Tag Archives: Ελληνοσερβικές Σχέσεις

Το Κόσοβο της Ηρωίνης, τα Βαλκάνια της Συμφοράς. Ελλάδα, Κύπρος, Θράκη και αναγνώριση Κοσόβου

Ορισμένοι “αυτοκρατορικοί” κύκλοι πρωθούν τώρα ένα σχέδιο αναδόμησης των βαλκανικών συνόρων, προκειμένου να “λυθεί” το ζήτημα του Κοσόβου και να ολοκληρωθεί η μετατροπή όλης της Βαλκανικής σε μια ζώνη εξαθλιωμένων προτεκτοράτων, στρατωτικών βάσεων κατά της Ρωσίας και κέντρου διακίνησης ναρκωτικών, δούλων, όπλων, τζιχαντιστών κλπ.

Δεν μπορούμε να ξέρουμε αν αυτό το σχέδιο προχωρήσει. Αλλά επειδή υπάρχουν πολλά σχέδια στο τραπέζι και επειδή ασκούνται κατά καιρούς έντονες πιέσεις από την Ουάσιγκτων στην Αθήνα να αναγνωρίσει το Κόσοβο και επειδή η Ουάσιγκτων θέλει παγίως να υπονομεύσει της σχέσεις των Ελλήνων με τους Σέρβους, για να απομονώσει την Ελλάδα από οποιοδήποτε εναλλακτικό στήριγμα, γράψαμε το παρακάτω άρθρο για να προειδοποιήσουμε εγκαίρως για το τι θα σημαίνει μια ενδεχόμενη μονομερής αναγνώριση της ανεξαρτησίας του Κοσόβου από την Αθήνα.

Σε συνθήκες ασυναρτησίας της εξωτερικής μας πολιτικής, βαθιάς σύγχυσης της ελληνικής “ελίτ” και του πολιτικού κόσμου, θεωρήσαμε ακόμα περισσότερο σκόπιμο να υπενθυμίσουμε ορισμένα πράγματα που θάπρεπε, αλλά δεν είναι διόλου αυτονόητα.

Το άρθρο γράφτηκε πριν από τις τελευταίες εξελίξεις στα ελληνορωσικά και δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Παρόν της Κυριακής (12.8) με τον τίτλο “Αναγνωρίστε το Κόσοβο!”

Δ.Κ. Continue reading Το Κόσοβο της Ηρωίνης, τα Βαλκάνια της Συμφοράς. Ελλάδα, Κύπρος, Θράκη και αναγνώριση Κοσόβου

Οι Ρωσοι διπλωματες τους ενοχλουν. Ο Πάιατ-Πιουριφοι και ο Ροντος τους αρεσουν!

του Δημήτρη Γεωργόπουλου

Οι ελληνικές αρχές διαρρέουν δια του τύπου ότι οι Ρώσοι διπλωμάτες που απελάθηκαν είχαν προβεί σε σοβαρές έκνομες ενέργειες.

Μπορεί όντως να έχει συμβεί κάτι τέτοιο, όπως μπορεί και να μην έχει συμβεί. Δεν υπάρχει ούτε μία χώρα του δυτικού κόσμου που να μην ανακαλύπτεται ρωσική συνωμοσία στις ημέρες μας. Continue reading Οι Ρωσοι διπλωματες τους ενοχλουν. Ο Πάιατ-Πιουριφοι και ο Ροντος τους αρεσουν!

Να αποφασισουν οι Ελληνες για τον τοπο τους! (Τσιπρας-ΣΥΡΙΖΑ αυτοκτονουν, εμεις ομως τι φταιμε;)

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Αν η συμφωνία που καταλήγει η κυβέρνηση με την κυβέρνηση της πΓΔΜ και οι συνέπειές της, η ένταξη της πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ, είναι τόσο καλές όσο λέει ότι πιστεύει, δεν καταλαβαίνουμε γιατί δεν τη θέτει σε δημοψήφισμα, προτού φυσικά αρχίσει να εκδίδει προσκλήσεις προς την πΓΔΜ σε ΕΕ και ΝΑΤΟ;

