Tag Archives: Βρετανικές Βάσεις στην Κύπρο

Κυπρος: Προς «αλλαγη καθεστωτος»;

Γιατί θέλουν αποικία την Κύπρο. Τώρα και χωρίς Έλληνες. Ο ρόλος της στον πόλεμο κατά της Ρωσίας και των Αράβων

Η “έκπληξη” για τη βάση ελικοπτέρων: Οι Αμερικανοί βρίσκονται στην Κύπρο από το 1947

Του ΜΑΡΙΟΥ ΕΥΡΥΒΙΑΔΗ

Oι Αμερικανοί δεν βρέθηκαν στην Κύπρο ξαφνικά και μυστικά, από το 2012 μέχρι το 2017 – με “βάση” ελικοπτέρων στο Ακρωτήρι- όπως με εντυπωσιακές “αποκαλύψεις” πληροφορήθηκε ο κόσμος πριν λίγες μέρες. Η φυσική στρατιωτική παρουσία των Αμερικανών στη Κύπρο χρονολογείται από το 1947 και ίσως, ακόμη, από το 1943. Continue reading Γιατί θέλουν αποικία την Κύπρο. Τώρα και χωρίς Έλληνες. Ο ρόλος της στον πόλεμο κατά της Ρωσίας και των Αράβων

Οι εξελιξεις στη Μεση Ανατολη και οι σχεσεις Ελλαδας-Τουρκιας, συζητηση με τον Κ. Ουιλς, 14.4.18

Οι Βασεις σε Ελλαδα-Κυπρο και ο κινδυνος πυρηνικου πολεμου στη Μ.Ανατολη

Σημείωση: Είχε γραφτεί αυτό το άρθρο όταν πληροφορηθήκαμε την άφιξη αμερικανικών αεροσκαφών στη Σούδα και αμερικανικών και γαλλικών στο Ακρωτήρι, ενόψει της επίθεσης ΗΠΑ και Γαλλίας κατά της Συρίας.

 

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

 

Διαβάζω στον “Πολίτη” της Κύπρου το εξής καταπληκτικό: Ευθείες απειλές από ΗΠΑ-Ρωσία για θερμή σύγκρουση στη πνιγμένη στο αίμα Συρία – Η Κυπριακή Δημοκρατία δηλώνει αμέτοχη και ασφαλής

Θα καταστραφεί ο κόσμος δηλαδή, αλλά η Κυπριακή Δημοκρατία δεν θα πάθει τίποτα. Επιπλέον τι αμέτοχη, όταν φιλοξενεί τις βρετανικές βάσεις;

Μωραίνει ο Κύριος ον βούλεται απωλέσαι. Ενίοτε όχι μόνο ο Κύριος, και ο Διάβολος το κάνει αυτό με τα πολλά και διάφορα μέσα που διαθέτει, όπως αίφνης η φιλαργυρία.

Το καταπληκτικό δεν είναι αυτό. Είναι το ότι η Κύπρος όχι μόνο αποδέχεται, δια της φιλοξενίας των βάσεων, τον κίνδυνο της εξαφάνισής της, αλλά δεν τις εκμεταλλεύεται τουλάχιστον για να διατηρήσει το κράτος της!

Όχι μόνο αυτό δεν κάνει η Κύπρος, οι εκ δεξιών και εξ αριστερών προύχοντες του νησιού συναγωνίζονται ποιός θα παραδόσει την οδαλίσκη στους διαφόρους νταβατζήδες δια της διαλύσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας, που προβλέπουν τα συζητούμενα σχέδια λύσης, στο πρότυπο του Ανάν (από κοντά και η συμπαθής τάξη των εν Αθήναις εξ αριστερών και εκ δεξιών Πολιτικών της Κολοτούμπας).

Στην Αθήνα φαντάζομαι τώρα ότι η πολιτικο-στρατιωτική ηγεσία ξημεροβραδιάζεται να καταστρώσει (ή τάχει ήδη έτοιμα;) σχέδια πως να σώσει τον ελληνικό πληθυσμό αν τυχόν οι βάσεις που έχει γεμίσει τη χώρα, γίνουν στόχος επίθεσης με αυτά που συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή.

Φαντάζομαι η Κρήτη θάχει γεμίσει τούνελ και καταφύγια, γιατί τη βλέπω να εξαερώνεται με την πρώτη (πυρηνική) πιστολιά.

Α, να μην το ξεχάσω. Τώρα κύριοι της κυβέρνησης, που σκέφτεστε να διευρύνετε τη Σούδα, να φτιάξετε βάση στο Καστέλι, να φτιάξετε μια Σούδα του Βορρά στην Αλεξανδρούπολη, να φτάνουν πιο γρήγορα οι πύραυλοι του ΝΑΤΟ στην Κριμαία, να δεχθείτε πυρηνικά στον ‘Αραξο και την Ανδραβίδα, να φτιάξετε βάση ντρόνς στη Λάρισα, να δώσετε την Κάλυμνο στους Αμερικανούς και το Νεώριο επίσης, μην τυχόν περάσει από το μυαλό κανενός επόμενου Πρωθυπουργού να το δώσει στον Πούτιν, τώρα που δώσατε τα πάντα στο Ισραήλ, άμεσα εμπλεκόμενο μέρος της μεσανατολικής διαμάχης, μήπως να τους ζητήσετε να φτιάξουν και μια υπόγεια Ελλάδα, κάνα χιλιόμετρο κάτω από τη Γη, να επιζήσει κανένα δείγμα ‘Ελληνα;

Φαντάζομαι ότι το έχετε ήδη κάνει, ως υπεύθυνοι πολιτικοί, κρατικοί και στρατιωτικοί ηγέτες. Τάχετε ήδη σκεφτεί και προβλέψει όλα αυτά. Νυχθημερόν δουλεύουν να καταστρώσουν τα σχέδια επιβίωσης του ελληνικού λαού (κατά βάση από τους ηγέτες του) οι σχετικές διευθύνσεις στο Υπουργέιο ‘Αμυνας και στην Πολιτική Προστασία της χώρας.

Και μη μου πείτε ότι τόχει η μοίρα μας να πεθάνουμε αναξιοπρεπείς. Γιατί ακόμα κι ο δικτάτωρ Παπαδόπουλος, που έφερε η CIA στην εξουσία, κατάλαβαινε ότι υπάρχουν κάποια όρια στην υποτέλεια. Πέρασαν κι άλλοι ηγέτες από αυτή τη χώρα, όπως ο Ανδρέας Παπανδρέου με την Πρωτοβουλία των ‘Εξη, ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος με τον ηγετικό του ρόλο στους Αδεσμεύτους και άλλοι. Δηλαδή το μόνο που βρήκε στον Αντρέα να μιμηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ είναι την ικανότητα να κοροϊδεύει;

Εντάξει, αφού το νομίζετε, ας αναλάβει η Ελλάδα, δια της φιλοξενίας ακόμα περισσότερων Βάσεων του Θανάτου, τους τρομακτικούς κινδύνους που συνεπάγονται.

Μήπως, αγαπητοί Προύχοντες του ‘Εθνους, μπορείτε, έναντι αυτών των παραχωρήσεων που κάνετε στους Ξένους και που δεν έχουν τελειωμό, να ζητήσετε τουλάχιστον από τους Εταίρους και Συμμάχους μας (Συμμάχους σας) να διακόψουν το πρόγραμμα οικονομικής καταστροφής που εφαρμόζουν στη χώρα μας από το 2010 και να αποκαταστήσουν κάπως και τη ζημιά πού ‘χουν κάνει, να επιβιώσει και κανένας Έλληνας σε αυτή τη χώρα;

Στους αυτουργούς της υποδούλωσης, καταστροφής και λεηλασίας της Ελλάδας περιλαμβάνονται, θυμίζω, και οι Ηνωμένες Πολιτείες δια του ΔΝΤ και οι μεγάλες (ονόματα δεν λέμε, υπολήψεις δεν θίγουμε) παγκόσμιες τράπεζες.

