Tag Archives: ΕΕ

Εννοουν ΝΔ και Κιν.Αλλ. αυτα που λενε για τη Μακεδονια ή κοροϊδευουν;

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Για λόγους που έχω εξηγήσει αναλυτικά αλλού, είμαι αντίθετος με τη συμφωνία των Πρεσπών. Είναι μια κακή, «δημιουργικά ασαφής» συμφωνία, όπως είναι οι συμφωνίες για το κυπριακό και γενικά, όλες οι συμφωνίες που επιβάλλουν οι Ιμπεριαλιστές, όπως θα τους έλεγε ο κ. Κοτζιάς, προτού αλλάξει στρατόπεδο.

Γιατί οι «Ιμπεριαλιστές» (κατά την ορολογία του νεαρού Κοτζιά), δεν θέλουν ποτέ πραγματικά να λύνουν τις διαφορές, θέλουν να αφήνουν πάντα τη φωτιά να σιγοκαίει από κάτω. Κάθε φορά που «λύνουν» ένα πρόβλημα, αφήνουν πίσω κι ένα ντενεκέ γεμάτο βενζίνη, να μπορούν να πετάξουν ένα σπίρτο αν και όταν τους χρειαστεί.  Continue reading Εννοουν ΝΔ και Κιν.Αλλ. αυτα που λενε για τη Μακεδονια ή κοροϊδευουν;

Political Persecutions in Eastern Europe to prepare War with Russia (and a note on Hungary, Trump and the refugees)

By Dimitris Konstantakopoulos

We have witnessed during the last two years the multiplication of cases of political repressions in various Eastern European countries, like Poland, where Mateusz Piscorski, leader of the party Smena is detained illegally already for two years, without any accusations formulated against him! But this is not the only authoritarian action of the Polish authorities, which, by the way have been condemned by UN Human Rights Committee and by the Polish Ombudsman (Rzecznik praw obywatelskich) for their actions. Among them the process against the Polish Communist party, the harassment against the trotskyte group “Power to the Councils”, a pro-Palestinian conference and scientific conferences about Karl Marx! To all that you may add the massive expulsion to the streets of impoverished tenants due to the re-privatization process. Continue reading Political Persecutions in Eastern Europe to prepare War with Russia (and a note on Hungary, Trump and the refugees)

"Προσφυγικό μνημόνιο"

Ενας Αραβας προς τους Ευρωπαιους: Αν δεν σταματησετε τους πολεμους, δεν θα σταματησει η προσφυγικη κριση!

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

To 2015 ολόκληρη η Ευρώπη συγκινήθηκε από το δράμα των προσφύγων που την κατέκλυσαν. Γρήγορα όμως άρχισαν οι αντιδράσεις για τα προβλήματα που η εγκατάσταση εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων προκαλούσε. Αντιδράσεις που εντείνονταν στο μέτρο που, αυτοί που ήθελαν ανοιχτές τις πύλες της Ευρώπης, συνήθως δεν ενδιαφέρονταν ανάλογα και για τα προβλήματα που η είσοδός τους, συχνά καλοδεχούμενη από την ευρωπαϊκή εργοδοσία, μπορούσε να δημιουργήσει στις κοινωνίες υποδοχής. Continue reading Ενας Αραβας προς τους Ευρωπαιους: Αν δεν σταματησετε τους πολεμους, δεν θα σταματησει η προσφυγικη κριση!

Ιταλια, Ευρωπη, ΝΑΤΟ και Μεσογειος

ΗΠΑ και ΝΑΤΟ γενεσιουργος αιτια του κυκλου θανατου στην Μεσογειο

[Το κατωτέρω άρθρο διακεκριμένου Ιταλού στρατηγικού αναλυτή, που αναδημοσιεύτηκε στο όργανο των Γάλλων Ντεγκωλλικών, φωτίζει την  επιμελώς αποκρυπτόμενη από τα συστημικά ΜΜΕ ( με την πρόσοψη του «ανθρωπιστικού προσφυγικού δράματος») πυορροούσα πληγή και  γενεσιουργό αιτία των μαζικών μεταναστευτικών ρευμάτων, που έχουν ήδη προκαλέσει πολυδιάστατη κοινωνική αναταραχή στην Ευρώπη και προοιωνίζονται έξαρση της τρομοκρατίας, εσωτερικές εθνοτικές συρράξεις και κατάλυση των υπολειμμάτων δημοκρατίας.]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Οι πολιτικο-δημοσιογραφικοί προβολείς, εστιασμένοι στο μεταναστευτικό ρεύμα από τα νότια στα βόρεια της Μεσογείου, αφήνουν το σκότος άλλες μετακινήσεις: εκείνες, από τον βορρά προς τον νότο, στρατιωτικών δυνάμεων και όπλων, που διασχίζουν την Μεσόγειο. ΄Η σωστότερα την «Διευρυμένη Μεσόγειο», περιοχή η οποία, στο πλαίσιο της στρατηγικής ΗΠΑ/ΝΑΤΟ, εκτείνεται από τον Ατλαντικό στην Μαύρη Θάλασσα και στα νότια, ως τον Περσικό Κόλπο και τον Ινδικό Ωκεανό. Continue reading Ιταλια, Ευρωπη, ΝΑΤΟ και Μεσογειος

Germany intervening again in Greek affairs!

By Dimitris Konstantakopoulos

The German Government has called upon the political parties of Greece and of FYROM to support the Agreement for the resolution of the dispute on the name of FYROM which was recently signed by Greek FM Kotzias and FYROM’s FM Dimitrov.

This is the latest of numerous German interventions in the Balkans since 1990 and in Greece since 2010, all of them, with no exception, have had absolutely catastrophic consequences for the whole peninsula, but also for Europe as a whole, as well as for the prospects of peace between East and West.

This was not the only outside intervention. The Socialist International, in a rather rare move, also strongly supported the Agreement, in spite of the objections of its Greek section and of the fact that this Agreement is officially not supported by a majority of Greek Deputies! Tsipras and Kotzias did not have any legitimacy to sign it.

The President of the “Movement for Change”, the Greek socialist party, Mrs. Fofi Gennimata, has asked the European Socialists to be very careful regarding issues affecting Greek national issues. Mrs. Gennimata supported the “European prospect” of FYROM, but she underlined that such a prospect requires the cancelling of all forms of irredentism. According to the leaders of the Greek Socialists, this Agreement is bad because it doesn’t solve but rather perpetuates and complicates the problems, without leading to a comprehensive and viable solution of the dispute. The Agreement, according to Mrs. Gennimata, is going to fuel nationalism in both countries and  will undermine the security and stability of the region. She concluded:

«We do understand the interest of European Socialists for an Agreement to be reached, but we don’t accept instructions and we don’t share their belief this Agreement will be effective”

 

A bad agreement

We will further explain in this article why we believe the Agreement signed, but not yet ratified,  is a bad one from the perspective of bringing peace and reconciliation between the Greeks (Macedonian or not) and Macedonian Slavs in the Balkans.

This Agreement will not end the dispute between the two neighboring nations, Greeks and Slavs of Macedonia. It is not the product of a genuine reconciliation between the two sides but rather of outside, backstage intervention by the US against the will of both.

By the way, the US Envoy in Athens is the same man who was serving, before being sent to Greece, in Kiev, Ukraine.

How many Ukrainian-type crises does Berlin need?

We know that most Western media are supporting this Agreement and hail it as a historic one. But most western media also favored destroying Yugoslavia and bombing the Serbs. Let us also not forget how they recently treated Greece, and what they wrote about weapons of mass destruction in Iraq, and how they contributed to the destruction of Libya etc.etc.

Western media have systematically distorted reality and they have contributed in policies which have led to nothing else than to the transformation of the Balkans and of a large part of Middle East and Africa into a land of ruins.

There was not a single western intervention, during the last decades, be it in the Balkans, the former USSR, the Middle East or Africa, which didn’t produce absolutely catastrophic results.

USA and European pressure on Greece and FYROM to sign a bad agreement which both societies do not like and reject will also have the same catastrophic consequences.

Read more at http://www.defenddemocracy.press/germany-intervening-again-in-greek-affairs/

ΝΔ και λοιπη αντιπολιτευση μπορουν να εξουδετερωσουν τη συμφωνια. Θα το πραξουν ή μας κοροϊδευουν; (και η μονη διέξοδος Τσιπρα-Κοτζια)

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

 

Αν κάτι έχει σιχαθεί κι ο τελευταίος Έλληνας είναι τα διαρκή ψέματα που του αραδιάζουν σχεδόν όλοι οι πολιτικοί του.

Η κυριαρχία της πολιτικής Απάτης στον ελληνικό δημόσιο, κοινοβουλευτικό και πολιτικό βίο έχει παίξει πολύ σπουδαίο ρόλο και για να βρίσκεται τώρα η χώρα στα πρόθυρα μιας, ελπίζουμε όχι αναπόφευκτης, τελικής καταστροφής της.