Οι ‘Ελληνες δεν είναι ηλίθιοι, να μην καταλάβουν τα επιχειρήματα της κυβέρνησης, αν είναι σωστά. Εμένα, όπως και στον Τσώρτσιλ, ο ελληνικός λαός μου φαίνεται πολύ πιο έξυπνος από τους ηγέτες του. ‘Αλλα είναι τα ελαττώματά μας, κυρίως η εθνική μας αρρώστια του Εγωϊσμού. Το σίγουρο είναι ότι ο λαός δεν έχει τους ιδιοτελείς λόγους που έχουν οι ηγέτες του και οι βουλευτές του για να βλάπτουν τα συμφέροντα της χώρας τους, εκτελώντας τις εντολές ξένων.

Γιατί δηλαδή πρέπει να αποδεχθώ ότι η πΓΔΜ είναι πιο δημοκρατική χώρα από την Ελλάδα, ότι οι πολίτες της έχουν περισσότερα δικαιώματα από τους Ελληνες, των οποίων μάλιστα το κυβερνών κόμμα δηλώνει ότι είναι Αριστερό. Πως το δηλώνει τώρα βέβαια αυτό είναι άλλη ιστορία. Από τη γερμανική Κατοχή και το μεγαλείο της Εθνικής Αντίστασης, της σφοδρότερης που αντέταξε ευρωπαϊκός λαός στον Χίτλερ, με ηγεσία της Αριστεράς, και έως ότου εμφανίσθηκαν οι Σημίτης, Γ. Παπανδρέου και Τσίπρας, σε όλη την ιστορική τους διαδρομή, ανεξαρτήτως του τι μπορεί κανείς να τους προσάψει, η ελληνική Αριστερά και Κεντροαριστερά απετέλεσε τον κορμό των δυνάμεων που πάλεψαν στη χώρα για Εθνική Ανεξαρτησία και Δημοκρατία.

Αυτή είναι η ιστορική αλήθεια.

Κι έρχεται τώρα ένα κόμμα, που χρησιμοποίησε και αυτή την τεράστια, απείρου ηρωϊσμού παράδοση ως εφαλτήριο για την εξουσία, που υποσχέθηκε στους ‘Ελληνες ότι θα αγωνιστεί να τους απαλλάξει από τα νεοαποικιακά δεσμά των Μνημονίνων και των Δανειακών, όχι μόνο να υπογράφει το τρίτο και χειρότερο από δαύτα, αλλά και να κάνει όλα τα χατήρια ΝΑΤΟ και Αμερικανών.

Απόδειξη ότι αυτό κάνουν και ουδόλως τους ενδιαφέρει, όπως ισχυρίζονται, το ίδιο το μακεδονικό, είναι ότι το κάνουν σε όλα τα θέματα, ακόμα και αυτά που οι θέσεις τους, οι διακηρύξεις τους και η ιδεολογία που δήθεν έχουν θα έπρεπε να τους αποτρέπει.

Ολη η εξωτερική πολιτική αυτής της κυβέρνησης είναι η μετάφραση των Αμερικανικών και ΝΑΤΟΪκών επιθυμιών και δεν έχει την παραμικρή σχέση με τα εθνικά συμφέροντα του ελληνικού λού, αντίθετα, τον εκθέτει σε πολύ σοβαρούς κινδύνους, χωρίς κανένα απολύτως αντάλλαγμα.

Περιλαμβάνει την επικίνδυνη μετατροπή όλης της χώρας σε τεράστια στρατιωτική βάση των ΗΠΑ (χωρίς, επαναλαμβάνουμε, κανένα αντάλλαγμα) και την καταστροφή, κατόπιν αμερικανικής υποδείξεως,  των παραδοσιακών σχέσεων που διατηρούσε η Ελλάδα με τη Ρωσία, τη Σερβία, το Ιράν και πολλούς άλλους, σχέσεις που απετέλεσαν πολύτιμο πολιτικο-διπλωματικό κεφάλαιο και ασπίδα ασφαλείας της χώρας.

