Tag Archives: Ιμπεριαλισμός

Μαύρη Μέρα για την Ευρωπαϊκή Δημοκρατία. Στηρίζουν το αμερικανικό πραξικόπημα

Η Σύρραξη Είναι Αναπόφευκτη

Addison Flame, Off-Guardian.org, Zero Hedge, 2-2-2019

Μετάφραση: Μιχαήλ. Στυλιανού

Εάν αντιδράτε όπως εγώ, θα πάθατε αποπληξία την περασμένη εβδομάδα παρακολουθώντας τις ΗΠΑ να ενορχηστρώνουν το πραξικόπημα στην Βενεζουέλα.
Ηταν πράγματι φριχτό να βλέπεις την επιχείρηση στην συνεχή εξέλιξή της. Πόσο αδίστακτα και προκλητικά έχουν γίνει αυτά τα κακοποιά υποκείμενα! Διαπράττουν πλέον τις ανομίες τους εντελώς απροκάλυπτα, χωρίς την παραμικρή απόπειρα συγκάλυψης. Continue reading Μαύρη Μέρα για την Ευρωπαϊκή Δημοκρατία. Στηρίζουν το αμερικανικό πραξικόπημα

Πολιτισμικός Ιμπεριαλισμός: Γλωσσική διαστροφή και συσκότιση της Αυτοκρατορικής επέκτασης

Του JamesPetras*
Ιανουάριος 19, 2019

(Επεξηγηματική σημείωση του μεταφραστή: Στο κείμενο που ακολουθεί οι αγγλικοί όροι nationalism και nationalist αποδίδονται στα ελληνικά άλλοτε ως εθνισμός και εθνιστής και άλλοτε ως εθνικισμός και εθνικιστής. Ως εθνισμός ορίζεται η άποψη που ενθαρρύνει την έκφραση και την καλλιέργεια της εθνικής συνείδησης και παράλληλα αναγνωρίζει και σέβεται τις εθνικές διαφορές. Πρόκειται δηλαδή για την απόλυτη αλλά  χωρίς παρωπίδες, πίστη και αφοσίωση κάποιου στα ιδεώδη του έθνους στο οποίο ανήκει, χωρίς καμία διάθεση περιφρόνησης ή υποτίμησης των ιδεωδών άλλου έθνους. Πάνω σε τούτη την, με θετικό πρόσημο, έννοια του εθνισμού εδράζεται και η έννοια του διεθνισμού. Αντίθετα, ως εθνικισμός ορίζεται η απόλυτη και με πάθος, έως την τύφλωση, προσήλωση των ατόμων στο έθνος τους, η οποία φτάνει ως την περιφρόνηση και την εχθρότητα προς άλλα έθνη, για να καταλήξει στην αντιδραστική έννοια και πρακτική του σωβινισμού.) Continue reading Πολιτισμικός Ιμπεριαλισμός: Γλωσσική διαστροφή και συσκότιση της Αυτοκρατορικής επέκτασης

Ένας “Χίτλερ” στον Αμαζόνιο. Η Μαύρη Διεθνής απειλεί τον πλανήτη.

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Την 1η Ιανουαρίου αναλαμβάνει τα καθήκοντά του ο νέος Πρόεδρος της Βραζιλίας Μπολσονάρου με τον Πρόεδρο Τραμπ και τον Ισραηλινό Πρωθυπουργό Νετανιάχου παρόντες, μεταξύ άλλων, στην τελετή ανάληψης των καθηκόντων του. Continue reading Ένας “Χίτλερ” στον Αμαζόνιο. Η Μαύρη Διεθνής απειλεί τον πλανήτη.

Σαμίρ Αμίν (1931-2018)

 

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Δεν πίστευα τα μάτια μου όταν πήρα το mail που με πληροφορούσε για τον θάνατο του Σαμίρ Αμίν, ενός από τους σημαντικότερους προοδευτικούς οικονομολόγους του 20ού αιώνα και μεγάλου φίλου της Ελλάδας και του ελληνικού λαού. Continue reading Σαμίρ Αμίν (1931-2018)

Είναι επιτακτική ανάγκη να οικοδομήσουμε μια 5η Διεθνή των Εργατών και των Λαών, του Σαμίρ Αμίν

Ζούμε το «φθινόπωρο του καπιταλισμού», δίχως όμως μια «άνοιξη των λαών»