Η ΝΔ και τα λοιπά κόμματα της αντιπολίτευσης, πλην Ποταμιού, όπως και οι Αν.Ελλ. δηλώνουν ότι διαφωνούν με τη συμφωνία που προτίθεται να υπογράψει ο κ. Τσίπρας με τον κ. Ζάεφ και την εν συνεχεία άρση του ελληνικού βέτο ώστε να αρχίσουν οι διαδικασίες ένταξης της πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ.

Αν όντως διαφωνούν, σε ένα θέμα μάλιστα τόσο σπουδαίο, οφείλουν και να πράξουν ανάλογα, αλλιώς μας κοροϊδεύουν. Θέλουν δηλαδή και την πίτα ολόκληρη (να καρπωθούν πολιτικά την λαϊκή δυσφορία για τη συμφωνία) και τον σκύλο (τους Αμερικανούς) χορτάτο και ικανοποιημένο, αφού θα έχει κάνει τη δουλειά του.

Η πρόταση μομφής δεν μπορεί να σταματήσει την κυβέρνηση από την υπογραφή της συμφωνίας και επομένως από την αλυσίδα των συνεπειών και αποτελεσμάτων αυτής της υπογραφής.

Δεν υπάρχει νόμιμος τρόπος να σταματήσει η αντιπολίτευση τον Πρωθυπουργό ούτε από την υπογραφή της συμφωνίας, ούτε από την άρση του ελληνικού βέτο στην έναρξη διαπραγματεύσεων της πΓΔΜ με το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, παρόλο που οι ενέργειες αυτές συνιστούν, όπως δείξαμε σε προηγούμενο άρθρο μας, πολιτικό πραξικόπημα, προσβολή του πνεύματος του Συντάγματος και ουσιαστική καταπάτηση των αρχών της Λαϊκής και Εθνικής Κυριαρχίας.

Υπάρχει όμως πολιτικός τρόπος να περιορισθούν και να ελαχιστοποιηθούν οι συνέπειες της υπογραφής Τσίπρα.

Εφόσον η ΝΔ, τα κόμματα της αντιπολίτευσης και οι Αν.ΕΛΛ. διαφωνούν με αυτή τη συμφωνία, πρέπει να δεσμευτούν με τον πιο απόλυτο τρόπο από τώρα ότι δεν θα την ψηφίσουν όποτε και αν έλθει προς κύρωση στη Βουλή, ούτε και το πρωτόκολλο ένταξης στο ΝΑΤΟ ή τη συμφωνία ένταξης στην ΕΕ, που θα συμφωνηθούν στη βάση και σε συνέχεια της συμφωνίας Τσίπρα-Ζάεφ.

Οφείλουν επίσης να ενημερώσουν την κυβέρνηση της πΓΔΜ, την Ατλαντική Συμμαχία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, με τον πιο επίσημο τρόπο, ότι αυτό το σχέδιο Συμφωνίας που προτίθεται να υπογράψει ο κ. Τσίπρας, δεσμεύει το κόμμα του και το Ποτάμι, όπως όντως συμβαίνει, ότι όλα τα υπόλοιπα κόμματα διαφωνούν και έχουν δεσμευτεί να καταψηφίσουν αυτές τις συμφωνίες όταν έλθουν στο ελληνικό κοινοβούλιο προς κύρωση.

Δεν δικαιούνται απλώς, υποχρεούνται να το κάνουν αυτό για να προστατεύσουν την ελληνική συνταγματική τάξη και τις αρχές της Λαϊκής Κυριαρχίας και της Εθνικής Κυριαρχίας. Αν δεν το κάνουν, απλώς αφήνουν τον ΣΥΡΙΖΑ να βγάλει τα (αμερικανικά) κάστανα από τη φωτιά, επιφυλάσσοντας για τον εαυτό τους στάση χειρότερη από αυτή του Ποντίου Πιλάτου.

Διότι, αν η ΝΔ και τα άλλα κόμματα δεν το κάνουν αυτό, εκδοθούν οι προσκλήσεις, συνεχιστεί κανονικά η διαδικασία που προβλέπει η προς υπογραφή συμφωνία, πως θα έρθει η Βουλή των Ελλήνων, μετά από τρεις, έξη ή διακόσιους τριάντα έξη μήνες να πει «ναι, κάνατε όλα όσα σας ζήτησε η ελληνική κυβέρνηση, υποσχόμενη ότι θα δεχθεί να μπείτε στο ΝΑΤΟ και να σας αναγνωρίσει, σας βάλαμε να κάνετε ακόμα και δημοψήφισμα, επί τη βάσει όλων αυτών, αλλά εμείς τώρα διαπιστώσαμε ότι δεν μας αρέσει η συμφωνία και τα ακυρώνουμε όλα».

Αν δεν διατυπώσουν τώρα, επισήμως, δημοσίως και διεθνώς η ΝΔ και η υπόλοιπη αντιπολίτευση τη διαφωνία τους με τη συμφωνία, στερούν ουσιαστικά, από κοινού με τον ΣΥΡΙΖΑ,  τη Βουλή των Ελλήνων από το αναφαίρετο συνταγματικό της δικαίωμα να κυρώσει ή να μην κυρώσει την Συμφωνία, γίνονται δηλαδή συνένοχοι του πραξικοπήματος Τσίπρα-Κοτζιά.

 

Το δημοψήφισμα

Βεβαίως, όπως έχουμε επανειλημμένα υποστηρίξει, η μόνη σωστή λύση, που διασφαλίζει πλήρως την δημοκρατική τάξη, την κυριαρχία του ελληνικού λαού, την εμφύλια ειρήνη, ακόμη και τις καλές σχέσεις με την πΓΔΜ εν τέλει, είναι η προκήρυξη δημοψηφίσματος επί της προτεινομένης συμφωνίας, παράλληλα με το δημοψήφισμα της πΓΔΜ και προτού εκδοθεί οποιαδήποτε πρόσκληση από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ.

Δεν βλέπουμε τι εμποδίζει όλα τα κόμματα να σταματήσουν επιτέλους τις υπεκφυγές και να συμφωνήσουν στην προκήρυξη δημοψηφίσματος.

 

Η μόνη διέξοδος για Τσίπρα-ΣΥΡΙΖΑ

Είναι και ο μόνος τρόπος να περιορίσει τουλάχιστον ο ΣΥΡΙΖΑ, ο Τσίπρας και ο Κοτζιάς τις καταστροφές που θα υποστούν και οι ίδιοι, εκτός από τη χώρα, εξαιτίας της αντιδημοκρατικής και αδούλευτης πολιτικής τους.

Αν πιστεύουν στην πολιτική τους για το θέμα της πΓΔΜ, να πάνε να πείσουν τους ανθρώπους, τους πολίτες, στο πεζοδρόμιο, στις λαϊκές αγορές, στα καφενεία, να πάνε να συζητήσουν μαζί τους, αν μάλιστα λένε ότι είναι και Αριστεροί, γιατί εμάς ο ΣΥΡΙΖΑ μας φαίνεται ένα κόμμα που λέει ότι είναι της αριστεράς, αλλά δεν έχει ούτε έναν αριστερό στις τάξεις του.

Κι ας σταματήσουν να κάνουν τα χατίρια των Αμερικάνων με κόλπα και πραξικοπήματα, καταστρέφοντας το ηθικό, πολιτικό και ιδεολογικό κεφάλαιο μιας παράταξης που οι οπαδοί της έχυσαν ποτάμια το αίμα τους για την Εθνική Ανεξαρτησία και τη Δημοκρατία, που ηγήθηκαν των αγώνων του ελληνικού λαού, για να δουν τους ηγέτες τους να τους προδίδουν διαρκώς από το 1945 έως το 2015.

Ας τιμήσουν επιτέλους την ίδια την παράταξη που, σε μια πολύ ασυνήθιστη, εξαιρετική συγκυρία, τους έκανε την τιμή να τους αναδείξει ή τουλάχιστο να τους αποδεχθεί στην ηγεσία της.  Αν πάντως νομίζουν ότι με αυτά που κάνουν θα μείνουν στην εξουσία είναι βαθειά νυχτωμένοι.

 

ΥΓ. Προς ΝΔ περί διεθνών δεσμεύσεων

Επειδή ακούμε πολλά και διάφορα από στελέχη της ΝΔ, είναι καλό να επισημάνουμε κάτι. Ασφαλώς, οι διεθνείς δεσμεύσεις που αναλαμβάνει η χώρα πρέπει να τηρούνται και δεσμεύουν και τις επόμενες κυβερνήσεις.
Υπό τον όρο όμως ότι είναι σύμφωνες με το Σύνταγμα και άλλα διεθνή νομικά κείμενα αντίστοιχης βαρύτητας, ότι δεν έρχονται σε αντίθεση με την εκφρασμένη βούληση του ελληνικού λαού, ότι έχουν αναληφθεί από τη χώρα με σύννομες διαδικασίες και ότι δεν συντρέχουν λόγοι μείζονος εθνικού συμφέροντος και μείζονος εθνικής ανάγκης να παραβιασθούν.

