Tag Archives: Δεξιά

Πως φτασαμε στην πανωλεθρια του 2015. Η αληθεια για την κατασταση της χωρας

30 Iουνίου 2018

”Ελλάδα Ώρα Μηδέν” Κώστας Ουίλς – Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος από 1.05′.13”

Μητσοτακη καλα κανεις και τα λες, προς Θεου ομως, μην τα κανεις!

Η προειδοποιηση Παπαχελα στον Μητσοτακη να… “μην καβαλησει τον Βουκεφαλα, ο οποιος σε παει οπου θελει”

25 Ιουνίου, 2018

Του Μανώλη Κομνηνού

 

Καμπανάκι κινδύνου για τη Νέα Δημοκρατία και τα αποτελέσματα της στρατηγικής που ακολουθεί ο σημερινός πρόεδρός της, Κυριάκος Μητσοτάκης, χτυπάει ο Αλέξης Παπαχελάς, με άρθρο του στην “Καθημερινή”. Continue reading Μητσοτακη καλα κανεις και τα λες, προς Θεου ομως, μην τα κανεις!

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα ψαχνει την ψηφο του, η ζημια ομως θα εχει γινει

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

 

Διερωτάται κανείς τι συμβαίνει με τον Πρωθυπουργό. Θέλει όντως να λύσει το μακεδονικό, τον έχουν πείσει ότι είναι προς το συμφέρον του, ή τον έχουν πάλι μπλέξει και δεν ξέρει πως να ξεφύγει;

Ο κ. Τσίπρας δεν καταλαβαίνει τις διεθνείς συνέπειες μιας τέτοιας πολιτικής, ούτε και τι θα του συμβεί αν εξακολουθήσει, μετά τους Πιστωτές, να κάνει και όλα τα χατήρια και των άλλων, ακόμα πιο επίφοβων Διεθνών Νταβατζήδων (ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Ισραήλ).

Καταλαβαίνει όμως άραγε, τουλάχιστο, τις εσωτερικές συνέπειες της πολιτικής του; Αμφιβάλλουμε πολύ και γι’ αυτό, διαβάζοντας το τι λέει ο ίδιος και οι λογογράφοι του, αλλά και τι γράφουν οι σύμβουλοί του, όπως ο πολύς κ. Βερναρδάκης (από τη Β’ Πανελλαδική στα Μνημόνια), που χαρίζει, σε ένα άρθρο του στην Εποχή, τους διαδηλωτές στη Δεξιά και την ‘Ακρα Δεξιά! Με τέτοια μυαλά, δεν είναι να απορεί κανείς για τις καταστροφές που συνέβησαν στον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ και με αυτές που συσσώρευσε στον ελληνικό λαό. Εν έτει 2018, ακόμα δεν έχουν καταλάβει στου Μαξίμου και στην Κουμουνδούρου για ποιο λόγο έγιναν κυβέρνηση. Θα πέσουν κι ακόμα δεν θα το έχουν καταλάβει!

Καταρχήν, αν μπορούσε η Δεξιά και η Άκρα Δεξιά να κάνουν τέτοιες συγκεντρώσεις, θα κυβερνούσαν ήδη τη χώρα. Τι λένε εξάλλου οι δημοσκοπήσεις; ‘Ότι η μεγάλη πλειοψηφία των συγκεντρωθέντων στην Πλατεία Συντάγματος ψήφισαν ‘Όχι στο δημοψήφισμα του 2015. Αυτό που δεν ξέρουμε βέβαια, και που δεν μπορούν να μας πουν οι δημοσκοπήσεις, είναι τι ψήφισαν οι ίδιοι οι Υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ που προκήρυξε το δημοψήφισμα.

Ψήφισαν ‘Οχι το 2015 για τον ίδιο λόγο που πήγαν και στα συλλαλητήρια το 2018. Γιατί θέλουν τη χώρα τους πίσω. Γιατί νοιώθουν ότι θέλουν να τους πάρουν κι ότι έχει απομείνει από δαύτηνα. Με το να τους αποκαλεί ο Τσίπρας όχλο και το κόμμα του ακροδεξιούς και φασίστες, το μόνο που κάνει είναι να κόβει το κλαδί που πάνω του ακόμα μισοκάθεται, αλλά και να ευνοεί στην πραγματικότητα την άκρα δεξιά με το να της αποδίδει εμμέσως πατριωτικά εύσημα. Εκτός αν θέλει να το κάνει, νομίζοντας ότι θα «κόψει» από τη ΝΔ. Μωραίνει ο Κύριος ον βούλεται απωλέσαι.