Εντάξει, ας τους τα δώσουμε όλα, ας αναλάβουμε και τον κίνδυνο. Αλλά να μας καταστρέφουν ταυτόχρονα;

ΥΓ. Αλήθεια τι γίνεται ο συμπαθής Πάνος Τριγάζης, που μερικές δεκαετίες πήγαινε κάθε 6η Αυγούστου, στην Αμερικάνικη Πρεσβεία να διαμαρτυρηθεί για τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι;
Περιμένω να δω τι θα κάνει τον επόμενο Αύγουστο, με τον κ. Πάιατ στη Βασιλίσσης Σοφίας.
Μιας και το ξέρει καλά το θέμα Χιροσίμα-Ναγκασάκι, δεν πάει στον Πρωθυπουργό του να του πει τι μπορεί πρακτικά να σημάνει μια μέρα η πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνησή του.

 

Διαβάστε επίσης

Ζητουνται πατριωτες πολιτικοι – Η μεταβαση απo τη γερμανική στην αμερικανικη κατοχη και οι συνεπειες της

 

Ο Kαυγας των Νταβατζηδων στον προθαλαμο της Οδαλισκης – Γιατι λυσσαξαν να παρουν την Κυπρο!

“Όταν ένα έθνος εκτιμάει κάτι περισσότερο από την ελευθερία, θα χάσει την ελευθερία του. Και η ειρωνεία: αν αυτό το κάτι είναι οι ανέσεις ή το χρήμα, θα τα χάσει κι αυτά”
Ουίλιαμ Σόμερσετ Μομ

 

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

 

Ο ΓΓ του ΟΗΕ κ. Γκουτιέρες φαίνεται ότι δεν βλέπει ειδήσεις.

Δεν πρόσεξε ότι οι δυνάμεις πίσω από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, έξοχο σύμβολο ενός βαριά άρρωστου κόσμου και συστήματος, αγωνίζονται για την καταστροφή της ζωής στον πλανήτη εντός μερικών δεκαετιών. Δεν πρόσεξε ότι τον περασμένο Απρίλιο, σε διάστημα δέκα μόλις ημερών, οι ΗΠΑ παρολίγον να προκαλέσουν δύο πυρηνικούς πολέμους στη Συρία και την Κορέα. Δεν έχει πληροφορηθεί τίποτα για τους πολέμους στη Μέση Ανατολή ή για την κατάσταση μιας ανθρωπότητας που, συνολικά κρινόμενη, βρίσκεται σήμερα στο πιθανώς χειρότερο και σίγουρα πιο επικίνδυνο σημείο της ιστορίας της.

Τον κ. Γκουτιέρες, βετεράνο του απίθανου θιάσου των Ευρωπαίων “Σοσιαλιστών”, ένα πράγμα τον απασχολεί κυρίως και δεν τον αφήνει να κοιμηθεί ήσυχος τη νύχτα. Όχι. Δεν είναι οι βόμβες στο Αφγανιστάν, η χολέρα στην Υεμένη, η κατάσταση στην Παλαιστίνη, η πείνα στην Αφρική. Τον κ. Γκουτιέρες τον απασχολεί πως θα φέρει την ειρήνη στην Κύπρο, όπου οι εχθροπραξίες τελείωσαν το… 1974!

Για τον σκοπό αυτό έκανε ήδη ένα ταξίδι στην Άγκυρα και τώρα κάλεσε τους ηγέτες των δύο “κοινοτήτων” επειγόντως στη Νέα Υόρκη. Πριν από τον κ. Γκουτιέρες, με το κυπριακό ασχολήθηκαν επιμόνως η Βικτώρια Νούλαντ (που παρολίγον κι αυτή να προκαλέσει πυρηνική σύγκρουση στην Ουκρανία), η πρωθυπουργός της Βρετανίας, μιας χώρας που συνέβαλε με όλους τους δυνατούς τρόπους στην κατεδάφιση της μισής Μέσης Ανατολής και ο απερίγραπτος Πρόεδρος της Κομισιόν Γιούνκερ, επί των ημερών του οποίου η Ελλάδα συνέχισε απτόητη την καταστροφή της, έφυγε η Βρετανία από την ΕΕ και κινδυνεύει ολόκληρη η Ένωση με διάλυση.

Με τέτοιους “φίλους της ειρήνης” το μέλλον του νησιού της Αφροδίτης φαίνεται απολύτως εξασφαλισμένο, πόσο μάλλον που φαίνεται ότι κατοικείται από Λωτοφάγους. (Οι Αρχαίοι Έλληνες κατασκεύασαν τη λέξη “αλήθεια” από το στερητικό α- και τη λέξη Λήθη, να μην ξεχνάς τα σπουδαία και σημαντικά).

Όλοι αυτοί λοιπόν έχουν λυσσάξει κυριολεκτικά, μέσα σε μια παγκόσμια κατάσταση που δεν θα έπρεπε να τους αφήνει πέντε λεπτά ελεύθερους, να ασχολούνται επιμόνως πως θα φέρουν την “ειρήνη” στην Κύπρο, παρόλο που κανείς δεν φαίνεται να την απειλεί στα σοβαρά. Μαζί και οι ηγέτες του νησιού και της μαμάς Ελλάδας, “τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι”.

Στο υποσύστημα άλλωστε Ελλάδα-Κύπρος-Τουρκία της Ανατολικής Μεσογείου, από τα τρία κράτη το μεν ένα έχει και επισήμως σχεδόν καταλυθεί, υπό οικονομική κυριαρχία των Πιστωτών και ασφυκτικό γεωπολιτικό-στρατηγικό έλεγχο του άξονα των “ναυτικών δυνάμεων” (ΗΠΑ-Βρετανία-Ισραήλ), το δεύτερο, υπό τον κ. Αναστασιάδη, έχει διατηρήσει μια σχεδόν μόνο τυπική ανεξαρτησία και μόνο το τρίτο αγωνίζεται με τον τρόπο του να διατηρήσει την κυριαρχία και ανεξαρτησία του.

Θέλουν λοιπόν αυτοί οι διεθνείς “φίλοι της ειρήνης” να “λύσουν το κυπριακό” πάση θυσία και θέλουν να το λύσουν τώρα!

 

Η μέθοδος προσδιορίζει το αποτέλεσμα

Έως την 1η Δεκεμβρίου γίνονταν απερίγραπτες “διακοινοτικές διαπραγματεύσεις” – φαρσοκωμωδία στην Κύπρο, όπου υποτίθεται ότι ο κ. Αναστασιάδης και ο κ. Ακιντζί έψαχναν να βρουν ένα “σχέδιο λύσης” του κυπριακού που να μπορεί να παρουσιαστεί σε δημοψήφισμα και να εγκριθεί.

Τις χαρακτηρίσαμε φαρσοκωμωδία γιατί στην πραγματικότητα δεν πρόκειται για προσπάθεια επίλυσης του κυπριακού που να εμπλέκει σε σοβαρό και ειλικρινή διάλογο τους Ελληνοκυπρίους και τους Τουρκοκυπρίους, αλλά για μια διαπραγμάτευση δύο ηγετών στη βάση ενός σχεδίου απορριφθέντος ήδη από τον πληθυσμό και παραβιάζοντος μαζικά τις πιο βασικές πρόνοιες του συνταγματικού, διεθνούς και ευρωπαϊκού δικαίου.

Τέλος πάντων, μέχρι την 1.12 ξέραμε ότι οι δύο πλευρές συζητούσαν ένα σχέδιο κι αν συμφωνούσαν θα το έθεταν υπό την έγκριση των πολιτών.