Διαβάστε επίσης

Πραξικoπημα Τσιπρα-Κοτζια καθ’ υποδειξιν και για λογαριασμο των ΗΠΑ

Μίκης Θεοδωράκης: Κοτζιάς-Καμμένος εξυπηρετούν 100% ΗΠΑ-ΝΑΤΟ και μας οδηγούν σε πόλεμο με την Τουρκία

Απο την κριση της ΕΕ και την ανοδο της Κινας στην απειλη του πυρηνικου πολεμου: Καπιταλισμος, Πολεμος, Ολοκληρωτισμος

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

 

Aγαπητοί φίλοι,

Θέλω να ευχαριστήσω τους οργανωτές για την πρόσκλησή τους να συμμετάσχω σε αυτό το τόσο ενδιαφέρον και συναρπαστικό συνέδριο για τον Μαρξισμό, εδώ στο Πεκίνο, που συμπίπτει με τα 200 χρόνια από τη γέννηση ενός από τους φιλοσόφους που επηρέασαν όσο πολύ λίγοι ολόκληρο τον κόσμο μας, του Καρλ Μαρξ, του μεγαλύτερου ίσως μέχρι τώρα «απομυθοποιτητή» του ανθρώπινου κοινωνικού μας Είναι, αλλά και του φιλοσόφου που οι ιδέες του συνετέλεσαν αποφασιστικά σε αυτό που είναι η σημερινή Κίνα.

Αλλά θέλω επίσης να τους ευχαριστήσω  γιατί μου έδωσαν, ακόμα μια φορά, με την πρόσκλησή τους, τη δυνατότητα να επισκεφθώ αυτή τη χώρα, κοιτίδα ενός από τους αρχαιότερους και σημαντικότερους πολιτισμούς, όπως άλλωστε και η χώρα από την οποία ο ίδιος προέρχομαι.

Το να κατάγεσαι από μια τέτοια χώρα δεν πρέπει να θεωρείται ως κάποιας μορφής προνόμιο και για τους σημερινούς Ελληνες τουλάχιστο αυτό είναι δυστυχώς μάλλον βέβαιο. Πρέπει να θεωρείται μια προτροπή να καταλαβαίνει κανείς ότι δεν είμαστε ιδιοκτήτες, αλλά φορείς της Ζωής και του Πολιτισμού. Πρέπει να παραδώσουμε έναν κόσμο ει δυνατόν καλύτερο από αυτόν που παραλάβαμε, ή τουλάχιστον όχι χειρότερο. Και δεν υπάρχει ευγενέστερη φιλοδοξία από το να προσπαθεί κανείς να συμβάλλει σε μια τέτοια επιδίωξη.

Μιλώντας σήμερα για τη διεθνή κατάσταση θέλω να σας θυμίσω ότι η Κασσάνδρα δεν ήταν καθόλου αγαπητή, όχι όμως γιατί είχε άδικο σε αυτά πούλεγε, αλλά γιατί είχε δίκιο.

Γι’ αυτό θα μου επιτρέψετε να διαφωνήσω λίγο με το «φωτεινό μέλλον της ανθρωπότητας» που έχετε στο τίτλο της αποψινής συνεδρίασης.

Αντιλαμβάνομαι την αισιοδοξία κάποιου που ζει στην Κίνα το εκπληκτικό θαύμα της φανταστικής οικονομικής ανόδου της, πόσο θέλει να συνεχιστεί αυτή η άνοδος, χωρίς να παρεμβληθούν τυχόν εμπόδια σε αυτή.

Εντούτοις, αυτό που διακρίνουμε συνολικά για την ανθρωπότητα ως μια σοβαρή πιθανότητα σήμερα, δυστυχώς, δεν είναι τόσο ένα φωτεινό, όσο ένα σκοτεινό, ίσως και καθόλου μέλλον. Δεν είναι ασφαλώς αναπόφευκτο να πάμε εκεί, αλλά δεν είναι και αδύνατο.

 

Βαριά σύννεφα πάνω από τον κόσμο μας

Ο Μαρξ έλεγε ότι πέρασε ο καιρός που οι φιλόσοφοι ερμήνευαν τον κόσμο. ‘Ηρθε ο καιρός να τον αλλάξουμε. Αλλά για να τον αλλάξουμε πρέπει να τον αναλύσουμε και να τον καταλάβουμε.

Ενας Θεός ξέρει πόσες φορές φτάσαμε και πόσο κοντά φτάσαμε στον πυρηνικό πόλεμο τον περασμένο χρόνο. Και είμαστε ασφαλώς πολύ κοντά στο να τερματίσουμε μόνοι μας την ζωή στον πλανήτη. Εξακολουθούμε άλλωστε να βρισκόμαστε στο περιβάλλον της τρίτης τόσο βαθειάς δομικής κρίσης στην ιστορία του Καπιταλισμού, που άρχισε το 2008 και χωρίς να έχουμε αντιμετωπίσει κανένα από τα προβλήματα που έθεσε αυτή η κρίση.

Η οικονομική άνοδος της Κίνας, η στρατιωτική επανάκαμψη της Ρωσίας, η άνοδος του Παγκόσμιου Νότου, οι διάφορες αντιστάσεις που εκδηλώνονται εδώ και εκεί είναι ασφαλώς εξαιρετικά παρήγορες και ελπιδοφόρες. Δεν αλλάζουν ωστόσο την κυρίαρχη  εικόνα του κόσμου μας, και η εικόνα είναι αυτή μιας επιταχυνόμενης πορείας του παγκόσμιου καπιταλισμού προς τον Πόλεμο και τον Ολοκληρωτισμό, που ξέρουμε από την Ιστορία ότι είναι αναπόφευκτη, όσο δεν συναντά ικανές αντιστάσεις και μέσα και έξω από τα «φρούριά» του.

Το είδαμε στην Κορέα όλο τον περασμένο χρόνο και η απειλή ασφαλώς δεν είναι προς την Κορέα, αλλά προς την ίδια την Κίνα που απευθύνεται.

Το είδαμε στη Μέση Ανατολή, με έναν Ιμπεριαλισμό που έχει ξεφύγει από τον Ιμπεριαλισμό της Κατάκτησης και μεταβάλλεται σε Ιμπεριαλισμό της Καταστροφής και σε στρατηγική του Χάους, έχοντας γκρεμίσει τις μισές χώρες της περιοχής. ‘Όπως η απειλή στην Κορέα απευθύνεται εμμέσως πλην σαφώς προς την Κίνα, αλλά και τη Ρωσία ακόμα, έτσι και η απειλή κατά του Ιράν σήμερα, είναι, εμμέσως πλην σαφώς, μια απειλή προς τη Ρωσία και την Κίνα. Αυτές θέλουν να περικυκλώσουν, να εκβιάσουν, να διασπάσουν την μεταξύ τους συμμαχία, να προκαλέσουν και αλλαγή καθεστώτος αν μπορέσουν, να τις υποτάξουν και να τις διαλύσουν.

Γι’ αυτό ακριβώς το Χρήμα απαιτεί επίσης τόσο επίμονα, μέσω των Αμερικανών, να ενταχθείτε εσείς οι Κινέζοι στην χρηματοπιστωτική παγκοσμιοποίηση. Για να μπορέσει να ασκεί και στην Κίνα τις πιέσεις και τους εκβιασμούς που μπορεί να ασκεί στη Ρωσία, εξαιτίας των εξωφρενικών παραχωρήσεων που έκανε η ηγεσία αυτής της χώρας στους Δυτικούς την περίοδο 1989-96 και που είχαν σαν αποτέλεσμα να γνωρίσει την πιθανώς χειρότερη οικονομική, κοινωνική, δημογραφική και γεωπολιτική καταστροφή, σε όλη την παγκόσμια ιστορία της βιομηχανικής εποχής. Αλλά και να καταστήσει δυνατές τις καταστροφές και τις απειλές που είδαμε σε όλο τον κόσμο και, ιδίως, στη Μέση Ανατολή, μετά την κατάρρευση – αυτοκτονία της Σοβιετικής Ενωσης.

Το βλέπουμε επίσης στην ίδια τη Δύση με την άνοδο του Ολοκληρωτισμού του Χρήματος και τον νέο Ψυχρό Πόλεμο που εξαπέλυσε κατά της Ρωσίας.

 

Ο καπιταλισμός παράγει πόλεμο

Αυτό το σύστημα, ο Παγκόσμιος Καπιταλισμός και τα κέντρα του στη Δύση, δεν πρόκειται ασφαλώς να καθίσει ήσυχα και ειρηνικά, να παρακολουθεί την Κίνα να μεταβάλλεται στην πρώτη οικονομική δύναμη του πλανήτη και να τον εκτοπίζει από την κυρίαρχη θέση που έχει σήμερα, όπως δεν παρακολουθεί ήσυχα και την επανάκαμψη της Ρωσίας.

