Category Archives: ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ

Dramatic appeal by Greek personalities

An appeal to the Greek people and the peoples of the world by Greek personalities

Let’s defend the Greek people’s NO! Let’s defend Motherland and Democracy!

On July 5th, Greek people rejected by an overwhelming majority the ultimatum of the Creditors, who are constantly acting as ruthless colonialists and destroyers of our country. Greek people asked to put an end at the Memorandum’s path of destruction and looting of the country, to put an end at the colonization of Greece launched in May 2010.

This “NO”, which astonished the whole world, was expressed under the most difficult circumstances, in conditions of terrorism by almost the entire media-system; it was expressed under circumstances of threats and blackmails by the most powerful international forces and an incipient economic war by ECB, which led to the closure of Greek banks. This “NO” is commensurate with the big “’NOs” in our history such as those of 1821, 1940, 1941-1944 (*) and many others, with whom the Greek people have maintained their dignity, culture and the most basic moral conditions of their existence as a coherent nation.

According to the most basic principles of our constitution, this NO excels all decisions of the government and the Parliament. The Greek government and the European institutions must respect it, especially as absolutely nothing has changed from the conditions prevailing on the 5th of July (if something really happened, it is that the conditions imposed by the lenders to the Greek people became even harsher).

The decision of a referendum can be changed only by another referendum. The compliance with these rules, the respect of the direct expression of Greek people’s will and the respect of the main essence of our constitution is not just a serious legal, political and economic issue. It is the most important prerequisite for the maintenance of democracy in Greece and in Europe. It is the only way to maintain peace in Greek society.

It is also the only way to ensure our moral and material survival. It is the only way for Greece to survive as a social, political and cultural identity. The last five years have proved, in the most absolute and tragic way, that these programs, imposed by the Troika (EU, ECB, IMF) to the Greek people (with the consent of several Greek governments which massively violated the Constitution, the will of the electors, and European and International Law as well), led to the greatest economic and social disaster which occurred in Europe since 1945. These Programs are assassination Programs of our country!

The continuation of this Program in a country that has already suffered unprecedented destruction will lead to complete disintegration and dissolution at all levels. Nor those who voted in the Parliament House a series of inhumane measures imposed by the latter “agreement” –which is manifestly illegal and unconstitutional- called upon any of its advantages. Their only argument was “we have no solution but to bow the heads and surrender.” Practically, they are asking us to commit suicide as a country and as people.

The Greek people, all Greek citizens and the world’s public opinion watched aghast all that happened after the referendum. Even today the human mind finds it difficult to understand how a government that asked for and got an overwhelming mandate for resistance from the Greek people, as soon as the polls were closed acted as if we had voted ‘Yes’. Our people find it difficult to understand that, five days later, and without absolutely no change at the conditions prevailing on July 5th, the government agreed, under degrading procedures, in a humiliating and devastating for Greece “Agreement”. An “agreement” that the Greek government did not dare to submit to the Parliament for approval (as provided in the Constitution), but, alternatively, it submitted for approval (alike what has happened by previous government in May 2010), a bill that was baptized “the Agreement”, as five years ago they had baptized it “Memorandum”. The humiliation of Greece and its Constitution was completed symbolically with the publication in the Official Journal of the Government of all the measures undertaken, with the name of the President of the Republic posed above the Law but unsigned. Above the printed Law which was voted, it figures the non voted by the Parliament text of the “Agreement in English and Greek,”, as a kind of “supreme will”.

In an effort to justify the unjustifiable and explain its unbelievable transformations, the Greek government now became the chief propagandist of all arguments of ‘Yes’. The government itself is now spreading itself feelings of fear and panic among Greeks citizens. The Government has put the prestige gained by its previous anti-memorandum stance and also the prestige of the Greek Left Movement, which has given heroic struggles in the past, to the service of opposing forces, who want to break Greek people’s morale, to convince Greeks that their state is completely powerless and that the Government cannot do anything else but to surrender, without a fight, Greek national and popular sovereignty to the Creditors; by hoping in their mercy. By the way, as Greeks learned in the past five years, by the dismantling of our country, simply does not exist.

All the arguments that the government uses today were the rhetorical arguments that all the busted politicians used before the Referendum; all the arguments used by parties that bear the responsibility for the destruction and enslavement of Greece. Greek people ignored all these arguments, by giving the government the ‘NO’ that requested, but we don’t know if it really wanted. The actual repetition of all these arguments by the leader of the once anti-memorandum forces fills with fear, doubt and confusion the majority of Greek citizens. In the immediate, material and objective results of the capitulation, we can add the moral decay of the nation, the moral collapse and the collapse of confidence and self-esteem.

The Prime Minister says of course, like his predecessors: “There is no alternative, we cannot do anything.” That’s not true. It would be reliable such an argument only if in the battle for the defence of the sovereignty of his country, of democracy, of human rights, he had used all the ‘weapons’ available in Greece; ‘weapons’ that were not used and have been thoroughly concealed.

When a government has a determined people behind it, there is always an alternative. Besides, the primary responsibility to organize the defense of our state and its people, who are been attacked and are under a weird war – for five years now- is the Prime Minister himself and his government. They should encourage the people instead of spreading panic. They should put at the service of the endangered state and the people all the means they have at their disposal. And certainly what they shouldn’t do is to order fearful the retreat of people and the state at the time of enemy’s attack!

Moreover, why, for two and a half years (since the 2012 election until the elections of 2015) the Prime Minister and the political parties that govern did not prepare themselves for the very likely possibility of a collision with the creditors? Why they didn’t prepare themselves neither when it became clear that they were not going to be given anything from the negotiations? Why they spent the state’s reserves to maintain five months of a parody of ‘negotiations’? Why they misled with fake reassurances the Greek people before and after the elections, instead of preparing them? For, not only they did not seek for financial assistance internationally, outside the EU; but also they ruled out with repeated statements such an option. Whose assurances unwisely they trusted? What for exactly they are thanking now the United States? These are just some of the questions that inexorably are put to them by Greek People and by History.

We call upon the Greek people, at these tragic moments in our history, not to succumb, to maintain their courage and their capacity of good judgment. We call them not to allow anybody to break their confidence and self-esteem, their confidence in their endless, historically proven, strengths. Do not bend!

Our fathers and grandfathers survived the German occupation. They suffered the great famine of the winter of 1941-42. They survived, they resisted and they won at the end over the conqueror. That will happen again.

We urge the Greek citizens to organize and fight directly in order to help the weakest persons to face hunger, disease, destitution, to support people’s dignity. To assist at the first place all those who do not have electricity in their homes, a roof over their heads or the medicine they need.

We urge the Greek people to resist in order that the most basic functions of society and the state not fall apart by the third and worse Memorandum that has been signed.

We call them to resist, in any way they can, to the imposition of new measures against people. This country is ours. We shall not surrender it.

We call upon the Greek people to draw the painful but necessary conclusions from their experience and to build a serious and reliable resistance front, not blindly trusting again improvised saviors, adventurers and opportunists. There is no more important national and popular duty today but to stop as soon as possible, the catastrophic program imposed on Greece and the enslavement of our country. It is preferable that this interruption be agreed together with the other countries of the European Union. If this will not be possible, it must be done unilaterally. We have no other way to be saved, nor the luxury of new illusions. There is no other way to save Greece from complete destruction, to keep the social fabric of our country and the most precious treasure we have, the lively capital of youth, lost today in the way of immigration.

In order to do this, the universal mobilization of the Greek people is necessary; without selfishness, easy slogans and opportunism. We need to search for bases and alliances in all cardinal points of the world. We need courage, selflessness and seriousness. We are destroyed by all the easy slogans, the opportunism, the political cries without content, the adventurers, by the opportunistic exploitation of the tragedy of our people. We need scientifically sound options, wide and serious discussion in Greek society and the Greeks abroad for the alternatives we have and our destiny as a nation.

David can beat Goliath. But he has to be more serious, more disciplined and smarter than Goliath. Today, the Greek people are paying a high price, like so many other times in history, because of their leadership, of the so-called anti-memorandum forces, the parties that govern, and although they professed the stop of the memorandum policies they did not do their duty. They did not get prepared and failed to prepare the people. They were often led by the spirit of opportunism; they trusted assurances and advice of those foreigners who throughout our history have shown that they are not our friends.

Our country has not been in danger when the people, united in one fist, fought for the independence and its prosperity. Our people risked everything and often paid a high price when foreign forces had the upper hand and controlled our country and its political personnel.

We call especially our fellow citizens who succeeded in the time of crisis to maintain some deposits and some guarantees of material comfort and security, to realize that the government is playing with their fear about what a ‘conflict’ with the lenders could mean; but the government does not tell them what will happen if the current direction of the country goes on. For sure, every defence, every resistance, every fight is a conflict with the most powerful forces of destruction and enslavement. For sure, every conflict has dangers for the fighters. But there are times in history when the conflict becomes necessary to save the homeland, the people, the culture and the next generation; to save man’s value and dignity. In any fight, the fighters closed their ears both in pleasant and terrorist sounds of the Sirens of the conqueror.

One of the most inhumane ‘weapons’ used nowadays by all kinds of invaders is the “orderly bankruptcy”, which is commonly and in a falsified way called “solidarity help”. It is one of the most inhumane weapons, because it completely dismantles a nation and the next generations. This weapon, which is used against the Greek people since 2010, is leading to the complete disappearance of Greece as a nation, as a society, as a historical and cultural identity, along with its next generations. This is the bankruptcy we have been imposed today, this is the bankruptcy that our current political leadership has agreed with our lenders to continue and perpetuate. Greek people must not allow it to happen.

If creditors win, they will get everything from the people who still own something. It is only the institution of slavery that Mrs. Merkel hasn’t tried yet to implement in our country. And perhaps this didn’t happen because she has succeeded in imposing its “equivalents”. Those Greeks who still have something preserved of their economies and their sweat, those who have businesses, small, medium or larger should realize that they will lose them. The lenders’ objective is to transform every business and the whole Greek market into a dominion of multinational corporations and speculative finance capital.

The enforcement of the Agreement signed, and in particular its implementation by a government that speaks in the name of the Left, is a triumph of neoliberalism, in its most extreme form. It recommends the complete abolition of social and labor rights, the depreciation of an already heavily affected middle class, the destruction of farmers and of the unemployed.

Protection of the welfare state and labor and social rights, of the social and economic redistribution is not a luxury. It is the most fundamental, the most vital condition for the salvation of our homeland. The nation and the homeland are not abstract concepts. They are identified with vibrant, real Greek people who are striving and struggling. A nation and a homeland cannot exist without its people and without their dignity. Nor of course can Greece be identified with an oligarchy, closely intertwined with foreign interests.

The surrender of state’s sovereignty to the leadership of the eurozone and the IMF is the meeting point of the local “elite” and international financial capital. It is the assignment plan for public but also the private property of the Greeks, their banking system, their homes, whose protection is already lifted, even the land of the peasants. It is the plan of total poverty, misery and enslavement of the Greek people.

We are confident that the pride and patriotism of the Greeks will overcome deep frustration and discouragement that so naturally we all feel now. Creditors are indeed so merciless, that they leave us no other option if we want to survive as individuals and as a nation.

We appeal to all the peoples of the world, to all the nations, and invite them to realize that our fight is also theirs. To understand the kind of forces we face that chose to use Greece as a guinea pig.

We appeal specially to those Europeans who stood by the Greeks during the dark period of military dictatorship and ask them to prevent now the new coup organized by their governments, together with the IMF and the ECB, under the guidance of international finance capital, in order to impose the dictatorship of creditors in Greece today and across Europe tomorrow!

If the forces that are now turning a country of the European Union into an Iraq or Libya through ‘economic’ bombs prevail, they will destroy not only Greece but the whole of humanity. In front of the new totalitarianism of the “Markets”, the same, if not more dangerous than the totalitarianisms of the 1930s and 1940s, we have no choice but to unite and fight. We must do it now. Tomorrow might be too late for all of Europe, for all mankind.

Greece shall win, Democracy shall win, democratic Europe shall win.

Athens, July 29th, 2015

 

Venios Angelopoulos, Professor Emeritus of Mathematics, Athens National Polytechnic School, member of the Central Committee of SYRIZA

Dr. Yiorgos Vihas, doctor, member of the administration of the Medical Association of Athens, one of the creators of the movement of Social Medicine in Greece

Dr. Kleanthis Grivas, psychiatrist and writer

Katerina Thanopoulou, Vice-president of the Regional Administration of Attica (the major agglomeration of the Athens region), responsible for social policy, member of the Central Committee of SYRIZA

Kostas Karaiskos, editor of the newspaper “Antifonitis” in Thrace

George Kasimatis, Professor Emeritus of constitutional law, Athens University, founding member and honorary President of the International Association of Constitutional Law, legal advisor of PM Andreas Papandreou

Father Andreas Kefaloyiannis, from the historic town of Anogeia in Crete (the cradle of the Cretan revolutions and of the resistance to the Nazis during the occupation)

Yannis Kimpouropoulos, journalist

Stathis Kouvelakis, Professor of Political Science, King’s College, London, member of the Central Committee of SYRIZA

Nikos Koutsou, MP from Famagusta, one of the two Cypriot deputies resisting to the end the voting of the laws legalizing the financial coup in Cyprus, in 2013

Marios Kritikos, vice president of the General Council of ADEDY (Union of Greek Public Servants)

Dimitris Konstantakopoulos, journalist and writer, member of the editorial committee of the international review for self-management “Utopie Critique”

Lefteris Konstantinides, leading cadre of PAK, one of the main resistance formations during the military dictatorship (1967-74), ex-deputy of PASOK

Spyros Lavdiotis, economist and writer, ex high ranking official of the Central Bank of Canada

Yannis Mavros, member of the National Council for the Claiming of debts of Germany to Greece

Yiorgos Moustakis, filmmaker

Dimitris Bellantis, lawyer, Dr. in Constitutional Law, member of the Central Committee of SYRIZA

Maria Negreponti-Delivanis, Docteur d’Etat ès Sciences Economiques (Sorbonne), three times elected Dean of the University of Macedonia, Thessaloniki

Panagiotis Pantelides, economist-researcher

Dimitris Patelis, Prof. of Philosophy, Polytechnic School of Kriti

James Petras, Bartle Professor (Emeritus) of Sociology at Binghamton University, New York, ex-advisor of PM Andreas Papandreou, ex-Director of the Institute of Mediterranean Studies in Athens, advisor of various Latin Americans leaders and movements

Eleni Portaliou, Professor of Architecture, National Polytechnic School of Athens, member of the Central Committee of SYRIZA

Stathis (Stathis Stavropoulos), cartoonist

Themos Stoforopoulos, Ambassador

Μihalis Stylianou, journalist, director of the Greek emission of the French state Radio ORTF, during the military dictatorship in Greece

Dr. Aristomenis Syngelakis, Member of the National Council of Claims of the German War Debts to Greece

Yannis Schizas, writer

Fotis Terzakis, writer

Vaggelis Tsekouras, lawyer

Mikis Theodorakis, composer

Maria Fragiadaki, member of the Central Committee of SYRIZA, ex-member of the direction of GSEE (General Confederation of Workers of Greece)

Stathis Habibis, physicist

A note by the translator

(*) In 1821, eight years after the defeat of Napoleon, Greeks began their national revolution against the Ottoman Empire. It has influenced deeply all Europe and personalities like Victor Hugo, Lord Byron, German romanticists or Pushkin, among many others. Many Europeans came, fought and died for the cause of Greek Independence.

On the 28th of October 1940, Benito Mussolini delivered an ultimatum to the government of Ioannis Metaxas. Metaxas answered no and a Greek-Italian war has erupted. The Greek forces triumphed over the Italian fascists, which was the first military victory over the Axis in the II WW. Hitler had to reconsider its plans and, anxious to control the Balkans, before beginning his campaign against Soviet Russia, he invaded Greece in April 1941. His forces occupied the country after two months, but he paid an enormous price. He did not only lose some of his best elite air-borne forces in the battle of Kriti, but he lost also precious time. His forces had to attack Russia only on June 1941 and they arrived very late at the outskirts of Moscow.