του Σαμίρ Αμίν*

1. Απόλυτα κλειστό και ολοκληρωτικό σύστημα

Το επί τριάντα χρόνια υφιστάμενο σύστημα χαρακτηρίζεται από την ακραία συγκέντρωση της εξουσίας σε όλες της τις διαστάσεις – τοπικές και διεθνείς, οικονομικές, στρατιωτικές και πολιτικές, κοινωνικές και πολιτιστικές. Μερικές χιλιάδες μεγάλες εταιρείες και μερικές εκατοντάδες χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, συνεργαζόμενα στο πλαίσιο συμμαχιών που έχουν καταστεί καρτέλ, υποβίβασαν τα εθνικά και παγκοσμιοποιημένα παραγωγικά συστήματα σε καθεστώς υπεργολάβου. Με τον τρόπο αυτό οι οικονομικές ολιγαρχίες μονοπωλούν ένα αυξανόμενο μερίδιο του προϊόντος της εργασίας και μιας επιχειρηματικότητας που μετατρέπεται σε πρόσοδο προς δικό τους αποκλειστικό όφελος. Continue reading Είναι επιτακτική ανάγκη να οικοδομήσουμε μια 5η Διεθνή των Εργατών και των Λαών, του Σαμίρ Αμίν

H χαρά της Αυτοκρατορίας: Βαθαίνει διαρκώς το χάσμα μεταξύ Φαναρίου και Μόσχας, Ελλάδας και Ρωσίας (και οι εξελίξεις σε Συρία και πρ.ΕΣΣΔ)

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Σε ένα προηγούμενο άρθρο μας υπογραμμίσαμε τους μεγάλους γεωπολιτικούς κινδύνους από την κρίση μεταξύ του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της Ρωσικής Εκκλησίας και την ανάγκη να βρεθεί μια λύση που να μη θέτει σε κίνδυνο την ενότητα της Ορθοδοξίας, αλλά και το παγκόσμιο κύρος της. Continue reading H χαρά της Αυτοκρατορίας: Βαθαίνει διαρκώς το χάσμα μεταξύ Φαναρίου και Μόσχας, Ελλάδας και Ρωσίας (και οι εξελίξεις σε Συρία και πρ.ΕΣΣΔ)

Ο τελευταίος Οικουμενικός Πατριάρχης;

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Τα θρησκευτικά ζητήματα ήταν πάντα και μεγάλα γεωπολιτικά ζητήματα. Πολύ περισσότερο σήμερα.

Αν η τωρινή κρίση μεταξύ Οικουμενικού Πατριαρχείου και Ρωσικής Εκκλησίας, αντανάκλαση της σύγκρουσης Αμερικής και Ρωσίας στην Ουκρανία, αφεθεί να εξελιχθεί σε σχίσμα, θα είναι το μεγαλύτερο τράνταγμα της Ορθοδοξίας μετά το 1453. Continue reading Ο τελευταίος Οικουμενικός Πατριάρχης;

Εννοουν ΝΔ και Κιν.Αλλ. αυτα που λενε για τη Μακεδονια ή κοροϊδευουν;

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Για λόγους που έχω εξηγήσει αναλυτικά αλλού, είμαι αντίθετος με τη συμφωνία των Πρεσπών. Είναι μια κακή, «δημιουργικά ασαφής» συμφωνία, όπως είναι οι συμφωνίες για το κυπριακό και γενικά, όλες οι συμφωνίες που επιβάλλουν οι Ιμπεριαλιστές, όπως θα τους έλεγε ο κ. Κοτζιάς, προτού αλλάξει στρατόπεδο.

Γιατί οι «Ιμπεριαλιστές» (κατά την ορολογία του νεαρού Κοτζιά), δεν θέλουν ποτέ πραγματικά να λύνουν τις διαφορές, θέλουν να αφήνουν πάντα τη φωτιά να σιγοκαίει από κάτω. Κάθε φορά που «λύνουν» ένα πρόβλημα, αφήνουν πίσω κι ένα ντενεκέ γεμάτο βενζίνη, να μπορούν να πετάξουν ένα σπίρτο αν και όταν τους χρειαστεί.  Continue reading Εννοουν ΝΔ και Κιν.Αλλ. αυτα που λενε για τη Μακεδονια ή κοροϊδευουν;

Δολοφονωντας την Ελλαδα! (Η λογικη της Αυτοκρατοριας του Χρηματος)

“Επί του πιεστηρίου” (Kontra Chanel) 27/4/2018

 

Δημοκρατια και Ιμπεριαλισμος

Το κείμενο που ακολουθεί γράφτηκε ως απάντηση σε διάφορα σχόλια για το ποιός φταίει, ποιά θέση πρέπει να υιοθετήσει ένας αριστερός και ένας δημοκράτης απέναντι σε όσα συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή, στα πλαίσια σχετικής συζήτησης στην “Ανοιχτή Λίστα – το ‘Οχι διαρκεί πολύ”.

Είναι αδύνατον να καταλάβουμε το τι γίνεται στη Μέση Ανατολή εξετάζοντας ένα – ένα επεισόδιο και μεμονωμένα.