Τι να πούμε εξάλλου για τον τρόπο που ο κυβερνητικός και κομματικός μηχανισμός αντιμετώπισε τον Μίκη Θεοδωράκη, παγκόσμιας και ιστορικής εμβέλειας σύμβολο των αγώνων της Αριστεράς και του ελληνικού Λαού, μαζί με τους εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους  που άσκησαν ειρηνικά και φιλήσυχα το δικαίωμά τους του συναθροίζεσθαι στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, κατηγορώντας τους ότι είναι περίπου ακροδεξιοί και φασίστες γιατί έχουν τις απόψεις που έχουν για το μακεδονικό.

Μιλώντας στο Σύνταγμα, ο «ακροδεξιός» Θεοδωράκης πρότεινε τη μόνη δημοκρατική λύση και τη μόνη που εξασφαλίζει την εμφύλια ειρήνη στη χώρα, ότι έχει απομείνει από την εθνική, κοινωνική, δημοκρατική συνοχή της. Να γίνει δημοψήφισμα. Ας αποφασίσει ο ελληνικός λαός με τον πιο δημοκρατικό τρόπο.

Το ζήτημα της Μακεδονίας δεν είναι ένα ζήτημα τρεχούσης πολιτικής. Θα σφραγίσει τη χώρα πολλαπλώς και το μέλλον της. Ο ελληνικός λαός θα υποστεί τις συνέπειες. Γιατί να μην αποφασίσει ο ίδιος;

Το μακεδονικό εμπίπτει άλλωστε ακριβώς στα θέματα που το Σύνταγμα προβλέπει τη δυνατότητα διεξαγωγής δημοψηφίσματος. Γιατί απορρίπτει αυτή τη λύση μια κυβέρνηση που προκάλεσε η ίδια το δημοψήφισμα του 2015; Αν έχει δίκιο, γιατί δεν δοκιμάζει να πείσει τον ελληνικό λαό για το δίκιο της; Τι φοβάται;

Αν είχε λίγο μυαλό η κυβέρνηση, μόνη της θα το έπραττε. Και για να έχει ένα χαρτί στη διαπραγμάτευση, αν υποθέσουμε ότι διαπραγματεύεται και δεν αναζητεί φόρμουλα να εξυπηρετήσει τους Αμερικανούς. Αλλά και για τη δική της εσωτερική πολιτική προστασία.

Σημειωτέον ότι αυτό θα κάνουν, αν δεν τους εμποδίσουν οι Αμερικανοί, και οι Σλαβομακεδόνες, προς μεγάλη ενόχληση του κ. Κοτζιά. Τους οποίους αποκαλούμε περιφρονητικά Σκοπιανούς, αλλά μάλλον σέβονται περισσότερο από μας την αξιοπρέπειά τους, το κράτος τους και την όποια δημοκρατία τέλος πάντων έχουν.

Δηλαδή είναι ακροδεξιοί και φασίστες όσοι θέλουν μια δημοκρατική λύση στο ζήτημα, ενώ είναι δημοκράτες αυτοί που προτιμάνε να αποφασίσει μια Βουλή που δεν έχει την ελαχιστότατη ηθική και πολιτική νομιμοποίηση να το κάνει και η οποία προφανώς δεν θα εκφράσει στο συγκεκριμένο θέμα την βούληση του Έθνους και των πολιτών, αλλά τη βούληση του ΝΑΤΟ και των Ηνωμένων Πολιτειών.

‘Ένα τμήμα της κοινής γνώμης θεωρεί ότι η παραχώρηση του ονόματος Μακεδονία συνιστά εθνική προδοσία και βαριά εθνική ήττα. Μπορεί κάποιος να συμφωνεί ή μπορεί να διαφωνεί με την άποψη αυτή. Αλλά για να προστατεύσουμε τη χώρα από τις παρενέργειες ενός τέτοιου διχασμού, για να μην βιώσουμε την όποια λύση ως μια ακόμα ήττα, ιδίως στις τραγικές συνθήκες που βρίσκεται σήμερα η Ελλάδα, οφείλουμε να δώσουμε στον ελληνικό Λαό τη δυνατότητα να αποφασίσει εκείνος τι θέλει.