In 1941-44, Greeks have developed by far the most massive armed and civilian resistance in occupied Europe, compared to the magnitutde and population of their country. They obliged the Germans to keep strong forces in Greece and they disturbed seriously the logistical support for Rommel’s troops in Africa. When the German troops begun their retreat, in October 1944, two thirds of the country were controlled by the “Temporary Government” of the “National Liberation Front” (EAM), led by the Communist Party. Its leaders, appointed by Moscow, they never oriented towards keeping the power they won by arms and they have signed the agreement of Varkiza (February 1945), disarming their forces, in application essentially of the Moscow agreement between Stalin-Molotov and Churchill-Eden (October 1944). A civil war has resulted in which communists were defeated, with the help of massive British and then American intervention. It was the beginning of the Cold War, which took a particularly hot form in Greece and of more or less authoritarian regimes in Greece, until 1974.

According to the respected (Marxist) historian Nikos Svoronos, the Resistance to Domination is the generic founding element of the modern, Greek national “project”, after 1204. If history testifies to something, it is that what happens in Greece is often the avant-courrier signal to what may happen internationally. As Churchill put it Greece is producing more history than it can consume. Geopolitically, invasions to Greece from the West, during the last 1000 years, have always preceded huge wars against the East, either Islamic or Slavic.

ΕΚΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Nα υπερασπιστούμε το ‘Όχι του ελληνικού λαού!
Να υπερασπιστούμε την πατρίδα και τη δημοκρατία!

Στις 5 Ιουλίου, ο ελληνικός λαός απέρριψε, με συντριπτική πλειοψηφία, το τελεσίγραφο των Πιστωτών, που ενεργούν ως ανελέητοι αποικιοκράτες και καταστροφείς της χώρας μας. Ζήτησε την διακοπή της μνημονιακής πορείας καταστροφής και λεηλασίας της χώρας, αποικιοποίησης της Ελλάδας, που ξεκίνησε τον Μάιο 2010.

Αυτό το ‘Όχι, που άφησε κατάπληκτη όλη την ανθρωπότητα, δόθηκε στις πιο δύσκολες συνθήκες, συνθήκες τρομοκρατίας από όλα σχεδόν τα ΜΜΕ, απειλών και εκβιασμών από τις ισχυρότερες διεθνείς δυνάμεις και αρχόμενου οικονομικού πολέμου, που οδήγησε στο κλείσιμο των τραπεζών. Είναι εφάμιλλο των μεγάλων ‘Όχι της ιστορίας μας, όπως τα ‘Οχι του 1821, του 1940, του 1941-44 και πολλών άλλων, με τα οποία ο ελληνικός λαός διατήρησε την αξιοπρέπεια, τον πολιτισμό και τις πιο βασικές ηθικές προϋποθέσεις της ύπαρξής του ως συγκροτημένο έθνος.

Σύμφωνα με τις πιο βασικές αρχές του πολιτεύματός μας, αυτό το ‘Όχι υπερέχει όλων των αποφάσεων της κυβέρνησης και της Βουλής. ‘Όλα τα ελληνικά κρατικά όργανα και τα ευρωπαϊκά, οφείλουν να το σεβαστούν, πόσο μάλλον που απολύτως τίποτα δεν μεταβλήθηκε από τις συνθήκες που επικρατούσαν στις 5 Ιουλίου (αν κάτι έγινε είναι ότι επιδεινώθηκαν οι όροι που επιβάλλουν οι Δανειστές στον ελληνικό λαό).

Η απόφαση ενός δημοψηφίσματος αλλάζει μόνο με άλλο δημοψήφισμα. Η τήρηση αυτών των κανόνων, ο σεβασμός της άμεσης έκφρασης της βούλησης του ελληνικού λαού και της ουσίας του πολιτεύματός μας, δεν είναι μόνο ένα σοβαρό νομικό, πολιτικό και οικονομικό θέμα. Είναι η βασικότερη προϋπόθεση για τη διατήρηση της δημοκρατίας στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Είναι ο μόνος δρόμος για να διατηρηθεί η ειρήνη στην ελληνική κοινωνία.

Είναι επιπλέον ο μόνος δρόμος για να εξασφαλισθεί η ηθική και υλική μας επιβίωση, για να επιζήσει η Ελλάδα ως κοινωνική, πολιτική και πολιτισμική ταυτότητα. Τα τελευταία πέντε χρόνια αποδείχθηκε, με τον πιο απόλυτο και τραγικό τρόπο, ότι τα προγράμματα αυτά, που επιβλήθηκαν από την Τρόικα (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ) στον ελληνικό λαό (με τη συγκατάθεση ελληνικών κυβερνήσεων που παραβίασαν μαζικά το Σύνταγμα, την βούληση των εκλογέων, το ευρωπαϊκό και το διεθνές δίκαιο), δεν οδήγησαν παρά στη μεγαλύτερη οικονομική και κοινωνική καταστροφή που σημειώθηκε στην Ευρώπη μετά το 1945. Είναι προγράμματα δολοφονίας της χώρας μας!

Η συνέχιση του προγράμματος αυτού επί μιας χώρας που έχει ήδη υποστεί πρωτοφανή καταστροφή θα την οδηγήσει σε πλήρη αποσύνθεση και διάλυση σε όλα τα επίπεδα. Ούτε άλλωστε αυτοί που ψήφισαν στη Βουλή τα απάνθρωπα μέτρα που επιβάλλει η τελευταία, έκδηλα παράνομη και αντισυνταγματική «συμφωνία», δεν επικαλέστηκαν πειστικά κάποιο πλεονέκτημά της. Το μόνο τους επιχείρημα είναι «δεν έχουμε άλλη λύση, πρέπει να σκύψουμε το κεφάλι, να παραδοθούμε». Ουσιαστικά, μας ζητάνε να αυτοκτονήσουμε ως χώρα και ως λαός.

Ο ελληνικός λαός, όλοι οι ‘Ελληνες πολίτες και η παγκόσμια κοινή γνώμη παρακολούθησαν εμβρόντητοι όσα συνέβησαν μετά το δημοψήφισμα. Ακόμα και σήμερα το μυαλό του ανθρώπου δυσκολεύεται να καταλάβει πως, μια κυβέρνηση που ζήτησε και πήρε, μια συντριπτική εντολή αντίστασης από τον ελληνικό λαό άρχισε, ουσιαστικά μόλις έκλεισαν οι κάλπες, να ενεργεί ωσάν να είχε κερδίσει το Ναι. Δυσκολεύεται να καταλάβει πως, πέντε μέρες αργότερα, και χωρίς να έχει αλλάξει απολύτως τίποτα στις συνθήκες που επικρατούσαν στις 5 Ιουλίου, συνομολόγησε με εξευτελιστικές διαδικασίες, μια ταπεινωτική και καταστροφική για την Ελλάδα «συμφωνία». Μια «συμφωνία» που δεν τόλμησε να υποβάλλει στη Βουλή για κύρωση, όπως ορίζει το Σύνταγμα, αλλά υπέβαλε για ψήφιση, όπως έκανε και τον Μάη του 2010 η τότε κυβέρνηση, ένα νομοσχέδιο που βάφτισε «συμφωνία», όπως τότε το βάφτισαν «Μνημόνιο». Ο εξευτελισμός της Ελλάδας και του Συντάγματος ολοκληρώθηκε συμβολικά με τη δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως του νόμου με τα μέτρα, που ψήφισε η Βουλή, με τοποθετημένο πάνω από τον νόμο και από το όνομα του Προέδρου της Δημοκρατίας ανυπόγραφου, χωρίς να έχει ψηφιστεί από τη Βουλή, του κειμένου της «συμφωνίας στα αγγλικά και ελληνικά», δίκην πίνακα εντολών ανώτερης εξουσίας.

Στην προσπάθειά της να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα και να εξηγήσει τις οβιδιακές της μεταμορφώσεις, η κυβέρνηση έγινε τώρα ο κύριος προπαγανδιστής όλων των επιχειρημάτων του Ναι. Ενσταλλάσει η ίδια τον φόβο και τον πανικό στους ‘Ελληνες πολίτες. ’Εβαλε το κύρος που της έδωσε η προηγούμενη, αντιμνημονιακή στάση της, αλλά και το κύρος μιας αριστεράς, που έδωσε στο παρελθόν ηρωϊκούς αγώνες, στην υπηρεσία δυνάμεων που θέλουν να διαλύσουν το ηθικό του ελληνικού λαού, να τον πείσουν ότι το κράτος του είναι τελείως ανίσχυρο, ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα άλλο από το να παραδώσει αμαχητί την εθνική και λαϊκή κυριαρχία του στους Πιστωτές και να ελπίσει στο έλεός τους. ‘Ελεος που, όπως έμαθαν οι ‘Ελληνες, με τίμημα τη διάλυση της χώρας μας την τελευταία πενταετία, δεν υπάρχει καν.

Αυτά που λέει σήμερα η κυβέρνηση, τα έλεγαν πριν το δημοψήφισμα οι χρεωκοπημένοι πολιτικοί και τα κόμματα που φέρουν την ιστορική ευθύνη της διάλυσης και υποδούλωσης της Ελλάδας. Οι ‘Ελληνες τα αγνόησαν, δίνοντας στην κυβέρνησή τους το ‘Όχι που ζήτησε, αλλά δεν ξέρουμε αν ήθελε. Το να επαναλαμβάνει όμως, ο ίδιος ο «αρχηγός» των αντιμνημονιακών τέτοια επιχειρήματα, γεμίζει φόβο, αμφιβολίες και σύγχυση την πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών. Στα άμεσα, υλικά και αντικειμενικά αποτελέσματα της συνθηκολόγησης, προστίθεται η ηθική αποσύνθεση του έθνους, η κατάρρευση του ηθικού, της αυτοπεποίθησης και αυτοεκτίμησής του!

Λέει βέβαια ο Πρωθυπουργός, όπως και οι προκάτοχοί του: «Δεν υπάρχει εναλλακτική λύση, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα». Αυτό δεν είναι αλήθεια. Θα ήταν αξιόπιστο ένα τέτοιο επιχείρημα, μόνο αν στη μάχη για την υπεράσπιση της κυριαρχίας της πατρίδας του, της δημοκρατίας, των δικαιωμάτων του ανθρώπου, είχε χρησιμοποιήσει όλα τα όπλα που διέθετε η Ελλάδα, όπλα που δεν χρησιμοποίησε και επιμελώς απέκρυψε. ‘Όταν έχεις λαό αποφασισμένο πίσω σου, πάντα υπάρχει εναλλακτική λύση! Και πάντως, ο πρώτος υπεύθυνος και αρμόδιος να οργανώσει την άμυνα του κράτους και του λαού μας που δέχονται επίθεση και πόλεμο – και επίθεση και πόλεμο δέχονται οι ‘Ελληνες και το κράτος τους εδώ και πέντε χρόνια- είναι ο ίδιος ο Πρωθυπουργός και η κυβέρνηση. Αυτοί πρέπει να ενθαρρύνουν, όχι να πανικοβάλλουν. Να βάλουν στην υπηρεσία του απειλούμενου κράτους και λαού όλα τα μέσα στη διάθεσή τους. Και όχι βέβαια να διατάσσουν έμφοβοι αποστρατεία του λαού και του κράτους τη στιγμή της εχθρικής επίθεσης!

Γιατί άλλωστε επί δυόμισυ χρόνια, από τις εκλογές του 2012 μέχρι τις εκλογές του 2015, ο Πρωθυπουργός και τα κόμματα που κυβερνούν δεν προετοιμάστηκαν για το πολύ πιθανό ενδεχόμενο μιας σύγκρουσης με τους πιστωτές; Γιατί δεν το έκαναν ούτε όταν φάνηκε καθαρά ότι δεν επρόκειτο να προκύψει τίποτα από τις διαπραγματεύσεις; Γιατί ξόδεψαν τα κρατικά αποθεματικά για να διατηρήσουν πέντε μήνες μια παρωδία «διαπραγματεύσεων»; Γιατί παραπλανούσαν και καθησύχαζαν τον ελληνικό λαό πριν και μετά τις εκλογές, αντί να τον προετοιμάζουν; Γιατί, όχι μόνο δεν αναζήτησαν χρηματοδοτική βοήθεια διεθνώς, εκτός ΕΕ, αλλά και την απέκλεισαν με επανειλημμένες δηλώσεις τους; Ποιών τις διαβεβαιώσεις αφρόνως εμπιστεύτηκαν; Για ποιον ακριβώς λόγο ευχαριστούν τώρα τις Ηνωμένες Πολιτείες; Αυτά είναι μερικά μόνο από τα αμείλικτα ερωτήματα που τους θέτει ο Λαός και η Ιστορία.

Καλούμε τον ελληνικό λαό, αυτές τις τραγικές στιγμές της ιστορίας μας, να μη το βάλει κάτω, να διατηρήσει το θάρρος και την ευθυκρισία του. Να μην επιτρέψει να του σπάσουν ξανά την αυτοπεποίθηση και την αυτοεκτίμησή του, την εμπιστοσύνη του στις αστείρευτες, ιστορικά αποδεδειγμένες δυνάμεις του. Να μη λυγίσει.

Οι πατεράδες και οι μανάδες μας, οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας έζησαν τη γερμανική κατοχή. ‘Εζησαν την πείνα του χειμώνα του 1941-42. Επιβίωσαν όμως, αντιστάθηκαν και νίκησαν τον κατακτητή. ‘Ετσι θα γίνει και τώρα.

Καλούμε τους ‘Ελληνες πολίτες να οργανωθούν και να παλέψουν άμεσα για να βοηθήσουν τους πιο αδύνατους να αντιμετωπίσουν την πείνα, την αρρώστια, την ανέχεια, για να στηρίξουμε την αξιοπρέπεια των ανθρώπων. Να συνδράμουμε πρώτα από όλα αυτούς που δεν έχουν ηλεκτρικό ρεύμα στα σπίτια τους, ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι τους, τα φάρμακα που χρειάζονται!

Καλούμε τους ‘Ελληνες πολίτες να βάλουν πλάτη για να μη διαλυθούν, από το τρίτο και χειρότερο μνημόνιο, οι πιο βασικές λειτουργίες της κοινωνίας και του κράτους.

Τους καλούμε να αντισταθούν, όπου μπορούν και όπως μπορούν, στην επιβολή των νέων αντιλαϊκών μέτρων. Αυτή η χώρα είναι δική μας. Δεν θα την παραδώσουμε.

Καλούμε τον ελληνικό λαό να βγάλει τα οδυνηρά αλλά αναγκαία συμπεράσματα από την εμπειρία του και να οικοδομήσει ένα σοβαρό και αξιόπιστο μέτωπο αντίστασης, να μην ξαναεμπιστευτεί τυφλά αυτοσχέδιους σωτήρες, τυχοδιώκτες και καιροσκόπους. Δεν υπάρχει πιο μεγάλο εθνικό και λαϊκό καθήκον σήμερα από τη διακοπή του συνολικού δανειακού προγράμματος καταστροφής και υποδούλωσης της χώρας. Είναι προτιμότερο η διακοπή αυτή να γίνει συμφωνημένα, από κοινού με τις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής ‘Ενωσης. Αν δεν μπορεί όμως να γίνει έτσι, πρέπει να γίνει μονομερώς. Δεν έχουμε άλλο δρόμο για να σωθούμε, ούτε την πολυτέλεια για καινούριες αυταπάτες! Δεν υπάρχει άλλος δρόμος για να σωθεί η Ελλάδα από ολοκληρωτική καταστροφή, να σωθεί με δυνάμεις ικανές να κρατήσουν τον κοινωνικό ιστό της πατρίδας μας και τον πολυτιμότερο θησαυρό που έχει, το ζωντανό κεφάλαιο των νέων, που χάνεται σήμερα στον δρόμο της μετανάστευσης.