Τέτοιο πράγμα δεν βρισκόταν αλλά και άλλοι γενικότεροι λόγοι που έχουν να κάνουν με τις κρίσεις στη Μέση Ανατολή, την Ευρώπη και την Ελλάδα, ανάγκασαν τον διεθνή παράγοντα να αποφασίσει να αλλάξει τη διαδικασία, συγκαλώντας στη Γενεύη τη διάσκεψη των Εγγυητριών Δυνάμεων που προέβλεπαν οι αλήστου μνήμης συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου. Με πρωτοβουλία μάλιστα του κ. Κοτζιά, η Διάσκεψη αυτή έγινε διαρκής, όπως και ο θεσμός της Ιεράς Εξέτασης. Δεν μπορεί να τερματισθεί προτού ο κατηγορούμενος, ο κυπριακός λαός εν προκειμένω, παραδεχθεί την ασήκωτη ενοχή του και παραδώσει όχι την ψυχή του (της οποίας η τύχη αγνοείται), αλλά το κράτος του.

Συναινώντας στη σύγκληση της Διάσκεψης της Γενεύης, Λευκωσία και Αθήνα ακύρωσαν το μεγαλύτερο επίτευγμα της κυπριακής και ελλαδικής διπλωματίας μετά το 1963, που ήταν να θεωρηθούν ουσιαστικά έκπτωτες οι συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου (η “Ανταλκίδειος Ειρήνη” κατά Ηλία Ηλιού, Πρόεδρο της ΕΔΑ) και επανέφεραν την Κύπρο στο προ του 1960 νομικό καθεστώς. Τρία τρίτα κράτη, που έχουν κατά καιρούς εμπλακεί σε πόλεμο εναντίον του κυπριακού λαού, συζητούν στη Γενεύη το καθεστώς του νησιού, που εκπροσωπείται στη Διάσκεψη από τους αρχηγούς των κοινοτήτων (σε βρετανική αποικιακή ορολογία) ή των φυλών των ιθαγενών (αν προτιμάτε την, ευρύτερης χρήσεως για τέτοιες περιπτώσεις) διεθνή ορολογία.

Πολλοί στην Κύπρο εξακολουθούν και επαναλαμβάνουν μονότονα, φανταζόμαστε για να μην κάνουν αυτό που πρέπει να κάνουν, ότι όλα αυτά δεν έχουν καμιά σημασία κι ότι θα μπορέσουν να ανατρέψουν τα όποια αποτελέσματα της Γενεύης σε δημοψήφισμα. Δηλαδή, θέλουν να πουν ότι αυτοί είναι πιο έξυπνοι ή πιο πονηροί από τη Βρετανία και την Αμερική που χάνουν το χρόνο τους συγκαλώντας τέτοιες διασκέψεις.

Ήδη, όπως αναφέραμε, και με τη σύγκλησή της μόνο, η Διάσκεψη της Γενεύης άρχισε να παράγει νομικά αποτελέσματα. Αν καταλήξει και με βάση τις ιδέες και προτάσεις που κυκλοφορούν, τα αποτελέσματά της, όπως εξηγήσαμε πολύ αναλυτικά στα άρθρα μας για το θέμα, δεν είναι αναστρέψιμα. Επικυρούμενα από τη Βρετανία, την Ελλάδα, την Τουρκία, την ΕΕ και τον ΟΗΕ θα εξασφαλίσουν την παραμονή των τουρκικών στρατευμάτων στο νησί επ’ άπειρον, θα ακυρώσουν το ισχυρότερο διπλωματικό χαρτί που έχει σήμερα η Λευκωσία (τα ψηφίσματα του ΟΗΕ που ζητούν την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων το ταχύτερο και άνευ όρων), θα στερήσουν το μέλλον κυπριακό κράτος από βασικά κρατικά χαρακτηριστικά, όπως το δικαίωμα σε δικό του στρατό και αυτοάμυνα και θα εξασφαλίσουν την αιώνια παρουσία των βρετανικών βάσεων στο νησί και τα όποια επεμβατικά δικαιώματα τρίτων.

Η μεγαλύτερη απάτη είναι αυτό που η Αθήνα επιμένει να παρουσιάζει ως μεγάλη εθνική επιτυχία, δηλαδή η κατάργηση των εγγυήσεων. Η Κύπρος όχι μόνο μετατρέπεται σε προτεκτοράτο, στο έλεος της καλής θέλησης των “Προστατών”, αλλά και η Αθήνα χάνει την τελευταία νομική δυνατότητα να παρέμβει στο νησί, για να προστατεύσει σε περίπτωση κινδύνου τον απειλούμενο ελληνικό πληθυσμό.

Η διαφορά από το 2004 είναι ότι τότε ο διεθνής παράγων υπολόγιζε στην Τουρκία ως τμήμα του δυτικο-ισραηλινού συγκροτήματος, ενώ τώρα υπάρχει αμφιβολία περί αυτού. Θέλουν επομένως να πάρουν τους τίτλους του οικοπέδου καθαρούς, χωρίς κανένα δικαίωμα τρίτου επ’ αυτού, περιλαμβανομένης της Ελλάδας και της Τουρκίας. Αυτό κρύβεται πίσω από όλη τη φασαρία για τις “εγγυήσεις”.

Πως όλα αυτά, αν συμφωνηθούν από τους Αναστασιάδη και Ακιντζί και επικυρωθούν από την Ελλάδα, την Τουρκία, τη Βρετανία, την ΕΕ και τον ΟΗΕ θα ακυρωθούν στη συνέχεια από ένα δημοψήφισμα; ‘Ηδη θα έχει προσδιοριστεί σε πολύ μεγάλο βαθμό και ανεπίστρεπτα η – καθοριστικής σημασίας – διεθνής (μη) υπόσταση του κυπριακού κράτους. Κι αν επιτέλους οι ιθαγενείς δεν μπορούν να συμφωνήσουν για ένα χωριό στη Μόρφου ή στην Αμμόχωστο, δεν πειράζει. Η “διεθνής κοινότητα” θα έχει πάρει το νησί, οι Κύπριοι δεν θα έχουν κράτος και μπορούν να τσακώνονται άλλα χίλια χρόνια αν υπάρχουν. Ποτέ οι καυγάδες των ντόπιων δεν έβλαψαν τους ξένους.

Η Αυτοκρατορία θα έχει επιτέλους αποκτήσει το νησί που τόσο θέλει από τον καιρό του Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου και των Ναϊτών Ιπποτών και τόσα έκανε για να το αποκτήσει. (Θέλει όλο το νησί, κατά προτίμηση χωρίς τους κατοίκους και όχι μόνο τις βάσεις).

Στην πραγματικότητα μια τέτοια κατάληξη της διάσκεψης της Γενεύης αφαιρεί σε πολύ μεγάλο βαθμό από τους Κυπρίους το κράτος τους και δεν θα το ξαναπάρουν ποτέ πίσω.

Γι’ αυτό ακριβώς έγινε άλλωστε η διάσκεψη. Για να μη ξαναδοθεί ποτέ στους Κύπριους η δυνατότητα να αποφασίσουν εκείνοι για το μέλλον τους μέσω ενός δημοψηφίσματος, όπως το 2004.

 

Τι επιδιώκουν για την Κύπρο

Επειδή όμως είναι πολλοί που για διάφορους ιδιοτελείς λόγους επιμένουν να μη βλέπουν το τελείως προφανές, υπάρχει δόξα τω Θεώ μια αποκαλυπτική συνέντευξη του Έλληνα Υπουργού Εξωτερικού κ. Κοτζιά στο Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων (DPA, 27.1.2017), που διευκρινίζει με τη σαφήνεια που δικαιούνται οι Γερμανοί αναγνώστες του, τι ακριβώς θέλει να κάνει την Κύπρο και ξεκαθαρίζει, πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι ο σκοπός όλης της επιχείρησης δεν είναι άλλος από το να μεταβάλει ένα δεύτερο μέλος της ΕΕ (μετά την Ελλάδα) σε προτεκτοράτο  του “άξονα των ναυτικών δυνάμεων” (ΗΠΑ, Βρετανία, Ισραήλ) με κάποιο ρόλο στη διακυβέρνηση της ΕΕ, που δεν ξέρουμε όμως τι θα είναι και αν θα υπάρχει σε μερικά χρόνια.