Δεν θα είμαστε Μαρξιστές, αν πιστεύαμε κάτι τέτοιο. Αλλά δεν χρειάζεται καν να είμαστε Μαρξιστές για να το αντιληφθούμε. Αρκεί να διαβάζουμε τις ειδήσεις στις εφημερίδες, να χρησιμοποιούμε το μυαλό μας και να θυμόμαστε, έστω και λίγο, την Ιστορία.

Θα χρησιμοποιήσει ασφαλώς όλα τα μέσα που διαθέτει για να ανακόψει αυτή την πορεία, περιλαμβανομένου του πολέμου, της απειλής του πολέμου, ακόμα και του πυρηνικού πολέμου. Αυτό είναι το νόημα όσων συμβαίνουν στην Κορέα, στη Μέση Ανατολή, στον Καύκασο και την Ουκρανία, με τον νέο Ψυχρό Πόλεμο που έχει αρχίσει. Πίσω από τα επιμέρους μέτωπα, ο στόχος διαγράφεται με σαφήνεια και δεν είναι άλλος από τη Μόσχα και από το Πεκίνο.

Το ξέρουμε άλλωστε από την ιστορία ότι δεν μπορεί παρά να γίνει έτσι. Ο ίδιος ο παγκόσμιος, δυτικός όμως καπιταλισμός είναι μακροχρόνια ασυμβίβαστος με την ύπαρξη όχι μόνο σοσιαλιστικών, αλλά ακόμα και οποιωνδήποτε στοιχειωδώς ανεξάρτητων οντοτήτων.

 

Σοσιαλισμός σε μια και μόνη χώρα

Η Σοβιετική‘Ενωση δοκίμασε, μεταξύ 1924 και 1941 να οικοδομήσει τον δικό της «σοσιαλισμό σε μια και μόνη χώρα», για να δει τον Ναζισμό να της επιτίθεται τον Ιούνιο του 1941. Αξίζει να διαβάσει κανείς τις σελίδες που αφιερώνει σε αυτή την επίθεση ο ίδιος ο στρατάρχης Ζούκωφ στα Απομνημονεύματά του, για να διαπιστώσει το σοκ της σοβιετικής ηγεσίας όταν πληροφορήθηκε ότι η Γερμανία επιτέθηκε στην ΕΣΣΔ.

Ο Ναζισμός όμως δεν πρέπει να θεωρηθεί ως μία γερμανική ιδιομορφία, μια εξτρεμιστική εκδήλωση του γερμανικού εθνικισμού, ούτε ο πόλεμος κατά της Ρωσίας που εξαπέλυσε, ένα «λάθος» του Χίτλερ. Ο Ναζισμός, όπως και ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος που τον προκάλεσε, είναι νόμιμα τέκνα του Δυτικού Καπιταλισμού και δεν υπήρξε παρά η «πρωτοπορία», η πιο αποφασιστική και η πιο ριζοσπαστική πτέρυγα του Δυτικού Καπιταλισμού, που από την αρχή το πρόγραμμά του ήταν η επίθεση κατά των Εργατών στην Ευρώπη και η επέκταση στην Ανατολή, το γερμανικό Drang Nach Osten. Γι’ αυτό ο Χίτλερ έγινε ανεκτός από μεγάλο μέρος των γερμανικών, αλλά και των δυτικών ιθυνουσών τάξεων. Γι’ αυτό και οι ΗΠΑ προσέφεραν ουσιαστική βοήθεια στην ΕΣΣΔ μόνο όταν έγινε σαφές ότι θα νικήσει τους Γερμανούς, μετά δηλαδή τη μάχη του Στάλινγκραντ, γι’ αυτό έκαναν απόβαση στην Ευρώπη μόνο όταν ήταν απαραίτητη για να μην περάσει ολόκληρη στον έλεγχο του Κόκκινου Στρατού και γι’ αυτό έπαιξαν μέχρι το 1945 με την ιδέα ακόμα και μιας αλλαγής συμμαχιών και ενός Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου εναντίον της ΕΣΣΔ.

Τηρουμένων ασφαλώς πολλών αναλογιών και σε μια πολύ διαφορετική κατάσταση, οι Νεοσυντηρητικοί αντιπροσωπεύουν σήμερα για τον Παγκόσμιο, Δυτικό Καπιταλισμό, ότι αντιπροσώπευσε στη εποχή του ο Γερμανικός Εθνικο-Σοσιαλισμός: την αποφασιστική, ριζοσπαστική, πολεμοχαρή πτέρυγα, την «πρωτοπορία» του κυρίαρχου διεθνούς συστήματος.

Μας ανακοίνωσαν εξάλλου τις επιδιώξεις τους, εμείς δεν θέλουμε να τις πιστέψουμε, προτιμάμε συχνά να προσαρμόζουμε τις αναλύσεις μας στις επιθυμίες μας. Για χρεωκοπία του Ανθρωπισμού μίλησε ο Γινόν από το 1980. Τον Πόλεμο θεωρεί ως φυσική κατάσταση του Ανθρώπου ο Χάντινγκτον. Για «νέο Αμερικανικό Αιώνα» αγωνίζονται οι Νεοσυντηρητικοί από τη δεκαετία του 1990, αν και θάταν ακριβέστερο να τον πουν «του Χρήματος».

 

Μια παγκόσμια Αντεπανάσταση

Η διεθνώς κυρίαρχη τάση παραμένει μια γιγαντιαία παγκόσμια Αντεπανάσταση, η προσπάθεια δηλαδή των δυτικών αρχουσών τάξεων να πάρουν πίσω ότι αναγκάστηκαν να δώσουν στους ανθρώπους, στις λαϊκές τάξεις και στα φτωχά έθνη του Πλανήτη τους τελευταίους αιώνες.

Αρχισε με τον Νεοφιλευθερισμό, αλλά εκδηλώθηκε με πρωτοφανή δύναμη στην ΕΣΣΔ, κατεδαφίζοντας ότι είχε απομείνει από τα επιτεύγματα της Οκτωβριανής Επανάστασης.

Συνεχίστηκε στις πρώην αποικίες με την κατεδάφιση των καθεστώτων και συχνά των χωρών που κέρδισαν την ανεξαρτησία τους μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, ιδίως αυτών που δημιούργησε ο αντιαποικιακός, αντιιμπεριαλιστικός εθνικισμός των Αράβων.

Φτάνει τώρα στο ίδιο το κέντρο του συστήματος, όπου ο Καπιταλισμός της εποχής μας μετατρέπεται σε Ολοκληρωτισμό, το Κεφάλαιο σε Παγκόσμια Αυτοκρατορία, από την άποψη τόσο της οικονομικής, όσο και της πολιτικής του λειτουργίας και όπου αναδύεται η σκιά μιας αόρατης, αλλά περισσότερο από υπαρκτής Υπερδύναμης, της Αυτοκρατορίας του Χρήματος, με το χρηματιστικό κεφάλαιο να συγκροτείται πλέον όχι μόνο ως οικονομική, αλλά και ως πολιτική κατηγορία.

Είναι η Αυτοκρατορία του Χρήματος που τείνει, αν το μπορέσει, να υποσκελίσει ακόμα και την αμερικάνικη Αυτοκρατορία, όπως έκανε στο παρελθόν η τελευταία με τη Βρετανική, έστω κι αν η Αυτοκρατορία του Χρήματος ακόμα χρειάζεται την Αμερικανική  για τις ένοπλες δυνάμεις της, μη έχοντας δικές της.

 

Ολοκληρωτισμός στη Δύση: Από το Μάαστριχτ στην καταστροφή της Ελλάδας

Αυτός είναι ο βαθύτερος μετασχηματισμός που επιχειρεί στην Ευρώπη η θεμελιώδους σημασίας συνθήκη του Μάαστριχτ.

Αυτή η συνθήκη συνιστά τομή με το δυτικό πολίτευμα, που προέκυψε από τη Γαλλική Επανάσταση, ενσαρκώνοντας τις ιδέες της Αναγέννησης και του Διαφωτισμού. Το Μάαστριχτ εγκαθιδρύει στη θέση της Λαϊκής Κυριαρχίας το Βασίλειο του Χρήματος, την «Αυτοκρατορία», όπως την ονόμασε ο πρώην πρόεδρος της ΕΕ Μπαρόζο, κάτι που δεν ομολογείται ρητά στο κείμενο της Συνθήκης, αλλά επιβάλλεται μέσω ενός συνδυασμού των διατάξεών της, όπως η πάγια αντιπληθωριστική εντολή στην ΕΚΤ (διατήρηση της αξίας του Χρήματος), η ανεξαρτησία της από εκλεγμένα όργανα του λαού (δηλαδή η εξάρτηση από τα κέντρα του παγκόσμιου χρηματιστικού κεφαλαίου), η ρήτρα «μη διάσωσης» (No bail out, που απαγορεύει στην Ενωση να συνδράμει μέλη της που τους επιτίθενται οι Αγορές) κ.α.