Για να μπορέσει να γίνει αυτό, χρειάζεται η καθολική κινητοποίηση του ελληνικού λαού, χωρίς ιδιοτέλειες, μικροκομματισμούς, εύκολα συνθήματα και καιροσκοπισμούς. Χρειάζεται η αναζήτηση ερεισμάτων και συμμαχιών σε όλα τα σημεία του ορίζοντα, χωρίς αποκλεισμούς. Χρειάζεται θάρρος, ανιδιοτέλεια και σοβαρότητα. Καταστραφήκαμε από τα εύκολα συνθήματα, τους πολιτικαντισμούς, τις κραυγές χωρίς περιεχόμενο, τους τυχοδιώκτες, την καιροσκοπική εκμετάλλευση της τραγωδίας του λαού μας. Χρειαζόμαστε επιστημονικά άρτια επεξεργασία των εναλλακτικών, πλατιά και σοβαρή συζήτηση στην ελληνική κοινωνία και στους ‘Ελληνες του εξωτερικού για τις λύσεις που έχουμε και το που πάμε ως έθνος.

Ο Δαυίδ μπορεί να νικήσει τον Γολιάθ. Αλλά πρέπει να είναι πιο σοβαρός, πειθαρχημένος και έξυπνος από τον Γολιάθ. Σήμερα, ο ελληνικός λαός πληρώνει πανάκριβο, τεράστιο τίμημα, όπως και τόσες άλλες φορές στην ιστορία του, γιατί οι λεγόμενες αντιμνημονιακές δυνάμεις και τα δύο κόμματα που κυβερνούν, ακριβώς γιατί επαγγέλθηκαν τη διακοπή της μνημονιακής πορείας, δεν έπραξαν το καθήκον τους, δεν προετοιμάστηκαν και δεν προετοίμασαν το λαό, κινήθηκαν συχνά με πνεύμα καιροσκοπισμού και μικροκομματισμού, εμπιστεύτηκαν διαβεβαιώσεις και συμβουλές ξένων, που σε όλη την ιστορική διαδρομή μας απέδειξαν ότι δεν είναι φίλοι μας.

Η πατρίδα μας δεν κινδύνευσε όταν ο λαός, ενωμένος σε μια γροθιά, αγωνίστηκε για την ανεξαρτησία και την προκοπή του. Κινδύνευσε πάντα και καταστράφηκε συχνά, όταν οι δυνάμεις της ξένης εξάρτησης πήραν το πάνω χέρι.

Καλούμε ιδιαίτερα τα κοινωνικά στρώματα που κατάφεραν, μέσα στον καιρό της κρίσης, να διατηρήσουν παρόλα αυτά κάποιες καταθέσεις και κάποια εχέγγυα υλικής άνεσης και ασφάλειας, να συνειδητοποιήσουν ότι παίζουν με τον φόβο τους για το τι μπορεί να σημαίνει μια σύγκρουση, αλλά δεν τους λένε τι θα συμβεί αν συνεχιστεί η σημερινή πορεία της χώρας. Σίγουρα, κάθε άμυνα, κάθε αντίσταση, κάθε αγώνας είναι σύγκρουση με τις ισχυρότερες δυνάμεις της καταστροφής και της υποδούλωσης. Σίγουρα, κάθε σύγκρουση έχει κινδύνους για τους αγωνιστές. ‘Ερχονται όμως στη ιστορία στιγμές που η σύγκρουση γίνεται απαραίτητη για να σωθεί η πατρίδα, ο λαός, ο πολιτισμός του και οι επόμενες γενηές. Για να σωθεί η αξία και η αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Σε κάθε αγνό αγώνα, οι αγωνιστές κλείνουν τα αυτιά τους και στους ευχάριστους και στους τρομοκρατικούς ήχους των σειρήνων του κατακτητή.

‘Ένα από τα πιο απάνθρωπα όπλα που χρησιμοποιούν σήμερα οι κάθε είδους κατακτητές είναι η «συντεταγμένη χρεωκοπία», που συνήθως ψευδεπίγραφα ονομάζεται «βοήθεια αλληλεγγύης». Είναι από τα πιο απάνθρωπα όπλα, γιατί εξαρθρώνει ολοκληρωτικά ένα λαό και τις επόμενες γενηές του. Το όπλο αυτό, που χρησιμοποιούν κατά του ελληνικού λαού από το 2010, οδηγεί στον πλήρη αφανισμό της Ελλάδας ως εθνικού κράτους, ως κοινωνίας, ως ιστορικής και πολιτισμικής ταυτότητας, μαζί με τις επόμενες γενηές της. Αυτή τη χρεοκοπία μας έχουν επιβάλλει σήμερα, αυτήν έχουμε και αυτή συμφώνησε η σημερινή μας πολιτική ηγεσία με τους δανειστές μας να συνεχίσουν και να διαιωνίσουν. Ο ελληνικός λαός δεν πρέπει να το επιτρέψει.

Αν οι πιστωτές νικήσουν, θα τα πάρουν όλα κι από αυτούς που σήμερα κάτι διαθέτουν. Η Κυρία Μέρκελ μόνο τον θεσμό της δουλείας δεν έχει δοκιμάσει να εφαρμόσει στη χώρα μας. Ίσως βέβαια κι αυτό έγινε γιατί πέτυχε να επιβάλλει τα «ισοδύναμά» του. ‘Οσοι διαθέτουν ακόμα κάτι από τις οικονομίες και τον ιδρώτα τους, όσοι ‘Ελληνες έχουν επιχειρήσεις, μικρές, μεσαίες ή μεγάλες, πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι θα φύγουν από τα ελληνικά χέρια τους, ότι σκοπός των δανειστών είναι να περάσουν αυτές και ολόκληρη η αγορά στα χέρια των πολυεθνικών επιχειρήσεων και του κερδοσκοπικού χρηματιστικού κεφαλαίου.

Η επιβολή αυτής της συμφωνίας και μάλιστα η εφαρμογή της από μια κυβέρνηση που μιλά στο όνομα της αριστεράς, συνιστά πλήρη κατίσχυση του νεοφιλελευθερισμού, στην πιο ακραία του μορφή. Συνιστά ολοσχερή κατάργηση των κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων, απαξίωση των ήδη πληγέντων μεσαίων στρωμάτων, καταστροφή αγροτών και ανέργων.

Η προστασία του κοινωνικού κράτους και των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων, η κοινωνική και οικονομική αναδιανομή δεν είναι μια πολυτέλεια. Είναι η πιο απόλυτη, η πιο ζωτική προϋπόθεση για τη σωτηρία της πατρίδας. Το έθνος, η πατρίδα δεν είναι αφηρημένες έννοιες, ταυτίζονται με τον ζωντανό, υπαρκτό ελληνικό λαό που μοχθεί και αγωνίζεται. Ούτε μπορεί να υπάρχει έθνος και πατρίδα χωρίς τον λαό και χωρίς την αξιοπρέπειά του. Ούτε φυσικά μπορεί να ταυτίζεται η Ελλάδα με μια ολιγαρχία, άρρηκτα συνδεδεμένη με ξένα συμφέροντα.

Η παράδοση της κρατικής κυριαρχίας στην ηγεσία της ευρωζώνης και το ΔΝΤ είναι ο τόπος συνάντησης της ντόπιας «ελίτ» με το διεθνές χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο. Είναι το σχέδιο εκχώρησης της δημόσιας, αλλά και της ιδιωτικής περιουσίας των Ελλήνων, του τραπεζικού τους συστήματος, των πρώτων κατοικιών τους, που ήδη αίρεται η προστασία τους, ακόμα και της γης των αγροτών στους δανειστές. Είναι το σχέδιο της πλήρους φτωχοποίησης, της εξαθλίωσης και του εξανδραποδισμού του ελληνικού λαού.

Είμαστε βέβαιοι ότι το φιλότιμο και ο πατριωτισμός των Ελλήνων θα νικήσουν τη βαθειά απογοήτευση και την αποθάρρυνση που είναι τόσο φυσικό να νοιώθουμε όλοι μας τώρα. Οι Πιστωτές είναι άλλωστε τόσο ανελέητοι, που δεν μας αφήνουν κανένα άλλο περιθώριο, αν θέλουμε να επιβιώσουμε, ως άτομα και ως λαός.

Απευθυνόμαστε σε όλους τους λαούς του κόσμου και τους καλούμε να συνειδητοποιήσουν ότι ο δικός μας αγώνας είναι και δικός τους. Να καταλάβουν το είδος των δυνάμεων που αντιμετωπίζουμε και που διάλεξαν την Ελλάδα ως πειραματόζωο.

Απευθυνόμαστε ιδιαίτερα στους Ευρωπαίους που συμπαραστάθηκαν στους ‘Ελληνες κατά τη διάρκεια της μαύρης περιόδου της στρατιωτικής δικτατορίας και τους ζητάμε να εμποδίσουν τώρα το πραξικόπημα που οργανώνουν οι κυβερνήσεις τους, μαζί με το ΔΝΤ και την ΕΚΤ, υπό την καθοδήγηση του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου, για να επιβάλλουν τη δικτατορία των Πιστωτών στην Ελλάδα σήμερα, σε όλη την Ευρώπη αύριο!

Οι δυνάμεις που σχεδίασαν και μετατρέπουν τώρα μια χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε Ιράκ ή Λιβύη με «οικονομικούς βομβαρδισμούς», αν επικρατήσουν, θα καταστρέψουν όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά ολόκληρη την ανθρωπότητα. Μπροστά στον νέο ολοκληρωτισμό των «Αγορών», το ίδιο, αν όχι περισσότερο επικίνδυνο από τους ολοκληρωτισμούς των δεκαετιών του 1930 και του 1940, δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να ενωθούμε και να πολεμήσουμε. Πρέπει να το κάνουμε τώρα. Αύριο κινδυνεύει να είναι πολύ αργά για όλη την Ευρώπη, για όλη την ανθρωπότητα.
Η Ελλάδα θα νικήσει, η Δημοκρατία θα νικήσει, η δημοκρατική Ευρώπη θα νικήσει!

Αθήνα, 29 Ιουλίου 2015

 

Βένιος Αγγελόπουλος, Ομότιμος Καθηγητής Μαθηματικών, Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ

Δρ. Γιώργος Βήχας, καρδιολόγος, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, εκ των εμπνευστών και ιδρυτών του Κοινωνικού Ιατρείου Ελληνικού

Δρ. Κλεάνθης Γρίβας, ψυχίατρος

Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη, Οικονομολόγος, τρεις φορές εκλεγείσα Πρύτανης Ομότιμη Καθηγήτρια στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

Κατερίνα Θανοπούλου, εκπαιδευτικός ειδικής αγωγής, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ

Μίκης Θεοδωράκης, Μουσικοσυνθέτης

Κώστας Καραϊσκος, εκδότης εφημερίδας «Αντιφωνητής» Θράκης

Γιώργος Κασιμάτης, ομότιμος Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Πανεπιστημίου Αθηνών, ιδρυτικό μέλος και επίτιμος Πρόεδρος της Διεθνούς ‘Ενωσης Συνταγματικού Δικαίου, πρώην νομικός σύμβουλος του Πρωθυπουργού Ανδρέα Γ. Παπανδρέου

Παπα-Αντρέας Κεφαλογιάννης από τα Ανώγεια της Κρήτης

Γιάννη Κιμπουρόπουλος, δημοσιογράφος

Στάθης Κουβελάκης, Καθηγητής, King’s College, Λονδίνο, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ

Νίκος Κουτσού, Βουλευτής Αμμοχώστου, o ένας εκ των δύο Κυπρίων βουλευτών που αντιτάχθηκαν μέχρι τέλους στα Μνημόνια της Κύπρου

Μάριος Κρητικός, αντιπρόεδρος του Γενικού Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ

Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος, δημοσιογράφος και συγγραφέας, συντονιστής της «Πρωτοβουλίας των Δελφών», μέλος της συντακτικής επιτροπής της διεθνούς επιθεώρησης για την αυτοδιαχείριση, «Utopie Critique» («Κριτική Ουτοπία»)

Σπύρος Λαβδιώτης, οικονομολόγος, συγγραφέας

Γιάννης Μαύρος, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Γερμανικών Οφειλών προς την Ελλάδα

Γιώργος Μουστάκης, σκηνοθέτης

Δημήτρης Μπελλαντής, Δρ. Συνταγματικού Δικαίου, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ

Παναγιώτης Παντελίδης, οικονομολόγος-ερευνητής

Δημήτρης Πατέλης, αν. Καθηγητής Φιλοσοφίας, Πολυτεχνείο Κρήτης

Τζέιμς Πέτρας, Bartle ομότιμος Καθηγητής Κοινωνιολογίας του Binghamton University της Νέας Υόρκης, πρώην σύμβουλος του Πρωθυπουργού Ανδρέα Γ. Παπαδρέου, πρώην διευθυντής του Ιδρύματος Μεσογειακών Μελετών, συνεργάτης μιας πλειάδας ηγετών και κινημάτων της Λατινικής Αμερικής

Ελένη Πορτάλιου, Καθηγήτρια Αρχιτεκτονικής, Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ

Στάθης, Στάθης Σταυρόπουλος, σκιτσογράφος

Θέμος Στοφορόπουλος, Πρέσβης

Μιχάλης Στυλιανού, δημοσιογράφος, διευθυντής της ελληνικής εκπομπής της Κρατικής Γαλλικής Ραδιοφωνίας κατά τη διάρκεια της ελληνικής στρατιωτικής δικτατορίας

Δρ. Αριστομένης Συγγελάκης, Μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα

Γιάννης Σχίζας, συγγραφέας

Φώτης Τερζάκης, συγγραφέας

Βαγγέλης Τσεκούρας, δικηγόρος

Μαρία Φραγκιαδάκη, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, πρώην μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδας

Στάθης Χαμπίμπης, φυσικός

Mail επικοινωνίας με τους υπογράφοντες defend.democracy.in.Greece@gmail.com

H ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΩΝ ΔΕΛΦΩΝ ― ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, οι ευρωπαϊκοί θεσμοί και το ΔΝΤ, δρώντας σε στενή συμμαχία, αν όχι υπό τον άμεσο έλεγχο των μεγάλων διεθνών τραπεζών και άλλων χρηματοπιστωτικών οργανισμών, ασκούν τώρα μέγιστη πίεση, χρησιμοποιώντας και ανοιχτές απειλές, εκβιασμούς και μια εκστρατεία συκοφαντίας και τρόμου εναντίον της πρόσφατα εκλεγμένης ελληνικής κυβέρνησης και εναντίον του ελληνικού λαού.

Ζητάνε από την εκλεγμένη κυβέρνηση της Ελλάδας να συνεχίσει το πρόγραμμα «διάσωσης» και τις υποτιθέμενες «μεταρρυθμίσεις», που επεβλήθησαν σε αυτή τη χώρα από τον Μάιο 2010, θεωρητικά για να τη «βοηθήσουν» και να τη σώσουν».

Ως αποτέλεσμα αυτού του προγράμματος, η Ελλάδα υπέστη την μακράν σοβαρότερη οικονομική, κοινωνική και πολιτική καταστροφή στην ιστορία της Δυτικής Ευρώπης μετά το 1945. ‘Εχασε το 27% του ΑΕΠ της, ποσοστό που υπερβαίνει τις υλικές απώλειες της Γαλλίας ή της Γερμανίας κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το βιοτικό επίπεδο έπεσε βίαια. Το σύστημα κοινωνικής πρόνοιας σχεδόν κατεστράφη. Οι ‘Ελληνες έχασαν κοινωνικά δικαιώματα που κέρδισαν με έναν αιώνα αγώνων. Ολόκληρα κοινωνικά στρώματα κατεστράφησαν πλήρως, όλο και περισσότεροι ‘Ελληνες πέφτουν από τα μπαλκόνια τους για να τερματίσουν μια ζωή αθλιότητας και απελπισίας. Κάθε ταλαντούχο άτομο που μπορεί να το κάνει φεύγει από τη χώρα. Η Δημοκρατία, υπό την εξουσία μιας «Τρόικας» που δρα ως συλλογικός οικονομικός δολοφόνος, είδος «Δικαστηρίου» του Κάφκα, μετετράπη σε τύπο χωρίς περιεχόμενο, στην ίδια τη χώρα που γεννήθηκε. Οι ‘Ελληνες ζουν σήμερα το ίδιο αίσθημα ανασφάλειας για όλες τις βασικές συνθήκες της ζωής τους που έζησαν οι Γάλλοι το 1940, οι Γερμανοί το 1945, οι Σοβιετικοί το 1991. Ταυτόχρονα, τα δύο προβλήματα που υποτίθεται αυτό το πρόγραμμα θα αντιμετώπιζε, το ελληνικό δημόσιο χρέος και η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας έχουν, και τα δύο, σοβαρά επιδεινωθεί.
Τώρα, οι ευρωπαϊκοί θεσμοί και οι κυβερνήσεις αρνούνται ακόμα και τις πιο λογικές, τις πιο στοιχειώδεις, ελάχιστες παραχωρήσεις στην κυβέρνηση της Αθήνας, αρνούνται να δώσουν ακόμα και μια φόρμουλα διάσωσης των προσχημάτων, αν θα μπορούσε να υπάρξει τέτοια φόρμουλα. Θέλουν την πλήρη παράδοση του ΣΥΡΙΖΑ, θέλουν την ταπείνωσή του, την καταστροφή του. Αρνούμενοι στον ελληνικό λαό κάθε δημοκρατική και ειρηνική διέξοδο από την κοινωνική και εθνική τραγωδία του, σπρώχνουν την Ελλάδα στο χάος, αν όχι στον εμφύλιο πόλεμο. Στην πραγματικότητα, ήδη άλλωστε τώρα, διεξάγεται στο εσωτερικό της χώρας ένας ακήρυκτος εμφύλιος πόλεμος ενάντια στους απροστάτευτους, τους άρρωστους, τους νέους και τους ηλικιωμένους, τους πιο αδύνατους και τους πιο άτυχους.

