έλυνε τα προβλήματά τους, κανένα άτομο, κανένα έθνος, καμιά πατρίδα, δεν θα μπορέσει να επιβιώσει αν ο κόσμος εξακολουθήσει να κυβερνάται από τις δυνάμεις που σήμερα τον κυβερνούν.

Δεν μπορεί κανείς να ανησυχεί για τα συμπτώματα, όπως αίφνης οι πρόσφυγες, οι μετανάστες, οι τρομοκράτες, αλλά να αδιαφορεί για τις αιτίες που τα παρήγαγαν και εξακολουθούν να τα παράγουν.

 

Ο Σάντερς και η Ελλάδα

Κι όμως, ενώ όλα αυτά συμβαίνουν, ελάχιστοι από τους “παράγοντες” στην Ελλάδα και μεταξύ των Ελλήνων εκτός Ελλάδας, ενδιαφέρονται για την περίπτωση Σάντερς. Η κυβέρνηση της δήθεν αριστεράς κολακεύεται από την “προσοχή” που μοιάζουν να της δίνουν οι “κλητήρες” του “συστήματος Κλίντον” και διάφοροι άλλοι, μάλλον σκοτεινοί διεθνείς παράγοντες. Ούτε βέβαια η λογής-λογής αυτονομιζόμενη “ελίτ”, τα περισσότερα ελληνικά ΜΜΕ, οι ηγέτες των Ελληνοαμερικανών, δείχνουν το παραμικρό ενδιαφέρον για την υποψηφιότητα Σάντερς στις αμερικανικές προκριματικές εκλογές. Αν κάποιοι ενδιαφέρονται, είναι για να την πολεμήσουν!

Το λεγόμενο ελληνοαμερικανικό λόμπυ, όχι μόνο δεν ξεσηκώθηκε να κάνει τα πάντα για να στηρίξει την υποψηφιότητα Σάντερς, αλλά στηρίζει όπως φαίνεται την κυρία Κλίντον εναντίον του (4).

 

O δολοφόνος της Κύπρου

Μια ιδιαίτερα ειρωνική και ιδιαίτερα τραγική πτυχή της υπόθεσης αυτής είναι ότι ο Σάντερς επέκρινε σφόδρα την Χίλαρυ για τη δήλωσή της ότι έχει μέντορα τον Χένρι Κίσινγκερ. Ο Κίσινγκερ είναι μια από “τις πιο καταστρεπτικές φυσιογνωμίες στην αμερικανική ιστορία”, της απάντησε ο Σάντερς (5).

Ο Κίσινγκερ δεν είναι τυχαίο πρόσωπο. Είναι ο δολοφόνος της Κύπρου, ο οργανωτής του πραξικοπήματος και της απόπειρας δολοφονίας του Μακαρίου και της τουρκικής εισβολής που την ακολούθησε, σε δύο δόσεις, το 1974. Είναι δυνατόν ‘Ελληνες να υποστηρίζουν την κατά δήλωσή της μαθήτρια του Κίσινγκερ και όχι τον επικριτή του; Τι να σχολιάσουμε εμείς τώρα;

 

 Δύο Ελλάδες

Δεν είναι ότι οι ‘Ελληνες και Ελληνοαμερικανοί πολιτικοί και λοιποί μεγαλοσχήμονες δεν μπορούν να τα σκεφτούν αυτά. Δεν θέλουν να τα σκεφτούν. Αλλού είναι το συμφέρον τους, όπως το καταλαβαίνουν, αλλού και η τσέπη τους. Τη σιγουριά και την προστασία του “νταβατζή” αναζητούν, ευτυχείς είναι αν τους αφήσει να τον προσκυνάνε, μόνο που ξεχνάνε συχνά ότι και οι ίδιοι είναι αναλώσιμοι!

Ο σπουδαίος Γάλλος πολιτικός επιστήμων και βιογράφος του Καραμανλή, ο Μεϊνώ, έχει περιγράψει, έκπληκτος και αυτός, από πολλών δεκαετιών, τη νοοτροπία πολλών Ελλήνων πολιτικών. Δεν είναι, έγραψε, ότι εξυπηρετούν τους ξένους. ‘Ολη τη μέρα σπάνε το κεφάλι τους να βρουν και άλλους τρόπους να τους ευχαριστήσουν!

Νομίσαμε ότι ξεφύγαμε οριστικά από αυτά το 1974 κι ακόμα περισσότερο το 1981. Αλλά να που το παρελθόν μας γύρισε πίσω τώρα, πιο δυνατό από ποτέ, ίσως βέβαια με άλλους, “μεταμοντέρνους” (προς το παρόν δηλαδή) τρόπους και μεθόδους.

Μόνο μια χώρα που θα διεκδικούσε την ελευθερία, την ανεξαρτησία, την αξιοπρέπειά της θα είχε ανάγκη, στην πραγματικότητα, φωνές όπως αυτή του υποψήφιου για το χρίσμα των Δημοκρατικών στις Ηνωμένες Πολιτείες Μπέρνι Σάντερς. Τώρα μάλλον την ενοχλούνε, της θυμίζουνε το φιλότιμο που προτίμησε να ξεχάσει.

 

(1) http://www.defenddemocracy.press/video-heres-bernie-sanders-say-greece-july-30-hart-senate-office-building-hearing-greek-debt-crisis/

(3) http://www.defenddemocracy.press/sanders-proposes-full-reversal-us-policy-middle-east/.

(4) βλ. π.χ. http://www.i-eidisi.com/2016/02/08/o-m-santers-proigite-tou-n-chamsair-alla-i-ellinoamerikani-stirizoun-chilari/

(5) http://www.defenddemocracy.press/should-henry-kissinger-mentor-a-presidential-candidate/