Tag Archives: Θράκη

Γιατι πανηγυριζουν οι Τουρκοι στη Θρακη

Του Κώστα Καραΐσκου

Όταν προ λίγων ετών διαφαινόταν μία θετική εξέλιξη στο Κουρδικό ζήτημα, πολλοί ήταν αυτοί που προέβλεπαν ελληνική «αποζημίωση» της θιγόμενης από τις εξελίξεις Τουρκίας. Το υπονοούμενο ήταν πως οι ΗΠΑ, παρά την προώθηση ενός κουρδικού κράτους, θα κρατήσουν την Τουρκία στους κόλπους του ΝΑΤΟ παρέχοντάς της ένα αντίδωρο στο Αιγαίο ή στη Θράκη. Τότε ηχούσε πολύ ευφάνταστο αυτό το σενάριο, όμως δυστυχώς βλέπουμε σήμερα να υλοποιείται από την Κυβέρνηση Κοτζιά – Τσίπρα, παρότι το κουρδικό του μέρος πάει στις καλένδες. Continue reading Γιατι πανηγυριζουν οι Τουρκοι στη Θρακη

Ο Ερντογαν, η Κυπρος και μια κρισιμη παρατηρηση για Μακεδονικο, «Εθνικισμους» και Περιφερειες

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

 

Η ενίσχυση του τουρκικού εθνικιστικού και σχετικά ανεξάρτητου από τις ΗΠΑ καθεστώτος στην Άγκυρα, η μη μετατροπή δηλαδή της Τουρκίας σε προτεκτοράτο, όπως όλα σχεδόν τα κράτη της ΝΑ Ευρώπης, μεταξύ των οποίων και το δικό μας, μοιάζει κατ’ αρχήν θετικός παράγων για την Κύπρο. Continue reading Ο Ερντογαν, η Κυπρος και μια κρισιμη παρατηρηση για Μακεδονικο, «Εθνικισμους» και Περιφερειες

Θρακη μετα τη Μακεδονια;

Του Κώστα Καραΐσκου
21/6/2018

Η ελεεινή Συμφωνία Τσίπρα – Κοτζιά με τους Ψευτομακεδόνες είναι το κομβικό σημείο, το τεστ αλήθειας για την συγκυβέρνηση Σύριζα – ΑνΕλ αλλά και για όλα τα κόμματα. Όπως ακριβώς το 2004 αποκαλύφθηκε ενώπιόν μας όλο το δημοσιογραφικό – πολιτικό προσωπικό της χώρας στην απόλυτη γύμνια του, ταυτιζόμενο με το ελληνοκτόνο Σχέδιο Ανάν, έτσι και τώρα έχουμε ανάλογο θέαμα. Απλώς τώρα Κούλης και Φώφη, όντας μεν στην αντιπολίτευση, πιεζόμενοι δε να εναντιωθούν σε όλον αυτόν τον κόσμο που λέει ΟΧΙ στα αφεντικά, πασχίζουν να συμβιβάσουν τα ασυμβίβαστα: και να υπακούσουν στις δυτικές εντολές και να μην απογοητεύσουν το δυνητικό εκλογικό τους κοινό. Το πραξικόπημα που εκτελεί ο Σύριζα σε βάρος του «κυρίαρχου» λαού δείχνει πέρα από κάθε αμφιβολία τις εξαρτήσεις και τα όρια της εγχώριας δήθεν Αριστεράς. Αυτό όμως που είναι πλέον πασίδηλο στο Μακεδονικό, με τον υπουργό Εξωτερικών να τσακίζει τα ελληνικά δίκαια και ταυτόχρονα να φουσκώνει σαν φύλαρχος ενώπιον των ιθαγενών, είναι αυτό που κάνει και στη Θράκη δύο χρόνια τώρα. Απλώς οι κινήσεις του δεν είναι στο προσκήνιο και δεν γίνονται ευρέως αντιληπτές. Έχουμε λοιπόν και λέμε. Continue reading Θρακη μετα τη Μακεδονια;

Πεντε παγιδες που θα βρουμε μπροστα μας

Του Κώστας Καραΐσκου

Η Συμφωνία Αθήνας – Σκοπίων που μας προσφέρει η κυβέρνηση είναι μία τραγική αποτυχία όλου του πολιτικού μας συστήματος, που την σφράγισε ο μάλλον επαρκέστερος επικεφαλής της διπλωματίας του. Μια άθλια υποχώρηση που πασχίζουν να μας πείσουν είτε ότι ήταν αναπόφευκτη, ή ότι δεν είναι αυτό που όλοι καταλαβαίνουμε. Σημειώνω επιγραμματικά μόνο πέντε σημεία-παγίδες του επισήμου κειμένου της συμφωνίας.

Πρώτον, στο άρθρο 1 παρ. 3 δηλώνεται ξεκάθαρα η «Μακεδονική» ιθαγένεια και γλώσσα των γειτόνων. Αυτά με τις παρενθέσεις και τους αστερίσκους είναι φύλλο συκής ανίκανο να κρύψει το τι παραδώσαμε. Αν οι γείτονες δέχονταν επισήμως τη σλαβική τους ρίζα, θα δέχονταν και την ονομασία «σλαβομακεδονική» για τη γλώσσα και την ιθαγένειά τους (τουλάχιστον), όπου καμμία θρυλούμενη αλβανική αντίδραση δεν μπορεί να υπάρξει.

Δεύτερον, στο ίδιο άρθρο 1 παρ. 4γ αναγράφεται ότι το Δεύτερο Μέρος (δηλ. η γειτονική χώρα) «εφόσον το αποφασίσει θα διεξάγει δημοψήφισμα». Η ίδια περίπου φράση επαναλαμβάνεται κι άλλες φορές παρακάτω, αποδεικνύοντας ότι το δημοψήφισμα στα Σκόπια δεν είναι καθόλου σίγουρο ή απαραίτητο. Άρα, το «εχέγγυο» των ΑΝΕΛ (και όχι μόνο) για εκείθεν απόρριψη της Συμφωνίας θολώνει. Σημειωτέον ότι παντού αναφέρεται, δυνητικά έστω, μόνο το δημοψήφισμα της μιας πλευράς και πουθενά μια πιθανότητα για κάποιο δικό μας!

Τρίτον, στο άρθρο 2 κάνει εντύπωση η αποφασιστική διατύπωση για την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Η φράση λ.χ. της παρ. 4 ότι «το Δεύτερο Μέρος θα επιδιώξει ένταξη στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ…» υπό τους συγκεκριμένους όρους για την ελληνική στάση, χωρίς καν μία αοριστία του τύπου «σε περίπτωση που το Δεύτερο Μέρος επιδιώξει…», αποδεικνύει τη ΝΑΤΟϊκή πίεση που μας έφερε την Συμφωνία. Όλα τα άλλα για εξυπηρέτηση εθνικών μας στόχων είναι φούμαρα. Κάπως έτσι ερμηνεύεται και ο ενθουσιασμός στο εξωτερικό για το «κατόρθωμα» των δύο Κυβερνήσεων.

Το έργο επαναλαμβάνεται

Τέταρτον, στο άρθρο 7 αποκαλύπτεται ότι ήδη ως Ελλάς αποστασιοποιούμαστε από τη χρήση του όρου Μακεδονία. Τόσο στην παρ. 2 όσο και στην παρ. 4 διαβάζουμε για «τον πληθυσμό της βόρειας περιοχής του Πρώτου Μέρους» και για την «κουλτούρα και κληρονομιά της βόρειας περιοχής του Πρώτου Μέρους»! Γιατί δεν χρησιμοποιείται ο όρος ελληνική Μακεδονία; Αν ήδη πριν την υπογραφή σε επίσημο κείμενο δεν αναφερόμαστε σε αυτήν, τι θα γίνει αργότερα;

Πέμπτον, στο άρθρο 8 μνημονεύεται μια διμερής Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων που θα ασχοληθεί με θέματα ιστορικά, αρχαιολογικά και εκπαιδευτικά, στα πλαίσια διεθνών οργανισμών κτλ με πρόδηλο στόχο την στοιχειώδη συνεννόηση. Σωστό και απαραίτητο. Όμως η κοινή λογική λέει ότι αυτό θα έπρεπε να είχε προηγηθεί κάθε άλλης συμφωνίας και τώρα βάλαμε το κάρο μπροστά από το μουλάρι.

Κλείνω, υπενθυμίζοντας ένα ανάλογο περιστατικό ονοματοδοσίας σε ΝΑΤΟϊκό περιβάλλον. Το 1952 Ελλάδα και Τουρκία μπήκαν στο Βορειοατλαντικό Σύμφωνο, εκκινώντας μια περίοδο διμερούς «φιλίας» και προσέγγισης. Κάπου εκεί στα μέλια σιωπηλά συναινέσαμε να ονομάζεται τουρκική η μειονότητα στη Θράκη, με αποτέλεσμα ο επί Παπάγου Γενικός Διοικητής της Φεσσόπουλος να διατάξει (28-1-1954) την αντικατάσταση όλων των όρων «μουσουλμανικό» με τη λέξη «τουρκικό» στις επιγραφές μειονοτικών σχολείων, κοινοτήτων κτλ.

Βεβαίως τα επίχειρα δεν άργησαν: ο Κυπριακός Αγώνας πυροδότησε τον διωγμό των Ελλήνων της Πόλης, σε ενάμιση μόλις χρόνο, κι άντε μετά να μαζέψεις τα ασυμμάζευτα. Τώρα που επισήμως παραχωρούμε όνομα όχι σε μειονότητα αλλά σε κρατική οντότητα και ανύπαρκτη εθνότητα, σε ποιαν ανάκληση θα μπορούμε αύριο να ελπίζουμε;

Τα «μυστικα» Μνημονια: Η αρπαγη της ελληνικης «γεωπολιτικης υπεραξιας»

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου (*)

Το 2013, ο Αλέξης Τσίπρας πήγε στην Αμερική. Δύο χρόνια αργότερα, το 2015, ζήσαμε, φοβούμαι, το αποτέλεσμα αυτού του ταξιδιού, την αξιοθρήνητη, αναξιοπρεπή συνθηκολόγηση της κυβέρνησής του και την ποδοπάτηση του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου. (1)

Τέσσερα χρόνια μετά, το 2017, ως Πρωθυπουργός πλέον, ο Τσίπρας ξαναπήγε στην Αμερική. Αυτή τη φορά τα αποτελέσματα κινδυνεύουν να είναι ακόμα πιο τραγικά από την πρώτη, όπως θα επιχειρήσουμε να δείξουμε στη συνέχεια αυτού του άρθρου.

Μετά από το «οικονομικό» μπαίνει τώρα σε εφαρμογή και το «γεωπολιτικό» μνημόνιο. Άλλωστε, όπως έχουμε εξηγήσει πολλάκις, και η πραγματικότητα δυστυχώς το μόνο που κάνει είναι να μας επιβεβαιώνει επί οκτώ χρόνια, είναι ότι οι πολιτικές που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα δεν είναι απλώς σκληρές νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Είναι πολιτικές καταστροφής του ελληνικού λαού, της δημοκρατίας, του ελληνικού έθνους και αρπαγής του ελληνικού κράτους. Πολύ λογικά, η γεωπολιτική, η δημογραφία, η ψυχολογία και το ηθικό των Ελλήνων, ο πολιτισμός τους (βλ. π.χ. τους ουρανοξύστες στο Ελληνικό και τα Mall στην Ακαδημία του Πλάτωνα), έρχονται να συμπληρώσουν αυτό που άρχισε από την οικονομία και την κοινωνία.

