Tag Archives: ΕΔΕΚ

Κανουμε εκκληση προς τον υπουργο Δικαιοσυνης της Ελλαδας να μην επικυρωσει την αποφαση του Αρειου Παγου για εκδοση του Τουργκουτ Καγια

Ανακοίνωση του ΕΔΕΚ – Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών (Κύπρος)

Jun 05, 2018

Κάνουμε έκκληση προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης της Ελλάδας να μην επικυρώσει την απόφαση του Αρείου Πάγου για έκδοση του Τουργκούτ Καγιά δεδομένου ότι μια τέτοια ενέργεια θα έθετε σε άμεσο κίνδυνο τη ζωή του.

Ο Τουργκούτ Καγιά είναι γνωστός για την ακτιβιστική του δράση υπέρ της ελευθερίας του τουρκικού και ειδικά του κουρδικού λαού. Σε καμία περίπτωση η απόφαση αυτή δεν πρέπει να συνδυαστεί με την άνευ όρων απελευθέρωση των Ελλήνων στρατιωτικών οποίοι κρατούνται παράνομα στην Τουρκία.

Λευκωσία, 5 Ιουνίου 2018

Διαβάστε επίσης

Ο Αρειος Παγος στελνει τον Τουργκουτ Καγια στους διωκτες του!

Η απελαση Καγια και οι ελληνοτουρκικες σχεσεις

ΕΔΕΚ-Σιζοπουλος: Οχι επανεναρξη συνομιλιων. Συμμετοχη των 5 του Σ.Α. σε Γενευη

Ουδέποτε έχουμε επιδοκιμάσει την πολιτική Αναστασιάδη. Αντιθέτως τον επικρίναμε συνεχώς και σφοδρά. Εντούτοις οφείλουμε να χαιρετίσουμε τη θέση του υπέρ της συμμετοχής των πέντε μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας σε τυχόν νέα Διάσκεψη για το Κυπριακό. ‘Εχουμε εξηγήσει πολλές φορές γιατί είμαστε γενικώς εναντίον τέτοιας διάσκεψης, που δεν είναι τίποτα άλλο από πραξικοπηματική και παράνομη προσπάθεια διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας, προκαταλαμβάνοντας και καθιστώντας άνευ αξίας το προβλεφθέν δημοψήφισμα στην Κύπρο για έγκριση τυχόν λύσης.

Τη Γενεύη την επέβαλε η Βικτόρια Νούλαντ, της νεοσυντηρητικής φράξιας στην Αμερική και πρωτεργάτης, μαζί με τον αρχηγό της CIA Μπρέναν, του πραξικοπήματος στο Κίεβο, του εμφυλίου πολέμου στην Ουκρανία, της καταστροφής των ευρωρωσικών σχέσεων και του νέου Ψυχρού Πολέμου Δύσης και Ρωσίας. Τότε, Πρέσβης των ΗΠΑ στην Ουκρανία ήταν ο σημερινός Πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα Τζέφρει Πάιατ.

Αυτό το Πραξικόπημα, η Διάσκεψη δηλαδή της Γενεύης, τόσο πολύ άρεσε στον εν Αθήναις Υπουργό Εξωτερικών της υποτιθέμενης “Αριστεράς” (του ΝΑΤΟ και ΣΙΑ) Νίκο Κοτζιά που έκανε πρόταση και μονιμοποιήθηκε. Ακόμη κι αν δεν βγάζει αποτελέσματα, θα συνεχίζει να υπάρχει ως θεσμός λύσης του κυπριακού.

Η πρόταση Αναστασιάδη, αν και δεν θεραπεύει ριζικά το πρόβλημα, έχει το προσόν να περιπλέκει το σχέδιο των Αγγλοαμερικανών και του Ισραήλ. Οι οποίοι θέλουν την Κύπρο δική τους αποικία και όχι βέβαια να συζητάνε με τους Ρώσους, τους Κινέζους και τους Γάλλους, στην Ελβετία ή στο Συμβούλιο Ασφαλείας, τις λεπτομέρειες της κυπριακής ρύθμισης.

Απομένει βέβαια να δούμε κατά πόσον ο Αναστασιάδης θα επιμείνει στη θέση του και δε θα υποχωρήσει ατάκτως με την πρώτη πίεση. Απορεί όμως κανείς και για τη στάση του ΑΚΕΛ, που επί δεκαετίες ομιλεί για την ανάγκη να εμπλακούν όλα τα μέλη του ΣΑ και να αναπτύξει ιδιαίτερες σχέσεις η Κύπρος με τους “εναλλακτικούς” πόλους του διεθνούς συστήματος, αλλά τώρα δεν του αρέσει η πρόταση Αναστασιάδη!!!