Θέλουμε να εκφράσουμε την ολοκληρωτική, χωρίς όρους συμπαράστασή μας στον αγώνα του ελληνικού λαού για την αξιοπρέπειά του, για την εθνική και κοινωνική του σωτηρία, για την απελευθέρωσή του από τα απαράδεκτα νεοαποικιακά δεσμά που η «Τρόικα» επιχειρεί να επιβάλλει σε αυτή την ευρωπαϊκή χώρα. Καταγγέλλουμε τις παράνομες και απαράδεκτες συμφωνίες που διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις υποχρεώθηκαν να υπογράψουν, υπό απειλή και εκβιασμό, κατά παράβαση όλων των ευρωπαϊκών συνθηκών, της Χάρτας του ΟΗΕ και του ελληνικού συντάγματος. Καλούμε τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και τους θεσμούς να σταματήσουν αμέσως την ανεύθυνη και/ή εγκληματική πολιτική εναντίον της Ελλάδας και να υιοθετήσουν ένα γενναιόδωρο πρόγραμμα έκτακτης ανάγκης για να υποστηρίξουν την ανάταξη της ελληνικής οικονομίας και να αντιμετωπίσουν την ανθρωπιστική καταστροφή που ήδη ξεσπάει σε αυτή τη χώρα.

Καλούμε επίσης όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς να αντιληφθούν ότι αυτό που κρίνεται στην Ελλάδα δεν είναι μόνο οι ελληνικοί μισθοί και συντάξεις, τα ελληνικά σχολεία και νοσοκομεία ή ακόμα και το μέλλον αυτού του ιστορικού έθνους όπου γεννήθηκε η ίδια η έννοια της «Ευρώπης». Αυτό που διακυβεύεται στην Ελλάδα είναι επίσης οι ισπανικοί, οι ιταλικοί, ακόμα και οι γερμανικοί μισθοί, συντάξεις, κοινωνικό κράτος. Είναι η ίδια η μοίρα του ευρωπαϊκού κοινωνικού κράτους, της ευρωπαϊκής δημοκρατίας, η μοίρα της Ευρώπης. Σταματήστε να πιστεύετε τα μέσα που παρακολουθείτε, που σας λένε τα γεγονότα, μόνο για να μειώσουν το νόημά τους. Ελέγξτε ανεξάρτητα τι σας λένε οι πολιτικοί σας και τα μέσα σας. Θέλουν να δημιουργήσουν και δημιούργησαν μια ψευδαίσθηση σταθερότητας. Μπορεί να ζείτε στη Λισσαβώνα ή στο Παρίσι, στη Φρανκφούρτη ή στη Στοκχόλμη, μπορεί να νομίζετε ότι βρίσκεστε σε σχετική ασφάλεια. Μην έχετε τέτοιες αυταπάτες. Πρέπει να κυττάξετε στην Ελλάδα για να δείτε εκεί το μέλλον που οι δικές σας ελίτ ετοιμάζουν για σας, για όλους μας και για τα παιδιά μας. Είναι πολύ πιο εύκολο και πολύ πιο έξυπνο να τους σταματήσετε τώρα, παρά θα είναι αργότερα. ‘Όχι μόνο οι ‘Ελληνες, αλλά όλοι μας και τα παιδιά μας θα πληρώσουμε ένα τεράσδτιο τίμημα, αν επιτρέψουμε στις κυβερνήσεις μας να ολοκληρώσουν την κοινωνική σφαγή ενός ολόκληρου ευρωπαϊκού έθνους.

Απευθυνόμαστε ιδιαίτερα στον γερμανικό λαό. Δεν ανήκουμε σε αυτούς που συνεχώς υπενθυμίζουν στους Γερμανούς το παρελθόν για να τους κρατάνε σε «κατώτερη» θέση, στη «δεύτερη κατηγορία», ή για να χρησιμοποιούν τον «παράγοντας της ενοχής» με κακόβουλες επιδιώξεις. Εκτιμούμε τις οργανωτικές και τεχνολογικές ικανότητες του γερμανικού λαού, τις αποδεδειγμένες δημοκρατικές και ιδιαίτερα τις ευαισθησίες του στα θέματα της οικολογίας και της ειρήνης. Θέλουμε και χρειαζόμαστε τον γερμανικό λαό ως έναν από τους κύριους πρωταγωνιστές για την οικοδόμηση μιας άλλης, ευημερούσας, ανεξάρτητης δημοκρατικής Ευρώπης, ενός πολυπολικού κόσμου.

Οι Γερμανοί ξέρουν καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο στην Ευρώπη, που μπορεί να οδηγήσει και όντως οδήγησε στο παρελθόν η τυφλή υπακοή σε ανεύθυνους ηγέτες. Ξέρουν καλύτερα από τον καθένα, πόσο εύκολο είναι να αρχίσεις μια εκστρατεία με θριαμβολογίες, μόνο και μόνο για να καταλήξεις περιτριγυρισμένος από ερείπια. Δεν τους καλούμε να συμφωνήσουν με τη δική μας γνώμη. Τους ζητάμε απλά να σκεφτούν σε βάθος τη γνώμη τέτοιων διακεκριμένων ηγετών τους όπως για παράδειγμα ο Helmut Schmitt, τους ζητάμε να ακούσουν τη φωνή του μεγαλύτερου από τους σύγχρονους ποιητές τους, του Günter Grass, την τρομερή προφητεία που εξέπεμψε για την Ελλάδα και την Ευρώπη, λίγα χρόνια πριν τον θάνατό του.

Σας καλούμε εσάς, τον γερμανικό λαό, να σταματήσει αυτή τη συμμαχία του Φάουστ, ανάμεσα στις γερμανικές πολιτικές ελίτ και το διεθνές Χρήμα. Καλούμε τον γερμανικό λαό να μην επιτρέψει στην κυβέρνησή του να συνεχίσει να κάνει στους ‘Ελληνες, ακριβώς αυτό που οι Σύμμαχοι έκαναν στους Γερμανούς μετά τη νίκη στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μην αφήσετε τις ελίτ σας και τους ηγέτες σας να μετατρέψουν ολόκληρη την ήπειρο και τελικά και την ίδια τη Γερμανία, σε μια Αποικία του Χρήματος.

Πιο πολύ από ποτέ χρειαζόμαστε τώρα επειγόντως μια ριζική αναδιάρθρωση του ευρωπαϊκού χρέους, σοβαρά μέτρα για τον έλεγχο των δραστηριοτήτων του χρηματοπιστωτικού τομέα, ένα «σχέδιο Μάρσαλ» για την ευρωπαϊκή περιφέρεια, μια θαραλλέα αναθεώρηση και επανεκκίνηση του ευρωπαϊκού σχεδίου που, στην παρούσα μορφή του, έχει αποδειχθεί μη βιώσιμο. Πρέπει να βρούμε τώρα το κουράγιο να το κάνουμε αυτό, αν θέλουμε να αφήσουμε μια καλύτερη Ευρώπη στα παιδιά μας, όχι μια Ευρώπη σε ερείπια, σε συνεχή χρηματιστικούς, αν όχι ανοιχτά στρατιωτικούς πολέμους ανάμεσα στα έθνη της.

Δελφοί, 21 Ιουνίου 2015

Η παραπάνω διακήρυξη υιοθετήθηκε από σχεδόν όλους τους συμμετέχοντες στη διεθνή συνάντηση των Δελφών με θέμα τις εναλλακτικές στον ευρωφιλελευθερισμό και τις σχέσεις ΕΕ/Ρωσίας, όπως επίσης και από έναν αριθμό προσωπικοτήτων που δεν μπόρεσαν να παρευρεθούν, αλλά στήριξαν την «Πρωτοβουλία των Δελφών». Ο κατάλογος όσων την υπογράφουν ακολουθεί. Σε αυτόν υπάρχουν ονόματα όχι μόνο πολιτών της ΕΕ, αλλά επίσης της Ελβετίας και της Ρωσίας, όπως επίσης των ΗΠΑ, της Ινδίας και του Καναδά.

Πολλοί διακεκριμένοι Αμερικανοί ακαδημαϊκοί και όχι μόνο, μοιάζουν πιο ευαίσθητοι για την ευρωπαϊκή κρίση από τους ίδιους τους … πολιτικούς ηγέτες της Ευρώπης. ‘Οσο για τους Ρώσους είναι μόνο φυσικό να ενδιαφέρονται πολύ για το τι συμβαίνει στην ΕΕ, όπως και για τους πολίτες της ΕΕ να ενδιαφέρονται για τη Ρωσία. ‘Ολοι οι συμμετάσχοντες στη συνάντηση των Δελφών πιστεύουν ότι η Ρωσία είναι οργανικό τμήμα της Ευρώπης και ότι υπάρχει ισχυρή αλληλεπίδραση ανάμεσα σε όσα συμβαίνουν στην Ευρώπη και στη Ρωσία. Αντιτίθενται αποφασιστικά στην αντιρωσική υστερία, που δεν είναι στην πραγματικότητα παρά η προετοιμασία ενός
νέου, ακόμα πιο επικίνδυνου Ψυχρού, αν οχι Θερμού Πολέμου.

Altvater Elmar, Γερμανία
Μέλος του επιστημονικού συμβουλίου της AΤTAC. Καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου.

Amin Samir, Αίγυπτος/Γαλλία
Οικονομολόγος, Πρόεδρος του Forum Mondial des Alternatives
Ayala Iván H., Ισπανία
Ερευνητής, Instituto Complutense de Estudios Internacionales
Αρσένης Γεράσιμος, Ελλάδα
Οικονομολόγος, πρώην Υπουργός Εθνικής Οικονομίας, Οικονομικών, Εθνικής ‘Αμυνας και Εθνικής Παιδείας, πρώην αξιωματούχος του ΟΗΕ, πρώην διευθυντής της UNCTAD

Artini Massimo, Ιταλία
Βουλευτής

Μπελλαντής Δημήτρης, Ελλάδα
Δικηγόρος, Δρ. Συνταγματικού Δικαίου, μέλος Κεντρικής Επιτροπής ΣΥΡΙΖΑ

Black William, ΗΠΑ
Καθηγητής Οικονομικών, University of Missouri (Kansas City)
Cassen Bernard, Γαλλία
Ομότιμος καθηγητής του Université Paris 8, Γενικός Γραμματέας της κίνησης “Mémoire des luttes”, ιδρυτής και επίτιμος Πρόεδρος της ATTAC, πρώην Διευθυντής της «Μοντ Ντιπλοματίκ»

Chiesa Giulietto, Ιταλία
Πολιτικός, δημοσιογράφος και συγγραφέας, πρώην Ευρωβουλευτής, πρόεδρος του συνδέσμου “Alternativa”

Freeman Alan, Καναδάς/Ηνωμένο Βασίλειο
Διευθυντής του Geopolitical Economy Research Group, Business School
Gabriel Leo, Αυστρία
Διευθυντής του Ινστιτούτου Διαπολιτισμικής ‘Ερευνας και Συνεργασίας της Βιέννης, μέλος του Διεθνούς Συμβουλίου του Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ, συντονιστής της επιτροπής των ΜΚΟ για την βιώσιμη ανάπτυξη του ΟΗΕ

George Suzan, Γαλλία
Πολιτική και κοινωνική επιστήμων, συγγραφέας, Πρόεδρος του Τransnational Institute

German Lindsey, Ηνωμένο Βασίλειο
Convenor, Stop the War Coalition

Γεωργόπουλος Δημοσθένης, Ελλάδα
Οιονομολόγος, κοινωνιολόγος, πολιτικός επιστήμων, μέλος της Γραμματείας Βιομηχανικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ

Γκλιντσίκοβα Άλα, Ρωσία
Δρ. Πολιτικών Επιστημών, Ινστιτούτο Φιλοσοφίας, της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών.

Graeber David, Ηνωμένο Βασίλειο
Καθηγητής Ανθρωπολογίας, London School of Economics, συγγραφέας του “Debt: The First 5,000 Years” («Χρέος τα πρώτα 5000 χρόνια»)
Hudson Michael, ΗΠΑ
Καθηγητής Οικονομικών, Πανεπιστήμιο του Missouri (Kansas City), UMKC. Πρόεδρος του Institute for the Study of Long-term Economic Trends (ISLET)

Irazabalbeitia Inaki, Ισπανία
Πρώην ευρωβουλευτής, υπεύθυνος διεθνών σχέσεων του κόμματος ARALAR της χώρας των Βάσκων

Jennar Raoul Marc, Γαλλία
Δρ. Πολιτικών Επιστημών, ειδικός στο ευρωπαϊκό δίκαιο και τους κανονισμούς του ΠΟΕ, συγγραφέας είκοσι βιβλίων μεταξύ των οποίων “Europe, la trahison des élites” («Ευρώπη, η προδοσία των ελίτ»)

Καγκαρλίτσκι Μπαρίς, Ρωσία
Διευθντής του Ινστιτούτου Μελετών για την Παγκοσμιοποίηση και τα Κοινωνικά Κινήματα

Καλλωνιάτης Κώστας, Ελλάδα,
Δρ. Μακροοικονομικών, σύμβουλος στο Υπουργείο Εργασίας, ερευνητής στο Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ

Κασιμάτης Γιώργος, Ελλάδα
Επίτιμος καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου, Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ιδρυτής και Επίτιμος Πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Συνταγματικού Δικαίου, πρώη σύμβουλος του Πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου.

Koenig Peter, Ελβετία
Οικονομολόγος / πολιτικός αναλυτής

Κολτάσωφ Βασίλι, Ρωσία
Επικεφαλής της μονάδας οικονομικής έρευνας του Ινστιτούτου για την μελέτη της παγκοσμιοποίησης και των κοινωνικών κινημάτων (IGSO)

Κωνσταντακόπουλος Δημήτρης, Ελλάδα
Δημοσιογράφος, συγγραφέας, συντονιστής της Πρωτοβουλίας των Δελφών

Κουτσού Νίκος, Κύπρος
Βουλευτής Αμμοχώστου

Kreisel Wilfried, Γερμανία
Πρώην εκτελεστικός διευθυντής της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας

Μαύρος Γιάννης, Ελλάδα
Μέλος του Εθνικού Συμβουλίου για τη διεκδίκηση των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα

Μιτγιάεφ Ντμίτρι, Ρωσία
Αναπληρωτής Πρόεδρος του Συμβουλίου για τη Μελέτη των Παραγωγικών Δυνάμεων του Υπουργείου Οικονομικής Ανάπτυξης της Ρωσικής Ομοσπονδίας και της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών σχετικά με θέματα ανάπτυξης

Οχινα Άννα, Ρωσία
Κρατικό πανεπιστήμιο Πένζα, Αναπληρωτρια Διευθυντρια του Ινστιτούτου για την μελέτη της παγκοσμιοποίησης και των κοινωνικών κινημάτων (IGSO)

Παντελίδης Παναγιώτης, Κύπρος
Οικονομολόγος, ανώτερος ερευνητής, Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Κύπρος

Petras James, ΗΠΑ
Ομότιμος Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Binghamton, Διευθυντής του Κέντρου Μεσογειακών Σπουδών (Αθήνα) 2002-2004, Σύμβουλος στους ακτήμονες εργάτες γης Κίνημα της Βραζιλίας (1992-2004) και το εργατικό κίνημα ανέργων στην Αργεντινή (2002-2005)

Pinasco Luca, Ιταλία
Εθνικός συντονιστής του «Κύκλοι Προυντόν», Συντάκτης της εξωτερικής πολιτικής, γεωπολιτικής και της διεθνούς οικονομικής πολιτικής για το περιοδικό «L’intellettuale dissidente”.