Κι αν το οικονομικό Μνημόνιο οδήγησε σε μια από τις μεγαλύτερες οικονομικο-κοινωνικές καταστροφές και λεηλασίες, όχι μόνο στη δική μας ιστορία, αλλά στην ιστορία όλου του καπιταλισμού (σε ειρηνικές τουλάχιστο περιόδους) το γεωπολιτικό μνημόνιο μπορεί να οδηγήσει κατ΄ ελάχιστο σε σοβαρές απώλειες των κυριαρχικών δικαιωμάτων του ελληνικού λαού, κατά μέγιστο σε πόλεμο.

Μια πρώτη γεύση πήραμε στα Ίμια, στην Κύπρο και στη Μακεδονία. Υπάρχουν όμως και πολλά άλλα που καλά-καλά δεν αναφέρονται πια από τα μέσα ενημέρωσης και δεν συζητούνται, παρά ελάχιστα και αν. Από την αποδοχή εγκατάστασης πυρηνικών όπλων στον ‘Αραξο έως την συνειδητή καταστροφή των ελληνορωσικών σχέσεων, από τη  δημιουργία αμερικανικής βάσης στην Αλεξανδρούπολη, που προορίζεται να γίνει η Σούδα της Βόρειας Ελλάδας, εμπλέκοντάς μας, ως χώρα πρώτης γραμμής, σε τυχόν αυριανή πυρηνική σύρραξη, έως την θεαματική αναβάθμιση των αμερικανικών βάσεων στην Κρήτη και τη δημιουργία νέων στην Κάρπαθο.

Η Ελλάδα μετετράπη σε οικονομική αποικία της Γερμανίας και της ΕΕ (μαζί τους βέβαια, να μην το ξεχνάμε και η «Διεθνής του Χρήματος», οι μεγάλες διεθνείς τράπεζες δηλαδή και το ΔΝΤ, εμμέσως δηλαδή οι ΗΠΑ).

Τώρα μεταβάλλεται, καλύτερα ολοκληρώνει τη μεταβολή της, σε προτεκτοράτο των ΗΠΑ και των συμμάχων τους. Το κεντρικό δόγμα αυτής της κυβέρνησης είναι «Όλα στις ΗΠΑ (και το Ισραήλ)». (Τα αυτά ισχύουν και για την Κύπρο).

Αν ήταν αυτό μια επιλογή πολιτικής θα μπαίναμε στον πειρασμό να τη συζητήσουμε. Αλλά δεν είναι παρά επιλογή υποταγής, άνευ ανταλλάγματος και πλήρης κινδύνων για τη χώρα, αλλά με αντάλλαγμα για τους πολιτικούς της. Τουλάχιστον έτσι νομίζουν, γιατί είναι γνωστό ότι οι Αμερικανοί δεν έχουν καμιά δυσκολία να πετάξουν σαν στυμμένη λεμονόκουπα, όποιον χρησιμοποιήσουν, όταν ολοκληρώσει τη δουλειά για την οποία τον προορίζουν (2).

Αυτή η πολιτική της τυφλής υποταγής στους ξένους δοκιμάστηκε και στο παρελθόν και είναι υπεύθυνη όλων των εθνικών καταστροφών που σημειώθηκαν στη νεώτερη ελληνική ιστορία. Γι’ αυτό και θεωρήσαμε σκόπιμο, στο τέλος αυτού του κειμένου, να υπενθυμίσουμε τις πιο μεγάλες καταστροφές που υπέστη η Ελλάδα όταν οι πολιτικές δυνάμεις της ακολούθησαν τυφλά τους ξένους, όταν η χώρα δεν είχε δικό της μυαλό, δικές της επιδιώξεις, δικό της σχέδιο, όπως ακριβώς συμβαίνει και σήμερα.

Τι θέλουν οι Αμερικανοί από την Ελλάδα και την Κύπρο

Οι Ηνωμένες Πολιτείες ζητούν από την ελληνική κυβέρνηση

  • Να συνδράμει στην ταχεία μετατροπή της Κύπρου σε αποικία, όπερ και ήδη πράττει με την αποδοχή και τη συμμετοχή της στις διασκέψεις της Γενεύης και του Κραν Μοντανά. Οι διασκέψεις αυτές απέτυχαν μεν προς το παρόν να καταλύσουν την Κυπριακή Δημοκρατία, αυτό όμως έγινε μόνο και μόνο γιατί υπάρχει διαφωνία μεταξύ Αμερικανών, Ισραηλινών και Τούρκων ως προς τα δικαιώματα που θα διατηρήσει η Άγκυρα επί της μελλοντικής αποικίας.
    Μπορεί σε αναγνώστες μη εξοικειωμένους με τις λεπτομέρειες του κυπριακού να φαίνεται ως υπερβολικός ο όρος αποικία που χρησιμοποιήσαμε, τους διαβεβαιώνουμε όμως ότι τον χρησιμοποιούμε κατ’ απόλυτη κυριολεξία. Το σχέδιο προβλέπει την εξίσωση πλειοψηφίας και μειοψηφίας που, εκτός από κατάργηση της δημοκρατίας, οδηγεί αναγκαστικά στην εισαγωγή ξένων δικαστών, αξιωματούχων, μεσολαβητών κλπ. που θα παίρνουν αναγκαστικά τις αποφάσεις. Τον ίδιο σκοπό εξυπηρετεί ο αφοπλισμός του νησιού και η υπαγωγή του στον έλεγχο διεθνούς αστυνομικής δύναμης. Όσο για την πενταμερή (παράνομη) διάσκεψη για το κυπριακό, επιβλήθηκε από την αμερικανίδα αν. Υπουργό Εξωτερικών Νούλαντ, έγινε δεκτή από Λευκωσία και Αθήνα και μονιμοποιήθηκε ως θεσμός με πρόταση του κ. Κοτζιά, προκειμένου να παρακαμφθεί η υποχρέωση τυχόν λύση του κυπριακού να τύχει της έγκρισης του κυπριακού λαού σε δημοψήφισμα (4).
    Τυχόν εφαρμογή παρόμοιου σχεδίου, η αφαίρεση δηλαδή της κυριαρχίας στην Κύπρο και των «τίτλων ιδιοκτησίας» του νησιού από τον κυπριακό λαό (82% του οποίου είναι Ελληνοκύπριοι), οδηγεί με σχεδόν μαθηματική ακρίβεια σε μια νέα, «Κυπριακή Καταστροφή» και στο τέλος της παρουσίας πολλών χιλιετηρίδων των Ελλήνων στην Κύπρο. Πιθανότατα θα αποτελέσει και χαριστική βολή στην ήδη παραπαίουσα Ελλάδα.
  • Στα ελληνοτουρκικά, η πολιτική της Ουάσιγκτων είναι σχιζοφρενής (εδώ αντανακλάται ενδεχομένως και ο «εμφύλιος πόλεμος» που έχει ξεσπάσει στον πυρήνα της Αυτοκρατορίας, μεταξύ δυνάμεων τύπου Ομπάμα, Μακρόν, Μέρκελ και δυνάμεων τύπου Τραμπ και Νετανιάχου).
    Σε περίπτωση που Αμερική και Ισραήλ τα βρουν με την Τουρκία, η Ελλάδα θα κληθεί να πληρώσει τμήμα του λογαριασμού, με μεγάλες παραχωρήσεις σε Αιγαίο και Θράκη. Προς αυτή την κατεύθυνση ήδη κινείται και προετοιμάζεται ο Νίκος Κοτζιάς, που ετάχθη ήδη υπέρ της παραπομπής των ελληνοτουρκικών «διαφορών» στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, κάτι που, αν γίνει, θα οδηγήσει πιθανότατα σε απώλεια ελληνικής κυριαρχίας σε ορισμένα νησιά ή βραχονησίδες. Διότι η Τουρκία διεκδικεί ελληνικά εδάφη και όχι η Ελλάδα. Είναι απίθανο μια διεθνής δικαστική απόφαση να δώσει δίκηο 100% στην Ελλάδα και, επιπλέον, είναι αδιανόητο να θέσει η Ελλάδα την εδαφική της ακεραιότητα στην κρίση διεθνούς δικαστηρίου.
    Να σημειώσουμε ότι ο κ. Κοτζιάς επανέφερε ως συμβούλους του στο Υπουργείο όλο το τημ της εξωτερικής πολιτικής Σημίτη υπό τον κ. Ροζάκη. Στην εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης Σημίτη, θυμίζουμε, χρωστάμε, μεταξύ άλλων, τη συμφωνία μη άσκησης κυριαρχικών δικαιωμάτων στα Ίμια, την ακύρωση της προμήθειας ρωσικών αντιαεροπορικών πυραύλων S-300 από την Κύπρο, την αναγνώριση μη νομίμων αλλά ζωτικών δικαιωμάτων στην Τουρκία με τη συμφωνία της Μαδρίτης, την απαγωγή και παράδοση του ηγέτη των Κούρδων Οτσαλάν στην Τουρκία, το σχέδιο Ανάν για την Κύπρο. Ο σημερινός Υπουργός Εξωτερικών υπήρξε σύμβουλος του Υπουργού Εξωτερικών της κυβέρνησης Σημίτη και διετέλεσε επικεφαλής της κύριας δεξαμενής σκέψης, του ΙΣΤΑΜΕ, του εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ, προτού γίνει Υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ.
    Σε περίπτωση όμως που δεν τα βρουν, η Ελλάδα θα κληθεί να παίξει τον ρόλο «χρήσιμου ηλίθιου» για να ανοίξει δεύτερο μέτωπο προς δυσμάς στον Ερντογάν. Από το 2011 επιχειρείται να στηθεί μηχανισμός πρόκλησης σύρραξης με την Τουρκία με προβοκάτσια (όπως η ανακήρυξη ΑΟΖ που δεν προσφέρει απολύτως κανένα πλεονέκτημα στην Ελλάδα, από πλευράς εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων, μπορεί όμως να αποτελέσει καταλύτη κρίσης στις σχέσεις με την Τουρκία και ίσως είναι, λόγω ανοήτων δηλώσεων κυβερνητικών στελεχών, μία από τις κύριες αιτίες αύξησης της τουρκικής επιθετικότητας τους τελευταίους μήνες. Διότι όταν έρχεται ο Βίτσας και όχι ο Καμμένος να μιλήσουν για ΑΟΖ, τότε η Τουρκία εκτιμά ότι είναι ο Τσίπρας που έχει προσχωρήσει στην υπέρ της ΑΟΖ άποψη, εν γνώσει του ότι δεν προσφέρει τίποτα εκτός από κινδύνους για την Ελλάδα. Μωραίνει όμως ο Κύριος ον βούλεται απωλέσει).
  • Στα Βαλκάνια, η Ελλάδα καλείται να λύσει επειγόντως και όπως-όπως το πρόβλημα του ονόματος με τα Σκόπια ώστε η χώρα αυτή, κεντρικής σημασίας για τον έλεγχο των Βαλκανίων, να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ και ολόκληρη η χερσόνησος να μετατραπεί σε μια ζώνη στενά ελεγχόμενων προτεκτοράτων, με σκοπό την περικύκλωση και ενδεχομένως και τον πόλεμο ακόμα κατά της Ρωσίας. Η Αθήνα καλείται επίσης να προχωρήσει στην επίλυση των διαφορών της με την Αλβανία (πιθανότατα εις βάρος της), ώστε να προχωρήσει και η διεύρυνση της ΕΕ στα Βαλκάνια, ως παραπλήρωμα της ΝΑΤΟϊκής διεύρυνσης, όπως άλλωστε έχει μέχρι τώρα λειτουργήσει πρακτικά. Και η διεύρυνση του ΝΑΤΟ και η διεύρυνση της ΕΕ με τους όρους που γίνεται είναι πολιτικές που στρέφονται ευθέως εναντίον ζωτικών ελληνικών συμφερόντων, αλλά και των συμφερόντων της Ευρώπης και της παγκόσμιας ειρήνης, χωρίς μάλιστα να προσφέρουν τίποτα καλό στους λαούς των υπό ένταξη χωρών.
  • Το σύνολο του ελλαδικού και κυπριακού χώρου καλείται να γίνει μια προωθημένη βάση για τα εξαιρετικά επικίνδυνα, τυχοδιωκτικά πολεμικά σχέδια των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν και της Ρωσίας, αν χρειαστεί και κατά της Τουρκίας.
  • Ελλάδα και Κύπρος καλούνται να καταστρέψουν οριστικά τις σχέσεις τους με οποιοδήποτε εναλλακτικό πόλο του διεθνούς συστήματος, όπως ήδη πράττουν συστηματικά από το 1996 και μετά.