Διαβάζοντας τη Χαραυγή σχηματίζει κάποιος την εντύπωση ότι το ΑΚΕΛ είναι μια αντιιμπεριαλιστική δύναμη. Φαίνεται όμως ότι οι αντιιμπεριαλιστές, στην εποχή μας, είναι με την Αγγλία και την Αμερική, και εναντίον της Γαλλίας, της Κίνας και της Ρωσίας. Πολύ ενδιαφέρουσα εξέλιξη!

Αλήθεια, ποια είναι η θέση της ελληνικής (ή μήπως καλύτερα να τη λέμε αμερικανική;) υποτιθέμενης Αριστεράς που κυβερνά. Γιατί οι λαλίστατοι σε άλλες περιπτώσεις, τόσο πρόθυμοι όταν υποστηρίζουν τα αμερικανικά συμφέροντα, Τσίπρας, Κοτζιάς, Τζανακόπουλος ποιούν τώρα την νήσσαν; Που είναι τα άλλα ελληνικά κόμματα, που είναι έτοιμα να ξεσκίσουν τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά κουβεντούλα δεν βγάζουν εκεί που τα ελληνικά έρχονται σε σύγκρουση με τα αμερικανικά εθνικά συμφέροντα;

Εν τέλει, η ελληνική κυβέρνηση και τα ελληνικά κόμματα είναι υπέρ ή κατά της συμμετοχής του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ στη Διάσκεψη της Γενεύης;

Δ.Κ.

Ανακοινωση του Σοσιαλιστικου Κομματος ΕΔΕΚ της Κυπρου

Ο ΠτΔ να μην λαβει μερος ειτε σε δειπνο κοινωνικου χαρακτηρα ειτε σε επανεναρξη συνομιλιων αν δεν αρθουν οι προκλητικες ενεργειες

Με αφορμή και την επίσκεψη του Βοηθού Γενικού Γραμματέα και τις διεργασίες που εξελίσσονται, άλλες στο προσκήνιο και άλλες στο παρασκήνιο, θα θέλαμε κατά εμφαντικό τρόπο να τονίσουμε πως θα ήταν λάθος, κάτω από τις σημερινές συνθήκες με την προκλητική συμπεριφορά των εκπροσώπων του κατοχικού καθεστώτος και της Τουρκίας, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να υπαναχωρήσει και να λάβει μέρος είτε σε δήθεν δείπνο κοινωνικού χαρακτήρα είτε σε επανέναρξη των συνομιλιών. Αυτές οι κινήσεις δεν πρέπει να γίνουν προτού αρθούν οι προκλητικές ενέργειες της Τουρκίας και αν δεν τερματιστούν οι απαράδεκτες δηλώσεις εκπροσώπων του κατοχικού καθεστώτος και της Τουρκίας.

Με βάση την αποκτηθείσα εμπειρία και την αποτυχημένη έκβαση της διάσκεψης στο Κραν Μοντανά, ο Πρόεδρος πρέπει να επιμείνει στη θέση που παρουσίασε στη Βουλή στις 28 Φεβρουαρίου:

  • ότι πέρα από την όποια καλή προετοιμασία θα πρέπει να επιμείνει στην ανάγκη σύγκλησης Διεθνούς Διάσκεψης για το Κυπριακό με την παρουσία των πέντε Μονίμων Μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας, της Ε.Ε., των εγγυητριών δυνάμεων και την Κυπριακής Δημοκρατίας.Σε αυτή τη Διεθνή Διάσκεψη να συζητηθεί και να ληφθούν αποφάσεις επί της διεθνούς πτυχής του Κυπριακού που είναι και η ουσία κυπριακού προβλήματος.

Η ΕΔΕΚ δηλώνει έτοιμη να συνδράμει της προσπάθειες του Προέδρου της Δημοκρατίας για την επιτυχημένη ολοκλήρωση αυτής της ενέργειας.

Λευκωσία, 3 Μαρτίου 2018

 

Διαβαστε επισης:

Η προταση Λαβρωφ για την Κυπρο

Η επιθεση στις κυπριακες τραπεζες (2013)

H επίθεση κατά του κυπριακού τραπεζικού συστήματος το 2013 δεν ήταν μια απλή, μεμονωμένη επιχείρηση “κουρέματος” και λεηλασίας των αποταμιεύσεων στις κυπριακές τράπεζες. Εντάσσεται στην αλυσίδα των ελληνικών μνημονίων και δανειακών και του σχεδίου Ανάν.

Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις τα μέτρα που προβλέφθηκαν από τις οικονομικές (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ) και τις γεωπολιτκές (ΗΠΑ-Βρετανία-Ισραήλ) Τρόικες και υιοθετήθηκαν από τις κυβερνήσεις Ελλάδας και Κύπρου μία κύρια επιδίωξη είχαν, έναν κοινό παρονομαστή: την αρπαγή των στοιχείων εθνικής οικονομικής και πολιτικής ισχύος και κρατικής κυριαρχίας του ελληνικού λαού, είτε στην Ελλάδα, είτε στην Κύπρο.

Πρόκειται για το “ισοδύναμο” στρατιωτικών επιδρομών, αλλά που γίνονται με άλλα μέσα και με την συνδρομή των εγχώριων κυβερνώντων, με αποτέλεσμα να μη γίνονται καλά-καλά αντιληπτές ως τέτοιες.

Ως αποτέλεσμα αυτών των μέτρων είχαμε το πέρασμα των κυπριακών τραπεζών υπό ξένο έλεγχο, την οικονομική αποδυνάμωση της Εκκλησίας της Κύπρου, παραδοσιακής, στο παρελθόν, δύναμης εθνικής αντίστασης στο νησί, και ενδιαφέρουσες γεωπολιτικές μεταβολές στα ξένα κεφάλαια που δραστηριοποιούνται στην Κύπρο. ‘Όπως στην Ελλάδα, και με το πρώτο, αλλά ιδίως με το Τρίτο Μνημόνιο έχουμε, εκτός των άλλων τη λεηλασία όλης της δημόσιας και μεγάλου μέρους της ιδιωτικής περιουσίας των Ελλήνων.

Οι κομπορρημοσύνες περί επιτυχούς εξόδου από το μνημόνιο στην Κύπρο είναι μία ακόμα από τις συνήθεις προπαγανδιστικές απάτες. Πρώτον διότι σήμερα η Κύπρος δεν είναι ακριβώς το κράτος που ήταν πριν από το κούρεμα. Δεύτερο, γιατί η άποψη αυτή δεν συνυπολογίζει τη φτωχοποίηση σημαντικού μέρους του κυπριακού πληθυσμού. Τρίτο γιατί τα μισά και πλέον δάνεια στις τράπεζές της είναι κόκκινα. Άμα θελήσουν μπορούν ανά πάσα στιγμή να την εκβιάσουν και έτσι. Αν και με τους πολιτικούς ηγέτες που έχουμε, μάλλον δεν χρειάζεται ούτε σε εκβιασμούς να προσφύγουν οι ξένες δυνάμεις που ενδιαφέρονται για μας.

Δημοσιεύουμε στη συνέχεια ένα κείμενο που εξέδωσε το Γραφείο Τύπου της ΕΔΕΚ, με πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία για τη συνεργασία των κυβερνήσεων Χριστόφια και Αναστασιάδη με τον ξένο παράγοντα για να γίνει το κούρεμα.

Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ

ΓΝΩΣΤΟ ΚΑΙ ΣΥΜΦΩΝΗΜΕΝΟ ΤΟ ΚΟΥΡΕΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΟΦΙΑ

Το κούρεμα καταθέσεων που έγινε στην Κύπρο το 2013 ήταν γνωστό και συμφωνημένο τόσο από  την κυβέρνηση Αναστασιάδη, όσο και  από την κυβέρνηση Δημήτρη Χριστόφια.

Το νομοσχέδιο “περί Εξυγίανσης Πιστωτικών Ιδρυμάτων”  (ΕΓΓΡΑΦ0 3) σε σχέση με τη δυνατότητα εισαγωγής του εργαλείου της διάσωσης με ίδια μέσα (κούρεμα) που ψηφίστηκε με τη μορφή του κατεπείγοντος στις 22/03/2013, είχε ετοιμαστεί μήνες πριν καθώς είχε αποσταλεί στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στις 13/01/2013 από τον τότε Υπουργό Οικονομικών  της κυβέρνησης Χριστόφια, κ. Βάσο Σιαρλή με σκοπό να ζητηθεί η γνωμάτευσή της (ΕΓΓΡΑΦΟ 1).