Μπορεί λόγω ιστορικής αδράνειας, μπορεί λόγω κατανόησης σε ένα βαθμό του ότι άλλο ο λαός κι άλλο οι κυβερνήσεις τους, μπορεί λόγω σεβασμού στην Ελλάδα και στο παρελθόν της (που δεν διαθέτουν οι πολιτικοί μας), να είναι όλοι αυτοί κάπως συγκρατημένοι, αλλά στο τέλος θα αντιδράσουν, και ήδη άρχισαν, είναι αναπόφευκτο.

Ποιο ακριβώς εθνικό συμφέρον (της Ελλάδας εννοούμε, όχι άλλων χωρών) εξυπηρετεί το ότι προχθές η μισή ισραηλινή αεροπορία έκανε άσκηση προσομοίωσης επίθεσης κατά του Ιράν, χρησιμοποιώντας όλο τον κυπριακό και ελληνικό εναέριο χώρο μέχρι την Κρήτη;

Δεν καταλαβαίνουν ή δεν ενδιαφέρουν τους πολιτικούς και στρατιωτικούς ιθύνοντες οι τεράστιοι κίνδυνοι στους οποίους εκθέτουν την Ελλάδα (και την Κύπρο);

Ας βγει τέλος πάντων κάποιος αρμόδιος να εξηγήσει ευθέως και ευθαρσώς στον ελληνικό λαό τι είναι όλη αυτή η πολιτική, γιατί ασκείται, τι ακριβώς κερδίζουμε ή προσδοκούμε, από την μετατροπή της χώρας σε πολεμικό εφαλτήριο κατά του Ιράν, της Ρωσίας και των συμμάχων τους, ή πεδίο εγκατάστασης πυρηνικών όπλων. Μπορεί εμάς να μας διαφεύγει το τι κερδίζουμε και γιατί τα κάνουμε όλα αυτά, ας μας το πουν επιτέλους εκείνοι.

Ούτε ένας τίμιος και θαρραλέος άνθρωπος δεν υπάρχει σε αυτή την κυβέρνηση; Αλλά και η αντιπολίτευση που είναι;

 

Εθνος, Δημοκρατία και Ονοματολογία

Στη χώρα υπάρχουν όλες οι απόψεις. Από αυτούς που θεωρούν ότι η πΓΔΜ μπορεί να ονομάζεται Δημοκρατία της Μακεδονίας έως αυτούς που θεωρούν καταστροφή και πράξη προδοσίας να υπάρχει ο όρος Μακεδονία και τα παράγωγά του.

Για μας, όλες οι απόψεις είναι θεμιτές. Η χώρα πρέπει να μάθει να τις συζητάει και να τις συζητάει με επιχειρήματα, όχι όπως συνηθίζουν να αντιμετωπίζουν οι «Εθνομηδενιστές» τους «Εθνοκανίβαλους» και οι Εθνοκανίβαλοι» τους «Εθνομηδενιστές», για να σχηματοποιήσω κάπως (χωρίς να τους εξισώνω) τους δύο ακραίους πόλους στη χώρα, δηλαδή λούζοντας τους αντιπάλους τους με ένα σωρό βρισιές, προσβολές και επίθετα. Είναι τόσο δύσκολα και τόσο επικίνδυνα τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα ο ελληνικός λαός, ώστε είναι όρος επιβίωσης πια να μάθουμε να μελετάμε, να συζητάμε να χρησιμοποιούμε το μυαλό μας, αντί να καταφεύγουμε στην άνεση της σαχλαμάρας, της κραυγής και της δημαγωγίας.

Αν λοιπόν η συμφωνία αυτή (και οι συνέπειές της, η ένταξη δηλαδή της πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ) είναι άριστη, όπως είπαμε, και αν το πιστεύει αυτό η κυβέρνηση και το κυβερνών κόμμα, τότε τίποτα δεν την εμποδίζει να τη θέσει στην κρίση των πολιτών, προτού φυσικά πάρει οποιοδήποτε μέτρο διευκόλυνσης της εισόδου των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ, αρχίσουν να εκδίδονται οι προσκλήσεις και αρχίσουν οι προενταξιακές διαπραγματεύσεις.