Radika Desai, ΗΠΑ
Καθηγήτρια, Τμήμα Πολιτικών Επιστημών, Διευθυντρια, Ερευνητική Ομάδα Γεωπολιτικής Οικονομίας

Rees John, Ηνωμένο Βασίλειο
Συνιδρυτής, Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο

Roberts Paul Craig, ΗΠΑ
Πρώην Βοηθός Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ για την Οικονομική Πολιτική, αναπληρωτής συντάκτης, Wall Street Journal, Senior Research Fellow του Πανεπιστημίου του Stanford, William E. Simon Έδρα Πολιτικής Οικονομίας, του Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Georgetown, Washington, DC

Σιδεράτος Άγγελος, Ελλάδα
Εκδότης

Sommers Jeffrey, ΗΠΑ
Υψηλοβαθμος εταίρος, Ινστιτούτο Διεθνών Υποθέσεων, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Wisconsin-Milwaukee
St Clair Jeffrey, ΗΠΑ
Συντάκτης του CounterPunch, συγγραφέας του «Born Under a Bad Sky»

Stierle Steffen, Γερμανία
Οικονομολόγος, ATTAC Γερμανίας, βοηθός της κοινοβουλευτική ομάδα «Der Linke”

Σιόμιν Κονσταντιν, Ρωσία
Συγγραφέας, Παρουσιαστής στην Πανρώσικη Κρατική Τηλεόραση (VGTRK.com)

Τομπάζος Σταύρος, Ελλάδα
Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας, Πανεπιστήμιο της Κύπρος, μέλος της «Επιτροπής Αλήθειας για το ελληνικό χρέος» της Βουλής των Ελλήνων

Ξυδάκης Νίκος, Ελλάδα
Υπουργός Πολιτισμού

Vanaik Achin, Ινδία
Συνταξιούχος Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και Παγκόσμιας Πολιτικής, Πανεπιστήμιο του Δελχί
Zachariev Zachari, Βουλγαρία
Πρόεδρος του Ιδρύματος Slaviani

Zdanoka Tatjana, Λετονία
Ευρωβουλευτής
Ηλεκτρονική διεύθυνση επικοινωνίας: the.delphi.initiative@gmail.com

THE DELPHI DECLARATION

European governments, European institutions and the IMF, acting in close alliance with, if not under direct control of, big international banks and other financial institutions, are now exercising a maximum of pressure, including open threats, blackmailing and a slander and terror communication campaign against the recently elected Greek government and against the Greek people.

They are asking the elected government of Greece to continue the “bail-out” program and the supposed “reforms” imposed on this country in May 2010, in theory to “help” and “save” it.

As a result of this program, Greece has experienced by far the biggest economic, social and political catastrophe in the history of Western Europe since 1945. It has lost 27% of its GDP, more than the material losses of France or Germany during the First World War. The living standards have fallen sharply. The social welfare system is all but destroyed. Greeks have seen social rights won during one century of struggles taken back. Whole social strata are completely destroyed, more and more Greeks are falling from their balconies to end a life of misery and desperation, every talented person who can leaves from the country. Democracy, under the rule of a “Troika” acting as collective economic assassin, a kind of Kafka’s “Court”, has been transformed into a sheer formality in the very country where it was born! Greeks are experiencing now the same feeling of insecurity about all basic conditions of life, that the French experienced in 1940, Germans in 1945, Soviets in 1991. At the same time, the two problems which this program was supposed to address, Greek sovereign debt and the competitiveness of the Greek economy have sharply deteriorated.

Now, European institutions and governments are refusing even the most reasonable, elementary, minor concession to the Athens government, they refuse even the slightest face-saving formula there might be. They want a total surrender of SYRIZA, they want its humiliation, its destruction. By denying to the Greek people any peaceful and democratic way out of its social and national tragedy, they are pushing Greece into chaos, if not civil war. Indeed, even now, an undeclared social civil war of “low intensity” is being waged inside this country, especially against the unprotected, the ill, the young and the very old, the weaker and the unlucky. Is this the Europe we want our children to live in?

We want to express our total, unconditional solidarity with the struggle of the Greek people for their dignity, their national and social salvation, for their liberation from the unacceptable neocolonial rule the “Troika” is trying to impose on this European country. We denounce the illegal and unacceptable agreements successive Greek governments have been obliged, under threat and blackmail, to sign, in violation of all European treaties, of the Charter of UN and of the Greek constitution. We call on European governments and institutions to stop their irresponsible and/or criminal policy towards Greece immediately and adopt a generous emergency program of support to redress the Greek economic situation and face the humanitarian disaster already unfolding in this country.

We also appeal to all European peoples to realize that what is at stake in Greece it is not only Greek salaries and pensions, Greek schools and hospitals or even the fate even of this historic nation where the very notion of “Europe” was born. What is at stake in Greece are also Spanish, Italian, even the German salaries, pensions, welfare, the very fate of the European welfare state, of European democracy, of Europe as such. Stop believing your media, who tell you the facts, only to distort their meaning, check independently what your politicians and your media are saying. They try to create, and they have created an illusion of stability. You may live in Lisbon or in Paris, in Frankfurt or in Stockholm, you may think that you are living in relative security. Do not keep such illusions. You should look to Greece, to see there the future your elites are preparing for you, for all of us and for our children. It is much easier and intelligent to stop them now, than it will be later. Not only Greeks, but all of us and our children will pay an enormous price, if we permit to our governments to complete the social slaughter of a whole European nation.

We appeal in particular to the German people. We do not belong to those who are always reminding the Germans of the past in order to keep them in an “inferior”, second-class position, or in order to use the “guilt factor” for their dubious ends. We appreciate the organizational and technological skills of the German people, their proven democratic and especially ecological and peace sensitivities. We want and we need the German people to be the main champions in the building of another Europe, of a prosperous, independent, democratic Europe, of a multipolar world.

Germans know better than anybody else in Europe, where blind obedience to irresponsible leaders can lead and has indeed led in the past. It is not up to us to teach them any such lesson. They know better than anybody else how easy is to begin a campaign with triumphalist rhetoric, only to end up with ruins everywhere around you. We do not invite them to follow our opinion. We demand simply from them to think thoroughly the opinion of such distinguished leaders of them like Helmut Schmitt for instance, we demand them to hear the voice of the greatest among modern German poet, of Günter Grass, the terrible prophecy he has emitted about Greece and Europe some years before his death.

We call upon you, the German people, to stop such a Faustian alliance between German political elites and international finance. We call upon the German people not to permit to their government to continue doing to the Greeks exactly what the Allies did to Germans after their victory in the First World War. Do not let your elites and leaders to transform the entire continent, ultimately including Germany, into a dominion of Finance.

More than ever we are in urgent need of a radical restructuring of European debt, of serious measures to control the activities of the financial sector, of a “Marshal Plan” for the European periphery, of a courageous rethinking and re-launching of a European project which, in its present form, has proven unsustainable. We need to find now the courage to do this, if we want to leave a better Europe to our children, not a Europe in ruins, in continuous financial and even open military conflicts among its nations.
Delphi, 21 June 2015
The above declaration was adopted by nearly all participants in the Delphi conference on the crisis, on alternatives to euroliberalism and EU/Russia relations, held at Delphi, Greece on 20-21st of June. It is also supported by some people who were not able to be present. The list of people who signed it follows. In it there are not only citizens of EU countries, but also of Switzerland, USA, Russia and India. Many distinguished American scholars seem to be more sensitive as regard the European crisis, than the … political leaders of EU themselves! As for Russians, it is only normal and natural to bear a great interest for what is going on in EU, as EU citizens bear also an interest for what is going on in Russia. All participants in the Delphi conference share the strong conviction that Russia is an integral part of Europe, that there is a strong interconnection between what happens in EU and in Russia. They are categorically opposed to anti-Russia hysteria, which in fact is nothing less than the preparation of a new, even more dangerous cold, if not hot war.

Altvater Elmar, Germany
Member of scientific community of AΤTAC. Retired Professor of Political Science, Free University of Berlin.

Amin Samir, Egypt/France
Economist, President of the Forum Mondial des Alternatives
Ayala Iván H., Spain
Researcher, Instituto Complutense de Estudios Internacionales

Arsenis Gerasimos, Greece
Εconomist, ex-minister of Economy, of Finance, of National Defense and of Education, ex-UN official and ex-director of UNCTAD

Artini Massimo, Italy
Member of Parliament

Bellantis Dimitris, Greece
Lawyer, PHD in Constitutional Law, Member of the Central Committee of SYRIZA

Black William, USA
Professor of Economics, University of Missouri (Kansas City)

Cassen Bernard, France
Professor Emeritus, Université Paris 8, secretary general of “Mémoire des luttes”

Chiesa Giulietto, Italy
Politician, journalist and author, ex MEP, president of the “Alternativa” association

Freeman Alan, Canada/UK
Geopolitical Economy Research Group, Business School, Director

Gabriel Leo, Austria
Director of the Institute for Intercultural Research and Cooperation (IIIC), Vienna, Member of the International Council of the World Social Forum, Coordinator of the NGO Committee for Sustainable Development of the United Nations

George Suzan, France
Political and social scientist, writer, President of the Transnational Institute

Georgopoulos Dimosthenis, Greece
Economist, sociologist, political scientist, Secretariat on Industrial Policy, SYRIZA

German Lindsey, UK
Convenor, Stop the War Coalition

Glinchikova Alla, Russia
Dr. of political science, Institute of Philosophy, Russian Academy of Sciences.

Graeber David, UΚ
Professor of Anthropology, London School of Economics. Author of “Debt: The First 5,000 Years”

Hudson Michael, USA
Professor of economics, University of Missouri (Kansas City), UMKC. President, Institute for the Study of Long-term Economic Trends (ISLET)

Irazabalbeitia Inaki, Spain
Former MEP / responsible for International Relationships for the party ARALAR, Basque Country

Jennar Raoul Marc, France
Dr. in political sciences, specialist on European law and on WTO regulations, writer of twenty books, among them “Europe, la trahison des élites”

Kagarlitsky Boris, Russia
Director of the Institute for globalization studies and social movements (IGSO)

Kalloniatis Costas , Greece
Phd on macroeconomics, adviser to the Ministry of Labour, researcher in the Labor Institute of the General Confederation of Workers of Greece

Kasimatis Giorgos, Greece
Prof. Emeritus of Constitutional Law, University of Athens. Founder and Honorary President of the International Association of Constitutional Law, ex-advisor to PM Andreas Papandreou.

Koenig Peter, Switzerland
Εconomist / geopolitical analyst

Koltashov Vasiliy, Russia
Head of the economic research unit of the Institute for Globalisation and Social Movements

Konstantakopoulos Dimitris, Greece
Journalist, Writer, Coordinator of the Delphi Initiative

Koutsou Nikos, Cyprus
Member of Parliament from Famagusta

Kreisel Wilfried, Germany
Former Executive Director, World Health Organization

Mavros Giannis, Greece
Member of the National Council for the Claiming of Germany’s Debts to Greece

Mityaev Dmitry A. , Russia
Deputy Chairman of the Council for Study of Productive Forces of the Ministry of Economic Development and the Russian Academy of Sciences on Development Issues

Ochkina Anna, Russia
Head of Department of social theory at Penza State University

Pantelides Panagiotis, Greece
Economist, senior researcher, European Institute of Cyprus

Petras James, USA
Bartle Professor Emeritus , Binghamton University
Ex-Director of the Center for Mediterranean Studies (Athens), ex-adviser to the Landless Rural Workers Movement of Brasil and the Unemployed Workers Movement in Argentina

Pinasco Luca, Italy
National coordinator of Proudhon Circles-Editor for foreign policy of the journal “L’intellettuale dissidente”.

Radika Desai, USA
Professor, Director of the Geopolitical Economy Research Group, University of Manitoba

Rees John, UK
Co-founder, Stop the War Coalition

Roberts Paul Craig, USA
Former Assistant Secretary of the US Treasury for Economic Policy, Associate Editor, Wall Street Journal, Senior Research Fellow, Stanford University, William E. Simon Chair in Political Economy, Center for Strategic and International Studies, Georgetown University, Washington, D.C.

Sideratos Aggelos, Greece
Publisher

Sommers Jeffrey, USA
Senior Fellow, Institute of World Affairs, Professor, University of Wisconsin-Milwaukee

St Clair Jeffrey, USA
Editor, CounterPunch, author, Born Under a Bad Sky

Stierle Steffen, Germany
Εconomist, ATTAC Germany

Syomin Konstantin, Russia
Author, TV host at All-Russia State Television (VGTRK.com)

Tombazos Stavros, Greece
Professor of Political Economy, University of Cyprus, member of the international “Committee of Truth on Greek Sovereign Debt” (debt auditing committee) created by the Greek parliament

Vanaik Achin, India
Retired Professor of International Relations and Global Politics, University of Delhi

Xydakis Nikos, Greece
Minister of Culture

Zachariev Zachari, Bulgaria
President of the Slaviani Foundation

Zdanoka Tatjana, Latvia
Member of European Parliament

Contact email: the.delphi.initiative@gmail.com

LA DECLARATION DE DELPHES

Les gouvernements européens, les institutions européennes et le FMI, agissant en étroite alliance, si ce n’est sous le contrôle d’importantes banques internationales et d’autres institutions financières, exercent maintenant les plus fortes pressions, y compris des menaces ouvertes, le chantage et une campagne de communication faite de calomnies et d’intimidations contre le gouvernement grec élu il y a peu et contre le peuple grec.

Ils demandent au gouvernement grec élu de continuer le programme de « sauvetage » et les prétendues « réformes » imposées à ce pays en mai 2010, en principe, pour « l’aider » et le « sauver ».

Il résulte de ce programme que la Grèce a expérimenté la plus grande catastrophe économique, sociale et politique de l’histoire de l’Europe occidentale depuis 1945. Elle a perdu 27 % de son PIB, plus que les pertes matérielles de la France ou de l’Allemagne pendant la Première guerre mondiale. Les conditions de vie se sont dégradées nettement, le système de protection sociale a été rien moins que détruit, les Grecs ont vu leurs droits sociaux conquis tout au long d’un siècle de luttes réduits à néant. Toutes les couches sociales sont complètement détruites ; de plus en plus de Grecs se précipitent de leur balcon pour mettre fin à une vie de misère et de désespoir ; toutes les personnes de talent qui le peuvent quittent le pays. La démocratie, sous le gouvernement de la « troïka » agissant comme un « assassin collectif », une sorte de tribunal kafkaïen, a été transformé en une simple procédure formelle dans le pays même où elle est née ! Les Grecs éprouvent maintenant les mêmes sentiments d’insécurité à propos de leurs conditions de vie les plus élémentaires que les Français ont éprouvés en 1940, les Allemands en 1945 et les Soviétiques en 1991. Dans le même temps, les deux maux que ce programme était supposé régler, la dette grecque souveraine et la compétitivité de l’économie grecque se sont nettement aggravés.