Στην κατάθεσή του στην ερευνητική επιτροπή Καλλή, ανώτερος λειτουργός του Υπουργείου Οικονομικών δήλωσε ότι στο μνημόνιο συναντίληψης που συμφωνήθηκε μεταξύ της κυβέρνησης Χριστόφια και του Ενιαίου Μηχανισμού Σταθερότητας στις 29/11/2012 γινόταν “ρητή πρόνοια για κούρεμα καταθέσεων ως ένα ενδεχόμενο για την αντιμετώπιση των αναγκών της Κύπρου”.  (http://www.stockwatch.com. cy/media/announce_pdf/Report_ Committee_Ypourgiko_3.10.2013. pdf)

Στην απαντητική επιστολή του Mario Draghi εκ μέρους της ΕΚΤ προς το Υπουργείο Οικονομικών ημερομηνίας 01/02/2013 (https://www.ecb.europa.eu/ ecb/legal/pdf/el_con_2013_10_ f_sign.pdf ), η ΕΚΤ καλεί τις Κυπριακές αρχές να εισάξουν ρητή αναφορά ότι στην περίπτωση κουρέματος θα διασφαλιστούν οι εγγυημένες καταθέσεις κάτω των 100,000 ( ΕΓΓΡΑΦΟ 2, σημείο 3.5).

Η κυβέρνηση Αναστασιάδη επέλεξε να φέρει στη Βουλή μια πρόταση για οριζόντιο κούρεμα επί του συνόλου των καταθέσεων στο τραπεζικό σύστημα της Κύπρου, συμπεριλαμβανομένων και των καταθέσεων κάτω των 100,000 ευρώ, προκειμένου να μπορέσει να δικαιολογήσει το κούρεμα των δυο μεγάλων κυπριακών τραπεζών που είχε ήδη συμφωνηθεί ενώ:

α) γνώριζε τη θέση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας μέσω της απαντητικής επιστολής προς το Υπουργείο Οικονομικών ήδη από την 1η Φεβρουαρίου, θέση που στην ουσία υιοθετούσε το προσχέδιο της Ευρωπαϊκής Οδηγίας που είχε κυκλοφορήσει από τις 06/06/2012 και εξαιρούσε στην περίπτωση διάσωσης με ίδια μέσα τις εγγυημένες καταθέσεις καθώς και τα Ταμεία Προνοίας ( http://eur-lex.europa.eu/ legal-content/EN/TXT/?uri=COM: 2012:0280:FIN ) .

β) στις 16/03/2013 έγινε τηλεδιάσκεψη των Υπουργών Οικονομικών των χωρών της Ευρωζώνης με την οποία ανακλήθηκε η πρόταση που είχε συμφωνηθεί στο EuroGroup μετά από εισήγηση των Κυπριακών αρχών στις 15/03/2013 για οριζόντιο κούρεμα  επί  του συνόλου των καταθέσεων και καλούσαν τις Κυπριακές αρχές να καταθέσουν εναλλακτικές προτάσεις με τις οποίες θα συγκεντρωνόταν το ίδιο ποσό (δήλωση Draghi https://www.youtube.com/watch? v=S7sRGcDn8kk)

γ) στις 18/03/2013 εκδόθηκε ανακοίνωση του  Προέδρου του EuroGroup που ξεκαθάριζε ότι είναι της άποψης ότι καταθέσεις κάτω των 100,000 θα πρέπει να διασφαλιστούν και θα ανέμενε από την Κυβέρνηση Αναστασιάδη εναλλακτικές προτάσεις (που ως γνωστό δεν κατατέθηκαν ποτέ),http:/www. consillium.europa.eu/media/ 24035/136246.pdf .

δ) με το ίδιο περιεχόμενο,  ανακοίνωση εκδόθηκε επίσης  και από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις 20/03/2013.

Σήμερα επιχειρείται συγκάλυψη τόσο από την ηγεσία του ΑΚΕΛ στην ηγεσία του ΔΗΣΥ και αντίστροφα για το θέμα του κουρέματος. Η προσπάθεια επίρριψης ευθυνών στον Νικόλα Παπαδόπουλο ως Προέδρου, κατά τον εν λόγω χρόνο, της Επιτροπής Οικονομικών, γίνεται μόνο για να συγκαλύψουν οι ηγεσίες ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ τις ευθύνες που έχουν.

Στο σημείο αυτό οφείλουμε να πούμε ότι τα σχετικά έγγραφα που αναφέρονται και παραθέτουμε κατατέθηκαν από τον ίδιο τον Υπουργό Οικονομικών κ. Χάρη Γεωργιάδη κατά τη συνεδρία της Επιτροπής Ελέγχου της Βουλής στις 24/02/2015.