 

Το κάρο πριν από το άλογο

Άλλωστε είναι τεράστιο διπλωματικό σφάλμα να γίνονται αυτά, προτού ολοκληρωθεί η συμφωνία, προτού γίνει το δημοψήφισμα στην πΓΔΜ κλπ., διότι δημιουργούνται τουλάχιστο πολιτικά, αν όχι και νομικά τετελεσμένα εις βάρος της Ελλάδας. Φοβούμεθα ότι δεν είναι καν λάθος, αλλά πρεμούρα της ελληνικής κυβέρνησης να ικανοποιήσει την Ουάσιγκτων, το Βερολίνο και τις Βρυξέλλες, χωρίς μάλιστα κανένα αντάλλαγμα.

 

Το προβλέψιμο τέλος όσων τα δίνουν όλα: η πολύ διδακτική εμπειρία του Μιλόσεβιτς

Μούρχεται τώρα στο μυαλό μια κουβέντα πούχα με τον Κάρολο Παπούλια, τότε Υπουργό Εξωτερικών, στη Λευκορωσία, όπου κάλυπτα δημοσιογραφικά μια επίσκεψή του εκεί. Ο Κάρολος υποστήριζε την συμφωνία του Ντέιτον, νομίζοντας ότι θα φέρει σταθερότητα στα Βαλκάνια. Τούπα κι εγώ, κάτι με τρώει βλέπετε και δεν το κλείνω το ρημάδι το στόμα μου, «Κύριε Υπουργέ, αν ο Μιλόσεβιτς δώσει το κεφάλι του Κάρατζιτς και του Μλάντιτς στους Αμερικανούς που του το ζητάνε, για ποιό λόγο οι Αμερικανοί θα χρειάζονται το κεφάλι του Μιλόσεβιτς;»

Ο Παπούλιας με αγριοκοίταξε αλλά δεν είπε τίποτα. Τι να απαντήσει άλλωστε σε μια τέτοια ερώτηση; Δυστυχώς, η δραματική συνέχεια μάλλον επιβεβαίωσε το βάσιμο της απορίας.

Ο Μιλόσεβιτς πίστεψε τον Χόλμπρουκ και ήλπισε ότι θα έλυνε το πρόβλημά του με μια συμφωνία μαζί του. Αλλά ο Χόλμπρουκ τον ξεγέλασε, όπως ξεγέλασαν οι Αμερικανοί τον Ιωαννίδη για την Κύπρο και τον Τσίπρα για τα Μνημόνια.

Σε μερικά χρόνια, η ψυχή του Μιλόσεβιτς αποχωρίστηκε από το σώμα του στις φυλακές της Χάγης, μερικές μέρες αφού μάταια ο δικηγόρος του προσπαθούσε να κινητοποιήσει τη «διεθνή κοινότητα» ότι κάποιοι θέλουν να δηλητηριάσουν τον πελάτη του. (Είχε βοηθήσει να βρεθεί στη Χάγη και ο «δικός μας», ο Γιώργος Παπανδρέου, δια του ‘Αλεξ Ρόντος, που αθωώθηκε πρόσφατα, όχι θα καταδικαζόταν, και του οποίου κ. Παπανδρέου ο κ. Κοτζιάς υπήρξε σημαίνων σύμβουλος και θεωρητικός, συνάδελφος δηλ. τρόπον τινά του Ρόντου, συμπέσας με τον κύριο αυτό στο Υπουργείο).

Πολλά χρόνια αργότερα,  το ίδιο το ειδικό Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης αθώωσε τον Μιλόσεβιτς για τις σφαγές στη Βοσνία, αλλά ο μεγάλος δυτικός τύπος, που τον είχε μετατρέψει σε Τέρας  για την παγκόσμια κοινή γνώμη, δεν μπήκε καν στον κόπο ούτε μονόστηλο να βάλει για την απόφαση.

Το αντίστοιχο ερώτημα προς τον κ. Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ σήμερα θα ήταν: «’Οταν θάχεις κάνει όλα τα χατήρια στους Πιστωτές, στους Αμερικανούς, στο ΝΑΤΟ και στους Ισραηλινούς, για ποιο λόγο όλοι αυτοί θα χρειάζονται εσένα και το κόμμα σου;»

Και για τη χώρα: «‘Όταν θα έχουμε παραδώσει τα πάντα, την ιδιοκτησία μας, δημόσια και ιδιωτική, την οικονομική μας πολιτική, τα εδάφη και τη γεωπολιτική μας θέση, την εξωτερική μας πολιτική, όταν θάχουμε οι ίδιοι συνυπογράψει το τέλος μας, γιατί θα χρειάζονται την Ελλάδα με Έλληνες;

Είναι πολύ άσχημο πράγμα να τσακώνεσαι με τους Αμερικανούς. Το μόνο χειρότερο είναι να (νομίζεις ότι) τους έχεις φίλους.