Οσάκις οι Έλληνες πολιτικοί χρειάστηκαν να υπερασπίσουν τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα, που κυρίως απειλήθηκαν από τους υποτιθέμενους «εταίρους και συμμάχους», αναγκάστηκαν να στραφούν σε άλλες κατευθύνσεις. Το έκανε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής με τον Ντε Γκωλ κι ο ανηψιός του με τον Πούτιν, τo ‘κανε ο Μακάριος με τους Σοβιετικούς, τους Άραβες και τους Αδέσμευτους, τo ‘kανε ο Ανδρέας Παπανδρέου και με τους Σοβιετικούς, και με την Πρωτοβουλία των Έξι και με τον Αραφάτ, με τους Κούρδους, με τους Αρμένιους και με τους Τριτοκοσμικούς, για να αναφέρουμε μερικούς μόνο.

Τώρα έχουμε φτάσει στο σημείο τα δύο μεγάλα κόμματα της χώρας να εκδίδουν ανακοινώσεις διεκδικώντας το καθένα ποιο εκφράζει καλύτερα τη σκέψη του Αμερικανού Πρέσβη στην Αθήνα.

«Μια μικρή χώρα πρέπει να είναι απρόβλεπτη», διακήρυξε στην πρώτη συνέντευξη που έδωσε ως Πρωθυπουργός στο αμερικανικό Time ο Ανδρέας Παπανδρέου περιγράφοντας την ανάγκη η Αθήνα να μπορεί να στηριχτεί κι αλλού, εκτός παραδοσιακών συμμάχων.

Ποτέ η Ελλάδα δεν ήταν τόσο απομονωμένη όσο σήμερα, έχοντας η ίδια καταστρέψει, με τρόπο συχνά αναξιοπρεπή και απάδοντα προς τους αγώνες, την αξιοπρέπεια και την παράδοση της χώρας μας, τις σχέσεις με τους Ρώσους, με τους Κούρδους, με τους Ιρανούς, με μεγάλο τμήμα των Αράβων. Όμως δεν είδαμε τις ΗΠΑ και το Ισραήλ να εκδίδουν έστω και μια ανακοίνωση βρε αδερφέ, όταν η Τουρκία απαγόρευσε στην ΕΝΙ να κάνει γεωτρήσεις, ή όταν οι δυνάμεις της εμβόλισαν ένα ελληνικό σκάφος, ή όταν έγινε η επίθεση κατά των κυπριακών τραπεζών. Τι χρειαζόμαστε άραγε τους φίλους αν εξαφανίζονται σε ώρα ανάγκης (αν δεν είναι και οι ίδιοι πίσω από τις επιθέσεις;)

Στη Ρωσία, τη Γαλλία και την Κίνα στηριζόμαστε μια ζωή για να υπερασπιστούμε την Κυπριακή Δημοκρατία όχι μόνο από την Τουρκία, αλλά προπάντων από τις ΗΠΑ και τη Βρετανία που την επιβουλεύονταν σε όλη της τη ζωή. Στους Άραβες και τους Ιρανούς τρέχαμε μια ζωή για να αποτελέσουν αυτοί ανάχωμα στην Τουρκία στην Ισλαμική Διάσκεψη. Στην ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων συνεισέφερε πολύ περισσότερο το όνομα της Ελλάδας, απ’ ότι το C4I που δεν δούλευε.

Με αυτά που κάνουμε, κάποια στιγμή θα τους χρειαστούμε και απλά δεν θα υπάρχουν.

Ακόμα και τον ίδιο τον ξάδερφο του Πρωθυπουργού, τον Γιώργο Τσίπρα, που είχε πάρει ορισμένες πρωτοβουλίες για την ανάπτυξη οικονομικών σχέσεων με την Ευρασιατική Ένωση και με το Ιράν, τον ξωπέταξαν πέρυσι χωρίς πολλές «τζιριτζάτζουλες» από το Υπουργείο Εξωτερικών. Ο κ. Τσίπρας το δέχτηκε αυτό.

Την επαύριο της δολοφονίας Λαμπράκη, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής αναρωτήθηκε «Ποιος κυβερνάει αυτό τον τόπο;». Αυτό, το κεντρικό ερώτημα όλης της νεώτερης ελληνικής ιστορίας, αποκτά στις μέρες μας υπαρξιακή πλέον σημασία για τον ελληνικό λαό και για τα δύο κράτη του.

«Τελειώστε τους Έλληνες!»

Όλα αυτά θα μπορούσαμε να τα θεωρήσουμε ως απλές εκδηλώσεις μιας απεχθούς έστω και βλαπτικής για τους Έλληνες και τα εθνικά τους συμφέροντα, κλασικής ιμπεριαλιστικής πολιτικής; Η απάντηση είναι όχι, όπως θα εξηγήσουμε παρακάτω.  Δυστυχώς, δεν χρειάζεται να είναι κανείς fan των θεωριών συνωμοσίας, αρκεί να διαθέτει κοινή λογική και απλή αριθμητική για να καταλάβει ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα τμήμα ευρύτερου σχεδίου που αποσκοπεί στην αρπαγή του ελληνικού και του κυπριακού κράτους και, προοπτικά, σε μια «Ελλάδα και Κύπρο χωρίς Έλληνες».

‘Όχι μόνο η Ελλάδα, όλες οι χώρες της Δυτικής Ευρώπης πλην της Γαλλίας υπήρξαν, στον ένα ή στον άλλο βαθμό, προτεκτοράτα των ΗΠΑ, όπως σημειώνει και ο πολύς Μπρζεζίνσκι, μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η συμπεριφορά όμως της ΕΕ και του ΔΝΤ (δηλαδή των ΗΠΑ) στην οικονομική πολιτική, τα σχέδια των ΗΠΑ σε ότι αφορά την εξωτερική και την αμυντική πολιτική πάνε πιο πέρα από τον συνήθη έλεγχο του Ηγεμόνα στα προτεκτοράτα του, είναι σχέδια καταστροφής του ελληνικού κράτους, ως ελληνικού και της ελληνικής δημοκρατίας, κοινωνικής και ηθικής εξασθένισης και δημογραφικής συρρίκνωσης του ελληνικού λαού. Το υπαινίχθηκε άλλωστε ο Τζωρτζ Φρίντμαν, του think tank Stratfor το 2010, όταν έγραψε ότι οι Ελληνες δεν κατάλαβαν ότι μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου δεν τους χρειαζόμαστε. (Κάτι που δεν είναι ακριβές. Τους χρειάζονται και τους παραχρειάζονται, μόνο όμως αν κινδυνεύσουν να τους χάσουν!)

Ας εξετάσουμε το παράδειγμα του Μνημονίου και των Δανειακών. ‘Όταν μια μέρα ρώτησα τον Ράιχενμπαχ, τον επικεφαλής του European Task Force, γιατί στην Πορτογαλία δεν είχαμε τα προβλήματα που είχαμε στην Ελλάδα, μου έδωσε μια απλούστατη και σαφέστατη απάντηση: «Στην Ελλάδα αφαιρέσαμε τρεις φορές παραπάνω ζήτηση απ’ ότι στην Πορτογαλία».

Δεν επρόκειτο περί λάθους, αλλιώς θα το είχαν διορθώσει. Επρόκειτο περί εγκλήματος. Η πορτογαλική εκδοχή του προγράμματος ήταν σκληρός νεοφιλελευθερισμός. Η ελληνική ήταν καταστροφή χώρας.

Ήταν πολύ φυσικό στην Γερμανία και στην ΕΕ, είτε μας αρέσει και συμφωνούμε, είτε όχι, να επιβάλλει ένα πρόγραμμα σκληρών νεοφιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων. Αυτό που δεν ήταν φυσικό είναι να προκαλέσουν μια πτώση του ελληνικού ΑΕΠ κατά 27%. Δεν ήταν καθόλου φυσικό η ΕΕ να λειώσει κυριολεκτικά, να τσακίσει ένα μέλος της!

‘Ένα τέτοιο ποσοστό πτώσης του ΑΕΠ είναι συγκρίσιμο με αυτό του Μεγάλου Κραχ του 1929 στις Ηνωμένες Πολιτείες και της μεγάλης οικονομικής κρίσης στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης (1929-33), που οδήγησε στην άνοδο του Χίτλερ. Υπερβαίνει ως ποσοστό τις απώλειες της Γαλλίας ή της Γερμανίας στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Ελλάδα γνώρισε περίπου μια δεκαετή ύφεση, που είναι απόλυτο ρεκόρ στην ιστορία του καπιταλισμού παγκοσμίως, εδώ και τρεις αιώνες.

Και όλα αυτά έγιναν γιατί υποτίθεται ότι η Ελλάδα χρωστούσε πολλά, το δημόσιο χρέος της είχε φτάσει το 110% του ΑΕΠ. Τώρα, ως αποτέλεσμα του «προγράμματος βοήθειας» που της επιβλήθηκε, χρωστάει το 185% του ΑΕΠ της και έχει πολλαπλασιαστεί και το δημόσιο χρέος προς Έλληνες ιδιώτες και το ιδιωτικό χρέος. Οι ελληνικές τράπεζες, από τις οποίες όλα ξεκίνησαν, συνεχίζουν να είναι προβληματικές, μόνο που πλέον δεν είναι ελληνικές. Ολόκληρη σχεδόν η δημόσια και πλέον και η ιδιωτική περιουσία των Ελλήνων λεηλατείται.