Καλούμε τους Κύπριους πολίτες να συστρατευτούν γύρω από την υποψηφιότητα του Νικόλα Παπαδόπουλου που υποστηρίζεται από Κόμματα, Κινήματα, οργανώσεις και κοινωνικούς φορείς όσο και απλούς πολίτες και με τη ψήφο τους να τιμωρήσουν τους υπαίτιους της πρωτοφανούς οικονομικής καταστροφής που έπληξε την Κύπρο, δίνοντας παράλληλα την ευκαιρία σε ένα νέο πολιτικό να φέρει την αλλαγή που χρειάζεται  ο τρόπος διακυβέρνησης του τόπου μας.

 

Η ΜΟΣΧΑ ΚΑΙ ΟΧΙ Ο ΤΖΟΝΣΟΝ ΜΑΤΑΙΩΣΑΝ ΤΗΝ ΕΙΣΒΟΛΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΤΟ 1964

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Από την πρώτη στιγμή που δημιουργήθηκε η Κυπριακή Δημοκρατία, οι απόπειρες να καταλυθεί ήταν “ψωμοτύρι” στη ζωή αυτού του κράτους, για έναν κυρίως λόγο: τη δεσπόζουσα θέση του νησιού στην Ανατολική Μεσόγειο. Η πρώτη από αυτές ήταν το 1964, όταν η Τουρκία του Ινονού, πιθανώς με την παρότρυνση ή πάντως με την ανοχή, τότε, των Ηνωμένων Πολιτειών και της Μεγάλης Βρετανίας, ετοιμάστηκε να εισβάλει στο νησί.

Μέχρι τώρα, η κυρίαρχη ερμηνεία στους ασχολούμενους με το Κυπριακό, ήταν ότι η εισβολή απετράπη λόγω της επιστολής με την οποία ο Πρόεδρος Τζόνσον ειδοποιούσε τον Ινονού να μην εισβάλει. Η επιστολή δόθηκε από τους ίδιους τους Αμερικανούς σχετικά σύντομα στη δημοσιότητα, ίσως σε μία προσπάθεια να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι όχι μόνο δεν ενθάρρυναν, αλλά και απέτρεψαν την Τουρκία. Είναι όμως έτσι τα πράγματα;

Μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο πρώην Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων στην Κύπρο και προσωπικός γιατρός του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Δρ. Βάσσος Λυσσαρίδης, αμφισβητεί αυτή την εκδοχή και καταθέτει τη δική του μαρτυρία για το ταξίδι του στο Σότσι και τη συνάντησή του με τον τότε σοβιετικό ηγέτη Νικήτα Χρουστσώφ.

Ο “Γιατρός” Βάσσος Λυσσαρίδης, ιδρυτής και επίτιμος Πρόεδρος της ΕΔΕΚ, του σοσιαλιστικού κόμματος της Κύπρου, είναι μια εμβληματική μορφή των εθνικών και κοινωνικών αγώνων στο νησί, αλλά, επίσης, και ένα σύμβολο των εθνικοαπελευθερωτικών αγώνων σε όλο τον αποικιοκρατούμενο κόσμο, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Υπήρξε φίλος με τον Μαντέλα, τον Νάσσερ, τον Αραφάτ, τον Καντάφι, τον Άσαντ, τον Κάστρο μεταξύ πολλών άλλων.

Άνθρωπος-γέφυρα ανάμεσα στην ΕΑΜική εθνική αντίσταση και την ΕΟΚΑ, όπως και ανάμεσα στους κοινωνικούς και τους εθνικούς αγώνες του κυπριακού λαού, ο Βάσσος Λυσσαρίδης εκπροσώπησε, μαζί με τον Τάσσο Παπαδόπουλο, την ΕΟΚΑ στη διάσκεψη του Λονδίνου, που αποφάσισε την ίδρυση του κυπριακού κράτους. Διαφώνησε όμως με τις συμφωνίες που υπεγράφησαν εκεί από την τότε ελληνική κυβέρνηση και τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο.