Δεν υπάρχει άλλωστε σήμερα, κανένα πολιτειακό όργανο με το κύρος και την ηθική και πολιτική νομιμοποίηση για να πάρει μια τέτοια απόφαση. Ποια Βουλή να αποφασίσει; Ήταν το μακεδονικό μεταξύ των θεμάτων επί των οποίων εκλήθησαν να αποφασίσουν, που πήραν υπόψιν τους οι ψηφοφόροι τον Σεπτέμβριο του 2015;

Ποια Βουλή να αποφασίσει; Αυτή που έχει γίνει Γραφείο Πρωτοκόλλου των Δανειστών, που ψήφισε με συνοπτικές διαδικασίες και συνενοχή των περισσότερων κομμάτων το αίσχος των έξη χιλιάδων σελίδων του Τρίτου Μνημονίου, μεταφρασμένων από τα αγγλικά με προγράμματα  αυτόματης μετάφρασης και που κανείς βουλευτής δεν είχε διαβάσει; Η Βουλή που επανέλαβε το ίδιο τον Απρίλιο του 2016 ψηφίζοντας άλλες 1600 σελίδες κακομεταφρασμένου κειμένου;

Σε ολόκληρη την παγκόσμια πολιτική ιστορία, εδώ και δυόμισυ χιλιάδες χρόνια, από τότε που ο Περικλής όρισε τη Δημοκρατία ως το των πλειόνων κράτος, δεν υπάρχει πιο αναίσχυντη, πιο προσβλητική για τη Δημοκρατία πράξη από αυτές που έχουν διαπράξει αυτή και οι προηγούμενες Βουλές των Μνημονίων.

Αυτή τη Βουλή θα βάλουμε τώρα να ψηφίσει για το μέλλον της Ελλάδας και της Μακεδονίας;

Το έχω ξαναγράψει. Προσωπικά είμαι υπέρ της σύνθετης ονομασίας με τέτοιο προσδιορισμό που να ξεκαθαρίζει ότι οι Σλαβομακεδόνες είναι τμήμα και όχι το σύνολο της Μακεδονίας και, επειδή δεν είμαι ελληνικό πολιτικό κόμμα, διατηρώ την άποψή μου ανεξαρτήτως του τι θέλει κάθε φορά η κοινή γνώμη ή που φυσάει ο άνεμος του προσωπικού μου συμφέροντος.

Οι Σλαβομακεδόνες έχουν ένα μερίδιο του γεωγραφικού χώρου που ονομάζεται διεθνώς Μακεδονία κατά τους τελευταίους αιώνες, αλλά ένα μερίδιο και όχι όλη τη Μακεδονία, που περιλαμβάνει την ελληνική Μακεδονία, την πΓΔΜ, τη βουλγαρική και ένα ελάχιστο κομμάτι στην Αλβανία. Δεν μπορεί η Ελλάδα να μην το αναγνωρίζει αυτό, ούτε έχει λόγο να τους πνίξει ή να τους σπρώξει στην αγκαλιά της Βουλγαρίας, ούτε μπορεί να υπερασπίσει διεθνώς τη θέση «ούτε Μακεδονία, ούτε παράγωγα». Το όνομα πρέπει να αντανακλά αυτή την πραγματικότητα του μέρους και όχι του όλου, πρέπει να είναι για όλες τις χρήσεις και πρέπει να περάσει στο σύνταγμα. Ο συμβιβασμός πρέπει να είναι ειλικρινής και επιθυμητός και από τους δύο λαούς για να επέλθει γνήσια συμφιλίωση και να μην διαιωνισθεί η διαμάχη. Οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους.

Θα μου πείτε τότε γιατί είσαι αντίθετος με αυτά που κάνει η κυβέρνηση; Πρώτον γιατί δεν της έχω την παραμικρή εμπιστοσύνη τι θα κάνει. Δεύτερο, γιατί τίποτα δεν πείθει ότι έχουν δημιουργηθεί οι συνθήκες σήμερα μιας τέτοιας, ειλικρινούς συμφιλίωσης μεταξύ Ελλήνων και Σλαβομακεδόνων. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι οι Αμερικανοί έβαλαν με το ζόρι τις μαριονέτες τους σε Αθήνα και Σκόπια να τα βρούνε με το ζόρι.

Αλλά ο βασικότερος λόγος είναι ότι πρέπει την όποια απόφαση μπορεί και πρέπει να την πάρει ο ίδιος ο ελληνικός λαός. Πρέπει να αρχίσει να ξαναγυρίζει στον ελληνικό λαό η κυριαρχία στη χώρα του, αλλιώς δεν τον βλέπω να επιβιώσει.