Εδώ λοιπόν αγγίζουμε τον πυρήνα του προβλήματος. Δεν είμαστε μπροστά σε μια απλή κρίση του συστήματος ή στην ακραία έστω εκδήλωση των αρνητικών του τάσεων. Είμαστε μπροστά στη μεταβολή του, στο πέρασμα από τον Νεοφιλελευθερισμό στον Καπιταλισμό της Καταστροφής, που ίσως θα τον περιγράφαμε καλύτερα ως μια μεταμοντέρνα, τεχνο-νέο Φεουδαρχία του Χρήματος. Μια Ολοκληρωτική Αυτοκρατορία αναδεικνύεται και αυτή προκαλεί το διαρκές μακελειό στη Μέση Ανατολή (όπου περάσαμε από τον ιμπεριαλισμό της κατάκτησης στον ιμπεριαλισμό της… κατεδάφισης), αυτή οδηγεί στη σύγκρουση με τη Ρωσία στην Ουκρανία, αυτή απειλεί την Κορέα (και εμμέσως πλην σαφώς την Κίνα) με πυρηνικό πόλεμο!

Η Ολοκληρωτική Αυτοκρατορία της Παγκοσμιοποίησης (του παγκόσμιου, διεθνοποιημένου Χρηματιστικού Κεφαλαίου και των εθνών που το ελέγχουν), είναι που πειραματίζεται εδώ. Γι’ αυτό αφού αφαίρεσε όλα σχεδόν τα στοιχεία κυριαρχίας στην οικονομική πολιτική, αλλά και τα στοιχεία ιδιοκτησίας και εθνικής ισχύος, συνεχίζει το καταστροφικό της πείραμα επιχειρώντας τώρα να αποσπάσει τα στοιχεία του «σκληρού πυρήνα» της κρατικής κυριαρχίας, το δικαίωμα των Ελλήνων να ασκούν κυριαρχία στην Κύπρο, στο Ανατολικό Αιγαίο, στη Βόρειο Ελλάδα, στην Κρήτη. Μιλάμε για ένα εξαιρετικά φιλόδοξο, ολοκληρωμένο πρόγραμμα καταστροφής ενός έθνους, όχι όμως με βομβαρδισμούς και εισβολές, αλλά με οικονομικά και με ιδεολογικά μέσα. Θέλουν να μας κάνουν να αυτοκτονήσουμε, να ζητήσουμε μόνοι μας να μας δώσουν την χαριστική βολή, όπως ο Κύριος Κ. στην κλασική Δίκη του Φραντς Κάφκα.

Το γεωπολιτικό είναι μόνο ένα από τα «μυστικά» μνημόνια. Τα άλλα αφορούν τη δημογραφία, τον πολιτισμό και την ψυχολογία μας. Θα χρειαστεί να επανέλθουμε. Κυρίως όμως, αυτό που πρέπει να γίνει είναι ο ελληνικός λαός, αποκτώντας συνείδηση του τι συμβαίνει και τι μπορεί να του συμβεί, να αναπτύξει εκείνα τα κοινωνικά και πολιτικά εργαλεία αποτελεσματικής αντίστασης, που λείπουν τόσο πολύ, ιδίως μετά την ολοκληρωτική ηθική προπάντων κατάρρευση της δήθεν «Αριστεράς» του ΣΥΡΙΖΑ.

Τα συλλαλητήρια για το μακεδονικό απέδειξαν ότι αν το ελληνικό δέντρο έχει σήμερα ξεραθεί, η ρίζα του, ο κορμός του, παραμένει ζωντανός. Αλλά δεν έχει τις ηγεσίες, τις οργανώσεις, τις ιδέες που του χρειάζονται για να οργανώσει τον αγώνα του και είναι ακόμα πολύ μακριά από το να έχει ξεπεράσει το συντριπτικό ηθικό και ψυχολογικό χτύπημα που δέχτηκε το 2015.

Αθήνα, 21.2.2017    

 

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Μερικά παραδείγματα εθνικών καταστροφών λόγω Ξενοκρατίας

  • Στη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας τον μετέτρεψαν σε εμφύλιο διχασμό, ενεργώντας για λογαριασμό των Γερμανών οι μεν, των Βρετανών οι δε,
  • Καθ’ υπόδειξιν των Αγγλογάλλων η Αθήνα αρνήθηκε τα ανοίγματα του Λένιν και πήγαμε στην Ουκρανία να πολεμήσουμε τους Μπολσεβίκους και στον Σαγγάριο να εμποδίσουμε τον Κεμάλ να πάρει τη Μοσούλη. Σε αντάλλαγμα πήραμε την Μικρασιατική Καταστροφή,
  • Το ΕΑΜ, η μεγαλύτερη, αναλογικά με τον πληθυσμό της χώρας, αντιστασιακή οργάνωση σε όλη την Ευρώπη, που ήλεγχε πρακτικά την Ελλάδα στα τέλη του 1944, πήρε εντολή από τη Μόσχα (που είχε συμφωνήσει σχετικά με το Λονδίνο) να παραδώσει την εξουσία στους Άγγλους και το έπραξε, χωρίς να εξασφαλίσει τουλάχιστον ότι δεν θα οδηγούσε σε σφαγή τους οπαδούς του. Αφού υπέγραψε συμφωνία αφοπλισμού του το 1944, όταν ήταν παντοδύναμο, έκανε εμφύλιο το 1947, όταν ήταν μειοψηφική δύναμη και τον σταμάτησε μόνο του, πιθανώς κατόπιν εντολών πάλι, μετατρέποντας τον ανταρτικό στρατό του σε τακτικό και οδηγώντας τον σε σφαγή στον Γράμμο και στο Βίτσι. Σε μια σύσκεψη αργότερα, ο Ζαχαριάδης θα πει στους συντρόφους του, που τον εγκαλούσαν για την πολιτική του, ότι όλα τα έκανε για το συμφέρον της μεγάλης πατρίδας του σοσιαλισμού
  • Οι Αμερικανοί κάλεσαν τον Σοφούλη το 1946 στην Ουάσιγκτων και του ‘δωσαν εντολή να σχηματίσει κυβέρνηση εθνικής ενότητας και να οργανώσει την πλήρη εκκαθάριση της χώρας από τους κομμουνιστές, γεγονός που οδήγησε την Ελλάδα σε έναν από τους αγριότερους εμφύλιους πολέμους στην Ευρώπη, αφήνοντάς την όχι μόνο οικονομικά, αλλά και ηθικά σμπαραλιασμένη, κάτι που πληρώνει μέχρι τα σήμερα.
  • Πήγαμε στην άλλη άκρη του κόσμου, στην Κορέα, να πολεμήσουμε τον κομμουνισμό και κάναμε στην Κύπρο ότι ήθελαν από μας να κάνουμε οι Άγγλοι και οι Αμερικανοί. Σε αντάλλαγμα πήραμε το πογκρόμ των Ελλήνων της Πόλης, καθ’ υπόδειξιν και με συνδρομή στον σχεδιασμό των Βρετανικών μυστικών υπηρεσιών, τη δικτατορία του 1967 και την τουρκική εισβολή στην Κύπρο.
  • Οι κυβερνήσεις Σημίτη και Παπανδρέου έκαναν ότι τους είπαν οι Ευρωπαίοι στην οικονομία να κάνουν και ως αποτέλεσμα η χώρα καταστράφηκε
  • Κύπρος και Ελλάδα έβαλαν όλα τα αυγά τους στο καλάθι των Αμερικανών και των Ισραηλινών για να δουν τώρα αμφότερους να μην κάνουν τίποτα για να εμποδίσουν τις πολεμικές επιχειρήσεις της Τουρκίας στις θάλασσες της Κύπρου και στα Ίμια.

Σημειώσεις

(1) Αντιμέτωπος, μετά το 2011, με ένα πολύ δύσκολο πρόβλημα, τι να κάνει με την Ελλάδα των Μνημονίων και των Δανειακών, εξαιτίας των οποίων ήρθε στην εξουσία υποσχόμενος να τα σκίσει, ο ΣΥΡΙΖΑ (και οι Αν.Ελλ.) δεν ασχολήθηκαν με το πως θα το αντιμετωπίσουν. Πήγαν στον Θείο Σαμ από την Αμερική, πήγαν στους Σαχς, τους Σόρος, τους Πέρες και πήραν καθοδήγηση και ορμήνειες. Οι Αμερικανοί χρησιμοποίησαν την Ελλάδα εναντίον της Γερμανίας, την εμπόδισαν να κινηθεί προς τη Ρωσία και τελικά «αποσυναρμολόγησαν», χωρίς να σκάσει μύτη, τη δυνητική «βόμβα» της ελληνικής ριζοσπαστικής εξέγερσης. Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γιάννης Δραγασάκης ευχαρίστησε μάλιστα δημοσίως την αμερικανική κυβέρνηση για τη συνδρομή της στη συνθηκολόγηση. Ούτε να παραδοθούμε μόνοι μας δεν μπορούμε!

Η ελληνική υπόθεση είχε προδοθεί εξ αρχής. Μάχη δεν δόθηκε ποτέ. Ήδη από τις 25.2.15, ένα μήνα μετά την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, ο Γιάνης Βαρουφάκης έστειλε ένα γράμμα στο Γιούρογκρουπ, αναγνωρίζοντας ουσιαστικά τη νομιμότητα του ελληνικού χρέους και των συμφωνιών που είχαν υπογράψει οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Στη διάρκεια της υποτιθέμενης διαπραγμάτευσης βγήκε και δήλωσε ότι η Ελλάδα δεν θα ζητήσει ποτέ δάνειο από τη Ρωσία. Η Καθημερινή δημοσίευσε στις 15.9.2015 ένα τηλεγράφημα του Έλληνα Πρέσβη στην Ουάσιγκτων, που δεν άφηνε καμμιά αμφιβολία για την έκταση και το βάθος της «καθοδήγησης» της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ από τους Αμερικανούς.

Η «διαπραγμάτευση» είχε τελειώσει προτού καλά-αρχίσει. Τώρα ο Βίζερ δηλώνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο πιο πιστός εφαρμοστής των Μνημονίων. Η χώρα λεηλατείται, οι συνταξιούχοι της ρίχνονται στην αθλιότητα, οι νέοι εκπατρίζονται ή ψάχνουν για δουλειές σκλάβου, χωρίς κανένα δικαίωμα, των 300 ή 400 ευρώ, κατάσχονται τα σπίτια των ανθρώπων, για να εξυπηρετηθεί το «εξαιρετικά μη βιώσιμο χρέος» (κατά το ΔΝΤ). Οι ελληνίδες μανάδες, οι πιο υπερπροστατευτικές σε όλη την Ευρώπη, που θέλουν τα αγόρια τους μια ζωή στο διπλανό διαμέρισμα, τώρα ονειρεύονται να τα δουν να σταδιοδρομούν στη Μαύρη Αφρική, την Αυστραλία, τα Εμιράτα ακόμα, όπου τέλος πάντως θα μπορέσουνε να βρούνε μια δουλειά.

Με σκοτωμένη την ελπίδα του, ο ελληνικός λαός βαδίζει και παραμιλά. Οι αριστεροί που αγωνίστηκαν, που πίστεψαν στην ιδεολογία τους, σκύβουν το κεφάλι και προτιμάνε να μη λένε τίποτα για μια τέτοια ντροπή που ποτέ δεν μπορούσαν στη ζωή τους να φανταστούν.

Αυτό ήταν το αποτέλεσμα της επίσκεψης Τρίπρα στην Ουάσιγκτων το 2013. Ο Τσίπρας ξαναπήγε όμως το 2017. Και τα αποτελέσματα αυτής της επίσκεψης, αν δεν τα σταματήσει ο ελληνικός λαός, θα είναι ακόμα χειρότερα, κινδυνεύουν να είναι απολύτως τραγικά, όπως θα εξηγήσουμε στη συνέχεια.