Όπως εξήγησε, επανερμηνεύοντας με αφοπλιστική ειλικρίνεια τον ορισμό του Περικλέους για τη δημοκρατία, ο κ. Υπουργός, όλες τις βασικές αποφάσεις στο νέο υπό διαπραγμάτευση “κράτος”, που θα αντικαταστήσει το υπάρχον, θα τις παίρνουν εξ ημισείας η πλειονότητα (82% Ελληνοκύπριοι) και η μειονότητα (18% Τουρκοκύπριοι). Δεν το είπε, αλλά είναι φανερό ότι επειδή πιθανότατα αυτά τα δύο μέρη δεν θα συμφωνούν, ξένοι θα κληθούν να παίρνουν τις αποφάσεις, όπως προέβλεπε το απορριφθέν στο δημοψήφισμα του 2004 σχέδιο Ανάν.

Ένα ζήτημα είναι ποιός παίρνει τις αποφάσεις, εξίσου σημαντικό είναι και το ποιός τις εφαρμόζει. Στην περίπτωσή μας την τελική ευθύνη για την άσκηση κυριαρχίας θα την έχει, όπως εξηγεί στην ίδια συνέντευξη ο Υπουργός, μια Διεθνής Αστυνομία. ‘Οσο για τις ένοπλες δυνάμεις της Κύπρου, που υπάρχουν σήμερα, θα διαλυθούν. Το νέο “κράτος” δεν θα έχει δικό του στρατό ούτε και το δικαίωμα στην αυτοάμυνα, όπως τα άλλα μέλη του ΟΗΕ και της ΕΕ. Θα είναι “αποστρατιωτικοποιημένο”, πράγμα που πρακτικά σημαίνει ότι θα απαγορευθεί στους ιθαγενείς να έχουν δικό τους στρατό, θα κυκλοφορούν όμως εκεί ένα σωρό ξένοι στρατοί, και, πριν από όλους, θα εξακολουθούν να υπάρχουν οι θηριώδεις βρετανικές βάσεις, θεμελιώδους ρόλου για τους πολέμους στη Μέση Ανατολή και για την παρακολούθηση των παγκόσμιων επικοινωνιών.

Ειρήσθω εν παρόδω, η Κύπρος έχει ακόμα σήμερα τη δυνατότητα να θέσει υπό αμφισβήτηση την παρουσία των βάσεων (όπως κάνει ο Ερντογάν με το Ιντσιρλίκ, αλλά αυτός εκπροσωπεί, έστω με τον τρόπο και την πολιτική του, τα συμφέροντα της χώρας του όπως τα καταλαβαίνει), ή να καλέσει άλλη δύναμη να φτιάξει δικές της βάσεις. Δηλαδή διαθέτει ένα “ατομικό όπλο” για να προστατευθεί από τον οποιονδήποτε, άλλο αν οι ηγέτες της δεν θέλουν να το χρησιμοποιήσουν. Ο αποικιοκράτης θέλει να το πάρει για πάντα από τα χέρια της Λευκωσίας.

Αυτό το “κράτος” είναι νομικά ένα προτεκτοράτο και ψυχολογικά ένας τρόπος να μην ενωθούν ποτέ Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, αφού η πλειοψηφία θα μισεί την μειοψηφία για το άδικο που θα υφίσταται διαρκώς και η μειοψηφία θα εγκλωβιστεί όσο ποτέ άλλοτε στα υπέρογκα προνόμιά της και θα τρέχει συνέχεια στην Άγκυρα μην τυχόν και της τα αμφισβητήσουν. Και οι δύο κοινότητες θα παρακαλάνε τον διεθνή παράγοντα, τον μεταμοντέρνο αποικιοκράτη και θα του τα δίνουν όλα για να κερδίσουν την εύνοιά του.

Πρακτικά, η “νέα Κύπρος” θα είναι μια ωρολογιακή βόμβα, που θα μπορεί να μετατρέψει ανά πάσα στιγμή την Κύπρο σε Συρία, δημιουργώντας σοβαρότατα προβλήματα στην Ελλάδα και την ΕΕ. Η Τουρκία, δια των Τουρκοκυπρίων, θα διαθέτει βέτο στην ΕΕ, καθιστάμενη από τώρα μέλος με δικαιώματα, όχι όμως και υποχρεώσεις της Ενωσης. Ούτε κι εκείνη όμως θα ωφεληθεί στο τέλος, γιατί μια τέτοια κατάσταση δεν θα οδηγήσει παρά στο να στρέψει την Ευρώπη, αργά ή γρήγορα, εναντίον της Τουρκίας.

Ο διεθνής παράγων έχει συμφέρον να προκαλέσει τέτοιες εξελίξεις γιατί έχει ανάγκη το νησί, όχι τους κατοίκους του, που μόνο μπελάδες του δημιουργούν, αλλά και για άλλους γενικότερους λόγους.

Αυτός που κυρίως θα ωφεληθεί από τον μετασχηματισμό του κυπριακού κράτους σε μεταμοντέρνο προτεκτοράτο είναι οι δυνάμεις του Χάους, που είδαμε να δρουν στη Μέση Ανατολή, στην ελληνική κρίση, στην Ουκρανία, στην Άπω Ανατολή, στα ζητήματα του παγκόσμιου κλίματος.

 

Οι αιτίες της πρεμούρας

Υπάρχουν γενικοί και ειδικοί λόγοι που εξηγούν αυτή την αφύσικη πρεμούρα να “λυθεί το κυπριακό”

– η προετοιμασία ενός πολύ μεγάλου πολέμου στη Μέση Ανατολή (που επιβεβαιώθηκε και με τον βομβαρδισμό του Άσυντ από τις ΗΠΑ). Για να πληγεί η Συρία και οι ρωσικές δυνάμεις στη Συρία πρέπει να κυκλωθούν δηλαδή να ελεγχθεί η Τουρκία (εξ ου και το βιαστικό και αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016) και η Κύπρος.

– η ύπαρξη στο εσωτερικό του διεθνούς κατεστημένου ενός ισχυρού “Κόμματος του Χάους”, που επιδιώκει τη δημιουργία όσο περισσότερων προβλημάτων στην ΕΕ και πιθανώς τον κατακερματισμό της

– η πολύ ευνοϊκή συγκυρία της παρουσίας Αναστασιάδη στην Κύπρο και της Ελλάδας σε καθεστώς “αποικίας χρέους” υπό ασφυκτικό έλεγχο και επιτήρηση ΗΠΑ-Βρετανίας-Ισραήλ.

Αν κάποιος πιστεύει ότι αυτά δεν είναι σωστά και ότι κάτι άλλο εξηγεί όσα γίνονται, μπορεί να το πει. Εμείς δεν έχουμε διαβάσει καμιά άλλη ερμηνεία για όσα γίνονται.

 

Γιατί πρέπει να ευγνωμονούμε την Τουρκία

Κάθε φορά που διαβάζω ελληνοκυπριακές ανακοινώσεις που καταγγέλλουν την τουρκική και τουρκοκυπριακή “αδιαλλαξία”, δεν ξέρω τι να πρωτοθαυμάσω σε αυτή τη φαρσοκωμωδία, που μπορεί ανά πάσα στιγμή να εξελιχθεί σε κανονική τραγωδία.