Η λαϊκή κυριαρχία που εξαφανίζεται από το εθνικό δημοκρατικό επίπεδο δεν επανεμφανίζεται σε κανένα δημοκρατικό ομοσπονδιακό όργανο, αλλά μεταβιβάζεται εμμέσως πλην σαφώς στους ανέλεγκτους εκπροσώπους του Κεφαλαίου που συγκροτούν τα λεγόμενα ευρωπαϊκά όργανα και είναι και θεσμικά υποχρεωμένοι να έχουν ως κύρια προτεραιότητά τους την εξυπηρέτηση του Κεφαλαίου.

Και ήταν η χώρα μου, η Ελλάδα, όπου αυτές οι ρυθμίσεις κλήθηκαν να γίνουν από θεωρία πράξη, μέσω ενός πρωτοφανούς πειράματος όχι νεοφιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων, αλλά καταστροφής ενός έθνους. Είμαι στη διάθεση των συνέδρων που τυχόν θα ήθελαν να μάθουν περισσότερα για το ελληνικό ζήτημα να τους δώσω περισσότερα στοιχεία.

 

Μια ανθρωπότητα χωρίς φωνή

Το εξαιρετικά δυσάρεστο και επικίνδυνο είναι ότι όλα αυτά που περιγράψαμε δεν συναντούν αντίστοιχη πολιτική αντίσταση διεθνώς, όπως συνέβαινε στο παρελθόν. Αρκεί να θυμηθούμε μόνο τις τεράστιες διαδηλώσεις που συγκλόνισαν όλο τον κόσμο για τους πολέμους στο Βιετνάμ, την Αλγερία το Ιράκ. Ο ίδιος ο πρόεδρος των ΗΠΑ απείλησε τον περασμένο Αύγουστο στη συνέλευση του ΟΗΕ με εξαφάνιση την Βόρειο Κορέα και μια τέτοια πρωτοφανής απειλή δεν προκάλεσε αξιοσημείωτες πολιτικές αντιδράσεις διεθνώς.

Με εξαίρεση την περίοδο που ακολούθησε την ήττα του Ναπολέοντα και η οποία ήταν αυτή που γέννησε τελικά τον Μαρξ και τον Μαρξισμό, η δική μας εποχή, αυτή που ξεκίνησε με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης, είναι μοναδική στην ιστορία των νεώτερων χρόνων, της ανόδου του Παγκόσμιου Καπιταλισμού, που να χαρακτηρίστηκε από τόσο μεγάλη υποχώρηση της ανθρώπινης Συνείδησης.

Είναι αλήθεια ότι η Ρωσία παρενεβλήθη στην αλυσίδα των πολέμων που ξεκίνησαν στη Μέση Ανατολή, επεμβαίνοντας στη Συρία. Αλλά βέβαια, όπως απέδειξε η σοβιετική κατάρρευση, η στρατιωτική ισχύς είναι μεν αναγκαία, δεν είναι όμως αρκετή. Μπορείς να καταρρεύσεις μια χαρά, ακόμα κι αν είσαι πάνοπλος, ή και οικονομικά παντοδύναμος. ‘Ένα μόνο είδος ισχύος δεν επαρκεί για να αμυνθεί κάποιος. Χρειάζεται συνδυασμός της στρατιωτικής, της οικονομικής, της πολιτικής αλλά και της στρατηγικής ισχύος, αυτής που οι Αμερικανοί αποτελούν έξυπνη (smart) ισχύ.

Οσο για μας, στη Δύση, οι μεν διανοούμενοι τρέχουμε από συνέδριο σε συνέδριο μιλώντας χωρίς να πράττουμε, οι πολιτικοί για το μόνο που φαίνεται να ενδιαφέρονται είναι να εκλεγούν βουλευτές ή ευρωβουλευτές.

Ο αντίπαλος είναι ριζοσπάστης, η εποχή ριζοσπαστική, εμείς είμαστε συντηρητικοί.

 

Υπάρχει ελπίδα;

Αντιλαμβάνομαι ότι η εικόνα που σας παρουσιάζω είναι πολύ ανησυχητική και μπορεί να δημιουργήσει απαισιοδοξία. Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε ότι η ανθρώπινη ιστορία διαφέρει από τις άλλες μορφές οργανικής ζωής και τις ανόργανες φυσικές διαδικασίες γιατί έχουμε συνείδηση και θέληση. Είναι στο χέρι μας να αλλάξουμε την Ιστορία μας, όσο βέβαια οι καταστροφές δεν έχουν γίνει ανεπίστρεπτες.

Ο τρώσας και ιάσεται, έλεγαν οι Αρχαίοι Ελληνες. Είναι ακριβώς ο τόσο ακραίος χαρακτήρας της πολιτικής που έχει επικρατήσει, που οδηγεί αναπόφευκτα σημαντικές δυνάμεις του κόσμου μας να αρχίσουν να αντιλαμβάνονται την ανάγκη κοινής διεθνούς δράσης εναντίον των πρωτοφανών απειλών για την επιβίωση του Πολιτισμού μας, αλλά και της ίδιας της ζωής στον πλανήτη, αλλά και να αρχίσουν να καταλαβαίνουν τη ζωτική και επείγουσα ανάγκη μιας τελείως διαφορετικής οργάνωσης και των κοινωνικών και των διεθνών σχέσεων και της σχέσης μας με τη Φύση και τον Πολιτισμό μας.

Πριν από 25 χρόνια, για εκατομμύρια ανθρώπους στον κόσμο, η σοβιετική κατάρρευση φάνηκε να επιβεβαιώνει ότι ο σοσιαλισμός, μια κοινωνία δηλαδή που να κυβερνάται από τον εαυτό της και όχι από την οικονομία, δεν είναι δυνατή, ίσως δεν είναι και επιθυμητή. Η διανοητική και ψυχολογική σκιά αυτής της κατάρρευσης παραμένει πάντα αισθητή σε όλη την ανθρωπότητα.

Και συνιστά ασφαλώς μεγάλη ειρωνεία ότι είναι ακριβώς τώρα, που η ιδέα του Σοσιαλισμού μοιάζει τόσο απομακρυσμένη, ανέφικτη, ουτοπική, για τόσο πολλούς ανθρώπους, είναι λοιπόν ακριβώς τώρα που ένα ανώτερο σύστημα κοινωνικών και διεθνών σχέσεων, σχέσεων με τη Φύση και τον Πολιτισμό, μοιάζει περισσότερο αναγκαίο από ποτέ άλλοτε, περισσότερο κι από όσο ήταν όταν ο Μαρξ έγραφε το Κομμουνιστικό Μανιφέστο, ή όταν οι Ρώσοι ή, εσείς οι Κινέζοι, έκαναν την Επανάστασή τους.

Είτε το ονομάσει κανείς Σοσιαλισμό, είτε όχι, χωρίς ένα τέτοιο σύστημα δύσκολα μπορεί να φανταστεί την ανθρωπότητα να επιβιώνει του αιώνα που διανύουμε.

Είναι εξαιρετικά παρήγορο ότι στο ίδιο του κέντρο του συστήματος, οι νέοι Αμερικανοί, κάτω των 25 ετών, δηλώνουν σε ένα ποσοστό 45% ότι θα ψήφιζαν έναν Σοσιαλιστή Πρόεδρο και πάνω από 20% έναν Κομμουνιστή κι αυτό σε μια χώρα που ανακήρυξε στη διάρκεια του 20ού αιώνα περίπου ως έγκλημα τον Σοσιαλισμό και τον Κομμουνισμό.

Προφανώς η συντριπτική πλειοψηφία από αυτούς δεν έχει διαβάσει ποτέ μια σοσιαλιστική εφημερίδα ή ένα βιβλίο. Ο καπιταλισμός τους έκανε σοσιαλιστές! Ζώντας στην καρδιά της Αυτοκρατορίας του Χρήματος, μην έχοντας άλλες χώρες να θαυμάζουν, απέκτησαν βαθειά αίσθηση του πόσο επικίνδυνος και άσχημος είναι ο κόσμος που ήρθαν.

Υπάρχει μια τεράστια παγκόσμια ζήτηση άλλης πολιτικής, μια ζήτηση που εμφανίστηκε και με την ελληνική υπόθεση το 2015, έστω κι αν κατέληξε άδοξα με τη συνθηκολόγησή μας. Αλλά ο ατμός χρειάζεται και έμβολο για να γίνει ενέργεια, χρειάζεται τα υποκείμενα που θα εκφράσουν τις ανάγκες της εποχής μας.

Η πολιτική ισχύς του δυτικού Καπιταλισμού καταρρέει μπροστά στα μάτια μας. ‘Όχι βέβαια εξαιτίας των Ρώσων  hackers, αλλά εξαιτίας αυτών που ο ίδιος ο δυτικός καπιταλισμός κάνει. Προς το παρόν όμως, δεν έχει εμφανιστεί το εναλλακτικό όραμα.

Οποιος μπορέσει και τολμήσει να το αρθρώσει και να το εκφράσει, να ανταποκριθεί στις όλο και πιο πιεστικές ανάγκες της ανθρωπότητας, των λαών και στις πέντε ηπείρους, να δώσει φωνή στον Ανθρωπο, που την έχει τώρα χάσει, να προτείνει κάτι ουσιαστικό για το μέλλον του, θα δει να εκτοξεύεται στα ύψη η πολιτική του ισχύς και ακτινοβολία και τις ιδέες του να γίνονται τεράστια υλική δύναμη, υιοθετούμενες από εκατομμύρια ανθρώπων.