Maintenant, les institutions européennes et les gouvernements refusent même la plus raisonnable, la plus élémentaire et la plus petite concession au gouvernement d’Athènes ; ils refusent même la plus modeste formule permettant de sauver la face, si cela peut-être. Ils veulent une capitulation totale de SYRIZA, ils veulent son humiliation, sa destruction. En refusant au peuple grec une sortie pacifique et démocratique de sa tragédie sociale et nationale, ils poussent la Grèce au chaos, si ce n’est à la guerre civile. Au fait, déjà maintenant, une guerre civile sociale, de « basse intensité », se répand dans le pays, en particulier contre ceux qui sont sans protection, les malades, les jeunes et les très vieux, les plus faibles et les moins chanceux. Est-ce l’Europe dans laquelle que nous voulons que nos enfants vivent ?

Nous exprimons notre solidarité totale et inconditionnelle avec la lutte du peuple grec pour sa dignité, son salut national et social, sa libération de l’inacceptable domination néocoloniale que la Troïka tente d’imposer à un pays européen. Nous dénonçons les accords successifs, illégaux et inacceptables, que les gouvernements grecs ont été obligés, sous la menace et le chantage, de signer en violation des traités européens, de la Charte des Nations unies et de la Constitution grecque. Nous demandons aux gouvernements et institutions de l’Union européenne d’arrêter maintenant leur politique irresponsable et criminelle à l’égard de la Grèce. Nous les appelons à adopter immédiatement un généreux programme de soutien au redressement de la situation économique de la Grèce pour faire face au désastre humanitaire qui s’étend déjà sur le pays.

Nous appelons aussi tous les peuples d’Europe afin qu’ils comprennent que ce qui est en cause en Grèce, ce ne sont pas seulement les salaires et les retraites, les écoles et les hôpitaux grecs, le destin d’une nation historique où l’authentique notion d’Europe est née. Ce qui est en cause en Grèce ce sont les salaires, les retraites, le bien-être de l’Espagne, de l’Italie, et même de l’Allemagne, le destin du modèle social européen, de la démocratie européenne, de l’Europe elle-même. Cessez de croire vos médias qui vous racontent les faits avec la seule intention d’en déformer la signification ; vérifiez, de manière indépendante, ce que disent vos politiciens et vos médias. Ils tentent de créer, et ils ont créé une illusion de stabilité. Que vous viviez à Lisbonne ou Paris, à Francfort ou Stockholm, vous pouvez penser que vous vivez dans une relative sécurité. N’entretenez pas une telle illusion. Vous devriez regarder la Grèce pour voir l’avenir que vos élites vous préparent, pour nous tous et pour nos enfants. Il est plus aisé et plus intelligent de les arrêter maintenant que ce le sera plus tard. Non seulement les Grecs, mais nous tous et nos enfants, nous paierons un prix énorme si nous permettons que nos gouvernements achèvent le massacre social de toute une nation d’Europe.

Nous en appelons en particulier au peuple allemand. Nous ne sommes pas de ceux qui rappellent toujours le passé aux Allemands, en vue de les tenir dans une position inférieure de « seconde-classe » ou en vue d’user du « sentiment de culpabilité » avec des intentions douteuses. Nous apprécions beaucoup le savoir-faire du peuple allemand en matière d’organisation et de technologie et sa sensibilité démontrée en matière de démocratie et aussi, en particulier, d’écologie et de paix. Nous voulons et nous avons besoin du peuple allemand comme un des principaux défenseurs de la construction d’une autre Europe, d’une Europe prospère, indépendante et démocratique dans un monde multipolaire.

Les Allemands savent mieux que n’importe qui d’autre en Europe où la soumission aveugle à des dirigeants irresponsables peut conduire et a effectivement conduit dans le passé. Il ne nous appartient pas de leur donner une telle leçon. Ils connaissent mieux que n’importe qui d’autre combien il est aisé de commencer une campagne accompagnée de triomphalisme pour terminer avec des ruines tout autour de soi. Nous ne leur demandons pas de partager notre opinion. Nous leur demandons simplement de penser intensément à l’opinion exprimée par d’éminents dirigeants tels qu’Helmut Schmitt ; nous leur demandons d’entendre la voix du plus grand des poètes allemands contemporains, Günter Grass, et la terrible prophétie qu’il a formulée à propos de la Grèce et de l’Europe quelques années avant sa disparition.

Nous lançons un appel au peuple allemand pour qu’il arrête cette alliance faustienne entre les dirigeants politiques allemands et la finance internationale. Nous demandons au peuple allemand de ne plus permettre à son gouvernement de faire au peuple grec exactement ce que les Alliés, après leur victoire lors de la Première guerre mondiale, ont fait aux Allemands. Ne laissez pas vos élites et vos dirigeants transformer tout le continent, en ce compris l’Allemagne, en un territoire soumis à la finance.

Plus que jamais, nous nous trouvons devant la nécessité urgente d’une restructuration radicale de la dette européenne, de mesures sérieuses pour contrôler les activités du secteur financier, d’un « plan Marshal » pour la périphérie européenne, d’une réflexion et d’une relance d’un projet européen qui a prouvé qu’il n’est pas durable dans sa forme actuelle. Nous devons maintenant trouver le courage de le faire si nous voulons laisser une Europe meilleure à nos enfants, et non une Europe en ruines, dont les nations sont en conflits financiers permanents, à moins qu’ils ne deviennent ouvertement des conflits armés.

Signataires :

Altvater Elmar, Germany
Member of scientific community of AΤTAC. Retired Professor of Political Science, Free University of Berlin.
Amin Samir, Egypt/France
Economist, President of the Forum Mondial des Alternatives
Ayala Iván H., Spain
Researcher, Instituto Complutense de Estudios Internacionales
Arsenis Gerasimos, Greece
Εconomist, ex-minister of Economy, of Finance, of National Defense and of Education, ex-UN official and ex-director of UNCTAD
Artini Massimo, Italy
Member of Parliament
Bellantis Dimitris, Greece
Lawyer, PHD in Constitutional Law, Member of the Central Committee of SYRIZA
Black William, USA
Professor of Economics, University of Missouri (Kansas City)
Cassen Bernard, France
Professor Emeritus, Université Paris 8, secretary general of “Mémoire des luttes”
Chiesa, Giulietto, Italy
Politician, journalist and author, ex MEP, president of the “Alternativa” association
Freeman, Alan, Canada/UK
Geopolitical Economy Research Group, Business School, Director
Gabriel, Leo, Austria
Director of the Institute for Intercultural Research and Cooperation (IIIC), Vienna, Member of the International Council of the World Social Forum, Coordinator of the NGO Committee for Sustainable Development of the United Nations
George, Suzan, France
Political and social scientist, writer, President of the Transnational Institute
Georgopoulos, Dimosthenis, Greece
Economist, sociologist, political scientist, Secretariat on Industrial Policy, SYRIZA
German, Lindsey, UK
Convenor, Stop the War Coalition
Graeber ,David, UΚ
Professor of Anthropology, London School of Economics. Author of “Debt : The First 5,000 Years”
Hudson, Michael, USA
Professor of economics, University of Missouri (Kansas City), UMKC. President, Institute for the Study of Long-term Economic Trends (ISLET)
Irazabalbeitia, Inaki, Spain
Former MEP / responsible for International Relationships for the party ARALAR, Basque Country
Jennar, Raoul Marc, France
Dr. in political sciences, specialist on European law and on WTO regulations, writer of twenty books, among them “Europe, la trahison des élites”
Kagarlitsky, Boris, Russia
Director of the Institute for globalization studies and social movements (IGSO)
Kalloniatis, Costas , Greece
Phd on macroeconomics, adviser to the Ministry of Labour, researcher in the Labor Institute of the General Confederation of Workers of Greece
Kasimatis, Giorgos, Greece
Prof. Emeritus of Constitutional Law, University of Athens. Founder and Honorary President of the International Association of Constitutional Law, ex-advisor to PM _ Andreas Papandreou.
Koenig, Peter, Switzerland
Εconomist / geopolitical analyst
Koltashov, Vasiliy, Russia
Head of the economic research unit of the Institute for Globalisation and Social Movements
Konstantakopoulos, Dimitris, Greece
Journalist, Writer, Coordinator of the Delphi Initiative
Koutsou, Nikos, Cyprus
Member of Parliament from Famagusta
Kreisel, Wilfried, Germany
Former Executive Director, World Health Organization
Mavros, Giannis, Greece
Member of the National Council for the Claiming of Germany’s Debts to Greece
Mityaev, Dmitry A. , Russia
Deputy Chairman of the Council for Study of Productive Forces of the Ministry of Economic Development and the Russian Academy of Sciences on Development Issues
Ochkina, Anna, Russia
Head of Department of social theory at Penza State University
Pantelides, Panagiotis, Greece
Economist, senior researcher, European Institute of Cyprus
Petras, James, USA
Bartle Professor Emeritus , Binghamton University
Ex-Director of the Center for Mediterranean Studies (Athens), ex-adviser to the Landless Rural Workers Movement of Brasil and the Unemployed Workers Movement in Argentina
Pinasco, Luca, Italy
National coordinator of Proudhon Circles-Editor for foreign policy of the journal “L’intellettuale dissidente”.
Radika, Desai, USA
Professor, Director of the Geopolitical Economy Research Group, University of Manitoba
Rees, John, UK
Co-founder, Stop the War Coalition
Roberts, Paul Craig, USA
Former Assistant Secretary of the US Treasury for Economic Policy, Associate Editor, Wall Street Journal, Senior Research Fellow, Stanford University, William E. Simon Chair in Political Economy, Center for Strategic and International Studies, Georgetown University, Washington, D.C.
Sideratos, Aggelos, Greece
Publisher
Sommers, Jeffrey, USA
Senior Fellow, Institute of World Affairs, Professor, University of Wisconsin-Milwaukee
St Clair, Jeffrey, USA
Editor, CounterPunch, author, Born Under a Bad Sky
Stierle, Steffen, Germany
Εconomist, ATTAC Germany
Syomin, Konstantin, Russia
Author, TV host at All-Russia State Television (VGTRK.com)
Tombazos, Stavros, Greece
Professor of Political Economy, University of Cyprus, member of the international “Committee of Truth on Greek Sovereign Debt” (debt auditing committee) created by the Greek parliament
Vanaik, Achin, India
Retired Professor of International Relations and Global Politics, University of Delhi
Xydakis, Nikos, Greece
Minister of Culture
Zachariev, Zachari, Bulgaria
President of the Slaviani Foundation
Zdanoka, Tatjana, Latvia
Member of European Parliament

 

voltairenet.org

ΚΟΙΝΗ ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Εξήντα πέντε χρόνια μετά την ήττα του ναζισμού και του φασισμού, οι λαοί της Ευρώπης αντιμετωπίζουν σήμερα μια δραματική απειλή, όχι στρατιωτική αυτή τη φορά, αλλά οικονομική, κοινωνική και πολιτική.

Mια νέα «Αυτοκρατορία του Χρήματος» επιτίθεται εδώ και 18 μήνες, συστηματικά, στη μία ευρωπαϊκή χώρα μετά την άλλη, χωρίς να αντιμετωπίζει ουσιαστική αντίσταση.

Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις όχι μόνο δεν οργανώνουν τη συλλογική άμυνα των ευρωπαϊκών εθνών απέναντι στις «αγορές», αλλά προσπαθούν να τις καθησυχάσουν, επιβάλλοντας πολιτικές «κατευνασμού», που θυμίζουν έντονα τον τρόπο που αντιμετώπισαν τον φασισμό, στη δεκαετία του 1930. Και οργανώνουν πολέμους χρέους μεταξύ των λαών της Ευρώπης, με την ίδια ελαφρότητα που οδηγήθηκαν από τη belle époque στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η επίθεση των «αγορών» άρχισε με έναν πόλεμο κατά της Ελλάδας, χώρας-μέλους της ΕΕ, της οποίας ο λαός έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στην αντίσταση κατά της βαρβαρότητας και την απελευθέρωση της Ευρώπης κατά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αρχικά, ο πόλεμος αυτός ήταν επικοινωνιακός και θύμισε τις καμπάνιες εναντίον εχθρικών “χωρών-παριών”, όπως το Ιράκ ή η Γιουγκοσλαβία. Αυτή η καμπάνια παρουσίασε διεθνώς την Ελλάδα ως μια χώρα διεφθαρμένων τεμπέληδων, επιχειρώντας να αποδώσει στα «γουρούνια» της Ευρώπης και όχι στις διεθνείς τράπεζες την ευθύνη για την κρίση χρέους.

Σύντομα, η επίθεση αυτή εξελίχθηκε σε χρηματοπιστωτική κρίση, που κατέληξε στην υπαγωγή της Ελλάδας σε καθεστώς περιορισμένης κυριαρχίας και την επέμβαση του ΔΝΤ στα εσωτερικά της ευρωζώνης.

Όταν πήραν αυτό που ήθελαν από την Ελλάδα, οι “αγορές” στράφηκαν εναντίον των υπολοίπων, μικρότερων ή μεγαλύτερων χωρών της ευρωπεριφέρειας. Παντού, η επιδίωξη είναι μία: η πλήρης κατοχύρωση των αξιώσεων των τραπεζών έναντι των κρατών, η κατεδάφιση του ευρωπαϊκού κοινωνικού κράτους, θεμέλιου της ευρωπαϊκής δημοκρατίας και του ευρωπαϊκού πολιτισμού, η διάλυση των ευρωπαϊκών κρατών και η υποταγή όσων κρατικών δομών απομένουν στη νέα “Διεθνή του Χρήματος”.

H Eυρωπαϊκή Ένωση, που παρουσιάστηκε στους λαούς της ως μέσο για την συλλογική προκοπή και δημοκρατία τείνει να μετατραπεί σε μέσο κατάργησης της ευημερίας και της δημοκρατίας. Παρουσιάστηκε ως μέσο αντίστασης στην «παγκοσμιοποίηση», οι αγορές όμως τη θέλουν εργαλείο αυτής της «παγκοσμιοποίησης».

Παρουσιάστηκε στους Γερμανούς και τους άλλους ευρωπαϊκούς λαούς ως μέσο ειρηνικής αύξησης της ισχύος και της ευημερίας τους, ο τρόπος όμως με τον οποίο αφήνεται κάθε λαός έρμαιο των χρηματοπιστωτικών αγορών, καταστρέφει την εικόνα της Ευρώπης και καθιστά τις «αγορές» φορείς ενός νέου χρηματοπιστωτικού ολοκληρωτισμού, αφεντικά της Ευρώπης.

Κινδυνεύουμε να επαναλάβουμε, στην ήπειρό μας, το χρηματιστικό ισοδύναμο του Α’ και του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, να διαλυθούμε μέσα στο χάος και την αποσύνθεση, προς μεγάλη χαρά μιας διεθνούς Αυτοκρατορίας του Χρήματος και των Όπλων, στο οικονομικό κέντρο της οποίας βρίσκεται η δύναμη των «Αγορών».

Οι λαοί της Ευρώπης και όλου του κόσμου αντιμετωπίζουν μια ιστορικά πρωτοφανή συγκέντρωση οικονομικής, αλλά επίσης πολιτικής και εκδοτικής ισχύος, του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου, μιας χούφτας δηλαδή χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και οίκων αξιολόγησης και μιας πολιτικής και εκδοτικής τάξης εξαγορασμένης από αυτά, με κέντρα περισσότερο εκτός, παρά εντός Ευρώπης. Αυτές είναι οι «αγορές», που επιτίθενται σήμερα στο ένα ευρωπαϊκό κράτος μετά το άλλο, χρησιμοποιώντας τον μοχλό του χρέους για να κατεδαφίσουν το ευρωπαϊκό κοινωνικό κράτος και τη δημοκρατία.

Η «Αυτοκρατορία του Χρήματος» επιβάλλει σήμερα τη γρήγορη, βίαιη, βάρβαρη μετατροπή μιας χώρας της ευρωζώνης, της Ελλάδας, σε χώρα του τρίτου κόσμου, με ένα πρόγραμμα δήθεν «σωτηρίας» της, στην πραγματικότητα “σωτηρίας” των τραπεζών που τη δάνεισαν. Στην Ελλάδα, η συμμαχία των τραπεζών και των πολιτικών ηγεσιών επέβαλε, δια της Ε.Ε., της ΕΚΤ και του ΔΝΤ, ένα πρόγραμμα που ισοδυναμεί με “οικονομική-κοινωνική δολοφονία” της χώρας και της δημοκρατίας της, οργανώνει τη λεηλασία της πριν από τη χρεωκοπία στην οποία οδηγεί, θέλοντας να τη καταστήσει αποδιοπομπαίο τράγο για την παγκόσμια οικονομική κρίση και να την χρησιμοποιήσει για να «παραδειγματίσει» και να τρομοκρατήσει όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς.