Στην πραγματικότητα, οι Ελληνοκύπριοι αντί να καταγγέλλουν την τουρκική αδιαλλαξία, θα έπρεπε μάλλον να ανεγείρουν αδριάντες στον κ. Ερντογάν και τον κ. Ακιντζί. Κι αν δεν υπήρχαν, θα έπρεπε να τους εφεύρουν, για να παραφράσουμε κι εμείς τον κ. Νταβούτογλου.

Η Κυπριακή Δημοκρατία υφίσταται σήμερα μόνο και μόνο γιατί η Τουρκία, υπερασπιζόμενη τις δικές της βλέψεις στο νησί, δεν αποδέχεται τη μετατροπή του σε προτεκτοράτο με τους όρους που επιδιώκει ο “διεθνής παράγων”. Αν ζούσε ο Ντελακρουά, θα ζωγράφιζε πιθανώς τον πίνακα “Ο Καυγάς των Νταβατζήδων στον προθάλαμο της Οδαλίσκης”.

Το κυπριακό δεν έχει λυθεί όχι γιατί τσακώνονται οι εκπρόσωποι των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων, αλλά γιατί δεν τα έχουν βρει ο Ταγίπ Ερντογάν και ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου.

Μα, θα μου πει κάποιος, ή μάλλον θα το σκεφτεί, τι πειράζει να γίνει δυτικό προτεκτοράτο; Πειράζει για πολλούς λόγους και ένας μόνο από αυτούς είναι ότι, όπως ήδη γράψαμε, ο “διεθνής παράγων” χρειάζεται το νησί, όχι όμως τους κατοίκους, που μόνο μπελάς του είναι. Αν οι κάτοικοι του δώσουν το κράτος τους, θα κοιτάξει να τους ξεφορτωθεί. Και σήμερα μπορεί να το κάνει, ενώ δεν μπορούσε ούτε επί Οθωμανικής, ούτε επί Βρετανικής Αυτοκρατορίας.

Ελπίζει κανείς να συνεχίσουν να μην τα βρίσκουν οι Ταγίπ Ερντογάν και ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου, ώστε να σωθεί “από σπόντα” και η Κύπρος.

Μακροχρόνια όμως, κράτη και λαοί που δεν θέλουν να υπερασπιστούν την ύπαρξή τους, που δεν μπορούν καν να αρθρώσουν σε λόγια τη διεκδίκηση της ύπαρξής τους, το δικαίωμα της πλειοψηφίας να κυβερνά (με περιορισμούς ασφαλώς και εξαιρέσεις), το δικαίωμα στην ανεμπόδιστη κυριαρχία και στην αυτοάμυνα (το δικό τους στρατό) και δεν μπορούν να βρουν ηγέτες να το κάνουν, δεν μπορούν και δεν αξίζουν να επιβιώνουν.

Θυμάμαι τον Βάσσο Λυσσαρίδη, τον έναν από τους δύο ανθρώπους χάρη στους οποίους επέζησε το κυπριακό κράτος το 1974, να επιμένει, σε όλες τις τελευταίες συναντήσεις μας:

“Παλιά έλεγα ότι ζητείται ηγεσία. Τώρα λέω ότι ζητείται λαός”

Πορεια στον Πολεμο και οι συνεπειες για Τουρκια και Κυπρο

Συνέντευξη στον Λάζαρο Μαύρο, στην πρωινή ενημερωτική εκπομπή του Ράδιο Πρώτο  (28 Απριλίου 2017)

 

Mélenchon (et Corbyn) ou la Guerre

Par Dimitris Konstantakopoulos (*)

First Published at  www.defenddemocracy.press/

 

Je dois d’ abord exprimer mon admiration profonde et sincere pour l’ instinct politique des terroristes islamistes. Ils semblent disposer un sens du timing politique formidable.

Depuis vingts jours, aucun observateur sérieux et informé (malheureusement il n’y en a pas beaucoup de nos jours), ne peux plus avoir de doutes quant au fait que nous sommes installés, bel et bien, dans une course mondiale accélérée vers la Guerre.

En apparence contre l’ Islam, “radical” ou … autre, et la Corée. En realite contre la Russie, la Chine et le reste du monde.

Mais aussi contre nous memes! Devenant un Empire, Rome a cessee etre une Republique.

 

Guerre et Paix

Ce n’ est pas seulement l’ avis de l’auteur de ces lignes. M. Leon Panetta, ancien Secrétaire américain de la Défense, a prévenu que M. Trump risque une guerre nucléaire en Corée, quant à l’ancien directeur de la CIA, Mike Morell, il a qualifié de provocatrice la politique Trump.

Le Premier Ministre Russe a dit qu’ on est arrivé à un pas d’un conflit militaire direct entre les deux superpuissances nucléaires présentes en Syrie et son Ministre de la Défense a cru bon de rappeler, le jour même que M. Tillerson tenait ses pourparlers à Moscou, que tout l’arsenal nucléaire de son pays se trouve dans un état de combat immédiat. Selon un des “russologues” les plus connus aux Etats-Unis, Professeur Cohen de l’Université de Princeton, les Etats-Unis et la Russie se trouvent, maintenant, au point le plus dangereux depuis la crise des missiles de Cuba.

Or, vos journaux et télévisions vous disent que rien de très important ne se produit. Nos politiciens, soit ils essayent d’ occulter la réalité (si ils la comprennent eux-memes), soit ils ne savent pas comment s’y prendre.

Cette course à la guerre a commencé en réalité beaucoup plus tôt, mais maintenant, avec l’élection de M. Trump aux Etats-Unis, qui s’est déjà avérée comme la plus grande opération de Déception de toute l’histoire politique mondiale, elle est entrée dans une phase décisive, bien que ce ne soit pas un processus linéaire,elle peut encore connaître beaucoup de tournants.

La plupart de gens,y compris des décideurs politiques ou des personnes informées, ne sont pas prêts psychologiquement, ni préparés intellectuellement à accepter ce que nous venons d’ écrire. Mais on doit rappeler que c’est exactement ça qui s’est produit également à la veille de la Première et de la Deuxième Guerre Mondiale et qui a beaucoup facilite leur éclatement.

La possibilité d’ une grande guerre, bien que ses chemins sont perturbés par l’existence des armes nucléaires, est déjà inscrite dans la crise économique mondiale qui a debute en 2008 et continue. Cette crise est d’ une profondeur comparable à celle de la crise de 1873-96, responsable de la Première Guerre Mondiale, et de la crise de 1929, responsable de la Deuxième Guerre Mondiale. C’ est elle aussi qui explique la crise de l’UE,manifestement la plus importante de son histoire.

 

La Révélation de Donald Trump

Pendant dix jours d’ Avril, on a eu le bombardement de la Syrie, les menaces contre la Russie, l’ Iran et la Corée, le rappel du côté Russe de l’existence de leur arsenal nucléaire, la menace de guerre nucléaire en Corée, le bombardement de l’Afghanistan par la bombe la plus puissante après celle de Hiroshima, le test d’une nouvelle arme atomique au Nevada, destinée à détruire les leaders de l’ennemi même dans leur bunkers.

Le monde n’a jamais vu ça en si peu de temps, même pas au début des deux guerres mondiales. Pas mal comme récolte d’ une dizaine de jours.

On essaye de nous raconter que tout ce qui se passe n’est rien d’autre que du business as usual, que ce n’est pas un projet préparé pendant des années mais la simple inspiration soudaine d’Ivanka Trump et de son mari, qui entrent chaque jour au cabinet de papa lui suggérant de bombarder ou de menacer tel ou tel pays,de risquer ou de ne pas risquer une guerre nucléaire, de tester tel ou tel arme.

S’il est vrai, alors Ivanka et son mari semblent combiner l’ ambition d’ un Alexandre le Grand et l’astuce stratégique d’ un Napoleon, du Marechal Toukhatchevski et des generaux de Hitler, qui ont planifié les Blitzkriegs au début de la Deuxième Guerre Mondiale, tous réunis.