‘Όπως έγινε πάντα με τις ιδέες στην ανθρώπινη Ιστορία, που ξεκίνησαν από μικρές μειοψηφίες για να γίνουν τελικά κτήμα της ανθρωπότητας.

Ο καλύτερος τρόπος νομίζω για να γιορτάσουμε τα 200 χρόνια από τη γέννηση του Μαρξ συνίσταται ασφαλώς στο να αφιερώσουμε άμεσα, σύντομα, φέτος, όσες δυνάμεις έχουμε, στη δημιουργία ενός μεγάλου παγκόσμιου αντιπολεμικού κινήματος εναντίον των επεμβάσεων στη Μέση Ανατολή, την Αφρική, την πρώην ΕΣΣΔ, την Κορέα, εναντίον των πυρηνικών όπλων και της απειλής χρήσης τους, για την κατάργηση όλων των Κυρώσεων.

Σας ευχαριστώ

 

(*) Το κείμενο αυτό είναι η ομιλία του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου στο 2ο Παγκόσμιο Συνέδριο για τον Μαρξισμό που έγινε στο Πανεπιστήμιο του Πεκίνου, στις 5 και 6 Μαίου 2018, με τη συμμετοχή περίπου 700 Κινέζων πανεπιστημιακών και ειδικών και περίπου 100 διανοουμένων από τις πέντε ηπείρους, μεταξύ των οποίων, οι Τζιουζέπε Βάκκα, Ντέιβιντ Χάρβευ, Μάικλ Χάντσον, Σαμίρ Αμίν, Μάσιμο ντ’ Αλέμα και πολλοί άλλοι.

After Greece, now a Coup d’ Etat in Italy! | by Giulietto Chiesa

Italian President Mattarella leaves the Constitution and prevents the formation of the 5Stelle-Lega Government

This opens an unprecedented crisis in post-WWII political history in Italy. A crisis that can be defined as “European”, because it says something unequivocal: that the majority of the Italian electorate deems it necessary to change the politics of Europe, to change Europe as it is. Stop. Nothing more, but also nothing less.

And the outcome – provisional, completely provisional – says that the Italian ruling class, the one that led the country to the current crisis, the public debt over € 2.300 billion, six million poor families, youth unemployment to 50 % in the south, the disaster of social services, wild privatization, stagnation, generalized precariousness, not only does not intend to leave, but relies on the blackmail of the “markets” and claims that it has the best of the popular vote.

Interpreter of this “strange idea” was the President of the Italian Republic, Sergio Mattarella, who explicitly explained his thoughts. Violating article 1 of the Constitution, on which he swore, that sounds unequivocal: “Sovereignty belongs to the people”.

The “excuse” choice was the nomination of Paolo Savona as minister of Economy. The professor was “accused” by Mattarella to want the Euro exit. The accusation was totally unfounded, as he informed interested parties with a statement by the unequivocal words: “I just fight for a stronger and juster Europe”. It was not enough. Mattarella did not make any secret of his alarmist and alarmed thoughts: a government with this minister would still be a negative sign for Europe. And therefore, better prevent the formation of the government that run this risk.

He had perhaps foreseen that the leader of the League, Matteo Salvini, and the leader of the 5 Stars, Luigi Di Maio, would have surrendered, taking away from Paolo Savona and falling back on a different solution. But, yesterday afternoon, the two leaders of the new majority – after unpublished, dramatic and unexpected meetings with the President – answered spades: “we cannot and we do not want to give up to requests that, obviously, come from outside the country. A majority exists, the premier in charge, Giuseppe Conte, has the list of ministers ready, the President does not have the powers to reject the “government of change”.

And Mattarella has crossed the Rubicon deciding that the “markets” count more than people. And he did it with a further challenge, announcing an immediate plan, exclusively his own, for a government of the President. A few hours after the announcement that today he would meet Sergio Cottarelli, perhaps to entrust him with an assignment. But the numbers say that even if Cottarelli (former minister for the spending review of Letta government) were to be presented to the Chambers, he would not receive a majority.

But this would allow Mattarella to keep him in charge, for current affairs and to approve, with decree (another serious irregularity) a new electoral law. These are just hypotheses, for the moment, but all are signs of a clash that opposes the outgoing political èlite to the popular vote on March 4th. And that is a prelude to a situation of generalized political confrontation.

The response of M5 Stars was immediately furious, as was that of Salvini for League: proposal to launch the procedure of Impeachment for the attack on the Constitution. Lega, in the moment we are writing, is not yet clearly pronounced. Salvini invited his own to calm. Evidently thinking that, in the event of early elections, its success will nevertheless be overflowing. But even the small right-wing coalition Fratelli d’Italia immediately announced that it would support the impeachment.

If these positions were consolidated, there would be the numbers for the impeachment in the two assembled chambers. And, for Mattarella, the situation would become incandescent. There were only two precedents of this kind: the first against the then President Leone, the other against Francesco Cossiga. In both cases the impeachment did not take place because both of them resigned before the vote. But in this case it will not be so easy to evade by the responsibility.

In any case, it will not be a short story. Much has yet to happen: what government, what duration, with what tasks. Furthermore: what will be the reactions of so-called “markets”, of Germany, of France, of the European Central Bank. Finally when and if there will be new elections.

On the President’s side there is majority of great mass media, which justify and defend him. There is Democratic Party of Matteo Renzi. And there is Berlusconi too. Which means that the right alliance is definitely over. Berlusconi extends his hand to the Democratic Party, to save himself. It is clear that, in case of election, both are even more at risk than they have shown their double electoral disaster on 4 March. And, in any case, they do not have the numbers to resist the popular wave against them.

The only weapon: the threat of sanctions from Brussels. But beware: Italy is one of the founders of the European Union. The signal that comes from Rome says that crisis is continental. It will not be easy to defuse it.

Published at http://www.defenddemocracy.press/after-greece-now-a-coup-d-etat-in-italy-by-giulietto-chiesa/

Also read

Le Coup d’Etat du Président Mattarella, par Jacques Sapir

COUP D’ÉTAT IN ITALY – Democracy in Italy doesn’t exist!

Italian Political Parties Threaten President With Impeachment

Italy’s populists blame Germany for thwarted effort to form government

Δολοφονωντας την Ελλαδα! (Η λογικη της Αυτοκρατοριας του Χρηματος)

“Επί του πιεστηρίου” (Kontra Chanel) 27/4/2018

 

Ζητουνται πατριωτες πολιτικοι – Η μεταβαση απo τη γερμανική στην αμερικανικη κατοχη και οι συνεπειες της

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές αυξάνεται απότομα και δραματικά ο κίνδυνος πυρηνικής ανάφλεξης στη Μέση Ανατολή, ενώ η κυβέρνηση ενεργεί όλο και λιγότερο ως ελληνική κυβέρνηση, όλο και περισσότερο ως προέκταση της αμερικανικής πρεσβείας, του αμερικανικού Πενταγώνου και της κυβέρνησης Νετανιάχου στο Ισραήλ, χωρίς κανένας στην αντιπολίτευση, ή και μεταξύ των στελεχών και βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, να ενοχλείται ιδιαίτερα από αυτά που συμβαίνουν.

Εσείς βεβαίως, πιθανότατα μη γνωρίζοντες αυτά, μπορεί να νομίζετε ότι είμαι υπερβολικός. Δεν σας αδικώ. Ποτέ η ενημέρωση δεν ήταν τόσο παραπλανητική στην Ελλάδα, όσο σήμερα. Ούτε καν στη δικτατορία της 21ης Απριλίου δεν συνέβαινε αυτό που συμβαίνει σήμερα τόσο από τα συμβατικά, όσο και από τα δήθεν εναλλακτικά, κοινωνικά μέσα. Ποτέ στην ιστορία δεν υπήρχε τόσο αποτελεσματικός έλεγχος, από τους Αμερικανούς, τις διεθνείς τράπεζες, το Ισραήλ και άλλα κέντρα, του τι μαθαίνουν και του τι καταλαβαίνουν οι Έλληνες. (*)

Είτε πάντως το ξέρετε είτε όχι και τα δύο συμβαίνουν. Και ο κίνδυνος πυρηνικού πολέμου στη Μέση Ανατολή είναι σήμερα μεγαλύτερος από οποιαδήποτε άλλη στιγμή στην ιστορία μετά το 1945 και η “ελληνική κυβέρνηση” έχει παραδώσει όλο το ελληνικό έδαφος, την ελληνική άμυνα, την ελληνική εξωτερική και αμυντική πολιτική, τους εξοπλισμούς (ακόμα και την… καταπολέμηση της διαφθοράς!) στους Αμερικανούς, το ΝΑΤΟ και τους Ισραηλινούς.