Η διαφυγή του από την εναντίον του δολοφονική απόπειρα, στις 30 Αυγούστου 1974, στην οποία σκοτώθηκε ο οργανωτικός γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος ποιητής Δώρος Λοΐζου, υπήρξε καθοριστική για να γίνει δυνατή η επιστροφή του Μακαρίου στην Κύπρο. Γιατί παραμένει αμφίβολο ότι θα μπορούσε τελικά ο Αρχιεπίσκοπος να επιστρέψει στο νησί, χωρίς την υπό τον Λυσσαρίδη αντίσταση τόσο προς το χουντικό πραξικόπημα, όσο και  προς το “μεταπραξικόπημα” που ακολούθησε. Έτσι έγινε δυνατή η σωτηρία του κυπριακού κράτους, έστω και ακρωτηριασμένου, από τη δεύτερη μείζονα απόπειρα κατάλυσής του, το 1974, που ακολούθησε εκείνη του 1964 (διάφορες άλλες μικρότερης σημασίας σχεδιάστηκαν και άρχισαν να εκτελούνται στο ενδιάμεσο).

Η συνάντηση Λυσσαρίδη – Χρουστσώφ

Το 1964, ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος έστειλε στη Σοβιετική Ένωση τον Βάσσο Λυσσαρίδη για να ζητήσει βοήθεια. Να πως μας περιέγραψε ο τελευταίος τη συνάντησή του με τον Νικήτα Χρουστσώφ στη θερινή κατοικία του στο Σότσι της Μαύρης Θάλασσας:
“Με είχε στείλει ο Μακάριος να δω τον Χρουστσώφ, μαζί με τον υπουργό Εμπορίου τον Ανδρέα τον Αραούζο για προκάλυμμα. Πήγαμε στη Μαύρη Θάλασσα, στο Σότσι, με ειδική πτήση από την Μόσχα. Τον είδαμε, ήταν στην αρχή στο γυμναστήριο, μετά προγευμάτιζε. Μίλησε ο υπουργός για τα δικά του, ανέπτυξα κι εγώ ότι αναμένουμε μια επίθεση από τη Τουρκία και τι μπορούμε να περιμένουμε από τη Σοβιετική Ένωση”.
Ο Χρουστσώφ με άκουσε και με το χαρακτηριστικό του ύφος μου λέει: «βλέπεις τι τρώω; Τρώω ελιές από την πατρίδα σου!». Του λέω: «κυπριακές;». «Όχι!» μου λέει «ελληνικές!».

Δεν νομίζω να ήταν τυχαίο. Αλλά δεν μπορώ να ξέρω και με βεβαιότητα. «Ε», του λέω, «το βλέπω». «Ξέρεις τι είναι εκεί πέρα μακριά;» μου λέει δείχνοντας προς νότο τον ορίζοντα και συνεχίζει: «είναι η Τουρκία. Ωραία. Μια μεγάλη χώρα σαν εμάς δεν μπορεί να επιτρέψει σε αυτή τη μικρή δύναμη να κάνει εισβολή στη χώρα σου».

Επειδή ήξερα ότι ο Αραούζος ήταν ένας θαυμάσιος άνθρωπος, αλλά ήταν πολιτικά κάπως αφελής, ρωτάω τον Χρουστσώφ: «καλά, κι αν καταληφθείτε εξ απροόπτου;». Γέλασε και μου λέει: «τότε δεν θα είμαστε μεγάλη δύναμη».
Λέω: «να μεταφέρω αυτά εις τον Μακάριο;». Βάζει κάτι γέλια χωριάτικα και μου λέει: «δεν μου λες, για τουρισμό ήρθες εδώ πέρα;».
Και ήταν τότε που έγραψε την επιστολή προς τον Τζόνσον, με την οποία προειδοποιούσε ότι αν η Τουρκία εισβάλει στη Κύπρο, η Σοβιετική Ένωση δεν έχει παρά να πάρει μέτρα εναντίον της Τουρκίας, και εννοούσε στρατιωτικά. Και αναγκάζεται τότε ο Τζόνσον να γράψει την περιβόητη επιστολή προς τους Τούρκους, προς τον πρωθυπουργό Ισμέτ Ινονού, στις 5 Ιουνίου του 1964. Και μετά όλοι ευγνωμονούν τον Τζόνσον ότι δήθεν ματαίωσε την εισβολή της Τουρκίας τότε στην Κύπρο, ενώ η ματαίωση έγινε από τον Χρουστσώφ, με προσωπική μου μαρτυρία και προσωπική μου εμπειρία. Για εμάς η Σοβιετική Ένωση, με μικρές εξαιρέσεις στο τέλος, και μέχρι σήμερα ακόμα η Ρωσία για νάμαστε δίκαιοι, εξακολουθεί να είναι μια θετική δύναμη?.