Η λύσσα της κυβέρνησης να κάνει τα αμερικανικά χατίρια θα είναι η αρχή νέων, ακόμα πιο μεγάλων και τραγικών δεινών για τον ελληνισμό

 

Διαβάστε επίσης

ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΛΥΣΗ

Συζητωντας για την “Αριστερα” και τις πλημμυρες, την Ευρωπη, το Ισλαμ και την παγκοσμιοποιηση, τους επικινδυνους τυχοδιωκτισμους στην εξωτερικη πολιτικη

Εκπομπή “Ελλάδα Ώρα Μηδέν” 19/11/17 με τον Κώστα Ουίλς

Συμμετέχουν: Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος (την πρώτη ώρα),  Βασίλης Βιλιάρδος και Δημήτρης Γιαννόπουλος

Προσφυγικό: πορεία στον 'Ολεθρο

Προσφυγικo: πορεια στον Ολεθρο (η δευτερη φαση της ελληνικης τραγωδιας)

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Κυττάξτε τα ατέλειωτα καραβάνια των προσφύγων, των γυναικόπαιδων, που περπατάνε εκατοντάδες χιλιόμετρα, διψασμένοι και νηστικοί, χωρίς τουαλέτες, να φτάσουν στο πρώτο σύνορο και μετά στο δεύτερο και το τρίτο, μακριά από τις κατεστραμμένες, βομβαρδισμένες πατρίδες τους, από τα ερείπια στο Χαλέπι ή την εξουσία των Ταλιμπάν (που φούντωσε η δυτική επέμβαση), ψάχνοντας καταφύγιο.

Κυττάξτε τους καλά. Είναι το δικό σας μέλλον! Tο μέλλον ενός κόσμου που βυθίζεται σε προϊστορική βαρβαρότητα, στα χέρια, όσο ποτέ άλλοτε στην ιστορία, αδίστακτων και μικροσκοπικών “υπερεθνικών” μειοψηφιών του Πλούτου και της Δύναμης.

Μήπως άλλωστε εκατοντάδες χιλιάδες νέοι, μορφωμένοι άνθρωποι δεν φεύγουν, όχι μόνο από την Ελλάδα, αλλά από όλη την ευρωπαϊκή “περιφέρεια” να βρουν δουλειά, με αεροπλάνα βέβαια αυτοί, όχι με τα πόδια;

Ο κόσμος του “τέλους της Ιστορίας”, της “ευτυχούς παγκοσμιοποίησης”, της “πολυεθνικότητας”, του οριστικού θριάμβου του καπιταλισμού, της “αγοράς” και της “δημοκρατίας”, του “ευρωπαϊκού ονείρου” αποκαλύπτεται τώρα ο εφιάλτης μιας “ολοκληρωτικής Αυτοκρατορίας της παγκοσμιοποίησης”, που αναδύεται από τα ερείπια του σοβιετικού πειράματος, της μεταπολεμικής τάξης πραγμάτων και των καθεστώτων που γέννησαν οι αραβικές, αντιαποικιακές επαναστάσεις.

‘Εχουμε νομική υποχρέωση, κυρίως όμως μεγάλη ηθική και πολιτική υποχρέωση κάθε συμπαράστασης προς τους ανθρώπους αυτούς. Υποχρέωση και προς τον εαυτό μας, για να παραμείνουμε άνθρωποι και να διακόψουμε την αδυσώπητη δουλειά της Κίρκης, που πήρε τώρα την μορφή “παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού”. Ο ελληνικός λαός, αντιμέτωπος ο ίδιος με φοβερή κοινωνική κρίση, βρήκε το ηθικό και ψυχικό απόθεμα να την επιδείξει, γράφοντας πάλι λαμπρή σελίδα στην ιστορία του, αλλά και υπερασπιζόμενος την ίδια την πατρίδα του, η μεγαλύτερη ασπίδα της οποίας είναι που γέννησε την ελευθερία, τη δημοκρατία και τον Ξένιο Δία.

Αλλά για να βοηθήσουμε και αυτούς και εμάς, πρέπει να υπάρχουμε. Δεν είναι λύση η μεταφορά και εγκατάσταση της μισής Μέσης Ανατολής και Αφρικής στην Ευρώπη. Πολύ περισσότερο δεν είναι η μεταφορά και εγκατάστασή τους στην ήδη κατεστραμμένη Ελλάδα.

Δεν είναι καταστρέφοντας περαιτέρω το έθνος-κράτος μας, όρο συγκροτημένης επιβίωσης του ελληνικού λαού, ύπαρξης κάποιας δημοκρατίας και κοινωνικής προστασίας, που θα βοηθήσουμε τους πρόσφυγες. Για να το κάνουμε, θα ήταν πολύ χρησιμότερο να πάρουμε πίσω τα ευρωπαϊκά κράτη από την εξουσία των ίδιων ακριβώς διεθνών δυνάμεων, που δημιούργησαν τους πρόσφυγες και τώρα θέλουν να χρησιμοποιήσουν την παρουσία τους για δικούς τους, καθαρά ολοκληρωτικούς σκοπούς.