49 συμφωνίες αμυντικής συνεργασίας έχουμε παρακαλώ υπογράψει με το Ισραήλ (πρωταγωνιστή των πολέμων στη Μέση Ανατολή και συστηματικό σφαγέα Παλαιστινίων) και ουδείς γνωρίζει τι ακριβώς περιέχουν, ούτε καν η Βουλή, είπε σε ομιλία του ο πρώην αναπληρωτής Υπουργός Αμυνας του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Ήσυχος. Κανένας δημοσιογράφος δεν έχει ενδιαφερθεί να μάθει τι είναι όλα αυτά και να το γράψει. Λέμε ότι η Τουρκία είναι, και είναι, αντιδημοκρατική χώρα, αλλά εκεί η Βουλή τους έχει πολύ μεγαλύτερη ενημέρωση και αρμοδιότητες για τέτοια θέματα!

Είτε το ξέρετε είτε όχι, εξάλλου, φαντάζομαι ότι το αγνοείτε, οι Αμερικανοί φτιάχνουν τώρα μια νέα Σούδα του Βορρά στην Αλεξανδρούπολη, προσανατολισμένη στην προετοιμασία πυρηνικού πολέμου κατά της Ρωσίας.

Κανένας στρατός που σέβεται τον εαυτό του δεν βάζει ξένους στην πρώτη γραμμή, στην καρδιά της άμυνάς του, δηλαδή στην Αλέξανδρούπολη και την Κάλυμνο. Να μπορούν να βλέπουν το τι γίνεται αλλά και να μπορούν να επηρεάζουν το τι βλέπεις και τι κάνεις εσύ. Το πρώτο πράγμα που έκανε ο Ανδρέας Παπανδρέου, το 1987, ήταν να κλείσει τις αμερικανικές βάσεις! Αυτή εδώ η κυβέρνηση παραδίδει την άμυνα της χώρας στους Αμερικανούς.

Είναι τέτοια η αποικιοποίηση της χώρας από τις ΗΠΑ που ο πρωθυπουργός δεν κατάφερε ούτε καν να προστατεύσει τον ίδιο του τον ξάδερφο, Γιώργο Τσίπρα, που είχε τοποθετήσει ως Γραμματέα στο Υπουργείο Εξωτερικών για να ξέρει τι του γίνεται. Πήγε ο Γιώργος Τσίπρας να πάρει ορισμένες οικονομικές πρωτοβουλίες προς την κατεύθυνση της Ευρασιατικής Ένωσης και του Ιράν και εκδιώχθηκε κακήν κακώς από το Υπουργείο, που είναι τώρα αποκλειστικό βιλεάτι του Κοτζιά.

Μια ιστορική απόφαση των Τσίπρα και Αναστασιάδη

Στο μόνο ζήτημα που στάθηκε όρθιος ο Αλέξης Τσίπρας και του αξίζει ένα μεγάλο μπράβο, όπως και στον Νίκο Αναστασιάδη, ήταν ότι, τουλάχιστον η Ελλάδα, όπως και η Κύπρος, δεν απέλασαν Ρώσους διπλωμάτες. Ίσως το ένστικτο του κινδύνου λειτούργησε την τελευταία στιγμή στους δύο πολιτικούς. Τυχόν απέλαση  Ρώσων διπλωματών, αν δεν θα ήταν η  χαριστική βολή στις ελληνορωσικές σχέσεις, που έχουν περίπου καταστραφεί, με ευθύνη της ελληνικής διπλωματίας, θα δημιουργούσε ένα μεγάλο ψυχολογικό χάσμα μεταξύ Αθήνας και Μόσχας, που θα ερχόταν να προστεθεί στις άλλες απειλές που δέχεται τώρα από παντού η Ελλάδα.

Η υπόθεση Σρκιπάλ, άλλωστε, έχει σχεδόν καταρρεύσει ήδη, η κυβέρνηση Μέι έχει μισογελοιοποιηθεί και τα στοιχεία που έρχονται καθημερινά στη δημοσιότητα κατατείνουν μάλλον στο ότι ο ρώσος πρώην διπλός πράκτορας έπεσε θύμα Δυτικών υπηρεσιών που αναζητούν προσχήματα για νέο μεγάλο πόλεμο στη Συρία.

Αλλά και για πολύ γενικότερους λόγους, θα ήταν πολύ μεγάλη ζημιά για την Ελλάδα τυχόν απέλαση Ρώσων διπλωματών. Όπως το 1940, οι Έλληνες, φορείς μιας παράδοσης που έχει στο κέντρο της την Ελευθερία, την Αλήθεια, τον Λόγο και τη Δημοκρατία, από τον 8ο και τον 5ο π.Χ. αιώνα ήδη, δεν θα μπορούσαν, ανεξαρτήτως υπολογισμών, να συνταχθούν με τον Χίτλερ και τον Μουσολίνι, έτσι και σήμερα δεν μπορούν να συνταχθούν με τις δυνάμεις του αναδυόμενου Παγκόσμιου Ολοκληρωτισμού, που παίζουν με την ιδέα εξαπόλυσης ενός πυρηνικού Αρμαγεδώνα, για να διατηρήσουν την κλονιζόμενη και παραπαίουσα ηγεμονία της Αμερικής, των συμμάχων της και του Δυτικού καπιταλισμού.

Θα συνιστούσε κάτι τέτοιο ηθική αυτοκτονία του ελληνισμού.

Αλλά, βέβαια, αν η απόφαση Τσίπρα και Αναστασιάδη απέτρεψε προς το παρόν μια καταστροφή, αυτό δεν σημαίνει ότι θα αποτραπεί μέχρι τέλους με την πολιτική που ακολουθούν παντού αλλού, περιλαμβανομένων και των ελληνοαμερικανικών και ελληνοϊισραηλινών σχέσεων.

Στην εποχή Πιουριφόι και βάλε οι πολιτικοί μας

Το ελληνικό πολιτικό προσωπικό είναι δυστυχώς σήμερα στην διανοητική κατάσταση της δεκαετίας του 1950. Γι’ αυτούς ο Διεθνής Νταβατζής (ΗΠΑ) είναι και θα μείνει ο αναμφισβήτητος διεθνής ηγεμών, που κερδίζει πάντα στο τέλος.

Δεν βλέπουν την ήττα της Αμερικής και του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή, ήττα πολύ σημαντικότερη από αυτή στο Βιετνάμ.

Δεν βλέπουν την οικονομική ανάδυση της Κίνας και του παγκόσμιου Νότου, δεν βλέπουν τη στρατιωτική επανάκαμψη της Ρωσίας, δεν βλέπουν την αποσύνθεση της Δυτικής πολιτικής ακτινοβολίας (Τραμπ, κρίση ΕΕ κ.λπ.).

Κι έτσι, όχι μόνο δεσμεύουν απόλυτα και χωρίς κανένα αντάλλαγμα τη χώρα (για την ίδια, όχι για τους ίδιους) στο χειρότερο στρατόπεδο, τη δεσμεύουν και στο στρατόπεδο που πιθανώς θα χάσει στο τέλος, χωρίς φυσικά κανείς να μπορεί να είναι σίγουρος (γι’ αυτό η κάθε είδους μονοφαγία πρέπει να αποφεύγεται και στις δίαιτες και στην εξωτερική πολιτική). Στο στρατόπεδο μάλιστα που, αν νικήσει στο τέλος, δεν θα αφήσει περιθώρια ύπαρξης σε κανένα έθνος του κόσμου.

Αυτό δηλαδή που έπαθαν οι Κούρδοι, βάζοντας τα αυγά τους στο καλάθι ΗΠΑ και Ισραήλ και γνωρίζοντας τώρα μια ακόμα τραγωδία. Πριν από αυτούς την έπαθαν ο Τσίπρας και ο Γιώργος Παπανδρέου (με τα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις), ο Ιωαννίδης (με το Κυπριακό) και άπειροι άλλοι που εμπιστεύτηκαν την Αμερική, χωρίς το παράδειγμά τους φαίνεται να έχει χρησιμεύσει σε κανέναν!

Κίνδυνος ανυπολόγιστης εθνικής καταστροφής

Αυτή η κατάσταση, υπό τις παρούσες εθνικές και διεθνείς συνθήκες, εμπεριέχει τον ορατό κίνδυνο ανυπολόγιστης εθνικής καταστροφής, αν όχι απότομου τερματισμού του βίου του ελληνικού έθνους κράτους.

Η κυβέρνηση πολλαπλασιάζει τις κάθε είδους αμερικανικές εγκαταστάσεις σε όλη την Ελλάδα, εκχωρεί τη γεωπολιτική υπεραξία της χώρας στην Αμερική (και το Ισραήλ), εγκαθιστά ξένες δυνάμεις στην καρδιά της ελληνικής άμυνας, τη Θράκη, το ανατολικό και το κεντρικό Αιγαίο, δυνάμενες να καθορίζουν απόε κει τι βλέπουν και τι δεν βλέπουν και πως ενεργούν οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις.