Ο ίδιος ο Πρόεδρος Τραμπ έκανε στον κ. Τσίπρα την (αμφίβολη) τιμή να δώσει μαζί του συνέντευξη στο προαύλιο του Λευκού Οίκου. Τέτοια μεταχείριση δεν είχαν ποτέ επιφυλάξει οι Αμερικανοί σε άλλο Πρωθυπουργό της Ελλάδας.

Γιατί άραγε ο περισσότερο ακροδεξιός, παρανοϊκός, πολεμοχαρής και φιλοϊσραηλινός πρόεδρος στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών συμπάθησε ξαφνικά τον αρχηγό της ελληνικής «Ριζοσπαστικής Αριστεράς»;  Τι του προσέφερε απλόχερα ο Έλληνες Πρωθυπουργός για να αξίζει μια τέτοια μεταχείριση;

(2) Την απόδειξη μας την ξαναπροσκόμισαν με τη συνδρομή του FBI στη θρυλούμενη υπόθεση διαφθοράς της Νοβάρτις, ανεξαρτήτως του κατά πόσον οι κατηγορίες ευσταθούν ή όχι. Η Ουάσιγκτων δεν δίστασε ούτε μια στιγμή να «δώσει» φιλοαμερικανούς πολιτικούς, προφανώς για να εξυπηρετήσει δικές της σκοπιμότητες που εκτιμά ως υπέρτερες και πιθανώς σχετίζονται με το μακεδονικό. Το να θεωρήσει κανείς ότι αυτά γίνονται μόνο από διάθεση συνδρομής στις έρευνες των ελληνικών δικαστικών αρχών πρέπει να θεωρηθεί εξαιρετικά αφελές.

(3) Την περιγραφή της επιδιωκόμενης λύσης στο κυπριακό την κάνει με μεγάλη σαφήνεια ο ίδιος ο Υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς στη συνέντευξη που έδωσε στο Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων DPA τον Ιανουάριο 2017. Στο βιβλίο μας «Η Κύπρος στο Στόχαστρο» (εκδ. Ινφογνώμων) δημοσιεύουμε και μια γνωμοδότηση του κορυφαίου ‘Ελληνα συνταγματολόγου Γιώργου Κασιμάτη για τον παράνομο χαρακτήρα της Πενταμερούς Διάσκεψης για το Κυπριακό.

(*) Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nexus του Μαρτίου 2018

Η συγκρουση στη Μ.Ανατολη και οι σχεσεις Ελλαδας -Τουρκιας

Μια συζήτηση του Σπύρου Γκουτζάνη με τους Χρ. Καπούτση, Δημ. Κωνσταντακόπουλο, Ι. Μάζη, 13/4/2018 (Δεύτερο μέρος 1:01:10 έως το τέλος)

Ζητουνται πατριωτες πολιτικοι – Η μεταβαση απo τη γερμανική στην αμερικανικη κατοχη και οι συνεπειες της

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές αυξάνεται απότομα και δραματικά ο κίνδυνος πυρηνικής ανάφλεξης στη Μέση Ανατολή, ενώ η κυβέρνηση ενεργεί όλο και λιγότερο ως ελληνική κυβέρνηση, όλο και περισσότερο ως προέκταση της αμερικανικής πρεσβείας, του αμερικανικού Πενταγώνου και της κυβέρνησης Νετανιάχου στο Ισραήλ, χωρίς κανένας στην αντιπολίτευση, ή και μεταξύ των στελεχών και βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, να ενοχλείται ιδιαίτερα από αυτά που συμβαίνουν.

Εσείς βεβαίως, πιθανότατα μη γνωρίζοντες αυτά, μπορεί να νομίζετε ότι είμαι υπερβολικός. Δεν σας αδικώ. Ποτέ η ενημέρωση δεν ήταν τόσο παραπλανητική στην Ελλάδα, όσο σήμερα. Ούτε καν στη δικτατορία της 21ης Απριλίου δεν συνέβαινε αυτό που συμβαίνει σήμερα τόσο από τα συμβατικά, όσο και από τα δήθεν εναλλακτικά, κοινωνικά μέσα. Ποτέ στην ιστορία δεν υπήρχε τόσο αποτελεσματικός έλεγχος, από τους Αμερικανούς, τις διεθνείς τράπεζες, το Ισραήλ και άλλα κέντρα, του τι μαθαίνουν και του τι καταλαβαίνουν οι Έλληνες. (*)

Είτε πάντως το ξέρετε είτε όχι και τα δύο συμβαίνουν. Και ο κίνδυνος πυρηνικού πολέμου στη Μέση Ανατολή είναι σήμερα μεγαλύτερος από οποιαδήποτε άλλη στιγμή στην ιστορία μετά το 1945 και η “ελληνική κυβέρνηση” έχει παραδώσει όλο το ελληνικό έδαφος, την ελληνική άμυνα, την ελληνική εξωτερική και αμυντική πολιτική, τους εξοπλισμούς (ακόμα και την… καταπολέμηση της διαφθοράς!) στους Αμερικανούς, το ΝΑΤΟ και τους Ισραηλινούς.

49 συμφωνίες αμυντικής συνεργασίας έχουμε παρακαλώ υπογράψει με το Ισραήλ (πρωταγωνιστή των πολέμων στη Μέση Ανατολή και συστηματικό σφαγέα Παλαιστινίων) και ουδείς γνωρίζει τι ακριβώς περιέχουν, ούτε καν η Βουλή, είπε σε ομιλία του ο πρώην αναπληρωτής Υπουργός Αμυνας του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Ήσυχος. Κανένας δημοσιογράφος δεν έχει ενδιαφερθεί να μάθει τι είναι όλα αυτά και να το γράψει. Λέμε ότι η Τουρκία είναι, και είναι, αντιδημοκρατική χώρα, αλλά εκεί η Βουλή τους έχει πολύ μεγαλύτερη ενημέρωση και αρμοδιότητες για τέτοια θέματα!

Είτε το ξέρετε είτε όχι, εξάλλου, φαντάζομαι ότι το αγνοείτε, οι Αμερικανοί φτιάχνουν τώρα μια νέα Σούδα του Βορρά στην Αλεξανδρούπολη, προσανατολισμένη στην προετοιμασία πυρηνικού πολέμου κατά της Ρωσίας.

Κανένας στρατός που σέβεται τον εαυτό του δεν βάζει ξένους στην πρώτη γραμμή, στην καρδιά της άμυνάς του, δηλαδή στην Αλέξανδρούπολη και την Κάλυμνο. Να μπορούν να βλέπουν το τι γίνεται αλλά και να μπορούν να επηρεάζουν το τι βλέπεις και τι κάνεις εσύ. Το πρώτο πράγμα που έκανε ο Ανδρέας Παπανδρέου, το 1987, ήταν να κλείσει τις αμερικανικές βάσεις! Αυτή εδώ η κυβέρνηση παραδίδει την άμυνα της χώρας στους Αμερικανούς.

Είναι τέτοια η αποικιοποίηση της χώρας από τις ΗΠΑ που ο πρωθυπουργός δεν κατάφερε ούτε καν να προστατεύσει τον ίδιο του τον ξάδερφο, Γιώργο Τσίπρα, που είχε τοποθετήσει ως Γραμματέα στο Υπουργείο Εξωτερικών για να ξέρει τι του γίνεται. Πήγε ο Γιώργος Τσίπρας να πάρει ορισμένες οικονομικές πρωτοβουλίες προς την κατεύθυνση της Ευρασιατικής Ένωσης και του Ιράν και εκδιώχθηκε κακήν κακώς από το Υπουργείο, που είναι τώρα αποκλειστικό βιλεάτι του Κοτζιά.

Μια ιστορική απόφαση των Τσίπρα και Αναστασιάδη

Στο μόνο ζήτημα που στάθηκε όρθιος ο Αλέξης Τσίπρας και του αξίζει ένα μεγάλο μπράβο, όπως και στον Νίκο Αναστασιάδη, ήταν ότι, τουλάχιστον η Ελλάδα, όπως και η Κύπρος, δεν απέλασαν Ρώσους διπλωμάτες. Ίσως το ένστικτο του κινδύνου λειτούργησε την τελευταία στιγμή στους δύο πολιτικούς. Τυχόν απέλαση  Ρώσων διπλωματών, αν δεν θα ήταν η  χαριστική βολή στις ελληνορωσικές σχέσεις, που έχουν περίπου καταστραφεί, με ευθύνη της ελληνικής διπλωματίας, θα δημιουργούσε ένα μεγάλο ψυχολογικό χάσμα μεταξύ Αθήνας και Μόσχας, που θα ερχόταν να προστεθεί στις άλλες απειλές που δέχεται τώρα από παντού η Ελλάδα.

Η υπόθεση Σρκιπάλ, άλλωστε, έχει σχεδόν καταρρεύσει ήδη, η κυβέρνηση Μέι έχει μισογελοιοποιηθεί και τα στοιχεία που έρχονται καθημερινά στη δημοσιότητα κατατείνουν μάλλον στο ότι ο ρώσος πρώην διπλός πράκτορας έπεσε θύμα Δυτικών υπηρεσιών που αναζητούν προσχήματα για νέο μεγάλο πόλεμο στη Συρία.

Αλλά και για πολύ γενικότερους λόγους, θα ήταν πολύ μεγάλη ζημιά για την Ελλάδα τυχόν απέλαση Ρώσων διπλωματών. Όπως το 1940, οι Έλληνες, φορείς μιας παράδοσης που έχει στο κέντρο της την Ελευθερία, την Αλήθεια, τον Λόγο και τη Δημοκρατία, από τον 8ο και τον 5ο π.Χ. αιώνα ήδη, δεν θα μπορούσαν, ανεξαρτήτως υπολογισμών, να συνταχθούν με τον Χίτλερ και τον Μουσολίνι, έτσι και σήμερα δεν μπορούν να συνταχθούν με τις δυνάμεις του αναδυόμενου Παγκόσμιου Ολοκληρωτισμού, που παίζουν με την ιδέα εξαπόλυσης ενός πυρηνικού Αρμαγεδώνα, για να διατηρήσουν την κλονιζόμενη και παραπαίουσα ηγεμονία της Αμερικής, των συμμάχων της και του Δυτικού καπιταλισμού.

Θα συνιστούσε κάτι τέτοιο ηθική αυτοκτονία του ελληνισμού.

Αλλά, βέβαια, αν η απόφαση Τσίπρα και Αναστασιάδη απέτρεψε προς το παρόν μια καταστροφή, αυτό δεν σημαίνει ότι θα αποτραπεί μέχρι τέλους με την πολιτική που ακολουθούν παντού αλλού, περιλαμβανομένων και των ελληνοαμερικανικών και ελληνοϊισραηλινών σχέσεων.

Στην εποχή Πιουριφόι και βάλε οι πολιτικοί μας

Το ελληνικό πολιτικό προσωπικό είναι δυστυχώς σήμερα στην διανοητική κατάσταση της δεκαετίας του 1950. Γι’ αυτούς ο Διεθνής Νταβατζής (ΗΠΑ) είναι και θα μείνει ο αναμφισβήτητος διεθνής ηγεμών, που κερδίζει πάντα στο τέλος.

Δεν βλέπουν την ήττα της Αμερικής και του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή, ήττα πολύ σημαντικότερη από αυτή στο Βιετνάμ.