On attendrait de la presse internationale de poser de questions très sérieuses et de se demander si quelqu chose ne va pas bien. Or, il n’ etait rien. Les grands journaux ont traité tout ca comme une banale routine. Ils ont même caché complètement de leur lecteurs des informations d’une très grande signification, qui feraient la une, si on vivait aux années ’60 ou ’80. Comme par exemple le rappel par l’agence russe Sputnik, le 13 Avril, le jour même où le Secrétaire d’Etat américain Rex Tillerson avait des pourparlers à Moscou, des déclarations du Ministre de la Défense Russe que presque tout l’arsenal nucléaire stratégique de son pays est “prêt au combat” et que 96% des lanceurs de missiles intercontinentaux sont en état de lancement immédiat.

Dans ces mêmes journaux on ne trouve pas de tels informations, ou un débat sur l’éventualité d’une guerre atomique qui pourrait faire disparaître la vie. On peut lire, simultanément, beaucoup d’articles sur le traitement atroce des homosexuels en Tchétchénie. Si Goebbels était vivant de nos jours, il serait mort de jalousie.

Tous les journaux qui critiquaient Mr. Trump si sévèrement, il y a deux semaines seulement, le trouvent maintenant très bien. Il semble que ce que M. Trump a réalisé correspond très bien aux attentes de ceux qui contrôlent l’information mondiale.

 

Préparer l’ Europe à la Guerre

Directement, la Guerre se dirige contre l’Islam et la Corée. Mais le “vrai adversaire”, comme dirait M. Hollande, celui qui se dessine derrière l’Islam et la Corée n’est autre que la Russie,la Chine et le reste du monde.

Si on est dans une telle situation, il ne fait aucun sens d’essayer de comprendre et d’analyser, ce qui se passe en France, en Grande Bretagne, aux Etats-Unis, sans prendre en compte le contexte international.

Si, comme nous venons d’ énoncer, nous sommes bien installés dans la dynamique de préparation d’une guerre autrement plus importante que celles que nous avons connus les dernières décennies, il revient à la politique de préparer (ou d’empêcher) la guerre qui n’ est que sa suivie, selon le fameux axiome de Clausewitz.

Qu’elle en soit consciente ou non (ce n’est pas là l’aspect le plus important), c’est exactement ce que fait Mme Marine Le Pen, c’est la Guerre à laquelle elle prépare le peuple francais en centrant tout son discours sur la question de la sécurité, en décrivant comme “totalitarisme”, non l’ emprise extraordinaire de la Finance sur toute l’humanité, mais le “djihadisme islamique”, résultat politique des nos propres interventions au Moyen Orient, résultat “organisationnel” du travail des services secrets américains et de leur alliés au Moyen Orient.

Du reste, il est remarquable que cet Islam “radical”, fait tout pour … aider Mme Le Pen, en choisissant d’effectuer ses attentats aux moments le plus opportuns pour elle. Soit a la veille des élections régionales, en Novembre 2015, soit à la veille du premier tour des presidentielles.

En effet, on sentait un courant perceptible, faible, mais peut-etre suffisant des électeurs, allant du “radicalisme lepeniste” vers le “radicalisme Mélenchon” ces derniers jours. Ce petit courant pourrait propulser M. Mélenchon au deuxième tour et, par la suite, a la Présidence. Or, les attentats commis à Paris, trois jours avant les élections,pourraient avoir comme conséquence d’arrêter la montée de Mélenchon,conduisant à son exclusion du deuxième tour et ainsi contribuer à la victoire finale de Marine Le Pen,ou, le cas échéant,de M. Macron. On verra.

 

Eliminer Corbyn!

Si la politique doit préparer la guerre, la guerre conditionne les choix politiques. On ne peux pas aller vers une grande guerre avec Jeremy Corbyn comme leader des Travaillistes. Mais toutes les tentatives de le renverser ont échoué. C’est très probablement la raison pour laquelle Mme Theresa May a décidé de provoquer des élections anticipées en Grande Bretagne, dans l’espoir de conduire à une défaite des Travaillistes, permettant enfin à l’establishment britannique de se débarrasser de ce M. Corbyn. (Là, se trouve peut-être aussi la raison des attaques violentes contre l’ancien maire de Londres, M. Ken Livingstone).

Le Ministre Britannique de la Défense a effectué, il y a quelques semaines, une très rare visite à Chypre, où sont installés des bases brtianniques d’ une importance capitale pour toute intervention au Moyen Orient. Il a déclaré que ces bases ont “plus d’importance maintenant que dans tout moment de l’ histoire”. Etant donné que “l’ histoire” contient la création de l’Etat d’Israël, les guerres israélo-arabes, la crise de Suez et la crise entre la Grèce et la Turquie de 1974, on peut s’inquiéter de la suite.

 

Contrôler Turquie et Chypre

Depuis Septembre 2015, l’intervention militaire de la Russie a changé la configuration stratégique de tout le Moyen Orient.

Si quelqu’ un veut inverser la situation, neutraliser la force militaire russe qui est installé au centre de la région, il lui faut contrôler de la façon la plus stricte possible la Turquie, qui se trouve entre la Russie et les forces russes en Syrie. Cela pourrait être une explication du coup d’état très hâtivement préparé contre Erdogan en Juillet 2016,coup d’état qui a été encouragé ouvertement par les neocons américains.

Pour compléter l’encerclement des Russes, il faut aussi le contrôle le plus totale de l’île de Chypre, qui contrôle toute la  Méditerranée Orientale. Ceci peut très bien expliquer les énormes pressions qui ont ete appliques récemment pour “résoudre” le problème chypriote, en évitant l’obligation d’un référendum et en imposant une “solution” qui transforme l’ état chypriote en une sorte de protectorat occidental post-moderne.

 

“Encercler” l’Allemagne

En 2003,l’opposition de Paris et de Berlin à l’invasion de l’Irak a provoqué pas mal de problèmes à Washington. Maintenant que quelque chose beaucoup plus sérieux semble se préparer contre la Russie et/ou la Chine,il faut absolument contrôler l’Europe.

Les Mots ne sont pas innocents. C’est par les Mots qu’ on a toujours préparé les guerres. M. Steingard, l’ éditeur du journal économique allemand le plus important, Handelsblatt et un des esprits les plus originales qui existent encore dans la presse européenne, a écrit un article en Août 2014. Il n’a pas pris position pour ou contre la Russie. Il a simplement constaté que la presse allemande traitait la Russie et son leader Vladimir Poutine, se référant à la crise ukrainienne, de la même façon qu’ elle traitait la Russie et les Russes,en Août 1914,c’est-à-dire au début de la Première Guerre Mondiale.

L’Allemagne a déjà soutenue la ligne USA sur l’Ukraine et le Moyen Orient, contre ses propres intérêts. Mais jusqu’où va-t-elle suivre une telle course, dont elle risque de payer le coût?

On ne peut être sûr d’avance. C’est pourquoi, il faut contrôler d’abord la France et la Grande Bretagne. Par la suite, et étant donné l’isolement de Berlin de toute la périphérie européenne, à cause de la guerre économique lancé contre ses propres partenaires, Berlin se trouverait totalement isolé, si il voudrait s’opposer au projet de la Grande Guerre.

 

Réapparition du triangle électoral américain en France

Le paysage politique français ressemble, à la veille du premier tour des élections présidentielles, au paysage politique de l’année dernière aux Etats-Unis.

  • la montée de Jean-Luc Mélenchon, totalement inattendue, comme la montée de Bernie Sanders aux Etats-Unis (ou celle de Corbyn en Grande Bretagne), d’un courant radical de gauche, qui est authentiquement hostile aux guerres du Moyen Orient et à la confrontation avec la Russie. On ne va pas ici examiner les chances de succès de ce courant par rapport à la demande de la situation objective, mais il constitue objectivement une certaine ouverture progressiste et un obstacle certain à la course à la guerre
  •  le représentant affiché du capital financier et de la mondialisation, l’ex-banquier et conseiller financier des Rothschild: Emmanuel Macron, qui est l’ équivalent français de Hillary Clinton.
  • Marine Le Pen, qui semble être l’équivalent de Donald Trump aux Etats-Unis.