Ο ελληνικός γεωπολιτικός χώρος είναι ίσως το τελευταίο όπλο που έχει η χώρα για να διαπραγματευτεί με τους Δυτικούς (περιλαμβανομένων των ΗΠΑ λόγω ΔΝΤ) που την κατέστρεψαν, την οικονομική σωτηρία της, μιμούμενη αυτό που κάνει ο “τρελλός Ερντογάν”.

Η κυβέρνηση φτιάχνει μια δεύτερη και ακόμα πιο επικίνδυνη Σούδα στην Αλεξανδρούπολη, άμεσα ενταγμένη στην προετοιμασία πυρηνικού πολέμου κατά της Ρωσίας.

Ίσως οι πολιτικοί και οι στρατωτικοί μας λένε: Άν δεν γίνει ο πόλεμος, κανείς δεν θα μας πει τίποτα και θα έχουμε κερδίσει, οι ίδιοι, όχι η χώρα, το όφελος από τις τεράστιες εξυπηρετήσεις προς τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Αν γίνει ο πόλεμος και εξαερωθεί η Ελλάδα, δεν θα υπάρχει κανείς να μας πει τίποτα.

Θυμίζουμε με την ευκαιρία  ότι προ είκοσι ετών, “διακινούνταν” σε πολιτικούς κύκλους της χώρας, η made in USA ιδέα μιας ανεξάρτητης Θράκης, αποτελούμενης από την ανατολική (τουρκική), δυτική (Ελληνική) και βόρεια (βουλγαρική).

Η Αθήνα προχωρά σε εξοπλισμούς που βαθαίνουν την εξάρτηση της από τους Αμερικανούς για το αν και πως θα λειτουργήσουν τα ελληνικά όπλα, και τη δεσμεύουν μακροχρόνια στην εξάρτηση από την πλέον πολεμοχαρή πτέρυγα του αμερικανικού στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος. Την ίδια στιγμή, η Άγκυρα αποκτά μείζον στρατηγικό πλεονέκτημα με την διαφοροποίηση των πηγών εξοπλισμού της.

Ο κίνδυνος εμπλοκής σε πυρηνική σύγκρουση και εξαΰλωσης της Ελλάδας

Ολόκληρη η χώρα χάνει τη δυνατότητα να καθορίζει η ίδια την άμυνά της, αλλά και γίνεται στόχος ενδεχόμενης πυρηνικής επίθεσης, που δεν μπορεί πλέον να αποκλεισθεί, σφτιχταγκαλιασμένη όσο ποτέ άλλοτε στην ιστορία της με τους Αμερικανούς.

Χθες, το ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών με ανακοίνωσή του προειδοποίησε τις Ηνωμένες Πολιτείες ότι τυχόν στρατιωτική τους επίθεση στη Συρία μπορεί να έχει τις “σοβαρότατες” των συνεπειών. Είχε προηγηθεί προ είκοσι ημερών πολύ ασυνήθιστη ανακοίνωση του ρωσικού Γενικού Επιτελείου που προειδοποιούσε τους Αμερικανούς ότι αν δεχθούν επίθεση Ρώσοι που βρίσκονται στη Συρία, θα απαντήσει εναντίον των συστημάτων από τα οποία θα γίνει η επίθεση. ‘Ολα αυτά στο χειρότερο κλίμα μεταξύ των δύο πυρηνικών υπερδυνάμεων που  υπήρξε ποτέ, ακόμα και συγκρινόμενο με τον Ψυχρό Πόλεμο.

Ένας Ελληνοτουρκικός Πόλεμος για λογαριασμό ΗΠΑ και Ισραήλ;

Η εμπλοκή της Ελλάδας και της Κύπρου άμεσα, δια των στρατιωτικών βάσεων με τις οποίες γεμίζει όλη η χώρα, δεν είναι ο μόνος τρόπος να εμπλακεί η Αθήνα στη μεσανατολή κρίση. Ο δεύτερος τρόπος που έχει τώρα εμφανισθεί είναι αν οι ΗΠΑ και οι πιο εξτρεμιστικές δυνάμεις στην ηγεσία του Ισραήλ αποφασίσουν ότι χρειάζονται μια ελληνοτουρκική σύρραξη, κυρίως για να τιθασσεύσουν την Άγκυρα, στα πλαίσια της στρατηγικής του Χάους που εφαρμόζουν από το 2003 στη Μέση Ανατολή.

Η εμπλοκή της Ελλάδας σε όλα αυτά μπορεί να οδηγήσει σε (σχεδιασμένη) τελική κατάρρευση όποιου στοιχείου έχει απομείνει από το δημοκρατικό πολίτευμα, τερματίζοντας με πολεμική καταστροφή και κακήν-κακώς στάση πληρωμών και έξοδο από το ευρώ, το ελληνικό “κοινωνικο-οικονομικό πείραμα” που ξεκίνησε τον Μάιο του 2010.

Θα είναι πιθανώς το τέλος του ελληνικού έθνους-κράτους, αλλά και η αρχή διάλυσης της ΕΕ στα εξ ων συνετέθη, όχι από μια εξέγερση των λαών εναντίον της, αλλά στα πλαίσια γενίκευσης του Χάους από την πιο εξτρεμιστική νεοσυντηρητική πτέρυγα του δυτικο-ισραηλινού κατεστημένου. Είναι αυτή που ακριβώς τοποθέτησε τον Μπόλτον, αποδεδειγμένο ψεύτη στην περίοδο του πολέμου κατά του Ιράκ, οπαδό του προληπτικού (πυρηνικού) πολέμου κατά της Κορέας, οπαδό του πολέμου κατά του Ιράν και της Συρίας, μεταξύ των δυνάμεων που ετοίμασαν το πραξικόπημα στην Τουρκία το 2016, στη θέση του Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ.

Ας ελπίσουμε ότι υπάρχουν μεταξύ των πολιτικών μας και των στρατιωτικών μας έντιμοι και πατριώτες άνθρωποι, να σταματήσουν κινδύνους που υπερβαίνουν οτιδήποτε έχουμε γνωρίσει ως τώρα

Αθήνα, 9 Απριλίου 2018

(*) Προ ενός μηνός περίπου έγραψα ένα άρθρο με τον τίτλο “Προβοκάτσια” αποδεικνύοντας με στοιχεία ότι γίνεται συστηματική διαστρέβλωση γεγονότων, διασπορά ψευδών ειδήσεων, μεθοδική καλλιέργεια κλίματος ότι επίκειται και είναι αναπόφευκτος ένας ελληνοτουρκικός πόλεμος.
Πρόκειται για μια κλασική μέθοδο προβοκάτσιας που λέγεται “αυτοεκπληρούμενη προφητεία” και άρχισε να την εφαρμόζει ο ίδιος ο Αμερικανός Πρέσβης, για να τον ακολουθήσουν από πίσω με χαρακτηριστική πειθαρχία και κάμποση τερατολογία, που είναι αδύνατον να ελέγξει ο μέσος άνθρωπος, sites, γνωστοί σχολιαστές, δήθεν αναλυτές κ.λπ.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι υφίσταται τουρκικός αναθεωρητισμός και επεκτατισμός και απειλή, όχι τώρα, από δεκαετιών. Άλλο αυτό και άλλο να γράφεις ότι οι Τούρκοι ετοιμάζουν αύριο απόβαση στο Καστελόριζο, επικαλούμενος δήθεν πηγές.
Απάντησε με στοιχεία σε όλα αυτά ο Σάββας Καλλεντερίδης, αναφέροντας ότι οι βασικές μονάδες που θα μπορούσαν να αναλάβουν επιθετική επιχείρηση κατά του Καστελόριζου είναι στο Αφρίν της Συρίας. ‘Ελα όμως που ουδείς πτοήθηκε. Πάλι τις προάλλες μια σοβαρή υποτίθεται εφημερίδα αφιέρωσε όλη την πρώτη σελίδα της στην κατάληψη του Καστελλόριζου.
Δημιουργείται, δηλαδή, προφανώς καθ’ υπαγόρευση συγκεκριμένων διεθνών δυνάμεων, ένας μηχανισμός που δεν χρειάζεται για να αντιμετωπισθεί ο τουρκικός επεκτατισμός, αλλά για να πάνε οι δύο χώρες σε πόλεμο και αμοιβαία καταστροφή, χωρίς να καταλάβουν πως έγινε.
Αλλά και ταυτόχρονα υπονομεύει τη δυνατότητα εθνικής άμυνας και την ψυχική ενότητα του λαού, όταν πράγματι αντιμετωπίσει η χώρα απειλή, κατά το γνωστό “Ο λύκος και τα πρόβατα”

Διαβάστε επίσης

Aπιστευτο και ομως αληθινο: Καταργουν το ελληνικο κρατος. Kανουν στοχο ολη τη χωρα!

Η Προβοκατσια

The dangerousness of John Bolton

US-Israeli Neocons risk a Nuclear World War. Is there anybody to stop them?

Υποθεση Σκριπαλ: Προσπαθεια δημιουργιας κλιματος για επιθεση στη Συρια;