Δεν βλέπουν την οικονομική ανάδυση της Κίνας και του παγκόσμιου Νότου, δεν βλέπουν τη στρατιωτική επανάκαμψη της Ρωσίας, δεν βλέπουν την αποσύνθεση της Δυτικής πολιτικής ακτινοβολίας (Τραμπ, κρίση ΕΕ κ.λπ.).

Κι έτσι, όχι μόνο δεσμεύουν απόλυτα και χωρίς κανένα αντάλλαγμα τη χώρα (για την ίδια, όχι για τους ίδιους) στο χειρότερο στρατόπεδο, τη δεσμεύουν και στο στρατόπεδο που πιθανώς θα χάσει στο τέλος, χωρίς φυσικά κανείς να μπορεί να είναι σίγουρος (γι’ αυτό η κάθε είδους μονοφαγία πρέπει να αποφεύγεται και στις δίαιτες και στην εξωτερική πολιτική). Στο στρατόπεδο μάλιστα που, αν νικήσει στο τέλος, δεν θα αφήσει περιθώρια ύπαρξης σε κανένα έθνος του κόσμου.

Αυτό δηλαδή που έπαθαν οι Κούρδοι, βάζοντας τα αυγά τους στο καλάθι ΗΠΑ και Ισραήλ και γνωρίζοντας τώρα μια ακόμα τραγωδία. Πριν από αυτούς την έπαθαν ο Τσίπρας και ο Γιώργος Παπανδρέου (με τα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις), ο Ιωαννίδης (με το Κυπριακό) και άπειροι άλλοι που εμπιστεύτηκαν την Αμερική, χωρίς το παράδειγμά τους φαίνεται να έχει χρησιμεύσει σε κανέναν!

Κίνδυνος ανυπολόγιστης εθνικής καταστροφής

Αυτή η κατάσταση, υπό τις παρούσες εθνικές και διεθνείς συνθήκες, εμπεριέχει τον ορατό κίνδυνο ανυπολόγιστης εθνικής καταστροφής, αν όχι απότομου τερματισμού του βίου του ελληνικού έθνους κράτους.

Η κυβέρνηση πολλαπλασιάζει τις κάθε είδους αμερικανικές εγκαταστάσεις σε όλη την Ελλάδα, εκχωρεί τη γεωπολιτική υπεραξία της χώρας στην Αμερική (και το Ισραήλ), εγκαθιστά ξένες δυνάμεις στην καρδιά της ελληνικής άμυνας, τη Θράκη, το ανατολικό και το κεντρικό Αιγαίο, δυνάμενες να καθορίζουν απόε κει τι βλέπουν και τι δεν βλέπουν και πως ενεργούν οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις.

Ο ελληνικός γεωπολιτικός χώρος είναι ίσως το τελευταίο όπλο που έχει η χώρα για να διαπραγματευτεί με τους Δυτικούς (περιλαμβανομένων των ΗΠΑ λόγω ΔΝΤ) που την κατέστρεψαν, την οικονομική σωτηρία της, μιμούμενη αυτό που κάνει ο “τρελλός Ερντογάν”.

Η κυβέρνηση φτιάχνει μια δεύτερη και ακόμα πιο επικίνδυνη Σούδα στην Αλεξανδρούπολη, άμεσα ενταγμένη στην προετοιμασία πυρηνικού πολέμου κατά της Ρωσίας.

Ίσως οι πολιτικοί και οι στρατωτικοί μας λένε: Άν δεν γίνει ο πόλεμος, κανείς δεν θα μας πει τίποτα και θα έχουμε κερδίσει, οι ίδιοι, όχι η χώρα, το όφελος από τις τεράστιες εξυπηρετήσεις προς τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Αν γίνει ο πόλεμος και εξαερωθεί η Ελλάδα, δεν θα υπάρχει κανείς να μας πει τίποτα.

Θυμίζουμε με την ευκαιρία  ότι προ είκοσι ετών, “διακινούνταν” σε πολιτικούς κύκλους της χώρας, η made in USA ιδέα μιας ανεξάρτητης Θράκης, αποτελούμενης από την ανατολική (τουρκική), δυτική (Ελληνική) και βόρεια (βουλγαρική).

Η Αθήνα προχωρά σε εξοπλισμούς που βαθαίνουν την εξάρτηση της από τους Αμερικανούς για το αν και πως θα λειτουργήσουν τα ελληνικά όπλα, και τη δεσμεύουν μακροχρόνια στην εξάρτηση από την πλέον πολεμοχαρή πτέρυγα του αμερικανικού στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος. Την ίδια στιγμή, η Άγκυρα αποκτά μείζον στρατηγικό πλεονέκτημα με την διαφοροποίηση των πηγών εξοπλισμού της.

Ο κίνδυνος εμπλοκής σε πυρηνική σύγκρουση και εξαΰλωσης της Ελλάδας

Ολόκληρη η χώρα χάνει τη δυνατότητα να καθορίζει η ίδια την άμυνά της, αλλά και γίνεται στόχος ενδεχόμενης πυρηνικής επίθεσης, που δεν μπορεί πλέον να αποκλεισθεί, σφτιχταγκαλιασμένη όσο ποτέ άλλοτε στην ιστορία της με τους Αμερικανούς.

Χθες, το ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών με ανακοίνωσή του προειδοποίησε τις Ηνωμένες Πολιτείες ότι τυχόν στρατιωτική τους επίθεση στη Συρία μπορεί να έχει τις “σοβαρότατες” των συνεπειών. Είχε προηγηθεί προ είκοσι ημερών πολύ ασυνήθιστη ανακοίνωση του ρωσικού Γενικού Επιτελείου που προειδοποιούσε τους Αμερικανούς ότι αν δεχθούν επίθεση Ρώσοι που βρίσκονται στη Συρία, θα απαντήσει εναντίον των συστημάτων από τα οποία θα γίνει η επίθεση. ‘Ολα αυτά στο χειρότερο κλίμα μεταξύ των δύο πυρηνικών υπερδυνάμεων που  υπήρξε ποτέ, ακόμα και συγκρινόμενο με τον Ψυχρό Πόλεμο.

Ένας Ελληνοτουρκικός Πόλεμος για λογαριασμό ΗΠΑ και Ισραήλ;

Η εμπλοκή της Ελλάδας και της Κύπρου άμεσα, δια των στρατιωτικών βάσεων με τις οποίες γεμίζει όλη η χώρα, δεν είναι ο μόνος τρόπος να εμπλακεί η Αθήνα στη μεσανατολή κρίση. Ο δεύτερος τρόπος που έχει τώρα εμφανισθεί είναι αν οι ΗΠΑ και οι πιο εξτρεμιστικές δυνάμεις στην ηγεσία του Ισραήλ αποφασίσουν ότι χρειάζονται μια ελληνοτουρκική σύρραξη, κυρίως για να τιθασσεύσουν την Άγκυρα, στα πλαίσια της στρατηγικής του Χάους που εφαρμόζουν από το 2003 στη Μέση Ανατολή.

Η εμπλοκή της Ελλάδας σε όλα αυτά μπορεί να οδηγήσει σε (σχεδιασμένη) τελική κατάρρευση όποιου στοιχείου έχει απομείνει από το δημοκρατικό πολίτευμα, τερματίζοντας με πολεμική καταστροφή και κακήν-κακώς στάση πληρωμών και έξοδο από το ευρώ, το ελληνικό “κοινωνικο-οικονομικό πείραμα” που ξεκίνησε τον Μάιο του 2010.

Θα είναι πιθανώς το τέλος του ελληνικού έθνους-κράτους, αλλά και η αρχή διάλυσης της ΕΕ στα εξ ων συνετέθη, όχι από μια εξέγερση των λαών εναντίον της, αλλά στα πλαίσια γενίκευσης του Χάους από την πιο εξτρεμιστική νεοσυντηρητική πτέρυγα του δυτικο-ισραηλινού κατεστημένου. Είναι αυτή που ακριβώς τοποθέτησε τον Μπόλτον, αποδεδειγμένο ψεύτη στην περίοδο του πολέμου κατά του Ιράκ, οπαδό του προληπτικού (πυρηνικού) πολέμου κατά της Κορέας, οπαδό του πολέμου κατά του Ιράν και της Συρίας, μεταξύ των δυνάμεων που ετοίμασαν το πραξικόπημα στην Τουρκία το 2016, στη θέση του Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ.

Ας ελπίσουμε ότι υπάρχουν μεταξύ των πολιτικών μας και των στρατιωτικών μας έντιμοι και πατριώτες άνθρωποι, να σταματήσουν κινδύνους που υπερβαίνουν οτιδήποτε έχουμε γνωρίσει ως τώρα

Αθήνα, 9 Απριλίου 2018

(*) Προ ενός μηνός περίπου έγραψα ένα άρθρο με τον τίτλο “Προβοκάτσια” αποδεικνύοντας με στοιχεία ότι γίνεται συστηματική διαστρέβλωση γεγονότων, διασπορά ψευδών ειδήσεων, μεθοδική καλλιέργεια κλίματος ότι επίκειται και είναι αναπόφευκτος ένας ελληνοτουρκικός πόλεμος.
Πρόκειται για μια κλασική μέθοδο προβοκάτσιας που λέγεται “αυτοεκπληρούμενη προφητεία” και άρχισε να την εφαρμόζει ο ίδιος ο Αμερικανός Πρέσβης, για να τον ακολουθήσουν από πίσω με χαρακτηριστική πειθαρχία και κάμποση τερατολογία, που είναι αδύνατον να ελέγξει ο μέσος άνθρωπος, sites, γνωστοί σχολιαστές, δήθεν αναλυτές κ.λπ.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι υφίσταται τουρκικός αναθεωρητισμός και επεκτατισμός και απειλή, όχι τώρα, από δεκαετιών. Άλλο αυτό και άλλο να γράφεις ότι οι Τούρκοι ετοιμάζουν αύριο απόβαση στο Καστελόριζο, επικαλούμενος δήθεν πηγές.
Απάντησε με στοιχεία σε όλα αυτά ο Σάββας Καλλεντερίδης, αναφέροντας ότι οι βασικές μονάδες που θα μπορούσαν να αναλάβουν επιθετική επιχείρηση κατά του Καστελόριζου είναι στο Αφρίν της Συρίας. ‘Ελα όμως που ουδείς πτοήθηκε. Πάλι τις προάλλες μια σοβαρή υποτίθεται εφημερίδα αφιέρωσε όλη την πρώτη σελίδα της στην κατάληψη του Καστελλόριζου.
Δημιουργείται, δηλαδή, προφανώς καθ’ υπαγόρευση συγκεκριμένων διεθνών δυνάμεων, ένας μηχανισμός που δεν χρειάζεται για να αντιμετωπισθεί ο τουρκικός επεκτατισμός, αλλά για να πάνε οι δύο χώρες σε πόλεμο και αμοιβαία καταστροφή, χωρίς να καταλάβουν πως έγινε.
Αλλά και ταυτόχρονα υπονομεύει τη δυνατότητα εθνικής άμυνας και την ψυχική ενότητα του λαού, όταν πράγματι αντιμετωπίσει η χώρα απειλή, κατά το γνωστό “Ο λύκος και τα πρόβατα”

Διαβάστε επίσης

Aπιστευτο και ομως αληθινο: Καταργουν το ελληνικο κρατος. Kανουν στοχο ολη τη χωρα!

Η Προβοκατσια

The dangerousness of John Bolton

US-Israeli Neocons risk a Nuclear World War. Is there anybody to stop them?