Μακεδονικο: Πρωτες εκτιμησεις για τη συμφωνια

Ηρωας ή Ραγιας, του Μικη Θεοδωρακη

Μακεδονικό: Αποδόμηση της κυβερνητικής προπαγάνδας σημείο προς σημείο

Ηρωας ή Ραγιας, του Μικη Θεοδωρακη

09.06.2018

Μέσα σε μια μέρα είδα να επιβεβαιώνονται οι προβλέψεις μου σχετικά με την κατάσταση και την πορεία της χώρας μας.Κάπου διάβασα ότι ο κ. Τσίπρας δεν ζήτησε να μιλήσει στο τηλέφωνο με έναν από τους προτέκτορές μας αλλά με τον … Πούτιν! Κάθε λογικός και προ παντός ανεξάρτητος Έλληνας βλέπει ότι δεν υπάρχει μέλλον για μας, για την Ελλάδα αλλά μόνο εάν αποφασίσουμε να κατακτήσουμε τουλάχιστον την Ουδετερότητά μας.Στην ομιλία μου στα Χανιά (21.9.2011) μίλησα για την «αλλαγή πλεύσης». Σήμερα το θέμα αυτό δηλαδή της εξωτερικής μας πολιτικής, έχει λάβει ζωτικό χαρακτήρα από τις πρωτοβουλίες των Κοτζιά-Καμμένου που εξυπηρετούν 100% τα συμφέροντα των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ και μας οδηγούν σε οδυνηρή, εξευτελιστική και επικίνδυνη πορεία. Όπως σε έναν πόλεμο με την Τουρκία ο ένας και ο άλλος σε ρόλο ισοδύναμο με κείνον της Αλβανίας και των Σκοπίων δηλαδή να γίνουμε ο βασικός κρίκος των δυτικών Βαλκανικών και Νατοϊκών κρατών με ορίζοντα τη συμμετοχή μας σε μια εκστρατεία με στόχο τη διάλυση της Ρωσίας και του Ιράν.

Αυτός που αναφέρθηκε στον Πούτιν φαίνεται ότι στηρίχθηκε σ’ αυτό το ενδεχόμενο. Εξ ου και η ξαφνική επαναφορά του Σκοπιανού, προκειμένου να ολοκληρωθεί η αλυσσίδα που ανέφερα πριν.

Γιατί δεν κάνουν ένα δημοψήφισμα με το ερώτημα τι σκέφτεται ο λαός μας για τις δολοπλοκίες Κοτζιά-Καμμένου; Στα «ΝΕΑ» της 4.6.2018 ο Γιώργος Παπαχρήστου διατυπώνει σκέψεις όπως αυτές που ανέφερα στην ομιλία μου στο Σύνταγμα. Ότι δηλαδή σχετικά με τα Σκόπια θα πρέπει να εξακολουθήσουμε να συνυπάρχουμε όπως κάναμε ως τώρα, με το ίδιο status quo. Το πρόβλημα άλλωστε δεν είναι δικό μας αλλά … του ΝΑΤΟ. Και έτσι εξηγείται η υπερδραστηριότητα του Αμερικανού Πρεσβευτή. Τα χαμόγελα. Τα εγκώμια. Και τα Drones που μας κάνουν τη χάρη να έχουν ως βάση τους την Λάρισα. Που φυσικά πρέπει αυτομάτως να έγινε στόχος των εχθρών των ΗΠΑ που συμβαίνει να μην είναι και δικός μας στόχος. Ούτε το Ιράν ούτε και η Ρωσία και φυσικά ούτε και η Σερβία.