Η στάση των Βρετανών το 1964 

Την άποψη ότι οι Σοβιετικοί και όχι οι Αμερικανοί απέτρεψαν την εισβολή του 1964 υιοθετεί, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο William Mallinson, Βρετανός διπλωμάτης και ιστορικός, συγγραφέας πολλών βιβλίων για την Κύπρο και την Ελλάδα, μερικά από τα οποία μεταφράστηκαν και ελληνικά (το τελευταίο, Πικρές Εληές κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εστία, ενώ ένα προηγούμενο, Κύπρος, μια Ιστορική Προοπτική, από τις εκδόσεις Παπαζήση). Ο Μάλλινσον έχει ερευνήσει συστηματικά τα αρχεία του Φόρειν Όφις και μας παρουσίασε ένα τηλεγράφημα από την βρετανική πρεσβεία προς το Λονδίνο, όπου οι Βρετανοί ενημερώνουν τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, ότι όχι μόνο δεν προτίθενται να κάνουν τίποτα με τα στρατεύματά τους για να εμποδίσουν την εισβολή, αλλά δεν θέλουν να κάνει ούτε και η δύναμη του ΟΗΕ στο νησί. Σε σχετικό τηλεγράφημα, με ημερομηνία 7 Ιουλίου 1964, αναφέρεται σχετικά, σύμφωνα πάντα με τον κ. Μάλλινσον:

“Καταστήσαμε σαφές στα Ηνωμένα Έθνη, ότι δεν θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε στη χρήση της UNFICYP (σ.σ. Ειρηνευτική Δύναμη του ΟΗΕ στην Κύπρο) για να αποκρούσει εξωτερική επέμβαση και ότι οι πάγιες διαταγές στα στρατεύματά μας εκτός UNFICYP, είναι να αποσυρθούν στις Περιοχές Κυριάρχων Βάσεων αμέσως μόλις συμβεί τέτοια επέμβαση?  [British Embassy, Washington to Foreign Office, 7 July 1964, telegram 8541, NA FO 371/174766, file C1205/2/G]

“Ο αρχηγός των ελληνικών Ενόπλων δυνάμεων Πιπιλής”, μας λέει ο Μάλλινσον, “είχε την αφελή πεποίθηση ότι οι ΗΠΑ θα εμπόδιζαν διά της βίας μια περιορισμένη τουρκική επέμβαση. Στο φως της εμπειρίας του τι συνέβη δέκα χρόνια αργότερα, η ιδέα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα επέτρεπαν μια περιορισμένη τουρκική επέμβαση, ώστε να επιβάλλουν το σχέδιο Μπωλ-Άτσεσον, μοιάζει αρκετά πιθανή”.

Γι’ αυτό, συνεχίζει ο Μάλλινσον, η σταθερή σοβιετική στάση μοιάζει να απέτρεψε το 1964 την τουρκική εισβολή και τον διαμοιρασμό της Κύπρου σε δύο χώρες του ΝΑΤΟ, άποψη που ενστερνίζονται και άλλοι μελετητές της περιόδου  [Dodd, Clement, The Cyprus Issue, Eothen Press, Huntingdon, 1995, p. 33; Celik, Yasemin, Contemporary Turkish Foreign Policy, Praeger, Westpoint, 1999, p. 49. και Joseph, Joseph S., Cyprus: Ethnic Conflict and International Politics, St. Martin’s Press, London and New York, 1997]

Η Ουάσιγκτων φαίνεται ότι ανέκρουσε πρύμνα σε ότι αφορά μια εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο, όταν η Μόσχα την προειδοποίησε ότι “αν υπάρξει μια ένοπλη ξένη εισβολή της κυπριακής επικράτειας”, τότε “η Σοβιετική Ένωση θα βοηθήσει την Κυπριακή Δημοκρατία να υπερασπιστεί την ελευθερία και ανεξαρτησία της εναντίον της ξένης επέμβασης”. Οι Ηνωμένες Πολιτείες ανησύχησαν όχι μόνο για άμεση συνδρομή στην κυπριακή άμυνα, αλλά και για την πιθανότητα σοβιετικής επέμβασης εναντίον της ίδιας της Τουρκίας, αν αυτή εισέβαλε στην Κύπρο.

Αλλαγή των μέσων, όχι των σκοπών- το περιστατικό με τον Μπωλ και η μαρτυρία Πάκαρντ
Αν ο Πρόεδρος Τζόνσον ανέκρουσε πρύμνα ως προς την υποστήριξη ή ανοχή μιας τουρκικής εισβολής, δεν παραιτήθηκε από τις κεντρικές επιδιώξεις της τότε πολιτικής των ΗΠΑ, μέσω άλλων μεθόδων και “διόδων”.