Υποθεση Σκριπαλ: Προσπαθεια δημιουργιας κλιματος για επιθεση στη Συρια;

Aπιστευτο και ομως αληθινο: Καταργουν το ελληνικο κρατος. Kανουν στοχο ολη τη χωρα!

Και νεες βασεις των Αμερικανων σε Συρο και Καλυμνο

Βροχή οι πληροφορίες για εγκατάσταση πλήθους αμερικανικών βάσεων κάθε λογής και μορφής στην χώρα μας επί κυβέρνησης Τσίπρα. Κάτι χειρότερο από στρατιωτικό ψυχροπολεμικό προτεκτοράτο των ΗΠΑ και των πολιτικοπολεμικών τυχοδιωκτισμών τους μετατρέπεται η χώρα. Ουδέποτε η Ελλάδα είχε μια πιο εθελόδουλη ηγεσία και ένα τόσο σάπιο πολιτικό κατεστημένο.
Η κρίση στις σχέσεις των ΗΠΑ με την Τουρκία, έχει κάνει εντονότερο το ενδιαφέρον των ΗΠΑ για εξεύρεση νέων σημείων για τις στρατιωτικές δραστηριότητες του ΝΑΤΟ. Στις ήδη γνωστές πληροφορίες για την αναβάθμιση της Ανδραβίδας και του Αράξου, για τη δημιουργία βάσεων drones στη Λάρισα και ελικοπτέρων στην Αλεξανδρούπολη προστίθενται και δύο νέες βάσεις σε Σύρο και Κάλυμνο.
Διαβάστε τη συνέχεια στο www.iskra.gr

Βαση drones ΗΠΑ στη Λαρισα

24/03/2018

Μέσα στον προσεχή Μάιο αμερικανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη αναμένεται να αρχίσουν να επιχειρούν από βάση της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας στη Λάρισα. Επειτα από μια διπλωματική και στρατιωτική διελκυστίνδα σχεδόν πέντε ετών που ξεκίνησε στα τέλη του 2013, τα αμερικανικά drones θα έλθουν στην Ελλάδα, έστω και όχι στο Καστέλλι της Κρήτης που ήταν η αρχική (και σφοδρή) επιθυμία των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η νομική βάση έχει βρεθεί (π.χ. το απόρρητο Μνημόνιο Συνεργασίας που υπέγραψαν οι δύο χώρες το 1992 ή κάποια άλλη από τις περισσότερες από 100 συμφωνίες αμυντικού περιεχομένου και η τελική συμφωνία δεν αναμένεται να χρειαστεί κύρωση από τη Βουλή), ενώ το υπουργείο Εξωτερικών έχει παράσχει την πολιτική έγκρισή του. Ηδη τις τελευταίες εβδομάδες στη συγκεκριμένη βάση στη Λάρισα πραγματοποιούνται εργασίες υποδομής από αμερικανικό εξειδικευμένο προσωπικό.
Διαβάστε τη συνέχεια στο www.tovima.gr

Αμερικανικη βαση και η Κυπρος…

31/12/2002

Σε «αεροπλανοφόρο» των ΗΠΑ μετατρέπεται και η Κύπρος… Με μυστική συμφωνία της Ουάσιγκτον και της κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας, προβλέπεται άμεσα η ίδρυση αμερικάνικης βάσης στο έδαφος του νησιού για την παροχή κυρίως αεροπορικών αλλά και άλλων διευκολύνσεων στους Αμερικανούς!! Αυτό αποκάλυψε με δημοσίευμά της, την Κυριακή 29 Δεκέμβρη η εφημερίδα «ΤΟ ΠΑΡΟΝ».
Στο δημοσίευμα υπογραμμίζεται ότι η συγκεκριμένη «συμφωνία εγκρίθηκε το καλοκαίρι απ’ την κυπριακή κυβέρνηση σε μυστική συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου και αφού είχαν προηγηθεί μυστικές διαπραγματεύσεις μεταξύ αντιπροσώπων των δυο κυβερνήσεων (Ουάσιγκτον και Λευκωσίας)». Μια συμφωνία, η οποία δεν είδε ποτέ το φως της δημοσιότητας!! Το περιεχόμενό της, όπως τονίζεται στην εφημερίδα, περιγράφεται με τον αριθμό 51 «non paper», με ημερομηνία 23 Μάη 2002 της αμερικανικής πρεσβείας στη Λευκωσία προς το κυπριακό υπουργείο Εξωτερικών, το οποίο και ολόκληρο παρουσίασε στην κυριακάτικη έκδοσή του «ΤΟ ΠΑΡΟΝ».
Διαβάστε τη συνέχεια στο www.rizospastis.gr

Την Καρπαθο προτεινει ο Καμμενος για βαση του ΝΑΤΟ

21|05|2015

Ο υπουργός Αμυνας, κατά τη συνάντηση του υπουργού Εθνικής Αμυνας με την υφυπουργό Αμυνας των ΗΠΑ Κριστίν Γουόρμουθ, στο αμερικανικό Πεντάγωνο, επανέλαβε ότι οι ελληνορωσικές σχέσεις έχουν να κάνουν με την ελληνική οικονομία ενώ η αμερικανική πλευρά επιβεβαίωσε τη βοήθεια της στη στήριξη της Ελλάδος για την οικονομική κρίση.
Στη δήλωσή του ο υπουργός Εθνικής Αμυνας αναφέρθηκε στο ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει η Ελλάδα στην αντιμετώπιση της τρομοκρατίας μέσα από τη δημιουργία νατοϊκής αεροπορικής βάσης στην Κάρπαθο σε συνδυασμό με την υφιστάμενη ναυτική βάση στη Σούδα. Σύμφωνα με πληροφορίες η αμερικανική πλευρά σε πρώτη φάση αντιμετωπίζει θετικά την ελληνική πρόταση.
Διαβάστε τη συνέχεια στο www.iefimerida.gr/

Οι ΗΠΑ φευγουν από το Ιντζιρλικ – Θελουν τεσσερις βασεις στην Ελλαδα

04/04/2018

Ενα γιγαντιαίο μεταγωγικό αμερικανικό αεροσκάφος C-5M Super Galaxy προσγειώθηκε στην βάση  του Iντζιρλίκ στην Τουρκία και παρέμεινε για αρκετές ώρες σε διάδρομο μακριά από τη βάση. Το πλησίασαν βαρέα οχήματα του αμερικανικού στρατού που μετέφεραν κοντέινερ με οπλικά συστήματα βάρους 40 τόνων τα οποία φόρτωσαν στο Galaxy.
Η πληροφορία αυτή διανθισμένη και από εικόνες και βίντεο του γιγαντιαίου αυτού αεροσκάφους έκανε γρήγορα τον γύρο της Τουρκίας μέσα από τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και τις ειδήσεις των τηλεοπτικών καναλιών της. Τι ακριβώς συμβαίνει; Μήπως άρχισε η μεταφορά της κυριότερης βάσης που έχουν οι Αμερικανοί (αλλά και το ΝΑΤΟ) στην Τουρκία και η μεταστέγασή της σε άλλη χώρα, όπως για παράδειγμα την Ελλάδα ή τη Ρουμανία; Κανείς δεν βρέθηκε  έως τώρα να πει το παραμικρό, αν και είναι το τρίτο cargo μέσα σε λίγες ημέρες που φορτώνει βαρύ οπλισμό από την αμερικανική βάση στην Τουρκία και απογειώνεται προς άγνωστη (για μας) κατεύθυνση. Πάντως αντικαθεστωτικές τουρκικές ιστοσελίδες έγραψαν μόλις προχθές ότι άρχισε η μείωση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην αεροπορική βάση του Iντζιρλίκ.
Διαβάστε τη συνέχεια στο www.tanea.gr

Διαβάστε επίσης:
Κινδυνος – Θανατος: Πυρηνικα στον Αραξο!
Αμερικανικη βαση στην Αλεξανδρουπολη!

Ο Θεος να βαλει το χερι του: Σε ρολο εκτελουντος χρεη Προεδου και Πρωθυπουργου ο Αμερικανος Πρεσβης

Will the US transfer Incirlik nuclear weapons to Alexandroupolis, Greece?

Ο Θεος να βαλει το χερι του: Σε ρολο εκτελουντος χρεη Προεδου και Πρωθυπουργου ο Αμερικανος Πρεσβης

Της Δέσποινας Χαραλαμπίδου

Τι μπορεί να λένε ένας περιφερειάρχης και ένας πρέσβης ξένης χώρας σε 12 συναντήσεις μέσα σε ένα χρόνο; Τι έκανε ο περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας με άλλους αυτοδιοικητικούς παράγοντες στην έδρα του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες; Πώς εξηγεί ο ίδιος ο Απ. Τζιτζικώστας την πλούσια αυτή δραστηριότητα; Μια απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα δίνει η περιφερειακή σύμβουλος Κεντρικής Μακεδονίας και επικεφαλής της παράταξης Ριζοσπαστική Αριστερή Ενότητα Δέσποινα Χαραλαμπίδου στο κείμενο που ακολουθεί.

Άκρως αποκαλυπτική ήταν η τακτική συνεδρίαση του περιφερειακού συμβουλίου της Κεντρικής Μακεδονίας τη Δευτέρα 19/3/2018. Σε αυτήν, τέθηκε από περιφερειακούς συμβούλους των παρατάξεων Λαϊκή Συσπείρωση και Ριζοσπαστική Αριστερή Ενότητα, το θέμα των επίσημων συναντήσεων του περιφερειάρχη με τον Αμερικανό πρέσβη, ο οποίος περιοδεύει σε περιοχές και πόλεις της χώρας μας, στις οποίες ήδη υλοποιούνται σχεδιασμοί των ΗΠΑ. Τέθηκε ακόμα, το θέμα της παρουσίας του κ. Τζιτζικώστα και άλλων στελεχών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, όπως οι περιφερειάρχες Βορείου Αιγαίου και Έβρου, ο δήμαρχος Χανίων και ο πρόεδρος της Ένωσης Περιφερειών Ελλάδας, στην έδρα του ΝΑΤΟ, κάτω από τον συντονισμό της αμερικάνικης πρεσβείας.

Σε ερώτηση που τέθηκε στον περιφερειάρχη κ. Τζιτζικώστα περί του τι συζήτησε στις 3 συναντήσεις του με τον αμερικάνο πρέσβη, εκείνος απάντησε ότι μέσα στο 2017 έχει συναντηθεί με τον κ. πρέσβη επίσημα ή ανεπίσημα(;), όχι 3 αλλά 12 φορές. Για το τι συζητήθηκε, απάντησε: «Είναι ειλημμένη απόφασή μου να ενισχύσουμε τις σχέσεις της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας με χώρες και περιφέρειες του εξωτερικού. Αυτές οι προσπάθειες έχουν αποδώσει καρπούς γιατί η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας είναι ξανά στο χάρτη, έχει αποκτήσει μια πολύ σημαντική και σύγχρονη εικόνα στο εξωτερικό και αυτό μας βοηθά και σε μια σειρά άλλων θεμάτων οικονομικής και αναπτυξιακής φύσεως αλλά και εθνικών ενδιαφερόντων. Μόνο με την προσέλκυση επενδυτικού επιχειρηματικού ενδιαφέροντος θα βγει η περιοχή μας και η χώρα από την κρίση». Και πρόσθεσε: «Επιζητούμε ως διοίκηση ενισχυμένη επιχειρηματική παρουσία των ΗΠΑ και θεωρούμε ότι επειδή η φετινή χρονιά λόγω του ότι τιμώμενη χώρα στην ΔΕΘ είναι το 2018 η ΗΠΑ είναι μια χρυσή ευκαιρία για να τονωθεί η σχέση συνεργασίας της ΠΚΜ με τις ΗΠΑ».