Le Pen dit qu’ elle est contre l’attaque en Syrie,mais toutes ses déclarations sur l’Islam préparent politiquement une grande offensive au Moyen Orient. Trump aussi disait qu’ il était contre la politique de renverser Assad, mais il vient de commencer une nouvelle guerre contre lui.

Mme Le Pen dit qu’elle est amie de la Russie. M. Trump avait aussi laissé entendre qu’il voulait de meilleures relations avec la Russie, sauf qu’il a déjà amené les relations avec Moscou au point le plus dangereux après la crise de Cuba aux années ’60!

Donald Trump laissait entendre qu’il est un ennemi de Goldman Sachs,des multinationales, de la Finance, de la mondialisation. Il a fini par investir M. Gary Cohn de Goldman Sachs (un des architectes de la destruction économique et sociale de la Grèce) avec tout le pouvoir en matière économique.

Le fait que l’adversaire de Mme Le Pen soit M. Macron crée aux électeurs l’impression qu’elle est un adversaire de la Finance et cela facilite sa victoire dans un duel avec Macron. Mais probablement M. Rothschild comprend ça aussi bien que tout le monde. Si il voulait vraiment éliminer Le Pen et la faire perdre les élections, pourquoi n’a t-il pas conseillé à son banquier de ne pas se présenter contre elle et de proposer une personnalité moins connue pour ses relations avec le monde de la Finance et plus apte à vaincre Le Pen?

Est-ce que Mme Le Pen est vraiment ce qu’elle laisse entendre qu’elle est ? Ou bien s’inscrit-elle aussi dans ce qui apparaît être la plus grande “Operation Deception” de toute l’histoire politique mondiale, et qui a commencée par  l’élection de Trump sur une plateforme complètement inverse de celle qu’ il applique maintenant?

Une chose est de juger les idées, une autre de juger les gens. Il faut juger les gens selon leur propres idées, non selon les nôtres. Un nationaliste, un fasciste, un libéral, un socialiste, un trotskyste, il faut le juger en comparant ce qu’ il fait aux idées qu’il annonce défendre, à son idéologie et sa morale supposée, non aux nôtres.

Comment peut-on expliquer que Mme Le Pen, etant donnees ses origines, soit devenue une amie d’Israël ou des homosexuels? Est-ce qu’ un partisan du General de Gaulle pourrait défendre l’héritage colonialiste de la France en Algérie?

S’agit-il d’un simple opportunisme politique, si habituel ?

Ou s’agit-il d’un “compromis historique” de type faustien,qu’elle a déjà conclue avec le Diable,comme chacun de nos lecteurs voudrait le comprendre ?

Tout ca ne veux pas dire que Mme Le Pen a necessairement consciensce du role qu’ elle sera amenee a jouer. Avant elle, Mr. Trump, Mr. Tsipras, Mr. Hollande, ont joue le role qu’ on voulait d’ eux, non parce qu’ ils le savaient d’ avant, mais parce qu’ ils ne le savaient pas.

 

Election Trump – Le Coup du Millenaire!

L’élection de Donald Trump aux Etats-Unis s’est déjà révélée être la plus grande Opération de Déception dans l’histoire politique mondiale.

Elu, en prétendant être un opposant de la Mondialisation Financière, un opposant des guerres du Moyen Orient et un partisan de meilleures relations avec la Russie (exactement ce que prétend être Marine Le Pen en France), Donald Trump (ou plutôt les forces qui le contrôlent et qui l’ont “monté”) a déjà donné tout le pouvoir économique a Goldman Sachs.

Par la suite il a utilisé la provocation d’ Idlib (comme Hitler a utilisé l’ incendie du Reichstag), pour recommencer le programme connu et publié des neocons dans ses prévisions les plus dangereuses (renversement des régimes d’Assad et de la Corée du Nord, guerres probablement nucléaires contre l’Iran et la Corée du Nord). Un programme dont les prévisions les plus dangereuses ont été arrêtés à cause de l’ opposition forte, bien que pas ouverte et politique, d’ Obama, d’ une section importante des forces armées et des services secrets des Etats-Unis et d’Israël et, surtout, de la décision du Président Russe Vladimir Poutine d’intervenir militairement en Syrie.

Malgré certaines différences, il s’agit ici d’ une répétition sui generis du trajet historique du National Socialisme Allemand. Le nazisme a été propulsé au pouvoir en affichant son opposition au grand Capital et aux vainqueurs de la Première Guerre Mondiale. Il a prétendu être un ami et même un allié de la Russie Soviétique.

Hitler a éliminé ceux, comme Rohm et ses amis, qu’ ils l’ ont aidé à prendre le pouvoir (comme Trump a éliminé Steve Bannon), il s’ est mis au service du Grand Capital Allemand et, finalement, il a lancé l’ Opération Barbarossa pour détruire son ami et allié supposé.

 

(*) Journaliste, ecrivain, diplômé de Physique. Conseilleur du Premier Ministre Grec A. Papandreou sur les relations Est-Ouest et le contrôle des armements (1985-88). Correspondant de l’ Agence de Presse Grecque ANA a Moscou (1989-99). Il a collabore avec Michel Pablo pour le lancement de la revue internationale pour l’ autogestion Utopie Critique. Secretaire du Mouvement des Citoyens Independans de Grece (2011-12), Membre du Secretariat de SYRIZA (2012-13).  

Vous pouvez aussi lire l’ article suivant ecrit en Mars, avant la nouvelle campagne militaire des Etats-Unis
http://www.defenddemocracy.press/detruire-l-ue-aller-a-la-guerre-au-moyen-orient-abolir-les-droits-democratiques-qui-et-pourquoi-a-besoin-de-la-mi-reelle-mi-fausse-extreme-droite-francaise/

Το λαμπρο μελλον της Κρητης και της Κυπρου (το παρτυ των Σαταναδων)

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

 

Ο Πρωθυπουργός της Ρωσίας κ. Μεντβέντιεφ δήλωσε ότι στη Συρία Αμερικανοί και Ρώσοι βρέθηκαν ένα βήμα πριν τη σύγκρουση. Ο κ. Μεντβέντιεφ ανήκει στην πιο “συντηρητική”, μάλλον υπέρ της συνεννόησης με τη Δύση, πτέρυγα του Κρεμλίνου.

Η Ρωσία διέκοψε τη λειτουργία της γραμμής επικοινωνίας με το αμερικανικό Πεντάγωνο για θέματα εναέριου χώρου στη Συρία.

Πριν από μερικούς μήνες, ο κ. ΓΕΕΘΑ των ΗΠΑ δήλωσε ενώπιον επιτροπής του Κονγκρέσσου, ότι τυχόν απόπειρα επιβολής ζωνών απαγόρευσης πτήσεων στη Συρία συνεπάγεται κίνδυνο πολεμικής σύγκρουσης ΗΠΑ-Ρωσίας.

Ο κ. Νετανιάχου από την πλευρά του δεν κρατήθηκε. Δεν έκρυψε τη χαρά του για τους βομβαρδισμούς της Συρίας και υπενθύμισε το Ιράν, την Κορέα και “άλλους”. Τρώγοντας έρχεται η όρεξη. Δεν ξέρω γιατί, αλλά έχω την εντύπωση ότι είναι πιο ισχυρός από τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών. Εγώ τι να πω τώρα, του εύχομαι απλώς να μην αποδειχθεί μοιραία φιγούρα για τον λαό και το κράτος του.