Στη Δανία, ο κίνδυνος διάρρηξης της κοινωνικής συνοχής είναι ανύπαρκτος. Κατασκευάζεται και χρησιμοποιείται για (κακούς) πολιτικούς σκοπούς. Στην Ελλάδα ο κίνδυνος αποσάθρωσης ενός (ήδη περιορισμένης τυπικής κυριαρχίας λόγω μνημονίων) έθνους-κράτους είναι περισσότερο από υπαρκτός. Η χώρα δεν έχει δυνατότητα να θρέψει καλά-καλά ούτε όλους τους υπηκόους της, θα εισάγει και δεκάδες ή εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες; Μόνο κάποιος που δεν έχει στοιχειώδη επαφή με την πραγματικότητα ή κάποιος που θέλει να προκαλέσει δικτατορία ή εμφύλιο πόλεμο, ολοκληρώνοντας την καταστροφή της χώρας, μπορεί να σκεφτεί κάτι τέτοιο.

“Δεν θα γίνουμε Λίβανος”, είπε σε έκλαμψη “κυβερνητικής ευφυίας”, ο κ. Μουζάλας. Αλλά μετά άρχισε κι αυτός να τα “μαζεύει”, επαναλαμβάνοντας επικίνδυνες απιθανότητες για συμβολή των προσφύγων στο δημογραφικό.

Συνθηκολογώντας ταπεινωτικά τον Ιούλιο, εγκλωβισμένη και αυτή, μετά το ΠΑΣΟΚ και τη Δεξιά, στον αδιέξοδο δρόμο εφαρμογής ανεφάρμοστου και καταστροφικού Μνημονίου, χωρίς στοιχειώδη συνείδηση του τι παίζεται, η κυβέρνηση Τσίπρα φλερτάρει με την ιδέα “ανταλλαγής” μιας προσωρινής (αν δεν την κοροϊδέψουν πάλι) “επιείκειας” στο Μνημόνιο με αποδοχή εγκατάστασης μεγάλου αριθμού προσφύγων στην Ελλάδα., ενώ διολισθαίνει επικίνδυνα με το ΝΑΤΟ.

Παίζει με τη φωτιά. Τη χρησιμοποιούν οι διεθνείς δυνάμεις που είναι υπεύθυνες για τους πολέμους και που την χειραγώγησαν, κατά τη διάρκεια της διαπραγμάτευσης, και τις οποίες έφτασε στο σημείο να ευχαριστήσει γιατί συνθηκολόγησε! (Δηλαδή ποιός μπορεί να σκεφτεί να αποσταθεροποιήσει την Γερμανίδα καγκελλάριο, όπως διατείνεται ο κ. Κοτζιάς; Ο ψιλικατζής της γειτονιάς μου ή αυτοί που η κυβέρνηση νομίζει φίλους της;)

Η Ελλάδα δεν μπορεί να καταφύγει φυσικά σε αγριότητες, ούτε να πνίξει τους πρόσφυγες. Κι όσοι τυχαίνει να βρίσκονται στο έδαφός της πρέπει να έχουν την πιο ανθρώπινη δυνατή φροντίδα και συμπεριφορά. Κατά τα άλλα όμως, πρέπει να εξαντλήσει όλα τα πολλά μέσα που ακόμα έχει, προς ΕΕ και ‘Αγκυρα, να χαλάσει τον κόσμο, να απειλήσει σε ύστατη ανάγκη και με βέτο και διακοπή σχέσεων με την Άγκυρα, απαιτώντας άμεση διακοπή της ροής από Τουρκία, ισομερή διαμοιρασμό των ήδη εισελθόντων.

Μπορεί να τα κάνει αυτά, μια Αθήνα ελάχιστα προετοιμασμένη, που δεν πολυκαταλαβαίνει το διεθνές περιβάλλον, που εκλιπαρεί τους Πιστωτές για λίγο χρόνο και χρήμα; Διερωτώμαι, ο κ. Τσίπρας δεν έχει ούτε έναν φίλο, ούτε έναν στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, που να τον αγαπάει και νάχει και λίγο μυαλό, να του πει ότι βάζει ο ίδιος θηλειά στον λαιμό του;

www.konstantakopoulos.gr

Δημοσιεύτηκε στον “Δρόμο της Αριστεράς”, 5.3.2015