Ο περιφερειάρχης είπε ακόμα ότι «η Θεσσαλονίκη είναι μια από τις περιοχές στην Ελλάδα που έχουν νατοϊκές δυνάμεις» και ως εκ τούτου ο ίδιος προσκλήθηκε από το ΝΑΤΟ για ένα διήμερο στις Βρυξέλλες όπου έγινε σχετική ενημέρωση: «Είχα την ευκαιρία να συναντηθώ με την αναπληρώτρια γενική διευθύντρια του ΝΑΤΟ και να συνομιλήσω μαζί της, το ίδιο και με τον Έλληνα πρέσβη στο ΝΑΤΟ, τους Έλληνες στρατιωτικούς και όλη την ομάδα των ενόπλων δυνάμεων που υπηρετούν στο ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες και μπόρεσα να έχω μια καλύτερη ενημέρωση για το τι ακριβώς κάνει το ΝΑΤΟ εδώ στην πόλη μας ήδη εδώ και αρκετά χρόνια».

Είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό το γεγονός ότι σειρά στελεχών της Ν.Δ. και από τον χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης και κάτω από την καθοδήγηση του Αμερικανού πρέσβη, έχουν αναλάβει ενεργό ρόλο στην προώθηση των συμφερόντων των ΝΑΤΟ και ΗΠΑ στην χώρα μας, αλλά και ιδιαίτερα σε περιοχές όπως η Κεντρική Μακεδονία, η Αλεξανδρούπολη, η Κρήτη, η Δυτική Ελλάδα και η Ήπειρος. Αυτή την χρονική στιγμή μάλιστα, στην οποία ο εταίρος μας στην σφηκοφωλιά του ΝΑΤΟ, κλιμακώνει την επιθετικότητά του.

Είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο, στο όνομα της προσέλκυσης επενδύσεων, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο κ. Τζιτζικώστας, δήμαρχοι και περιφερειάρχες να υποδέχονται μετά βαΐων και κλάδων τον Αμερικανό πρέσβη, αλλά και να πραγματοποιούν επισκέψεις στα σαλόνια του ΝΑΤΟ και της αμερικανικής πρεσβείας.

Εξαιρετικά προβληματικό είναι επίσης το γεγονός ότι έχουν επιστρατευτεί δήμαρχοι και περιφερειάρχες, στο όνομα της προσέλκυσης επενδύσεων και της πολυδιαφημιζόμενης ανάπτυξης, αλλά στην κατεύθυνση της προώθησης των σχεδιασμών των ΗΠΑ για την παραχώρηση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων (Αλεξανδρούπολη, Κεντρική Μακεδονία, Κρήτη, Ήπειρος, Δυτική Ελλάδα) σε μεγάλους ομίλους. Παράλληλα, συζητούν ανοικτά τόσο για την αναβάθμιση, αλλά και την επέκταση, όλου του πλέγματος των βάσεων και των στρατηγείων των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στη χώρα μας, όσο και για τη δημιουργία νέων.

Όλα τα παραπάνω, τη στιγμή μάλιστα που το ΝΑΤΟ αλωνίζει στο Αιγαίο με πρόσχημα τις προσφυγικές ροές, αλλά και τη στιγμή που είναι ανοικτά σοβαρά εθνικά ζητήματα με «σύμμαχες» χώρες, εντάσσονται σε μία προσπάθεια εξωραϊσμού της επικίνδυνης πολιτικής του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ. Οι πολιτικές αυτές είναι καταδικαστέες στη συνείδηση του λαού μας που γνωρίζει και έχει βιώσει με δραματικό τρόπο τις συνέπειές τους.

Πηγή: https://www.e-dromos.gr/o-polypragmon-kyrios-paiat/

Η “τρελλα” του Ερντογαν και η τραγωδια των Κουρδων

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Ο Πρόεδρος της Τουρκίας έκανε μια δήλωση σχετικά με τις αμερικανικές βάσεις στη Συρία και το Ιράκ και την (όχι ασήμαντη) πιθανότητα παγκοσμίου πολέμου.

Μήπως πρέπει σε μερικά ζητήματα να μελετήσουμε καλύτερα τον τρόπο που ο κ. Ερντογάν αντιλαμβάνεται το διεθνές περιβάλλον και δρα για να υπερασπιστεί τον εαυτό του, το καθεστώς του, τη χώρα του, όπως τα καταλαβαίνει ο ίδιος ασφαλώς;

Μήπως για παράδειγμα δεν είναι τώρα η κατάλληλη στιγμή, εν μέσω μιας ραγδαία επιδεινούμενης διεθνούς κατάστασης, προετοιμασίας πολύ μεγάλου πολέμου στη Μέση Ανατολή, που μπορεί να εξελιχθεί και σε σύγκρουση με τη Ρωσία, να φτιάξουμε μια νέα Σούδα στη Θράκη, κάνοντας την περιοχή στόχο εξαΰλωσης και βάζοντας τρίτη δύναμη στην πρώτη γραμμή και στην καρδιά της άμυνάς μας απέναντι στην Τουρκία;

Παραχωρώντας ταυτόχρονα ουσιαστικά στους Αμερικανούς και το ΝΑΤΟ τον έλεγχο της γραμμής που αρχίζει από το Διδυμότειχο και φτάνει στο Καστελόριζο και τελικά στην Κύπρο;

Αφαιρώντας μια περιοχή που είναι το στρατηγικό φιλέτο του Ελληνισμού, η γραμμή που ενώνει τα Στενά με το Σουέζ και το μεγάλο χαρτί του, από την ελληνική κυριαρχία, όπως αφαιρέσαμε την ελληνική οικονομία από τον ελληνικό λαό, τους Έλληνες αστούς και το ελληνικό κράτος, με τα Μνημόνια και τις Δανειακές;

Που είναι η γεωπολιτική, αλλά και η πολιτιστική καρδιά της Ελλάδας, γιατί εδώ, στα Άβδηρα της Θράκης και στο Ιωνικό Δωδεκάπολο, έκανε ο Άνθρωπος τη μεγαλύτερη πνευματική επανάσταση στην ιστορία του Γένους του.

Και μάλιστα παραχωρούμε αυτή την έκταση στην ίδια ακριβώς δύναμη που οργάνωσε το πραξικόπημα και την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο, το 1974;

Μήπως βάζουμε τον Λύκο να φυλάει τα πρόβατα;

Μήπως πρέπει να σταματήσει η ταχύτατη μετατροπή όλης της Ελλάδας και της Κύπρου σε προκεχωρημένο φυλάκιο, και άρα στόχο πρώτης γραμμής, σε περίπτωση σύγκρουσης των Δυτικών με το Ιράν, την Τουρκία ή τη Ρωσία;

Κι αν τα κάνουμε αυτά, τόσο επικίνδυνες παραχωρήσεις, υπάρχει μήπως κάποιο αντάλλαγμα για τη χώρα από αυτή την τυχοδιωκτική πολιτική στην υπηρεσία Ξένων; Σε μια Ελλάδα που τα δυο της βασικά κόμματα διαγκωνίζονται με δημόσιες ανακοινώσεις τους ποιό ορθά διερμηνεύει τις δηλώσεις του… εκτελούντος χρέη Πρωθυπουργού Πρέσβη Πάιατ.

Όπως μας θύμισε φίλος, δεν θυμάται άλλον Αμερικανό αξιωματούχο να πηγαίνει και να συζητά δυόμιση ώρες με τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ.

Τελευταία φορά που συνέβη αυτό ήταν με τον Μπονάνο. Ζήτησαν να τον δουν το 1974, παρακάμπτοντας την κυβέρνηση, και τελικά τους έστειλε τον Αραπάκη, γιατί δεν μιλούσε εγγλέζικα.

Σε καλό να μας βγει. Αλλά πως μπορεί να μας βγει σε καλό; Πότε μας βγήκε σε καλό;

Έχει άραγε κανείς στην Αθήνα καθίσει, στα διαλείμματα των ρουσφετιών και της ίντριγκας έστω, να σκεφτεί τι μπορεί να συμβεί στη χώρα αν γίνει “κράτος πρώτης γραμμής”, όπως τη λένε διάφοροι παριστάνοντες τους σπουδαιοφανείς “στρατηγιστές”;

Είναι εύκολο να δικαιολογείς την απόλυτη και συμφέρουσα για σένα εξάρτηση με δήθεν πατριωτισμό, δήθεν εθνικοφροσύνη και ανάγκη υπεράσπισης της χώρας από την Τουρκία, ανάγκη που ασφαλώς υπάρχει.

Αλλά πότε οι δυτικοί “εταίροι και σύμμαχοι”, οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους, το ΝΑΤΟ ή το Ισραήλ βοήθησαν την Ελλάδα; Δεν μας το λέτε και μας να το μάθουμε;

Η ανάγκη άμυνας απέναντι στην Τουρκία καθόλου δεν υπηρετείται από την παράδοσή μας σε άλλες δυνάμεις, που έχουν διαχρονικά αποδειχθεί, πολύ πιο επίφοβος Εχθρός του Ελληνισμού.

Να δεχτούμε έστω ότι πρέπει να κάνουμε μερικούς συμβιβασμούς, ότι δεν μπορούμε να διεκδικήσουμε πλήρη ανεξαρτησία.

Αλλά σε τι εξυπηρετεί αυτή η μανία της υποτέλειας, ο ενθουσιασμός της παράδοσης σε “συμμάχους και εταίρους”;

 

Το δράμα των Κούρδων

Την ίδια ώρα οι Κούρδοι, που είναι, μαζί με τους Παλαιστίνιους, ο πιο βασανισμένος και καταπιεσμένος λαός διαχρονικά στη Μέση Ανατολή, και που ασφαλώς και αξίζουν την μεγαλύτερη συμπαράσταση κάθε αξιοπρεπούς ανθρώπου στον κόσμο, μοιάζουν να διέπραξαν μοιραίο λάθος, συμμαχώντας με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ που τους πούλησαν χωρίς τύψεις, αφού τους χρησιμοποίησαν.

Το ίδιο που θα κάνουν και με τους Έλληνες αν χρειαστεί.

Αυτοί όμως έκαναν το λάθος στην ανάγκη και στην απελπισία τους, στριμωγμένοι όπως είναι ανάμεσα σε εχθρούς και δυνάμεις που θέλουν τον αφανισμό τους.

Οι πολιτικοί της Ελλάδας και της Κύπρου το κάνουν μόνο και μόνο λόγω της ιδιοτέλειας και της εξάρτησής τους. Άντε, για να ‘μαστε και κάπως επιεικείς, και λόγω της σύγχυσης και επικίνδυνης άγνοιας που τους χαρακτηρίζει, μοιραία πρόσωπα σε μια κρίση, που, αν δεν βρούμε τρόπο να την ανακόψουμε, κινδυνεύει να είναι το ρέκβιεμ της περιπέτειας που ξεκίνησε, πριν διακόσια χρόνια, η Φιλική Εταιρεία.