Ο κ. Τίλερσον, αυτός ο φοβερός άνθρωπος που διοικούσε την ‘Εξον, προγραμματίζοντας την κλιματική αλλαγή, δηλαδή τον θάνατο της ζωής στον πλανήτη, ΥΠΕΞ σήμερα των ΗΠΑ κατευθύνεται τώρα στη Μόσχα. Αν κρίνει κανείς από τις δηλώσεις που κάνει πηγαίνοντας εκεί, μάλλον τελεσίγραφο πρόκειται να επιδώσει. Και μάλλον θα δυσκολευτεί να βρει παραλήπτη. (Για την ιστορία, λύσσαξε η ‘Εξον το 2004 να ψηφίσουν οι Κύπριοι τη διάλυση του κράτους τους. Μόνο να μας βομβαρδίσει δεν απείλησε τότε, αν παρακούαμε τις εντολές).

Πληροφορίες κάνουν λόγο για μια στρατιά 150.000 ανδρών που προτείνουν να μαζέψει ο Τραμπ για να εισβάλει στη Συρία, για χτυπήματα στο Ιράν και για σχέδια επίθεσης στην Κορέα, όπου πάει επειγόντως ένας στόλος. Στην Αίγυπτο, στόχο των νεοσυντηρητικών από το 2000, κάνουν ότι μπορούν για να τη διαλύσουν. Βόμβες σκάνε σε όλο τον κόσμο, λες και ο ISIS είναι γραφείο δημοσίων σχέσεων των επιτιθέμενων στη Μέση Ανατολή.

 

Το ενδεχόμενο μιας πυρηνικής σύγκρουσης

Το ενδεχόμενο μιας περιορισμένης πυρηνικής σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή δεν είναι καινούριο, το καινούριο είναι ο κίνδυνος να οδηγήσει σε γενική πυρηνική σύγκρουση.

Ήδη, εδώ και μια δεκαετία, ο σημαντικός Αμερικανός δημοσιογράφος Σέυμουρ Χερς είχε αποκαλύψει τα σχέδια του Πενταγώνου για χρήση “τακτικών” ατομικών όπλων κατά του Ιράν. Ο γνωστός “αναθεωρητής” Ισραηλινός ιστορικός Μπεν Μόρις είχε γράψει επίσης στην Ουάσιγκτων Ποστ ότι η χώρα του είναι διατεθειμένη να κάνει “πυρηνική χωματερή” το Ιράν, ακόμα κι αν καταστραφεί η ίδια!

Η διαφορά είναι ότι τώρα στην περιοχή βρίσκεται ρωσική δύναμη. Και να ήθελε, δύσκολα Ρώσος Πρόεδρος θα μπορούσε να επιτρέψει να πληγούν δυνάμεις του, χωρίς να απαντήσει.

Μετά, όποιος θέλει μπορεί να φτιάξει τα σενάρια που προτιμά, ανάλογα με τη φαντασία του.

Βεβαίως, μπορεί ο Πρωθυπουργός της Ρωσίας να είναι κινδυνολόγος ή να λέει βλακείες. Μπορεί αυτά τα πυρηνικά μαραφέτια να τάχουν φτιάξει για να περνάνε την ώρα τους και μην τα χρησιμοποιήσουν ποτέ. Μπορεί να μη συμβεί ποτέ ένα ατύχημα. Μπορεί, μπορεί, μπορεί…

Αλλά μπορεί και να γίνει το κακό.

Τι θα σκεφτεί τότε αυτός ο συνταγματάρχης που, πίσω από μια οθόνη υπολογιστή, θα πρέπει να αποφασίσει σε μερικά δευτερόλεπτα, ή σε μερικά λεπτά μάξιμουμ, να πατήσει ή όχι το κουμπί που θα εξαφανίσει τα κέντρα από όπου η χώρα του δέχεται την επίθεση;

Λέτε να σκεφτεί τι ωραία πού ‘ναι τα Χανιά ή τι όμορφα που λιάζονται οι τουρίστες στην Κύπρο;

 

Κορίτσια ο Στόλος!

Ή μήπως θα τον συγκρατήσει η σκέψη ότι οι κυβερνήτες της Αθήνας τα ‘δωσαν όλα στον άξονα ΗΠΑ-Βρετανία-Ισραήλ, χωρίς δεύτερη σκέψη, χωρίς κανένα περιορισμό, χωρίς κανένα αντάλλαγμα (για τη χώρα τους εννοούμε, όχι για τους ίδιους), σε όλα τα θέματα, σε όλους τους τομείς πολιτικής, με την ψυχολογία του Γενίτσαρου που μισεί το παρελθόν του, με τρόπο που μόνο στον εμφύλιο και επί Ιωαννίδη είχε ξανασυμβεί;

Αχ κι εσύ καημένε Αλέξη! Ποιός ξέρει ποιά εγκλήματα ακόμα θα σου φορτώσουν! Στο τέλος, να μου το θυμάσαι, θα βλαστημήσεις την ώρα και τη στιγμή που κάθησες, χωρίς προϋποθέσεις, στην ανέλπιστη και πολυπόθητη καρέκλα.

Που να τάξερα όλα αυτά όταν με ρώτησες επίμονα κι επέμεινα να δεις τον Σιμόν Πέρες, το καλοκαίρι του 2012, γιατί με ένοιαζε να υπερασπιστείς τη χώρα σου, όχι τα σύμβολα, αλλά το περιεχόμενο της αριστεράς και του πατριωτισμούς; Που να φανταστώ κι εγώ όμως τα απίθανα και απίστευτα που θα ακολουθούσαν, αρχής γενομένης από αυτήν τη συνάντηση!

Και να σκεφτείς, για “αντισημίτη” έρχονταν και με “κάρφωναν” τότε, στην αφεντιά σου, οι καλοί σου φίλοι, που πιστεύω ότι έτσι θα κάρφωναν και τους Εβραίους, αν ζούσαν στην Κατοχή. Ανύποπτος ότι η ευφυΐα χωρίς αρετή είναι μόνο πανουργία, κατά πως είπε ο Πλάτων, δεν έβλεπες τι κρυβόταν πίσω από το λούστρο των γνώσεων που αυτοί είχαν και εσύ ήθελες.

Αυτοί σ’ έμπλεξαν, με τις κατά καιρούς συμβουλές κι ορμήνειες τους στο δίχτυ αυτό που, “αν στα βρόχια του πιαστείς, κανείς δεν θα μπορέσει να σε βγάλει”. Και μαζί όλους μας.

Να δούμε τώρα ποιό θα είναι το τέλος αυτής της ιστορίας.

 

ΥΓ. 1. Το ξαναρωτήσαμε πριν τη Συρία, το ξαναρωτάμε μετ’ επιτάσεως τώρα. Τι εννοούσε ο Βρετανός Υπουργός Άμυνας όταν δήλωνε προσφάτως ότι οι βρετανικές βάσεις στην Κύπρο είναι πιο σημαντικές από οποτεδήποτε άλλοτε στην ιστορία; Μήπως ξέρει κάτι που δεν ξέρουμε;

2. Μήπως αυτό που άρχισε να γίνεται τώρα στη Μέση Ανατολή εξηγεί ίσως εκείνο το πολύ βιαστικό πραξικόπημα στην Τουρκία πέρυσι, αλλά και την φοβερή πρεμούρα να λυθεί τώρα, άμεσα το κυπριακό, δηλαδή να διαλυθεί το κυπριακό κράτος;

3. Μήπως, λέω εγώ τώρα, ο αφελής, αφού αποφασίσαμε να φιλοξενούμε τον Θάνατο στη Γη της Αφροδίτης, να τους ζητούσαμε τουλάχιστο, σε αντάλλαγμα, αν μη τι άλλο, να μην καταστρέφουν οικονομικά και κοινωνικά την πατρίδα μας;

 

Αθήνα, 10 Απριλίου 2017

Photo: Candy Bomber by Eugenia Loli