Όταν το 1964, επεσκέφθη την Κύπρο ο εκτελών χρέη Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζωρτζ Μπωλ, ο αξιωματικός της υπηρεσίας πληροφοριών του βρετανικού βασιλικού ναυτικού Μάρτιν Πάκαρντ τον πήρε με ελικόπτερο να του δείξει την πράσινη γραμμή. Ο Πάκαρντ, όπως είπε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, είχε πάρει εντολή από τον Βρετανό στρατηγό Young, διοικητή των βρετανικών δυνάμεων στην Κύπρο, να φροντίσει όχι μόνο να σταματήσουν οι διενέξεις Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, αλλά και να τους επανασυμφιλιώσει, κάτι που έκανε σε αγαστή συνεργασία τόσο με τον Μακάριο, όσο και με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Κιουτσούκ. Μετά το πέρας της πτήσης πάνω από την πράσινη γραμμή, ο Μπωλ, όπως μας λέει ο Πάκαρντ, τον χτύπησε στην πλάτη και του είπε

“Φανταστική δουλειά γιε μου. Αλλά τα κατάλαβες όλα λάθος. Δεν σου έχει πει κανείς ότι η δουλειά μας εδώ είναι να χωρίσουμε, όχι να ενώσουμε;”. (Όλη η ιστορία υπάρχει στο βιβλίο του Getting It wrong: Fragments from a Cyprus Diary 1964).

Ο Πάκαρντ δεν ήταν ο μόνος δυτικός αξιωματούχος που είχε μπερδευτεί με την βρετανική και με την αμερικανική πολιτική στο Κυπριακό, ιδίως πότε και γιατί ήθελαν να χωρίσουν, πότε και γιατί ήθελαν να ενώσουν. Ο ίδιος ο Υπουργός Εξωτερικών της Μεγάλης Βρετανίας Χάρολντ Μακμίλαν χρειάστηκε να εξηγήσει στο υπουργικό συμβούλιο τι έκανε στις διαπραγματεύσεις λέγοντας: “Ο σκοπός μας είναι να αντιτάξουμε στους Έλληνες την τουρκική άρνηση να δεχθούν τη διχοτόμηση και να τους εξαναγκάσουμε να δεχτούν τη δική μας κυριαρχία”.

Όπως το έθεσε, με … εγελιανούς όρους (!), ένας θεωρητικός της αγγλικής αποικιοκρατίας “η θέση είναι η Ένωση, το δικαίωμα των Ελλήνων στην αυτοδιάθεση, η αντίθεση είναι η τουρκική διεκδίκηση για Διχοτόμηση, η σύνθεση είναι η δική μας κυριαρχία”.
 
Ο Λύντον Τζόνσον σε ρόλο Προφήτη

Ιστορική έχει άλλωστε μείνει η φράση του Προέδρου Λύντον Τζόνσον το 1964, προς τον Έλληνα Πρέσβη στην Ουάσιγκτον, όπως την αναφέρει ο Richard Clogg στο βιβλίο του Α Concise History of Greece από τις εκδόσεις Cambridge University Press. Όταν ο Πρέσβης προσπάθησε να του εξηγήσει ότι το ελληνικό κοινοβούλιο δεν θα επέτρεπε να παραχωρηθεί στην Τουρκία το Καστελόριζο, όπως προέβλεπε το σχέδιο Άτσεσον-Μπωλ, ο Πρόεδρος του είπε επί λέξει: “Γαμώ το κοινοβούλιό σας. Γαμώ το Σύνταγμά σας”.

Ένα χρόνο μετά, ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος εξανάγκασε σε παραίτηση τον πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου και τρία χρόνια μετά επεβλήθη στην Ελλάδα δικτατορία. Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος απέσυρε την ελληνική μεραρχία από την Κύπρο και ο διάδοχός του Δημήτριος Ιωαννίδης οργάνωσε το πραξικόπημα και την απόπειρα δολοφονίας του Μακαρίου. Η ΕΟΚΑ Β’ προσπάθησε λίγο αργότερα να δολοφονήσει τον Βάσσο Λυσσαρίδη και δολοφόνησε τελικά τον Δώρο Λοΐζου. Πολύ αργότερα ο Πρόεδρος Κλίντον και ο αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ ζήτησαν συγγνώμη για αυτά τα γεγονότα.