Αυτό που συμβαίνει είναι μια γιγαντιαία ιμπεριαλιστική επιδρομή, που εκμεταλλεύτηκε την κατάρρευση της ΕΣΣΔ για να επιτεθεί σε όλα τα εθνικιστικά καθεστώτα της περιοχής που είχαν αναδυθεί από τις αντιαποικιακές επαναστάσεις, και συνιστούσαν μια σχετική πρόοδο σχετικά με το τι υπήρχε πριν από αυτά και το τι φέρνουν οι επεμβαίνοντες Αμερικανοί κλπ μετά από αυτά.

Αντιλαμβάνομαι και σέβομαι την ευαισθησία πολλών φίλων αναφορικά με το θέμα των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Προφανώς και τα εθνικιστικά καθεστώτα του Ιράκ, της Συρίας, της Λιβύης κλπ. δεν ήταν δημοκρατικά. Δεν υπάρχουν δημοκρατικά καθεστώτα στη Μέση Ανατολή, όπως φοβάμαι δεν υπάρχουν και στη Δύση. Αλλά δεν μπορούμε να στηριχθούμε στον Ιμπεριαλισμό για να φέρει τη δημοκρατία στη Μέση Ανατολή.

Ο απολογισμός αυτών των επεμβάσεων είναι τα μισά και πιο προοδευμένα κράτη του αραβομουσουλμανικού κόσμου να έχουν γίνει ερείπια.

Στη Συρία υπήρξαν αρχικά στοιχεία δημοκρατικής εξέγερσης κατά του καθεστώτος Ασαντ. Εξωτερικές δυνάμεις, όμως, που συνδέονταν με τις πιο αντιδραστικές δυνάμεις στη Μέση Ανατολή και παγκοσμίως επενέβησαν, εξόπλισαν και χρησιμοποίησαν τους εξεγερθέντες, απάγοντας τρόπον τινά το αρχικό δημοκρατικό κίνημα, καθιστώντας το εγχώριο όργανο ξένης επέμβασης και μετατρέποντας τον χαρακτήρα της σύγκρουσης.

Οι επεμβάσεις του ιμπεριαλισμού δεν έφεραν πουθενά τη δημοκρατία. Αντίθετα αφήρεσαν από τους λαούς του αραβομουσουλμανικού κόσμου, όπως και όλου του υπόλοιπου Νότου, ακόμα και τα πιο στοιχειώδη δικαιώματα και επιτεύγματα.

Οι πόλεμοι στη Μέση Ανατολή δεν γίνονται έτσι και ως έτυχε. Όλο το πρόγραμμά τους έχει συνταχθεί και δημοσιοποιηθεί εδώ και είκοσι χρόνια, από τους αμερικανο-ισραηλινούς νεοσυντηρητικούς, την πιο ριζοσπαστική, ολοκληρωτική πτέρυγα του παγκόσμιου κατεστημένου (Νετανιάχου, Περλ, Βούλφοβιτς, Μπόλτον κλπ). Αυτοί προέβλεψαν και πραγματοποίησαν μια σειρά πολέμων που ξεκινούν από το Αφγανιστάν και το Ιράκ και καταλήγουν στη Βόρειο Κορέα.

Πίσω έρχεται η Ρωσία και η Κίνα. Πρόκειται για ένα σχέδιο παγκόσμιας ολοκληρωτικής δικτατορίας που, αν επικρατήσει, θα είναι το τέλος του ανθρώπινου πολιτισμού.

Αυτό είναι και ένα θεμελιώδες κριτήριο για να πάρει οποιοσδήποτε μια θέση σε αυτά που συμβαίνουν.

Δεν μπορεί να μείνει κανείς αδιάφορος ούτε στους πολέμους εναντίον των αραβικών εθνικιστικών καθεστώτων, ούτε στις απειλές κατά της Ρωσίας και της Κίνας, που, στις συγκεκριμένες συνθήκες, και ανεξάρτητα από τις όποιες επιφυλάξεις και αντιρρήσεις ακόμα μπορεί να έχει κάποιος για το καθεστώς τους, δεν μπορεί να μην αναγνωρίσει ότι, και εκ της υπάρξεώς τους και μόνο, συνιστούν ανάχωμα στην κύρια παγκόσμια απειλή, την ανάδυση ενός δυτικού Παγκόσμιου Ολοκληρωτισμού μετά τη κατάρρευση της ΕΣΣΔ.

ΥΓ. Σε σχέση με τους Κούρδους, είναι, μαζί με τους Παλαιστίνιους, ο πιο καταπιεσμένος λαός όλης της Μέσης Ανατολής και αξίζουν όλη την υποστήριξή μας. Αλλά αμφιβάλλω πάρα πολύ ότι θα μπορέσουν να διεκδικήσουν τα δικά τους αναμφισβήτητα εθνικά δίκαια, συμμαχώντας με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, που είναι σήμερα οι φορείς του πιο απειλητικού ολοκληρωτισμού που εμφανίστηκε στην παγκόσμια ιστορία.

ΔΚ