Η πολιτική που ασκείται σήμερα στην Ελλάδα και επιχειρείται σταδιακά να γενικευθεί είναι η ίδια που εφαρμόστηκε στη Χιλή του Πινοτσέτ, στη Ρωσία του Γιέλτσιν ή στην Αργεντινή και θα έχει τα ίδια αποτελέσματα αν δεν διακοπεί άμεσα. Ως αποτέλεσμα ενός προγράμματος που υποτίθεται σκόπευε να τη βοηθήσει, η Ελλάδα είναι σήμερα στο χείλος της οικονομικής και κοινωνικής καταστροφής. Χρησιμοποιείται ως πειραματόζωο, για να μελετηθούν οι λαϊκές αντιδράσεις στον κοινωνικό δαρβινισμό και να τρομοκρατηθεί όλη η Ευρωπαϊκή Ένωση με αυτό που μπορεί να συμβεί σε ένα μέλος της.

Ίσως μάλιστα, οι αγορές σπρώχνουν και χρησιμοποιούν την ίδια την ηγεσία της Γερμανίας σε μια πράξη ουσιαστικής καταστροφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συνιστά όμως πράξη ακραίας πολιτικής, ιστορικής τύφλωσης να νομίζουν οι κυρίαρχες δυνάμεις της ΕΕ και, πρώτη από όλες, η Γερμανία, ότι θα υπάρξει οποιοδήποτε σχέδιο ευρωπαϊκής ενοποίησης ή και απλής συνεργασίας, στα ερείπια ενός ή περισσοτέρων μελών της ευρωζώνης.

Η προγραμματιζόμενη κατεδάφιση των κυριότερων, παγκόσμιας σημασίας, πολιτικών και κοινωνικών επιτευγμάτων των ευρωπαϊκών λαών δεν μπορεί να θεμελιώσει καμιά Ευρωπαϊκή ‘Ένωση. Θα οδηγήσει στο χάος και την αποσύνθεση και θα ευνοήσει την ανάδειξη φασιστικών λύσεων στην ήπειρό μας.

Οι ιδιωτικές τράπεζες-γίγαντες της Wall Street υποχρέωσαν το 2008 τα κράτη και τις κρατικές τράπεζες να τις σώσουν από την κρίση που οι ίδιες προκάλεσαν, πληρώνοντας με τα λεφτά των φορολογουμένων το κόστος των τεράστιων απατών τους, όπως τα ενυπόθηκα δάνεια, αλλά και το κόστος της λειτουργίας ενός αρρύθμιστου καπιταλισμού-καζίνο, που επέβαλαν τα τελευταία είκοσι χρόνια. Μετέτρεψαν την δική τους κρίση σε κρίση δημόσιου χρέους.

Τώρα, χρησιμοποιούν την κρίση και το χρέος, που οι ίδιες δημιούργησαν, για να πάρουν από τα κράτη και από τους πολίτες τις λιγοστές εξουσίες που ακόμα διαθέτουν.

Αυτό είναι μονάχα το ένα μέρος της κρίσης χρέους. Το άλλο είναι, ότι το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο, μαζί με τις πολιτικές δυνάμεις που το στηρίζουν παγκοσμίως, επέβαλε την ατζέντα της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, η οποία οδηγεί αναπόφευκτα στη μεταφορά της παραγωγής εκτός Ευρώπης και την προς τα κάτω σύγκλιση των κοινωνικών και οικολογικών κεκτημένων της Ευρώπης με αυτά του Τρίτου Κόσμου. Για πολλά χρόνια έκρυψαν αυτή τη διαδικασία πίσω από δάνεια, όμως τώρα χρησιμοποιούν τα δάνεια για να την ολοκληρώσουν.

Η «Διεθνής του Χρήματος» που θέλει να καταργήσει κάθε έννοια κράτους στην Ευρώπη, απειλεί σήμερα την Ελλάδα με χρεωκοπία, αύριο την Ιταλία ή την Πορτογαλία, ενθαρρύνει την αντιπαράθεση του ενός ευρωπαϊκού λαού στον άλλο, θέτει την Ευρωπαϊκή Ένωση προ του διλήμματος είτε να μετατραπεί σε δικτατορία των αγορών, είτε να διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη. Επιδιώκει να γυρίσει την Ευρώπη, και όλο τον κόσμο μαζί της, σε μια κατάσταση σαν αυτή προ του 1945, αν όχι πριν από τη Γαλλική Επανάσταση και τον Διαφωτισμό.

Στα αρχαία χρόνια, η διαγραφή από τον Σόλωνα, των χρεών που κράταγαν τους φτωχούς δούλους των πλουσίων, η περίφημη μεταρρύθμιση της Σεισάχθειας, έβαλε τα θεμέλια για την γέννηση, στην Αρχαία Ελλάδα, των ιδεών της Δημοκρατίας, του Πολίτη, της Πολιτικής και της Ευρώπης, των θεμελίων του ευρωπαϊκού και παγκόσμιου πολιτισμού.
Αγωνιζόμενοι εναντίον της τάξης του πλούτου, οι πολίτες της Αθήνας άνοιξαν τον δρόμο στο πολίτευμα του Περικλή και την πολιτική φιλοσοφία του Πρωταγόρα που διακήρυξε «Πάντων χρημάτων μέτρων άνθρωπος».

Σήμερα, η τάξη του πλούτου επιχειρεί να εκδικηθεί το πνεύμα του Ανθρώπου: «Πάντων ανθρώπων μέτρον αγορές» είναι το σύνθημα που πρόθυμα ασπάζονται οι πολιτικές μας ηγεσίες, συμμαχώντας με τον διάβολο του Χρήματος, όπως έκανε ο Φάουστ.

Μια χούφτα διεθνών τραπεζών, οίκων αξιολόγησης, επενδυτικών funds, μια παγκόσμια συγκέντρωση χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου χωρίς ιστορικό προηγούμενο, διεκδικεί την εξουσία στην Ευρώπη και τον κόσμο, διαλύει τη μεσαία τάξη και τη μισθωτή εργασία, ετοιμάζεται να καταργήσει τα κράτη και τη δημοκρατία μας, χρησιμοποιώντας το όπλο του χρέους για να υποδουλώσει τους λαούς της Ευρώπης, να βάλει στη θέση της όποιας, όσης Δημοκρατίας διαθέτουμε, τη Δικτατορία του Χρήματος και των Τραπεζών, την εξουσία μιας ολοκληρωτικής Αυτοκρατορίας της Παγκοσμιοποίησης, το πολιτικό κέντρο της οποίας βρίσκεται εκτός της ηπειρωτικής Ευρώπης, παρά την παρουσία πανίσχυρων ευρωπαϊκών τραπεζών στην καρδιά της Αυτοκρατορίας.

Άρχισαν από την Ελλάδα, που χρησιμοποιούν έκτοτε ως πειραματόζωο, για να προχωρήσουν στη συνέχεια στις άλλες χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας και, σταδιακά, του κέντρου. Η ελπίδα ορισμένων ευρωπαϊκών κρατών ότι θα γλυτώσουν τελικά, δεν αποδεικνύει παρά το ότι οι σημερινοί Ευρωπαίοι ηγέτες αντιμετωπίζουν την απειλή του νέου, “χρηματοπιστωτικού φασισμού”, όχι λιγότερο αψήφιστα από όσο αντιμετώπισαν στον μεσοπόλεμο την απειλή του Χίτλερ.

Και δεν πρέπει ασφαλώς να θεωρηθεί τυχαίο, ότι ένα μεγάλο μέρος των ΜΜΕ, ελεγχόμενο από τους τραπεζίτες, επέλεξε να επιτεθεί εναντίον της ευρωπαϊκής περιφέρειας, ονομάζοντας αυτές τις χώρες “γουρούνια” (PIGS) και στράφηκε σε μια περιφρονητική, σαδιστική, ρατσιστική καμπάνια, όχι μόνο εναντίον των Ελλήνων, αλλά και εναντίον της αρχαίας ελληνικής κληρονομιάς και του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού. Αυτή η επιλογή δείχνει τους βαθύτερους στόχους της ιδεολογίας και των αξιών του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, που προωθεί τον καπιταλισμό της καταστροφής.

Η προσπάθεια μερίδας των γερμανικών ΜΜΕ να χρησιμοποιήσει κατά τρόπο εξευτελιστικό σύμβολα όπως η Ακρόπολη ή η Αφροδίτη της Μήλου, μνημεία απέναντι στα οποία στάθηκαν προσοχή ακόμα και οι αξιωματικοί του Χίτλερ, δεν είναι παρά η έκφραση της βαθειάς περιφρόνησης των τραπεζιτών, που ελέγχουν αυτά τα ΜΜΕ, όχι τόσο ή μόνο προς τους Έλληνες, όσο κυρίως προς τις ιδέες της ελευθερίας και της δημοκρατίας που γεννήθηκαν στον τόπο τους.

Το χρηματοπιστωτικό τέρας παρήγαγαν τέσσερις δεκαετίες αποφορολόγησης του κεφαλαίου, κάθε είδους “απελευθέρωσης των αγορών”, γενικευμένης απορρύθμισης, κατάργησης οποιωνδήποτε φραγμών στην κυκλοφορία κεφαλαίων και εμπορευμάτων, διαρκούς επίθεσης στο κράτος, μαζικής εξαγοράς των πολιτικών κομμάτων και των ΜΜΕ, οικειοποίησης του παγκόσμιου πλεονάσματος από μια χούφτα τράπεζες-βαμπίρ της Wall Street. Τώρα, αυτό το τέρας, αληθινό “Κράτος πίσω από τα Κράτη”, αποκαλύπτεται διεκδικώντας την ολοκλήρωση του οικονομικού και πολιτικού “διαρκούς πραξικοπήματος” που διεξάγει εδώ και τέσσερις δεκαετίες.

Απέναντι σε αυτή την επίθεση, οι δυνάμεις της ευρωπαϊκής δεξιάς και της σοσιαλδημοκρατίας μοιάζουν συμβιβασμένες, μετά από δεκαετίες “εισοδισμού” του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, τα πιο σημαντικά κέντρα του οποίου βρίσκονται εκτός Ευρώπης. Από την άλλη πλευρά, τα συνδικαλιστικά και τα κοινωνικά κινήματα δεν είναι ακόμη ικανά να αποτρέψουν αποφασιστικά αυτή την επίθεση, όπως επανειλημμένα έκαναν στο παρελθόν. Αυτή την κατάσταση επιδιώκει να εκμεταλλευθεί ο νέος χρηματοπιστωτικός ολοκληρωτισμός, για να επιβάλλει τετελεσμένες, μη αντιστρέψιμες καταστάσεις σε όλη την Ευρώπη.

Είναι επιτακτική η ανάγκη για τον άμεσο συντονισμό δράσης πάνω από τα σύνορα των ευρωπαϊκών κρατών, μεταξύ των ανθρώπων των τεχνών και των γραμμάτων, των διανοούμενων, των αυτόβουλων κινημάτων, των κοινωνικών δυνάμεων και προσωπικοτήτων που αντιλαμβάνονται τη σημασία του διακυβεύματος. Πρέπει να δημιουργήσουμε ένα ισχυρό μέτωπο αντίστασης στην επελαύνουσα “Ολοκληρωτική Αυτοκρατορία της Παγκοσμιοποίησης”, προτού είναι αργά.

Η Ευρώπη μπορεί να επιβιώσει μόνο αν προτάξει μια ενωμένη απάντηση ενάντια στις Αγορές, μια πρόκληση μεγαλύτερη από αυτή που αυτές της απευθύνουν, ένα καινούριο, πανευρωπαϊκό «New Deal».

– Πρέπει να σταματήσουμε άμεσα την επίθεση κατά της Ελλάδας και των άλλων χωρών της περιφέρειας της Ε.Ε. Πρέπει να διακοπεί άμεσα η ανεύθυνη και εγκληματική πολιτική λιτότητας και ιδιωτικοποιήσεων, που οδηγεί κατευθείαν σε μια κρίση βαθύτερη από αυτή του 1929.

– Πρέπει να αναδιαρθρωθεί ριζικά το δημόσιο χρέος όλης της Ευρωζώνης και ειδικά σε βάρος των ιδιωτικών τραπεζικών γιγάντων. Οι τράπεζες πρέπει να επανελεγχθούν και η χρηματοδότηση της ευρωπαϊκής οικονομίας να τεθεί υπό εθνικό και ευρωπαϊκό δημόσιο και κοινωνικό έλεγχο. Δεν είναι δυνατόν να κρατάνε τα οικονομικά κλειδιά της Ευρώπης τράπεζες όπως η Goldman Sachs, η JPMorgan, η UBS, η Deutsche Bank κ.α. Πρέπει να απαγορευθούν τα ανεξέλεγκτα χρηματοπιστωτικά παράγωγα, αιχμή του δόρατος του καταστροφικού χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού και να δημιουργηθεί πραγματική οικονομική και παραγωγική ανάπτυξη, αντί της κερδοσκοπικής κερδοφορίας.

– Η παρούσα αρχιτεκτονική, βασισμένη στους κανόνες του Μάαστριχτ και του ΠΟΕ, έχει εγκαθιδρύσει ένα μηχανισμό παραγωγής χρέους στην Ευρώπη. Χρειάζεται ριζική αλλαγή όλων των συνθηκών, η υπαγωγή της ΕΚΤ στον πολιτικό έλεγχο των ευρωπαϊκών λαών, ένας χρυσούς κανών για ένα μίνιμουμ κοινωνικών, φορολογικών, οικολογικών στάνταρτ στην Ευρώπη. Να επιτραπεί ο απ’ ευθείας δανεισμός χωρών από την ΕΚΤ. Χρειαζόμαστε επειγόντως αλλαγή υποδείγματος. Την επιστροφή στην τόνωση της ανάπτυξης μέσω της τόνωσης της ζήτησης, μέσω νέων ευρωπαϊκών προγραμμάτων επενδύσεων, μια νέα ρύθμιση, επαναφορολόγηση, επανέλεγχο της διεθνούς ροής κεφαλαίου και εμπορευμάτων. Μια νέα μορφή έξυπνου και λογικού προστατευτισμού, στο πλαίσιο μιας ανεξάρτητης Ευρώπης, πρωταγωνίστριας στον αγώνα για έναν πολυπολικό, δημοκρατικό, οικολογικό, κοινωνικό πλανήτη.

Απευθύνουμε έκκληση στις δυνάμεις και στα άτομα που συμμερίζονται αυτές τις ιδέες, να συμπτύξουμε το ταχύτερο δυνατό ένα ευρύ, πανευρωπαϊκό μέτωπο δράσης. Να εκπονήσουμε ένα μεταβατικό ευρωπαϊκό πρόγραμμα, να συντονίσουμε την απαραίτητη όσο ποτέ διεθνή δράση μας, ώστε να κινητοποιήσουμε τις δυνάμεις του λαϊκού κινήματος, για να ανατρέψουμε τους σημερινούς συσχετισμούς δύναμης, τις σημερινές ιστορικά ανεύθυνες ηγεσίες των χωρών μας, για να σώσουμε τους λαούς μας και τις κοινωνίες μας. Να προστατέψουμε τη δημοκρατία πριν να είναι πολύ αργά για την Ευρώπη.