Στην ίδια ομιλία μου στο Σύνταγμα αναφέρθηκα και στο Δημοψήφισμα. Χαίρομαι που το προτείνει και ο Δ. Κωνσταντακόπουλος. Τελικά χαίρομαι βέβαια όταν διαπιστώνω ότι οι προβλέψεις μου σιγά-σιγά επιβεβαιώνονται. Όμως συγχρόνως θλίβομαι και γιατί τον καιρό που πρότεινα λύσεις υπήρχε μεγάλη πιθανότητα να υλοποιηθούν, γιατί η Σπίθα ήταν ακόμα αναμμένη και ο Λαός ήταν ακόμα ζωντανός και όρθιος. Υπήρχε επομένως δυνατότητα αλλαγής της πορείας. Ενώ σήμερα που ο Λαός μας είναι απελπισμένος, γονατισμένος και κλεισμένος στον εαυτό του είναι ίσως πολύ αργά.

Η εικόνα όπως μας την δείχνουν τα άρθρα του Δ. Κωνσταντακόπουλου και του κ. Φωτόπουλου είναι ζοφερή. Μπορώ να πω ότι διακυβεύεται το ίδιο το μέλλον της χώρας και του λαού μας. Προσωπικά νοιώθω διπλά ηττημένος. Ως άνθρωπος και ως Έλληνας. Σκέφτομαι ότι εάν αποδεικνυόταν ότι στην πληροφορία περί Τσίπρα-Πούτιν υπάρχει ίχνος αληθείας, εμένα δεν θα μου έκανε εντύπωση. Γιατί όλα έχουν ένα όριο. Και ο καθένας από μας έχει μία προσωπική κόκκινη γραμμή που δεν μπορεί να την περάσει. Και αν κάτι τέτοιο δεν έγινε ως τώρα, ασφαλώς θα γίνει εάν και όταν οι κυβερνητικοί πεισθούν ότι κάποιοι τους οδηγούν στο απόλυτο χάος. Το ίδιο θα γίνει και με τον ελληνικό λαό, που όπως έχω πει, μπορεί να κάνει βήματα προς τα πίσω αλλά όταν νοιώσει την πλάτη του να ακουμπά στον τοίχο, τότε ο Έλληνας γίνεται Ήρωας ή Ραγιάς.

Αθήνα, 8.6.2018

Μίκης Θεοδωράκης

ΥΓ. Όμως φαίνεται ότι ορισμένα άτομα έχουν την σπάνια ιδιότητα να γκρεμίζουν (μόνοι τους ή με την συνδρομή άλλων) τον τοίχο της Συνείδησης και έτσι μπορεί να κάνουν επ’ αόριστον βήματα προς τα πίσω, έως ότου τσακιστούν στον ενεδρεύοντα γκρεμό. Η ιστορία μάς διδάσκει ότι κανείς από αυτούς δεν γλίτωσε την επαίσχυντη πτώση.

Διαβάστε επίσης

Μας παιρνουνε τη χωρα

‘’Παίρνουν τη χώρα μας’’

Με τη φράση αυτή ο αρθρογράφος Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος εξήγησε γιατί τόσες χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στη Θεσσαλονίκη για το Σκοπιανό. ‘’Μας πήραν τη ΔΕΗ, τον ΟΣΕ, τα λιμάνια’’ είπε μεταξύ άλλων στο Ράδιο 98,4 και στο Γιώργο Σαχίνη, ενώ για τις υπό εξελίξει συνομιλίες στο Νταβός πρόσθεσε πως ‘’εκεί δεν λύνονται τα προβλήματα αλλά στραγγαλίζονται οι λαοί’’. Η Ρωσία μετά το τείχος άρνησης Ελλάδας και κύπρου για συνεργασίες φυσικά κι επόμενο ήταν να στραφεί στην Τουρκία για τα συμφέροντά της .Η Τουρκία αμυνόμενη στην πίεση της Δύσης εισβάλει στη βόρια Συρία εκμεταλλευόμενη τη ρωσική στάση έναντι των ΗΠΑ.Για την Κύπρο τέλος ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος εκτίμησε ότι η αδιαλλαξία της Τουρκίας είναι αυτή που σώζει την κρατική της οντότητα κι όχι οι ενέργειες των Ελλαδιτών πολιτικών.