Η Σταυροφορία της CIA και της MOSSAD στα μέρη μας – Μια τουρκική άποψη

Η παρακάτω ανάλυση δημοσιεύτηκε στο ιστολόγιο Infognomon. Δεν συμμεριζόμαστε όλα τα σημεία του Τούρκου αρθρογράφου, αν και προφανώς έχει δίκηο σε ορισμένα, την αναπαράγουμε όμως εδώ γιατί εκτιμούμε όμως ότι περιέχει χρήσιμα στοιχεία για την κατανόηση του τρόπου που σημαντική μερίδα τουλάχιστον της τουρκικής ηγεσίας και του τουρκικού στρατού, αλλά και της κοινωνίας, αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα στην περιοχή μας.

Για τον συγγραφέα διαβάστε  εδώ

ΔΚ

Σε πολλά κουρδικά χωριά που εκκενώθηκαν τη δεκαετία του ΄80 εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από διάφορες φυλές των χωρών της Κεντρικής Ασίας και της Μέσης Ανατολής. Στη φωτογραφία ποζάρουν τέσσερις ανθυπολοχαγοί του τουρκικού στρατού που μόλις τελείωσαν τη σχολή Ευελπίδων. Είναι παιδιά μεταναστών από το Αφγανιστάν οι οποίοι γεννήθηκαν και μεγάλωσαν σε ένα χωριό της πόλης Βαν του τουρκικού Κουρδιστάν και έχουν ακλόνητη τουρκική συνείδηση. 
(Για ιστορικές και πολιτικές λεπτομέρειες δείτε παλιό μου κείμενο με τίτλο «Κάποτε στο Κουρδιστάν» είτε στο παλιό τεύχος του ΑΝΤΙ που είχε δημοσιευθεί είτε στην ιστοσελίδα faruktuncay. Η φωτογραφία είναι από τη σημερινή Yeni Şafak)

Η αμερικανική παγκόσμια ηγεμονία μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο συγκρούστηκε με τέσσερις αντιπάλους: Με τον ρωσικό υπαρκτό σοσιαλισμό, την ΕΕ, το Ισλάμ και τώρα με την Τουρκία.

Από τη σύγκρουση, κατά τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου, με τον ρωσικό υπαρκτό σοσιαλισμό οι Αμερικανοί βγήκαν κερδισμένοι ιδεολογικά, οικονομικά και στρατιωτικά. Ώσπου ο ρωσικός υπαρκτός σοσιαλισμός εξαφανίστηκε και η κινέζικη απομίμησή του μεταμορφώθηκε σε μια πειθαρχημένη αγορά.

Η ΕΕ δεν τόλμησε να αντιμετωπίσει τις αμερικανικές επιθέσεις. Πάντα συμβιβάστηκε, πλήρωσε όσα της ζήτησαν και δέχτηκε ό,τι ρόλο της ανέθεσαν οι Αμερικανοί. Κατά καιρούς κάποιοι ευρωπαίοι ηγέτες πήγαν να αντισταθούν στις αμερικανικές εντολές αλλά το πολιτικό τέλος τους ήρθε πολύ σύντομα.

Μετά τη διάλυση του υπαρκτού σοσιαλισμού τα ισλαμικά κινήματα προσπάθησαν να αντιμετωπίσουν τους Αμερικανούς αλλά η CIA τους μετέτρεψε σε φανατισμένα ένοπλα γκρουπούσκουλα χρησιμοποιώντας τους ακόμα και σήμερα για τους πολιτικούς της σκοπούς.

Τη δεκαετία του ΄90 ξέσπασε η αμερικανοτουρκική σύγκρουση όταν αποκαλύφθηκε το σχέδιο των CIA – MOSSAD για ένα δεύτερο Ισραήλ στα νότια σύνορα της Τουρκίας με τη μορφή κουρδικού κράτους. Όταν οι Τούρκοι αντιλήφθηκαν πως το Ισραήλ εκπαιδεύει, εξοπλίζει και χρηματοδοτεί τους Κούρδους του Ιράκ, της Τουρκίας και της Συρίας με στόχο τη δημιουργία ενός ενιαίου κουρδικού κράτους, άρχισαν να απομακρύνονται και από το Ισραήλ και από την Αμερική.

Εδώ και τριάντα χρόνια το τουρκικό καθεστώς προσπαθεί να επιβιώσει απέναντι στις μανούβρες της CIA και της MOSSAD. Σήμερα η σύγκρουση δεν είναι πια κρυφή. Διαδραματίζεται μπροστά μας ανοιχτά και ξεκάθαρα.

Από τη μια το δίδυμο CIA – MOSSAD προσπαθεί να γονατίσει την Τουρκία κα να της επιβάλει ένα δεύτερο Ισραήλ, όπως ίδρυσαν τότε οι πρόγονοί τους το πρώτο Ισραήλ μετά τον Β΄ΠΠ, και από την άλλη οι Τούρκοι, ξέροντας ότι αυτό θα είναι το ιστορικό τους τέλος και η επικράτηση του Ισραήλ σε όλη την ανατολική Μεσόγειο, αντιδρούν.

Η ΕΕ με τη γνωστή μιζέρια της προσπαθεί να μαζέψει τα κομμάτια της. Από τη μια, αρκετοί ηγέτες των χωρών μελών καταλαβαίνουν πως, σε περίπτωση που θα χαθεί ο κεντρικός έλεγχος στην Τουρκία, η Ευρώπη θα γίνει κέντρο διερχομένων, από την άλλη, βαριούνται να αντιμετωπίσουν το μέλλον τους. Θυμίζουν λίγο το Βυζάντιο απέναντι στους Σταυροφόρους.

Χτες ο Ερντογάν στο πεδίο της μάχης του Ματζικέρτ ανακοίνωσε την πολιτική του διαθήκη: «Να προστατεύετε τη Μικρά Ασία. Είναι το κλειδί της Ευρώπης και των Βαλκανίων». Φαίνεται πως, όπως τότε, με την έλευση των Σταυροφόρων πριν από χίλια χρόνια, οι Τούρκοι θα βγάλουν πάλι το φίδι από την τρύπα μόνοι τους, αξιοποιώντας το οικονομικό και ανθρώπινο δυναμικό των Αράβων και άλλων μουσουλμάνων.

Εκεί εξάλλου βρίσκεται η ιστορική τους δύναμη.

Faruk Tuncay