Αθήνα, Οκτώβριος 2011

Mίκης Θεοδωράκης, μουσικοσυνθέτης, αντιστασιακός

Αλέξης Τσίπρας, Βουλευτής, επικεφαλής Κ.Ο. ΣΥ.ΡΙΖ.Α

Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος, δημοσιογράφος και συγγραφέας

Γιάννης Μυλόπουλος , πανεπιστημιακός

Θεοδόσης Πελεγρίνης, Πρύτανης Πανεπιστήμίου Αθηνών

Κωνσταντίνος Τσουκαλάς, πανεπιστημιακός

Κώστας Δουζίνας, πανεπιστημιακός

Κώστας Βεργόπουλος, πανεπιστημιακός

Κυριάκος Κατζουράκης, σκηνοθέτης

Κάτια Γέρου, ηθοποιός

Γιάγκος Ανδρεάδης, πανεπιστημιακός

Πέπη Ρηγοπούλου, πανεπιστημιακός

Μανώλης Γλέζος, αντιστασιακός, συγγραφέας

Την έκκληση συνυπογράφουν:

ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ

Eero Ojanen, συνθέτης, πιανίστας

Monna Kamu, τραγουδιστής

Niko Saarela, ηθοποιός

Juha-Pekka Väisänen, εννοιολογικός καλλιτέχνης, Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Φινλανδίας

Erkki Susi, Αρχισυντάκτης της εβδομαδιαίας εφημερίδας Tiedonantaja

ΓΑΛΛΙΑ

Jean-Luc Melenchon, Ευρωβουλευτής, Συμπρόεδρος του Κόμματος της Αριστεράς (Parti de Gauche), υποψήφιος του Μετώπου της Αριστεράς (Front de Gauche) στις γαλλικές Προεδρικές Εκλογές 2012.

Gerard Filoche, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του Σοσιαλιστικού Κόμματος

Samir Amin, Πρόεδρος του Παγκόσμιου Εναλλακτικού Φόρουμ

Jean-Pierre Page, συνδικαλιστής, πρώην μέλος της ηγεσίας της CGT

Bernard Cassen, επίτιμος πρόεδρος της ATTAC Γαλλίας

Francois Morin, οικονομολόγος

Pierre Laurent, Πρόεδρος του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς, Εθνικός Γραμματέας του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος

Martine Billard, Συμπρόεδρος του Κόμματος της Αριστεράς (Parti de Gauche)

Francis Wurtz, τ. Ευρωβουλευτής, τ. Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς-Βορειοευρωπαϊκής Πράσινης Αριστεράς (GUE/NGL) στο Ευρωκοινοβούλιο

ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Oskar Lafontaine, Βουλευτής της Γερμανικής Αριστεράς (Die Linke) στο Κοινοβούλιο του Ζααρ, τ. πρωθυπουργός του Κρατιδίου του Ζάαρ (1985-1998), πρώην Πρόεδρος του Σοιαλδημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας

Prof. Dr. Heinrich Fink, θεολόγος, τ. Πρύτανης του πανεπιστημίου Humboldt του Βερολίνου

Prof. Dr. Manfred Wekwerth, σκηνοθέτης, συνεργάτης του Bertolt Brecht

Prof. Dr. Wolfgang Methling, τ. Υπουργός περιβάλλοντος του Κρατιδίου Μακλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας (1998-2006)

Angelica Domröse, ηθοποιός, σκηνοθέτης στο θέατρο και την τηλεόραση

Heidrun Hegewald, ζωγράφος, συγγραφέας

Gina Pietsch, τραγουδίστρια, ηθοποιός

Renate Richter, ηθοποιός

Peter Sodann, ηθοποιός στο θέατρο και την τηλεόραση

Hilmar Thate, ηθοποιός στο θέατρο και την τηλεόραση

Hannes Wader, τραγουδιστής, στιχουργός

Konstantin Wecker, τραγουδιστής, στιχουργός

Klaus Höpcke, δημοσιογράφος

Barbara und Winfried Junge, κινηματογραφιστές, βραβευμένοι για την ταινία “Die Kinder von Golzow”/”The Golzow-Children”

Asteris Koutoulas, συγγραφέας

Takis Mitsidis, πολιτιστικός διευθυντής

Kostas Papanastasiou, αρχιτέκτονας, ηθοποιός, τραγουδιστής

Eckart Spoo, δημοσιογράφος, συντάκτης της πολιτικής-πολιτιστικής επιθεώρησης Ossietzky

Prof. Gunter Reisch, σκηνοθέτης

Dr. Beate Reisch, λογοτέχνης

Katja Ebstein, τραγουδίστρια, ηθοποιός

Daniela Dahn, συγγραφέας

Rolf Becker, ηθοποιός

Klaus Ernst, Συμπρόεδρος της Γερμανικής Αριστεράς (Die Linke), Βουλευτής στο Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο

Dr. Gesine Loetzsch, Συμπρόεδρος της Γερμανικής Αριστεράς (Die Linke), Βουλευτής στο Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο

Prof. Dr. Lothar Bisky, καθηγητής ΜΜΕ και πολιτισμού, Ευρωβουλευτής της Γερμανικής Αριστεράς (Die Linke)

Dr. Gregor Gysi, Πρόδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Γερμανικής Αριστεράς (Die Linke) στο Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο

Dr. Diether Dehm, τραγουδιστής, στιχουργός, Βουλευτής της Γερμανικής Αριστεράς (Die Linke) στο Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο

Wolfgang Gehrcke, Βουλευτής της Γερμανικής Αριστεράς (Die Linke) στο Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο

Sahra Wagenknecht, Βουλευτής της Γερμανικής Αριστεράς (Die Linke) στο Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο

Ulrich Maurer, Βουλευτής της Γερμανικής Αριστεράς (Die Linke) στο Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο

Stefan Liebich, Βουλευτής της Γερμανικής Αριστεράς (Die Linke) στο Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο

Renate Harcke, μέλος του Συμβουλίου της Γερμανικής Αριστεράς (Die Linke)
ΙΤΑΛΙΑ

Paolo Ferrero, Εθνικός Γραμματέας του Κόμματος Κομμουνιστικής Επανίδρυσης

ΙΣΠΑΝΙΑ

Jose Luis Centella, Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ισπανίας

Willy Meyer, Ευρωβουλευτής της Ενωμένης Αριστεράς Ισπανίας

Maite Mola, Αντιπρόεδρος του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς, υπεύθυνη Διεθνών Σχέσεων του Κομμουνιστικού Κόμματος Ισπανίας.

EΛBETIA

Prof. Dr. Jean Ziegler, συγγραφέας, μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής του Συμβουλίου του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα
Την έκκληση υπογράφει επίσης ο Λατινοαμερικανός συγγραφέας Εντουάρντο Γκαλεάνο

ΠΡΟΣ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΗΣ

Χαιρετίζουμε τους δεκάδες, ίσως εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας, κυρίως νέους μας, που μαζεύτηκαν στις πλατείες όλων των μεγάλων πόλεων, διαδηλώνοντας την αγανάκτησή τους για το Μνημόνιο-μνημόσυνο, ζητώντας να φύγει η Κυβέρνηση της Ντροπής και όλο το πολιτικό προσωπικό που διαχειρίστηκε δημόσια αξιώματα, καταστρέφοντας, λεηλατώντας και υποδουλώνοντας την Ελλάδα. Η θέση όλων αυτών δεν είναι στη Βουλή, είναι στη φυλακή.

Χαιρετίζουμε τις πρώτες Γενικές Συνελεύσεις που πραγματοποιούνται στο κέντρο των πόλεών μας, τον αμεσοδημοκρατικό χαρακτήρα που πασχίζει να ανακαλύψει το πρωτοφανέρωτο κίνημα των νέων μας.

Χαιρετίζουμε τους εργαζόμενους των δημόσιων επιχειρήσεων, που άρχισαν από χτες διαδηλώσεις, απεργίες και καταλήψεις, υπερασπιζόμενοι το κράτος μας, που χρειάζεται απελπιστικά, όχι την κατεδάφιση που προγραμματίζει το ΔΝΤ, αλλά τη ριζική του βελτίωση και μεταρρύθμιση. Με τις κινητοποιήσεις τους, οι εργαζόμενοι του Ταμιευτήριου, της ΔΕΗ, του ΟΠΑΠ υπερασπίζονται τη δική μας περιουσία, την περιουσία του ελληνικού λαού, που επιχειρούν τώρα να λεηλατήσουν οι ξένες τράπεζες, μέσω μιας κυβέρνησης-μαριονέττας τους στην Αθήνα.

Ο παραδειγματικά ειρηνικός χαρακτήρας των διαδηλώσεων απέδειξε ότι, όταν η αστυνομία και οι προβοκάτορες δεν έχουν πάρει εντολή να επέμβουν, δεν ανοίγει μύτη. Καλούμε τους Ελληνες αστυνομικούς να μη δεχτούν να γίνουν τα όργανα των σκοτεινών δυνάμεων που θα θελήσουν ασφαλώς, σε κάποια στιγμή, να ματοκυλίσουν τους νέους μας και τους εργαζόμενους. Η θέση τους, το καθήκον τους και το συμφέρον τους είναι στο πλευρό του ελληνικού λαού, της ειρηνικής του διαμαρτυρίας και διεκδίκησης, είναι στο πλευρό της Ελλάδας και των ξένων δυνάμεων που υπαγορεύουν στη σημερινή κυβέρνηση την πολιτική της.

‘Ένα χρόνο μετά την ψήφιση του Μνημονίου, και οι πέτρες ακόμα ομολογούν την αποτυχία του. Μετά από αυτή την εμπειρία δεν δικαιολογείται πλέον καμιά αυταπάτη. Ο δρόμος που πήρε και συνεχίζει η κυβέρνηση Παπανδρέου, υπό την καθοδήγηση των ξένων τραπεζών και υπηρεσιών, της Goldman Sachs και των Ευρωπαίων υπαλλήλων της, οδηγεί στην καταστροφή της Ελλάδας. Είναι επιτακτική ανάγκη να σταματήσει τώρα, είναι επιτακτική ανάγκη να φύγουν τώρα. Κάθε μέρα που περνάει οι πράξεις τους ομολογούν πόσο επικίνδυνοι είναι για τη χώρα.

Διερωτώμεθα γιατί ο Εισαγγελέας δεν έχει επέμβει ακόμα εναντίον του Υπουργού Οικονομικών, για τις νέες δηλώσεις του περί επικείμενης χρεωκοπίας και άδειων ταμείων. Γιατί δεν έχει επέμβει για τις δηλώσεις περί εξόδου από το ευρώ του Προέδρου του ΣΕΒ και της Επιτρόπου. Γιατί δεν έχει επέμβει για τη μαζική τρομοκρατία, με την οποία, μια χρεωκοπημένη κυβέρνηση, σε συνεργασία και καθ’ υπαγόρευση της τρόικας, επιχειρεί ακόμα μια φορά να εκβιάσει τον ελληνικό λαό. Με τους Τιτανικούς, με τις εντατικές, με όλα αυτά που βγαίνουν και λένε για να τρομάξουν τους ‘Ελληνες, κατάφεραν να εξευτελίσουν τη χώρα διεθνώς και να την οδηγήσουν πραγματικά στο χείλος της χρεωκοπίας. Αν ένας διευθυντής επιχείρησης μιλούσε για την επιχείρησή του με τον τρόπο που ο Πρωθυπουργός και οι Υπουργοί του μιλάνε για την Ελλάδα, θα σάπιζε τώρα πίσω από τα κάγκελλα της φυλακής καταδικασμένος για βαριά απιστία.

Απευθυνόμαστε και στους λαούς της Ευρώπης. Ο αγώνας μας δεν είναι μόνο αγώνας για την Ελλάδα, είναι αγώνας για μια ελεύθερη, ανεξάρτητη, δημοκρατική Ευρώπη. Μην πιστεύετε τις κυβερνήσεις σας, που λένε ότι τάχα εσείς βοηθάτε την Ελλάδα με τα λεφτά σας. Μην πιστεύετε τα χονδροειδή, εξωφρενικά ψέμματα των βρώμικων εφημερίδων, που θέλουν να σας πείσουν ότι το πρόβλημα δηιουργήθηκε δήθεν γιατί οι ¨Ελληνες είναι τεμπέληδες, όταν δουλεύουν, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας, περισσότερο από όλους τους Ευρωπαίους! Την κρίση δεν την προκάλεσαν οι εργαζόμενοι, την προκάλεσε και τη χρησιμοποιεί το μεγάλο χρηματιστικό κεφάλαιο και οι πολιτικοί στις υπηρεσία του.

Τις μεγάλες τράπεζες και μόνο αυτές βοηθάνε τα προγράμματα τους, δήθεν σωτηρίας, αυτές ακριβώς που επέβαλαν μέσω των πολιτικών και των κυβερνήσεων που έχουν εξαγοράσει, το οικονομικό μοντέλο που οδήγησε στη σημερινή κρίση. Δεν υπάρχει καμιά άλλη λύση από τη ριζική αναδιάρθρωση του χρέους όχι μόνο της Ελλάδας, αλλά όλης της Ευρώπης. Δεν μπορεί οι τράπεζες και οι κάτοχοι χρήματος, που προκάλεσαν τηνξ κρίση, να μην πληρώσουν ούτε ένα ευρώ για τις ζημιές που επέφεραν! Δεν μπορεί οι τραπεζίτες νάναι το μοναδικό ασφαλές επάγγελμα στον κόσμο! Δεν υπάρχει καμμιά άλλη λύση από την αντικατάσταση του σημερινού οικονομικού μοντέλου της Ευρώπης, που είναι φτιαγμένο για να δημιουργεί χρέος, με επιστροφή στον κεϋνσιανισμό και τον προστατευτισμό, με δραστικό επανέλεγχο του Χρήματος. ¨Η τα Κράτη μας θα κυριαρχήσουν στις αγορές, ή αυτές θα τα καταπιούν, και μαζί τους η Δημοκρατία και όλα τα επιτεύγματα του ευρωπαϊκού πολιτισμού.

Η Δημοκρατία γεννήθηκε στην Αθήνα, όταν ο Σόλων διέγραψε τα χρέη των φτωχών στους πλούσιους. Ας μην επιτρέψουμε τώρα στις Τράπεζες να καταστρέψουν την ευρωπαϊκή Δημοκρατία, για να αποσπάσουν τα μυθώδη ποσά που οι ίδιες δημιούργησαν ως χρέος. Πως μπορεί να προτείνεται, για να διοικήσει την Κεντρική Τράπεζα της Ευρώπης, ένας άνθρωπος της Goldman Sachs; Τι είδους κυβερνήσεις, τι είδους πολιτικούς έχουμε στην Ευρώπη;

Δεν σας ζητάμε να υποστηρίξετε τον αγώνα μας για λόγους αλληλεγγύης, ούτε γιατί στα δικά μας χώματα γεννήθηκε ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης, ο Περικλής και ο Πρωταγώρας, οι ιδέες της Δημοκρατίας, της Ελευθερίας και της Ευρώπης. Δεν ζητάμε ιδιαίτερη μεταχείριση γιατί υποστήκαμε, ως χώρα, μια από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην Ευρώπη αγωνιζόμενοι για να μην επικρατήσει στην ήπειρό μας ο φασισμός.

Σας ζητάμε να το κάνετε για το δικό σας συμφέρον. Αν αφήσετε τώρα την ελληνική, την ιρλανδική, την πορτογαλική, την ισπανική κοινωνία να καταστραφούν, στο βωμό του Χρέους και των Τραπεζών, θα έρθει σύντομα η δική σας σειρά. Δεν θα ευημερήσετε εν μέσω ευρωπαίκών κοινωνικών ερειπίων.

Εμείς αργήσαμε, αλλά ξυπνήσαμε. Ξυπνείστε κι εσείς. Ας φτιάξουμε μαζί μια νέα Ευρώπη της ανάπτυξης, της δημοκρατίας, της ευημερίας, της ειρήνης, αντάξια της ιστορίας, των αγώνων, του πνεύματός της. Αντισταθείτε στον ολοκληρωτισμό των αγορών, που απειλεί να διαλύσει την Ευρώπη κάνοντάς την Τρίτο Κόσμο, να βάλει τον ένα ευρωπαϊκό λαό εναντίον του άλλου, να καταστρέψει την ήπειρό μας, ξανακάνοντας επίκαιρο τον φασισμό.

Αθήνα, 26 Μαίου 2011
Η Συμβουλευτική Επιτροπή της Κίνησης Aνεξαρτήτων Πολιτών “Σπίθα”